Рено компаниясының тарихы: Пиер Лефошё басшылығымен жүк машиналарына қарамастан, жаңа модельдер (R8) әзірленді. Dauphine модельдерінің тоқтатылуы және Autoroute жобалары.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Тұжырымдама
Луи Реноның ізбасары және Рено төрағасы ретінде Пьер Лефаушо Францияның соғыстан кейінгі Өнеркәсіптік өндіріс министрлігінің Реноны тек жүк көлігін шығаруға бағытталған өндіріске айналдыру қалауына қарсы тұрды, сондай-ақ Франциядағы Autoroute ұлттық тас жол желісінің құрылысы басталды.
As Louis Renault's successor, and as Renault's chairman, Pierre Lefaucheux continued to defy the postwar French Ministry of Industrial Production – which had wanted to convert Renault solely to truck manufacture. and the onset of the French Autoroute national highway implementation.
Мұрагерлік
1960 жылдардың басында Renault Volkswagen-ді құлай жаздаған бір модельдік мәдениеттен қашып, Dauphine-нің ізбасары R8-ді дамытуды үдетті, ол 1962 жылы Dauphine-ге қосымша болды. Осы кезде Dauphine өндірушінің өндіріс желілерінен алынып тасталды, ал Dauphine-нің соңғы жылдарындағы құрастыру, Caravelle-мен бірге, Бриссонно мен Лотц компаниясына Крейльде тапсырылды. "Жылдам және икемді, ол 19 секундта сағатына 50 шақырым жылдамдыққа жетеді. Ол аңшы итінің қоянды қуғандай, қозғалыс ағынында шапшаң қимылдайды". 1962 жылы Road & Track журналы Dauphine Gordini-ді сынап, оны "көңілсіз" деп сипаттады, ең жоғары жылдамдығы 22,3 секундта 0-ден жылдамдыққа өту уақыты болды. 1969 жылы Motor Trend журналы былай деді: "Қалыпты жылдамдықтарда қозғалтқыштың артта орналасқандығын көрсету үшін ештеңе жоқ, бірақ жоғары жылдамдықта бұрылыс жасағанда артқы бөлігі тұрақсыз болып, артық басқаруды қажет ететін жағдай туындайды".
By the early 1960s, Renault sought to avoid the single model culture that had nearly destroyed Volkswagen, accelerating the development of the Dauphine's successor, the R8, which supplemented the Dauphine in 1962. By this time the Dauphine had been excluded from the manufacturer's production lines and Dauphine assembly during the model's final years was subcontracted, along with that of the Caravelle, to Brissonneau and Lotz at Creil. and adding "Nimble, it reaches 50 mph in 19 seconds. It darts through traffic like a beagle after a cottontail." In 1962 Road & Track tested the Dauphine Gordini and called it 'peevish,' with a top speed of and a 0 to time of 22.3 seconds. In 1969 Motor Trend said "There is nothing in the handling at normal speeds to indicate that the engine is stowed in the rear but push up to some high speed cornering and the rear end becomes quite skittish, requiring skilled control of an oversteer condition that presents itself."
Сатылымдар
1966 жылы Renault компаниясының баспасөз хабарламасында Dauphine өндірісі төрт жылдың ішінде миллионға жеткені айтылды – бұл Еуропадағы кез келген басқа автомобильге қарағанда тезірек көрсеткіш. Ұлыбританияда Dauphine бұрын британдық және американдық өндірушілердің жергілікті еншілес компаниялары басым болған нарықта көптеп сатылған алғашқы импортталған автомобильдердің бірі болды. Dauphine өндірісінің 10 жылдық кезеңінде барлығы 2,150,738 дана шығарылды.
In 1966 a Renault press statement said Dauphine production passed the million mark in just four years – more quickly than any other car manufactured in Europe. In the United Kingdom, the Dauphine was one of the first imported cars to sell in large numbers, in a market formerly dominated by British manufacturers and local subsidiaries of American manufacturers. A total of 2,150,738 Dauphines were produced in its production run of 10 years.
Америка Құрама Штаттары
1958 жылы шыққан "Тайм" журналының мақаласында былай делінген еді: "АҚШ нарығында соңғы жыл ішінде ең жылдам өркендеген автомобиль – Реноның Dauphine моделі. 32 ат күші бар, төмен бағалы, экономикалық және кішкентай паркингке сыйып кететіндей шағын седан". Атлант мұхиты арқылы әрқайсысы 1060-қа дейін Dauphine көліктерін тасымалдайтын алты жүк кемесімен қамтамасыз етілді. АҚШ тұтынушыларына қызмет көрсету үшін Renault 18 айдың ішінде 16 АҚШ дистрибьюторы және 410 дилерінен тұратын жалпыұлттық желі құрды. 1959 жылғы сауалнамада пайдаланушылардың 85,4% көлікті өте жақсы деп бағаласа, тек 0,7% нашар деп санады, ал бұзылуды тек 5,4% бастан өткерді. Сол кезде ол Volkswagen-нен кейін ең танымал импорттық автомобиль болды, ол тек екі есікті болғанымен, экономикасы мен маневрлеу қабілеті аздап нашар болды. нарықты жан-жақты зерттеу жүргізіп, қиындықтарды болжады және есебін Нью-Йорктегі Renault Inc. директорына жіберді. Осылайша компания тарихындағы алғашқы күрделі дағдарысқа тап болды. АҚШ-та Renault 1957 жылы 28 000 Dauphine, 1958 жылы 57 000 және 1959 жылы 102 000 көлікті сатты, бірақ бұл Том Маглиоцци сайлаушыларды "өздері таңдаған, көбінесе бір машинамен жаман тәжірибеден ашуланған адамдар тобы" деп атаған сауалнамада болды. 2007 жылы Пулитцер сыйлығының иегері, журналист Дэн Нилмен бірге "Time" журналы Dauphine-ді "барлық уақыттың 50 ең нашар көлігінің бірі" деп жариялады, оны "Мажино желісінен бері француз инженериясының ең тиімсіз туындысы" деп сипаттап, тіпті тотығуын естіуге болатынын айтты.
A 1958 Time article said: "The car that has come up fastest in the US market in the past year is Renault's Dauphine. A snub nosed 32 hp Sedan, it is low priced, economical and small enough to shoehorn into a small parking space." with six freighters that ferry up to 1,060 Dauphines each across the Atlantic. To serve the U. S. buyer, Renault in just 18 months has also built a nationwide network of 16 U. S. distributors and 410 dealers." In 1959 survey, 85.4% of users rated the car as excellent, and only 0.7% as poor, while only 5.4% experienced a breakdown. By that time it was second most popular imported car after Volkswagen, which apart from having only two doors, offered slightly worse economy and manoeuvrability. conducted a thorough market study that signaled trouble, and sent his report to the director of Renault Inc. in New York. and the company faced the first serious crisis in its history. In the U. S., Renault sold 28,000 Dauphines in 1957, 57,000 in 1958 and 102,000 in 1959 — albeit in a survey where Tom Magliozzi called the voters "a self selecting bunch of wackos, most of whom are really aggravated by a bad experience with one of the cars". In 2007, Time with Pulitzer Prize winning journalist Dan Neil named the Dauphine one of the 50 Worst Cars of All Time, calling it "the most ineffective bit of French engineering since the Maginot Line" and saying that it could actually be heard rusting.