Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Англо-ирландтық теңіз офицері
Anglo Irish navy officer
Флот адмиралы Мэтью Эйлмер, 1-ші барон Эйлмер (шамамен 1650 – 18 тамыз 1720), Ковент-Гарден, Вестминстер және Довер қаласының жанындағы Вестклиффте тұрған, 1695 және 1720 жылдар аралығында Англия және Ұлыбритания парламенттерінде отырған англо-ирландтық Корольдік теңіз күштері офицері және виг саясаткері. Эйлмер Торбейге жаңадан қонған Оранж принці Уильямға қолдау хаты жіберген капитанның бірі болды; Принцтің жауабы Корольдік теңіз күштерінің Принцке адалдығын ауыстыруына және 1688 жылғы қарашадағы Даңқты революцияға әкелді. Эйлмер 1689 жылғы мамырда Бантри шығанағындағы шайқаста, 1690 жылғы шілдеде Бичи-Хед шайқасында және 1692 жылғы мамырда Барфлер шайқасында Тоғыз жылдық соғыс кезінде қатысты. Эйлмер 1709 жылғы 12 қарашада Теңіз күштерінің Бас қолбасшысы болды. Бірақ, Эйлмер француз эскадрильясымен және конвоймен кездескенде, ол тек бір сауда кемесі мен 56 зеңбіректі Супербті ғана қолға түсіре алды: жаңа Харли үкіметі бұл сәтсіздікті оны Бас қолбасшы лауазымынан алу үшін сылтау ретінде пайдаланды және бірнеше айдан кейін осылай істеді. Георг I таққа отырғаннан кейін және Тауншенд үкіметі тағайындалғаннан кейін, Эйлмер 1714 жылғы 5 қарашада Бас қолбасшы болып қайта тағайындалды. Ол сондай-ақ Гринвич ауруханасының губернаторы болып тағайындалды: осы лауазымда ол теңізшілердің ұлдары үшін Корольдік аурухана мектебін құрды.
Admiral of the Fleet Matthew Aylmer, 1st Baron Aylmer (ca. 1650 – 18 August 1720), of Covent Garden, Westminster, and Westcliffe, near Dover, was an Anglo Irish Royal Navy officer and Whig politician who sat in the English and British House of Commons between 1695 and 1720. Aylmer was one of the captains who sent a letter to Prince William of Orange, who had just landed at Torbay, assuring the Prince of the captains' support; the Prince's response ultimately led to the Royal Navy switching allegiance to the Prince and the Glorious Revolution of November 1688. Aylmer saw action at the Battle of Bantry Bay in May 1689, at the Battle of Beachy Head in July 1690 and again at the Battle of Barfleur in May 1692 during the Nine Years' War. Aylmer became Commander in Chief of the Navy on 12 November 1709. However, when Aylmer met a French squadron and convoy, he was only able to capture one merchantman and the 56 gun Superbe: the new Harley Ministry used this failure as an excuse to remove him as Commander in Chief and did so a few months later. Following the accession of George I and the appointment of the Townshend Ministry, Aylmer was reappointed Commander in Chief on 5 November 1714. He was also appointed Governor of Greenwich Hospital: in this post, he founded the Royal Hospital School for the sons of seamen.
Ерте мансап
Айлмер Балраттан, Миф графтығынан сэр Кристофер Аилмердің екінші ұлы және Мэтью Планкеттің қызы Маргарет Аилмер (құрметті есімі Планкетт) болды. Ол 1672 жылдан бастап Букингем герцогының полкінде жаяу әскердің энсины ретінде қысқа ғана уақыт қызмет етті, содан кейін 1677 жылдың қазан айында HMS Чарльз галереясында мичман болып Корольдік теңіз флотына қосылды. 1678 жылдың сәуір айында лейтенант болып тағайындалды. 1679 жылдың 19 қаңтарында командир болып тағайындалған ол HMS Chatham шлюпінің командалық офицері болды, содан кейін 1679 жылдың жазында HMS Date Tree сыйлық кемесіне ауысты. Ол сол жылдың соңында Жерорта теңізі флотындағы HMS Castle өрт кемесінің командасына, 1680 жылдың шілдесінде Ирландия жағалауындағы бесінші дәрежелі HMS Swann командасына және 1682 жылдың қаңтарында Жерорта теңізі флотындағы төртінші дәрежелі HMS Tiger командасына көшті. 1685 жылдың қыркүйегінде HMS Charles галереясының командалық офицері болды. 1688 жылдың 1 қазанында капитандыққа көтерілген Айлмерге Темзадағы төртінші дәрежелі HMS Swallow командалығы берілді; ол жаңа ғана Торбейге қонған Оранж принці Вильгельмге хат жіберген капитанның бірі болды. Шындығында, ол, мүмкін, Кабаланың басшысы болған. Айлмер хатты принцтің штаб-пәтеріне барып, лейтенант Джордж Бинг пен капитан Энтони Гастингстің өзімен бірге келуін ұйымдастырды. Принцтің капитанға жылы жауабы Корольдік теңіз флотының принцке адалдығын ауыстыруына және 1688 жылдың қараша айындағы Даңқты революцияға әкелді. 1688 жылдың желтоқсанында Айлмер HMS Mary үшінші дәрежелі кемесіне ауысты және 1689 жылдың мамырында Тоғыз жылдық соғыстың басында Бантри шығанағындағы шайқаста француздың жеңісіне куә болды. 1690 жылдың көктемінде Айлмер екінші дәрежелі HMS Royal Katherine кемесіне қайтадан ауыстырылды және 1690 жылдың шілдесінде Бичи-Хед шайқасында француздың жеңісіне қатысты. Ол 1691 жылдың жазында Солтүстік теңізде үшінші дәрежелі HMS Monck кемесіне ауысты, содан кейін 1692 жылдың көктемінде бірінші дәрежелі HMS London кемесінің командасын алды. Адмирал Эдвард Расселдің екінші капитаны ретінде ол 1692 жылдың мамырында Барфлер шайқасында тағы да әрекет етті.
Aylmer was the second son of Sir Christopher Aylmer of Balrath, County Meath, and Margaret Aylmer (née Plunkett), daughter of Matthew Plunkett, 5th Baron Louth and Mary Fitzwilliam. He served briefly in the Army as Ensign of foot in the Duke of Buckingham's regiment from 1672 and then joined the Royal Navy as a midshipman in the galley HMS Charles in October 1677 before being promoted to lieutenant in April 1678. Promoted to commander on 19 January 1679, he became commanding officer of the sloop HMS Chatham and then transferred to the command of the prize ship HMS Date Tree in Summer 1679. He transferred again to the command of the fire ship HMS Castle in the Mediterranean Fleet later in the year, to the command of the fifth rate HMS Swann on the Coast of Ireland in July 1680 and to the command of the fourth rate HMS Tiger in the Mediterranean Fleet in January 1682, before becoming commanding officer of the galley HMS Charles in September 1685. Promoted to captain on 1 October 1688, Aylmer was given command of the fourth rate HMS Swallow in the Thames; he was one of the captains who sent a letter to Prince William of Orange, who had just landed at Torbay, assuring the Prince of the captains' support. Indeed, he was perhaps the chief of the cabal. Aylmer followed up the letter with a visit to the Prince's headquarters and arranged that Lieutenant George Byng and Captain Anthony Hastings should accompany him during the visit. The Prince's warm response to the captains ultimately led to the Royal Navy switching allegiance to the Prince and the Glorious Revolution of November 1688. Aylmer transferred to the command of the third rate HMS Mary in December 1688 and was present at the French victory at the Battle of Bantry Bay in May 1689 at an early stage of the Nine Years' War. Aylmer transferred again, this time to the command of the second rate HMS Royal Katherine in Spring 1690 and was present at the French victory at Battle of Beachy Head in July 1690. He transferred to the command of the third rate HMS Monck in the North Sea in Summer 1691 and then took command of the first rate HMS London in Spring 1692. As Second Captain to Admiral Edward Russell, he saw action again at the tactically indecisive Battle of Barfleur in May 1692.
Жоғары басшылық
1693 жылдың 8 ақпанында контр-адмирал, ал 1693 жылдың маусымында вице-адмирал дәрежесіне көтерілген Эйлмер HMS Royal Sovereign бірінші рангілі кемесінде туын көтеріп, Адмирал Эдвард Расселдің Жерорта теңізі флотындағы екінші қолбасшысы болып қызмет етті. 1695 жылы Портсмуттен парламент депутаты болып сайланған ол, 1696 жылдың қаңтарында Төменгі палата сайлауды жарамсыз деп жариялағаннан кейін депутаттықтан бас тартып, зейнеткерлікте өмір сүру үшін сатып алған мүлігіне қайта оралды. Оның Ковент-Гардендегі Ұлы Пьяццадағы 12 номерлі үйі де болды. Королева Аннаның жұбайы, Принц Джордждың қайтысынан кейін Рассел Адмиралдыққа оралғанда, Эйлмер 1709 жылдың 12 қарашасында Флот адмиралы және Әскери-теңіз күштерінің бас қолбасшысы болып тағайындалды. 1710 жылғы британдық жалпы сайлауда ол Довердегі өкілдігінен айырылды, бұл Генри Сашеверелдің қудалануынан кейін Тори партиясының үлкен жеңісіне әкелді, оған Эйлмер қолдау көрсеткен болатын. Осы күні Эйлмер Гринвич ауруханасының губернаторы болып тағайындалды, сондай-ақ Гринвич паркінің рейнджері қызметіне бекітілді. Бұл тағайындама 1717 жылдың сәуір айында жасалды. 1718 жылдың наурыз айында Адмиралдық кеңесінің мүшесі және бас қолбасшы лауазымынан қанағаттанды, нәтижесінде 1718 жылдың 1 мамырында Ұлыбританияның контр-адмиралы болып тағайындалды және Ирландия жұртында Баларт лорды Эйлмер атанды. Эйлмер 1720 жылдың 18 тамызында Гринвичтегі Королева үйінде қайтыс болды және Гринвичтегі Сент Альфеж шіркеуіне жерленді.
Promoted to rear admiral on 8 February 1693 and to vice admiral in June 1693, Aylmer hoisted his flag in the first rate HMS Royal Sovereign and served under Admiral Edward Russell as second in command of the Mediterranean Fleet. He also became Whig Member of Parliament for Portsmouth at a by election in 1695 but had to stand down when the House of Commons declared the by election void in January 1696. as a property in which he would live in retirement. He also had a property at No. 12 Great Piazza in Covent Garden. Following the death of Prince George (Queen Anne's consort), which brought Russell back to the Admiralty, Aylmer was promoted to Admiral of the Fleet and Commander in Chief of the Navy on 12 November 1709. He lost his Dover seat at the 1710 British general election which produced a landslide victory for the Tory party in the wake of the prosecution of Henry Sacheverell which Aylmer had supported. Alymer was also appointed Governor of Greenwich Hospital on the same date: The same day he was also appointed Ranger of Greenwich Park. in April 1717. He resigned his appointments as a member of the Admiralty Board and as Commander in Chief in March 1718 and was rewarded by being appointed Rear Admiral of Great Britain and also being created Lord Aylmer of Balrath in the Peerage of Ireland on 1 May 1718. Aylmer died at Queen's House in Greenwich on 18 August 1720 and was buried at St Alfege's Church in Greenwich.
Отбасы
1680 жыл шамасында Айлмер Эдвард Эллистің қызы Сараға үйленді; олардың бір ұлы және екі қызы болды.
In circa 1680 Aylmer married Sarah, daughter of Edward Ellis; they had a son and two daughters.