Кіріспе

Уильям Нельсон Пендлтон (26 желтоқсан 1809 – 15 қаңтар 1883) – американдық мұғалім, епископ шіркеуінің дін қызметкері және әскери қызметші. Ол Америка Азамат соғысы кезінде Конфедерация армиясының генералы болды, соғыстың көп бөлігінде генерал Роберт Э. Лидің артиллерия басшысы ретінде белгілі болды. Соғыстан кейін Пендлтон діни қызметіне оралып, сонымен қатар діни материалдар жазды. Вирджиния штатындағы Вирджиния Бич қаласындағы Пендлтон лагері оның құрметіне аталған.

Ерте өмір және білім

Уильям Нельсон Пендлтон 1809 жылы Вирджиния штатының Ричмонд қаласының жанында дүниеге келген. Ол ата-анасына тиесілі Каролина округінің плантациясында өсті, Эдмунд Пендлтонның немере шөбересі және плантацияны құрған Эдмунд Пендлтонның асырап алған ұлы, сондай-ақ оның әйелі Люси (Нельсон) Пендлтон. Жас Уильямға жеке репетиторлар сабақ берді, ол сонымен қатар Джон Нельсон мектебінде оқыды. Пендлтонның отбасы үлкен ағасы (Франсис Уокер Пендлтон) үшін Вест-Пойнттағы АҚШ Әскери академиясына түсуін ұйымдастырды, бірақ Фрэнсис әскери іске қызығушылық танытпағандықтан, Уильям оның орнына барды. Ол 1826 жылы Вест-Пойнтқа қабылданды және төрт жылдан кейін 42 курсанттың арасында 5-ші орынды иеленді. Пендлтонның Вест-Пойнттағы құрбыларының арасында болашақ Конфедерация генералдары Джозеф Джонстон, Роберт Ли және Джон Б. Магрудер (олар бірге тұрған), сондай-ақ болашақ Конфедерация президенті Джефферсон Дэвис болды. 1833 жылы Пендлтон Пенсильвания штатының Бакс округіндегі Бристоль колледжінің профессоры болып жұмысқа орналасты және математикадан сабақ берді. 1837 жылы ол Делавэрдегі Ньюарк колледжінде де осындай қызмет атқара бастады.

Министр және мұғалім

1838 жылы Пендлтон Вирджиния епископы Уильям Мидтен епископтық діни қызметкер болып суындырылды, ал 1840 жылы Вирджиния штатының Александрия қаласындағы епископтық орта мектептің алғашқы директоры болды. Үш жыл өткен соң ол Балтиморға (Мэриленд штаты) көшіп, екі приходта діни қызметкер болып жұмыс істеді; сонымен қатар Мэриленд штатының Истон қаласындағы Барлық Әулиелер шіркеуінің ректоры қызметін атқарды. 1847 жылы Пендлтон Мэриленд штатының Фредерик қаласына көшіп, Барлық Әулиелер шіркеуінің ректоры болды. 1853 жылы Вирджинияға қайтып, Лексингтондағы Грейс епископ шіркеуінің ректоры болды, және Америка Азамат соғысы басталғанда сол қызметте қалды.

Азамат соғысындағы қызмет

1861 жылы Америка Азамат соғысы басталғанда Пендлтон Конфедерация тарапына қосылуды жөн көрді. 16 наурызда ол капитан шенімен Конфедерацияның тұрақты артиллериясына қабылданды, ал 1 мамырда Вирджиния артиллериясының капитаны болып сайланды. Ол бастапқыда Вирджиния әскери институтының жаттығу қаруларымен жабдықталған "Рокбридж" атты төрт зеңбірек батареясын басқарды. Ол зеңбіректерін Інжіл жазушыларының есімдерімен – "Матфей, Марк, Лұқа және Жохан" деп атады. 2 шілдеде Пендлтон Falling Waters шайқасына қатысты, онда "оның батареясы өте жақсы өнер көрсетті". 13 шілдеде Пендлтон полковник шеніне көтеріліп, 21 шілдедегі Буль-Ран шайқасында генерал Джозеф Джонстонның қолбасшылығындағы артиллерия басшысы болып тағайындалды. Ол осы шайқаста құлағы мен арқасынан жарақат алды. Роберт Ли 1862 жылғы маусымда армия басшылығын қабылдағаннан кейін, Пендлтонды артиллерия басшысы лауазымынан шеттетуге тырысты. Алайда Пендлтон Джефферсон Дэвистің жақын досы болғандықтан, оның лауазымы сақталды. 3 шілдеде Пендлтон тағы да жарақат алды – оның артиллериясынан бір есек аяғына тиіп, сүйегін сыныдырған болуы мүмкін. Пендлтон соғыстың соңына дейін Солтүстік Вирджиния армиясында қызмет етті және 1863 және 1864 жылдары Шығыс майданның маңызды науқандарына қатысты. "Жауынгер епископ" Леонидас Полк Атланта науқанында қаза тапқанда, Джефферсон Дэвис Пендлтонды Теннесси армиясындағы корпустың басшылығына тағайындауды ұсынды, бірақ Роберт Ли Дэвисті оның бұл жұмысқа жарамсыз екеніне көндірді. Соғыстың соңғы екі жылында Пендлтонның қызметі көбінесе әкімшілік сипатта болды, ал ол тек резервтегі қару-жараққа қолбасшылық етті. Соғыс бойы ол діни амалдарын жалғастырып, әскерилеріне үнемі уағыз айтты. Пендлтон 1865 жылғы 9 сәуірде Ли армиясымен бірге Аппоматтокс сотында капитуляциялады, содан кейін босатылып, үйіне қайтты.

Соғыстан кейінгі мансап және өлім

Соғыстан кейін Пендлтон Вирджиния штатындағы Лексингтон қаласына оралды және өмірінің соңына дейін Грейс шіркеуінің пасторы қызметін атқаруын жалғастырды. 1873 жылдың 17 қаңтарында Лексингтонда, қаза тапқан Роберт Лиге арналған естелік шарасында Пендлтон Джеймс Лонгстритті Лидің Геттисбург шайқасындағы жеңілісіне кінәлады. Ол бұрынғы мәлімдемелерінен, тіпті шайқастан кейінгі күндері жазған ресми есебінен толығымен бас тартып, генерал Ли Лонгстритке 1863 жылдың 2 шілдесінде "күн шығар кезде" одақтастардың оң жақ қанатына шабуыл жасауға бұйрық бергенін мәлімдеді. Шабуыл шамамен сағат 16:00-де басталды, ал Пендлтон Лонгстрит Лидің бұйрығына бағынбағанын және осы күмәнді кешіктіру шайқастың жеңіліске ұшырауына толық жауапты болғанын жалған айтты, бұл жеңілген істің идеологиясының негізгі тұсы болды. Пендлтон 1883 жылы қайтыс болғанға дейін Лексингтонда тұрды, ол жоғалған істі және Роберт Лидің беделін талмай насихаттады. Ол Оңтүстік айманында саяхаттап, Лексингтондағы Роберт Э. Ли ескерткіш шіркеуін (бұрынғы Грейс шіркеуі) салу үшін қаржы жинады және ұлының қасына Оук Гроув зиратында жерленді. Жаңа, аяқталған шіркеу ғимаратында өткен алғашқы қызмет – пастор Пендлтонның қоштасу рәсімі болды.

Отбасы және санжыра

1831 жылы 15 шілдеде Пендлтон Анзолетт Элизабет Пейджге үйленді және олардың төрт баласы болды. Оның жалғыз ұлы, Александр Свифт "Сэнди" Пендлтон да Конфедерацияға Стоунволл Джексонның көмекшісі ретінде қызмет етті және 1864 жылы 20 қыркүйекте Фишерс-Хилл шайқасынан кейін дереу басталған шегіну кезінде қаза тапты. Оның қызы Сьюзан 1856 жылы 16 қарашада болашақ Конфедерация генералы Эдвин Г. Лиге үйленді.

Халықтық ақпарат құралдарында

Пендлтон 2003 жылғы «Құдайлар мен генералдар» атты Азамат соғысы фильмінде Джон Касл ойнаған рөлі арқылы бейнеленген. Сахнада Пендлтон мен Стоунволл Джексонның оның ұлы, Александр Свифт «Сэнди» Пендлтонның қатысуы туралы әңгімесі көрсетілген. Әңгіме барысында Пендлтон Джексонға гаубицаларды Матай, Марк, Лұқа және Жохан деп атау туралы хабарлады; Джексон оған: «Дұшпанмен кездескен сайын сіздің әскеріңіз жақсы жаңалықты таратарына сенімдімін» деп жауап берді.