Кіріспе
Фильм жанры
Ремодернистік фильмдер 21-ші ғасырдың басында АҚШ және Ұлыбританияда, халықаралық өнер қозғалысы – штуккизм мен оның «Ремодернизм» манифесіне байланысты идеялармен дамыды. Негізгі тұлғалары – Джесси Ричардс және Питер Ринальди.
Манифест пен философия
2008 жылдың 27 тамызында Джесси Ричардс 15 тармақты Ремодернисттік кино манифестін жариялады, ол "кинодағы жаңа руханилықты", кино түсірудегі интуицияны пайдалануды, сондай-ақ ремодернисттік фильмді "жалаңаяқ, минималды, лирикалық, панк стиліндегі кино түсіру" деп сипаттады. 4-тармақ: Япондық wabi sabi (жетілмейтін нәрсенің сұлулығы) және mono no aware (нәрселердің өткіншілігін және олардың өтуімен байланысты ащы-тұйық сезімдерді сезіну) идеялары өмірдің шындығын көрсетуге қабілетті және ремодернисттік фильм жасағанда әрқашан ескерілуі керек. Манифестте Стэнли Кубрикті, цифрлық бейнеге түсіретін режиссерлерді, сондай-ақ Dogme 95-ті сынаған бірнеше polemik мәлімдемелер де бар. 2008 жылдың желтоқсан айында түрік кино журналы Bakiniz манифесті түрік тіліне, ал көп ұзамай поляк журналы Red оны поляк тіліне аударды. Ремодернисттік мектеп кинодағы эмоционалдық және рухани мағынаға оралуды, сондай-ақ повесть құрылымы мен субъективтіліктің жаңа идеяларын баса назар аударуды жақтады. No Wave Cinema, French New Wave, панк фильмдері, экспрессионизм, рухани және трансценденттік кино элементтері, сондай-ақ Антонин Артоның "Қиянат театры" туралы идеялары осы жаңа кино қозғалысына жол ашты. Олар Андрей Тарковский, Ясужиро Озу, Роберт Брессон, Жан Роллен, Микеланджело Антониони, Жан Виго, Амос По, Жан Эпштейн және Николас Рейдің туындыларын, сондай-ақ Бела Таррдың "Сатантанго" және Жан-Люк Годардың "Асыл Мария" фильмдерін қолдайды.
The Japanese ideas of wabi sabi (the beauty of imperfection) and mono no aware (the awareness of the transience of things and the bittersweet feelings that accompany their passing), have the ability to show the truth of existence, and should always be considered when making the remodernist film. There are also several polemic statements made in the manifesto that criticize Stanley Kubrick, filmmakers that shoot on digital video, as well as Dogme 95. In December, 2008, Turkish film magazine Bakiniz translated the manifesto into Turkish and soon after Polish magazine Red translated it into Polish. The remodernist school argues for a return to what it considers emotional and spiritual meaning in cinema, as well as an emphasis on new ideas of narrative structure and subjectivity. Elements of No Wave Cinema, French New Wave, punk film, expressionist, spiritual and transcendental filmmaking, as well as Antonin Artaud's ideas on the Theatre of Cruelty helped lead to this new film movement. They champion the works of Andrei Tarkovsky, Yasujirō Ozu, Robert Bresson, Jean Rollin, Michelangelo Antonioni, Jean Vigo, Amos Poe, Jean Epstein and Nicholas Ray among others, as well as Béla Tarr's film Satantango and Jean Luc Godard's Hail Mary.