Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ортағасырлық ирланд абысы және киелісі, 6 ғасырдағы патша Даль Риатаның патшасы Сент Комгалл (шамамен 510520 597/602), ертедегі ирландтық киелі, Ирландиядағы Бангордағы үлкен ирландтық монастырьдың негізін қалаушы және абысы болды.
Mediaeval Irish abbot and saint
the 6th century king in Dál Riata
Saint Comgall (c. 510–520 – 597/602), an early Irish saint, was the founder and abbot of the great Irish monastery at Bangor in Ireland.
Өмір
Комгалл 510 және 520 жылдар аралығында Даль-н-Араидиде, Ульстерде, қазіргі Антрим графтығындағы Магераморне деп аталатын жердің жанында, ирландтық жылнамаларға сәйкес дүниеге келді. Ерте жаста солдат болғаннан кейін, ол Клонегдің Финтанында білім алды, сондай-ақ Мовильяның Финниан, Гласневиндегі Моби Кларайнх және Клонмакнойзаның Циараннан оқыды. Ол епископ Лугидийдің Клонманоазе немесе Коннордағы діни қызметкері және діни қызметкері болып тағайындалды. Ол Ольстерде Лох-Эрн аралында бірнеше досымен бірге өмір сүрді. Режим соншалықты қатал болғандықтан, жеті серігіміз суықтан және аштықтан қайтыс болды. Алғашында Британияға баруды ниет еткен Комгалл оны тағайындаған епископ Лугидийдің ақыл-кеңесінен кейін Ирландияда қалып, бүкіл елде монахтық өмірді таратты. Ол Бенгор қаласында, Даун графтығында, Белфаст көлінің оңтүстік жағалауында, Каррикфергусқа қарама-қарсы орналасқан монастырға негіз құрды. Ирландиялық жылнамаларға сәйкес, Бангор 552 жылдан кешіктірілмей құрылған, бірақ Джеймс Ушер және осы тақырыптағы кейінгі жазушылардың көпшілігі негізді 555 жылға белгілейді. Ол Бангор мен басқа да үйлерде төрт мыңнан астам монахтарға басшылық жасады деп айтылады; олардың барлығы дін адамдары егіндікте немесе басқа да қол еңбегінде жұмыс істеді. Монастырлардағы өмір қатал болды. Тамақ аз, қарапайым болды. Олар сол жердегі бауырластарға су, шөптер мен нан әкелетін. Тіпті сүт те жеуге болатын. Бангорда кешке дейін бір ғана тамақ жеуге рұқсат етілді. Күнәларды жұрт алдында мойындау керек еді. Олар жиі қатаң күнәларын кешіретін. Тамақ ішу кезінде де, басқа уақытта да үндемей, әңгімелесуге аз уақыт бөлінді. Ораза жиі және ұзақ уақыт ұсталды. Біршама азап шеккеннен кейін Комгалл Киелі Фиакрдан Евхаристияны қабылдады және Бангордағы монастырда қайтыс болды. Тигернахтың жылнамасы мен Хроника Скоторумға сәйкес, оның қайтыс болған жылы 602 немесе Инисфалденнің жылнамасына сәйкес 597 болды.
Comgall was born sometime between 510 and 520 in Dál nAraidi, Ulster according to the Irish annals near the place now known as Magheramorne in present day County Antrim. After serving as a soldier in his early life, he was educated under Fintan of Clonenagh and also studied under Finnian of Movilla, Mobhí Clárainech at Glasnevin, and Ciarán of Clonmacnoise. He was ordained deacon and priest by Bishop Lugidius, either at Clonmacnoise or Connor. He lived for a while in Ulster on an island on Lough Erne, accompanied by a few friends who followed a severe form of monastic life. The regime was so austere that seven companions died of cold and hunger. Initially intending to go to Britain, Comgall was dissuaded by Lugidius, the bishop who ordained him, at whose advice he remained in Ireland to spread the monastic life throughout the country. He founded a monastery at Bangor, County Down on the southern shore of Belfast Lough, directly opposite Carrickfergus. According to the Irish annals, Bangor was founded no later than 552, though James Ussher and most of the later writers on the subject assign the foundation to the year 555. He is said to have governed in Bangor and other houses over four thousand monks; all which religious men were employed in tillage or other manual labour. Life in the monasteries was severe. Food was scant and plain. Herbs, water, and bread was customary. Even milk was considered an indulgence. At Bangor only one meal was allowed, and that not until evening. Confession was in public before the community. Severe acts of penance were frequent. Silence was observed at meals and at other times also, conversation being restricted to the minimum. Fasting was frequent and prolonged. After a period of intense suffering, Comgall received the Eucharist from Saint Fiacre and died in the monastery at Bangor. The year of his death was either 602, according to Annals of Tigernach and Chronicon Scotorum, or 597, according to Annals of Inisfallen.
Рөл
Комгалл Ирландияның екінші қасиеттілері деп аталатын орденге қарасты. Бұл шіркеу Ирландия шіркеуінде VI ғасырда өркендеген. Олардың көпшілігі Британияда білім алған немесе британдық мектептердің әсерінен өскендерден білім алған. Олар үлкен ирландтық монастырлық мектептердің негізін қалаушылар болды және ирланд шіркеуіндегі монастырлық кең таралуына көп үлес қосты. VII ғасырдағы Бангор антифонариясы Комгаллдың 'қатаң, қасиетті және тұрақты' болғанын мәлімдеді, бірақ дәлелдер оны қазіргі уақытта оған жатқызуға болады деп айтуды кепілдендіре алмайды. Алайда, Комгаллдың шәкірті және Бангор монахтарының бірі Коломбан өз континенттік монастырлары үшін "Регула Монахорум" жасағандығы, оның заманында Бангорда ұқсас ұйым болған деп сенуге итермелейді. Алайда бұл нақты емес, өйткені Колумбан бенедиктиндіктер ережесінен шабыт алған болуы мүмкін, ол кезде Иберия түбегінде кең таралған. Қасиетті Комгалл "Жаннамасында" аталады. Ол сондай-ақ 10 мамыр күні, оның мерекесі туралы айтылады. Ол "Фелире" Оэнгус Таллахт, Уиттли Стокс баспасында Генри Брэдшоу қоғамы үшін жарық көрді. ), оның есімі Стоу миссалында (Маккарти) және Таллахт мартирологиясында еске алынады.
Comgall belonged to what is known as the Second Order of Irish Saints. These flourished in the Irish Church during the sixth century. They were for the most part educated in Britain, or received their training from those who had grown up under the influence of the British Schools. They were the founders of the great Irish monastic schools, and contributed much to the spread of monasticism in the Irish Church. The Antiphonary of Bangor of the seventh century claimed that Comgall was 'strict, holy and constant'; but the evidence would not warrant us in saying that as it stands at present it could be attributed to him. The fact, however, that Columbanus, a disciple of Comgall and himself a monk of Bangor, drew up for his Continental monasteries a Regula Monachorum would lead us to believe that there had been a similar organisation in Bangor in his time. This, however, is not conclusive, since Columbanus might have derived inspiration from the Benedictine Rule then widely spread over the Iberian Peninsula. St. Comgall is mentioned in the "Life of Columbanus" by Jonas, as the superior of Bangor, under whom St. Columbanus had studied. He is also mentioned under 10 May, his feast day in the "Felire" of Óengus of Tallaght published by Whitley Stokes for the Henry Bradshaw Society (2nd ed. ), and his name is commemorated in the Stowe Missal (MacCarthy), and in the Martyrology of Tallaght.