Жауад Ғариб – марафонда 2 рет әлем чемпионы (2003, 2005), 2008 Олимпиадасының күміс жүлдегері. Марокколық қашықтықтан жүгірушінің өмір жолы мен жетістіктері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Марокколық қашықтыққа жүгіруші
Moroccan long distance runner
Олимпиада ойындары
Күміс медаль – 2008 жылғы Жазғы Олимпиада, 2008 Пекин
Әлем чемпионаттары
2003 жылғы Әлем чемпионаты, Марафон – 2003 Париж
2005 жылғы Әлем чемпионаты, Марафон – 2005 Хельсинки
Жерорта теңізі ойындары
2001 жылғы Жерорта теңізі ойындары – 2001 Радес
Olympic Games
Silver medal – 2008 Summer Olympi 2008 Beijing]]
[[IAAF World Championships in Athletics
2003 World Championships in Athletics Men's Marathon 2003 Paris
2005 World Championships in Athletics Men's Marathon 2005 Helsinki
Mediterranean Games
2001 Mediterranean Games 2001 Radès
Жауад Ғариб (جواد غريب, 22 мамыр 1972 жылы Хенифрада туған) – марафонға қатысатын марокколық қашықтыққа жүгіруші. Ол 2003 және 2005 жылғы әлем чемпионаттарында марафонда жеңіс одны алған. Оның ерекшелігі – жиырма екі жасында ғана жүгіруді кәсіби түрде бастауы. 2005 жылы ол Әбел Антоннан кейін екінші рет әлем чемпионы атанды. 2008 жылғы Жазғы Олимпиада ойындарында марафонда күміс медальді жеңіп алды.
Jaouad Gharib (جواد غريب, born 22 May 1972 in Khenifra) is a Moroccan long distance runner who competes in the marathon. Winner of the 2003 World Championships and 2005 World Championships over the distance, he is also notable because he only began running seriously at the age of twenty two. His 2005 retention made him the second successive world championship marathon champion, after Abel Antón. He was the silver medallist in the marathon at the 2008 Summer Olympics.
Алғашқы жылдар
Жауад Ғариб Орта Атлас аймағындағы Хенифра қаласында бербер ата-анасының отбасында дүниеге келді, бірақ ол жетім қалды. Бала кезінде футбол оның сүйікті спорты болды, бірақ 1992 жылы теледидардан тікелей эфирде Маракеш марафонын көргенге дейін жеңіл атлетикаға қызығушылық танытқан жоқ. Ұзақ қашықтыққа жүгірудегі дарыны тез байқалды, ол Марокко Корольдік гвардиясы үшін жарыстарда және басқа да ұлттық деңгейдегі жарыстарда жеңіске жетті. Ғариб 2001 жылы алғашқы халықаралық жарыстарына қатысып, 2001 жылғы IAAF жартылай марафон чемпионатында тоғызыншы орынды, ал 2001 жылғы жеңіл атлетика әлем чемпионатында 10 000 метрде он бірінші орынды иеленді. 2001 жылы Жерорта теңізі ойындарында ол жарыста алтын медаль жеңіп алды. 2002 жылы IAAF жартылай марафон чемпионатында күміс медальді жеңіп алды, 1:00:42 жеке рекорд орнатып, жеңімпаз Пол Малаквен Косгейден бірнеше секунд қалып қойды. 2002 жылғы Африка чемпионатында 10 000 метрде сегізінші орынды иеленді. Оның бұл жарысқа қатысуы Марокко командасының директорының тапсырысымен болды және ол марафон қашықтығында өзінің алдағы дебютіне дайындық ретінде ғана қатысты. Бұрынғы Олимпиада чемпионы Брахим Бутаевтың баптауымен, ол бір айдан кейін Роттердам марафонына қатысып, 2:09:15 уақытпен алтыншы орынды иеленді. Йоханнесбургте жартылай марафонды жеңгеннен кейін, 2003 жылғы жеңіл атлетика әлем чемпионатында марафон жарысына қатысты. Бұл оның бұл қашықтықтағы екінші қатысуы болғанына қарамастан, ол Майкл Косгей Ротич пен Хулио Рейді жеңіп, соңғы кезеңдерде көшбасшылыққа шығып, 2:08:31 рекордтық уақытпен чемпионаттың алтын медалін жеңіп алды. 2004 жылы ол жол жүгіруіне көбірек назар аударды, Лиссабон жартылай марафонында 59:56 минут көрсетіп, төртінші орынды иеленді. Содан кейін Лондон марафонында Эванс Рутто мен Сэмми Корирден кейін үшінші орынды алды және жарыс барысында сүрініп, басын соққандықтан, 2:07:02 жеке рекордын жаңартты. 2004 жылғы Афина Олимпиадасында ол алғаш рет қатысты, бірақ бұрынғы әлемдік көрсеткіштеріне жете алмады және ерлер марафонында он бірінші орынды иеленді. Жарысқа дейін жамбас жарақаты алғандықтан және жарыстан екі апта бұрын жаттығуларда тым көп күш салғанын мойындады. 2005 жылы ол Лиссабон жартылай марафонында жарысқа қатысып, алтыншы орынды иеленді. Лондон марафонында ол екінші рет 2:08 уақыттан төмен нәтиже көрсетіп, өткен жылғы көрсеткішін жақсартты және Мартин Лелден кейін екінші орынды алды. Оның жылғы басты мақсаты – 2005 жылғы жеңіл атлетика әлем чемпионатында өз атағын қорғау болды. Ол Мароккоға оралып, Атлас тауларында биіктікте жаттықты. Бұл қадам сәтті болды, өйткені жарыс кезінде ұйқысыз түн және асқазан ауруына қарамастан, ол әлем чемпионатының марафонын екінші орын алған Кристофер Исенгеге 11 секунд айырмашылықпен жеңіп алды. 2006 жылы үлкен жарысқа қатыспағандықтан, ол жарыс жолында өнер көрсетуге көшті. Ол Лондон марафонын 2:08:45 уақытпен аяқтады – сол кездегі мансабындағы үшінші жылдам нәтиже, бірақ бұл отандасы Хичам Чатттан жеңілген жылдам жарыста сегізінші орынға жетті. Ұлы Солтүстік жүгіруінде төртінші орын алғаннан кейін, оның келесі марафон жарысы Жапониядағы Фукуока марафонында өтті. Ғариб 2:07:19 уақытпен марапаттау сызығын кесіп өтіп, Хайле Гебрселассие мен Дмитрий Барановскийден кейін подиумда үшінші орынды иеленді.
Jaouad Gharib was born in Khenifra, Middle Atlas to Berber parents but he became an orphan. His favourite sport as a child was football and it was not until 1992, when he watched the Marrakech Marathon live on television, that he began to take an interest in athletics. His talent for long distance running quickly became apparent as he won races for the Moroccan Royal Guard as well as other national level competitions. Gharib made his first international competitions in 2001, taking ninth at the 2001 IAAF World Half Marathon Championships and eleventh in the 10,000 metres at the 2001 World Championships in Athletics. He won the gold medal on the track at the 2001 Mediterranean Games. He scored a silver medal at the 2002 IAAF World Half Marathon Championships as he set a personal best of 1:00:42 to finish seconds behind the winner Paul Malakwen Kosgei. An appearance over 10,000 m 2002 African Championships in Athletics resulted in an eighth place finish. His appearance at that competition was made at the behest of the Moroccan team director and he took part merely as preparation for his impending debut over the marathon distance. Following the coaching of former Olympic champion Brahim Boutayeb, he took part in the Rotterdam Marathon a month later, running a time of 2:09:15 for sixth. Following a half marathon win in Johannesburg, he entered the marathon race at the 2003 World Championships in Athletics. Despite it being only his second outing over the distance, he saw off Michael Kosgei Rotich and Julio Rey to forge a lead in the final stages and win the gold medal in a Championship record time of 2:08:31. He continued to focus on road running in 2004, beginning with a run of 59:56 minutes at the Lisbon Half Marathon for fourth place on the downhill course. Next came the London Marathon, where he finished third behind Evans Rutto and Sammy Korir and set a personal best of 2:07:02 despite slipping and banging his head mid race. He competed at his first Olympics at the 2004 Athens Games but failed to match his previous global form and finished in eleventh place in the men's marathon. A groin injury in the run up to the competition and Gharib reflected that he had pushed himself too much in training during the two weeks before the race. He repeated his approach to the season in 2005 by starting at the Lisbon Half Marathon and he finished sixth on this occasion. He ran sub 2:08 at the London Marathon for a second time and improved one place from the previous year, finishing as runner up behind Martin Lel. His focus of the year was a defence of his title at the 2005 World Championships in Athletics. He returned home to Morocco and trained at altitude in the Atlas Mountains region. The move proved fruitful as, in spite of a sleepless night and stomach pains during the competition, he won the world championship marathon with an eleven second margin over runner up Christopher Isengwe. With no major competition to work towards in 2006, he focused on competing on the circuit. He finished the London Marathon in a time of 2:08:45 – the third fastest run of his career at that point – but this was only enough for eighth in a fast race which saw him beaten by compatriot Hicham Chatt. After a fourth place finish at the Great North Run, his next marathon race came at the Fukuoka Marathon in Japan. Gharib came close to a career best, crossing the line in 2:07:19, and took third place on the podium behind Haile Gebrselassie and Dmytro Baranovskyy.
Олимпиадалық күміс
Ол 2007 жылы Лондон марафонында 2:08-ден төмен нәтижені үшінші рет көрсетіп, 2:07:54 уақытпен төртінші орынды иеленді. Сол жылы Чикаго марафонында ол жеңіске жақын келді, бірақ Ғариб пен Патрик Ивути арасындағы фотофиниш нәтижесінде марокколық спортшы екінші орынға ие болды. Ғариб 2008 жылғы Жазғы Олимпиада марафонында (Пекин, Қытай) күміс медаль жеңіп, өзінің алғашқы Олимпиада медалін алды. Ғариб 2009 жылғы Лондон марафонында өзінің жеке рекордтық көрсеткішін 2:05:27-ге жеткізіп, үшінші орынды алды. Сондай-ақ ол 2009 жылғы Нью-Йорк марафонында да үшінші орынға ие болды. 2010 жылғы Лондон марафонында жүгірген кезде асқазан проблемаларына тап болса да, ол подиумға көтеріліп, 2:06:55 уақытпен үшінші орынды алды. Қыркүйек айында өткен "Ұлы Солтүстік жүгіру" жартылай марафонында үшінші орынды жеңіп алды. Желтоқсан айында Фукуока марафонында жеңіске жетіп, ыстық трассада 2:08:24 уақытпен жеңіске жетті. 2011 жылғы Лондон марафоны өте жылдам өтті, оның 2:08:26 уақыты оны алтыншы орынға шығарды және жеңімпаз Эммануэль Мутайдан шамамен төрт минутқа қалып қойды.
He had his third sub 2:08 clocking at the London Marathon in 2007, recording 2:07:54 for fourth place. At the Chicago Marathon later that year he came close to victory but a photo finish between Gharib and Patrick Ivuti resulted in the Moroccan being declared the runner up. Gharib won the silver medal in the 2008 Summer Olympics marathon held in Beijing, China, giving him his first Olympic medal. Gharib improved his personal best to 2:05:27 at the 2009 London Marathon, finishing in third place. He also finished in third place at the 2009 NYC Marathon. Running in the 2010 London Marathon, he had to endure stomach problems but still made the podium, coming home in another third place finish with a time of 2:06:55. He took third place at the Great North Run half marathon in September. He was victorious at the Fukuoka Marathon in December, completing a solo run on the hot course to win in a time of 2:08:24. The 2011 London Marathon was a particularly fast race and his time of 2:08:26 left him in sixth and almost four minutes behind winner Emmanuel Mutai.