Британия ауруханасы: Қара комедия трилогиясының соңы
Britannia Hospital
Британдық сатиралық комедия «Britannia Hospital» (1982) – Ұлыбритания денсаулық сақтау жүйесін сынап, Мик Трэвис ерліктерінің соңғы бөлігі. Линдсей Андерсон фильмі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1982 жылғы британдық фильм, Линдсей Андерсоннің туындысы
1982 British film by Lindsay Anderson
Britannia Hospital – 1982 жылғы британдық қара комедиялық фильм, режиссері Линдсей Андерсон. Фильм Ұлттық денсаулық сақтау жүйесі мен қазіргі британдық қоғамды сынап көрсетеді. Ол 1982 жылғы Канн кинофестивалі мен Fantasporto фестиваліне қатысты. Britannia Hospital – Дэвид Шервин жазған Андерсоннің фильмдер трилогиясының соңғы бөлігі. Трилогия Мик Трэвис (Малькольм Макдауэлл сомдаған) есімді кейіпкердің ерекше және кейде түс көру сияқты Ұлыбританиядағы саяхатын көрсетеді. «Егер» (1968) фильміндегі интернатта оқу кезінен бастап, «О, бақытты адам!» (1973) фильмінде кофе сатушыдан киножұлдызға айналуына дейін, Трэвистің оқиғалары Britannia Hospital фильмінде аяқталады. Бұл фильмде ол профессор Миллердің (Грэм Крауден сомдаған) ерекше қызметін зерттейтін журналист рөлінде көрінеді, онымен ол «О, бақытты адам!» фильмінде кездескен болатын. Үш фильмнің де кейіпкерлері ортақ. «Егер» фильмінде болған, бірақ «О, бақытты адам!» фильмінде көрінбеген кейіпкерлер Britannia Hospital-ға оралады. Фильмде Леонард Росситер, Джоан Плоурайт, Джилл Беннет, Марша Хант, Фултон Маккей, Вивиан Пиклс, Ричард Гриффитс, Артур Лоу және Марк Хамилл де ойнаған. Адам мінез-құлқының абсурдтығы, біз жиырма бірінші ғасырға қадам басқанда, тым шектен шығып, тым қауіпті, сондықтан бізге сезімталдық пен көз жасқа құнығуға ешқандай мүмкіндік бермейді. Бірақ адамзатты объективті және ымырасыз қарау арқылы, оны құтқаруға үміттенуге болады. Күлкі көмектеседі.
Britannia Hospital is a 1982 British black comedy film, directed by Lindsay Anderson, which targets the National Health Service and contemporary British society. It was entered into the 1982 Cannes Film Festival and Fantasporto. Britannia Hospital is the final part of Anderson's trilogy of films, written by David Sherwin, that follow the adventures of Mick Travis (portrayed by Malcolm McDowell) as he travels through a strange and sometimes surreal Britain. From his days at boarding school in if (1968) to his journey from coffee salesman to film star in O Lucky Man! (1973), Travis's adventures finally come to an end in Britannia Hospital, which sees him as a muckraking reporter investigating the bizarre activities of Professor Millar, played by Graham Crowden, with whom he had had an encounter in O Lucky Man. All three films have characters in common. Some of the characters from if that did not turn up in O Lucky Man! return for Britannia Hospital. The film also features Leonard Rossiter, Joan Plowright, Jill Bennett, Marsha Hunt, Fulton Mackay, Vivian Pickles, Richard Griffiths, Arthur Lowe, and Mark Hamill. text=The absurdities of human behaviour as we move into the twenty first century are too extreme—and too dangerous—to permit us the luxury of sentimentalism or tears. But by looking at humanity objectively and without indulgence, we may hope to save it. Laughter can help.|sign=Lindsay Anderson
Сюжет
Британия ауруханасында жаңа қанат ашылуы жоспарлануда, ал Королева (демек, Елизавета II, бірақ тек Қ.М. деп аталады) келуге тиіс. Аурухана әкімшісі Поттер (Леонард Росситер) VIP-пациент болып табылатын африкалық диктаторға қарсы наразылық білдірген наразылармен, аурухананың жеке пациенттерінің ерекше тағамдық талаптарына қарсы шыққан қосалқы жұмыскерлермен және жаңа қанаттың басшысы, ынтымақтастыққа құштар емес профессор Миллармен (Грехам Кроуден) бетпе-бет келеді. Патшалық сапарды күшін жоюдың орнына, Поттер наразылармен келісу үшін шығады. Ол наразылық көшбасшысымен келісімге келеді: Британия ауруханасының жеке пациенттері шығарылады, ал наразылар ауруханаға бірнеше жедел жәрдем көліктерін кіргізеді. Бірақ наразылардың білмейтіні, осы жедел жәрдем көліктерінде Королева Ана мен оның сүйіктілері бар. Мик Трэвис (Малькольм Макдауэлл) – аурухана мен оның күмәнді әрекеттері туралы құпия деректі фильм түсіріп жатқан тілші. Ол мейірімді медбике (Марша Хант) көмегімен ішке өтеді және Миллардың қылмысты ғылыми тәжірибелерін, соның ішінде науқас Макредидің (Алан Бейтс) қанына кіргенін зерттей бастайды. Сыртта дүрлік болғанда, Трэвис та өлтіріледі, ал оның басы Франкенштейнге ұқсас эксперименттің бөлігі ретінде қолданылады, бұл эксперимент қорқынышты аяқталады. Соңында наразылар ауруханаға кіріп, Миллардың «Жаратылыс» жобасын таныстыруын бұзуға тырысады, онда ол адамзатты жетілдіргенін мәлімдейді. Корольдік отбасы мен қара халықтың алдында «Жаратылыс» ашылады – машинаға қосылған ми. «Жаратылысқа» сөйлеуге мүмкіндік беріледі және робот дауысымен Гамлеттен «Адам қандай керемет» деген сөзді айтады, бірақ содан кейін «Құдайға қанша ұқсайды» деген сөзді қайталап тұрады.
A new wing at Britannia Hospital is to be opened, and the Queen (presumably Queen Elizabeth II, but only ever referred to as H. R. H.) is due to arrive. The administrator of the hospital, Potter (Leonard Rossiter), is confronted with demonstrators protesting against an African dictator who is a VIP patient, striking ancillary workers (opposed to the exotic gastronomic demands of the hospital's private patients) and a less than cooperative Professor Millar (Graham Crowden), the head of the new wing. Rather than cancel the royal visit, Potter decides to go out and reason with the protestors. He strikes a deal with the protest leader—the private patients of Britannia Hospital are to be ejected and, in return, the protestors allow a number of ambulances into the hospital. However, unbeknown to the protestors, these ambulances actually contain the Queen Mother and her entourage. Mick Travis (Malcolm McDowell) is a reporter who is shooting a clandestine documentary about the hospital and its dubious practices. He manages to get inside with the help of a sympathetic nurse (Marsha Hunt) and starts to investigate Millar's sinister scientific experimentation, including the murder of a patient, Macready (Alan Bates). As mayhem ensues outside, Travis is also murdered and his head used as part of a grim Frankenstein like experiment which goes hideously wrong. Eventually, the protestors break into the hospital and attempt to disrupt Millar's presentation of his Genesis Project, in which he claims he has perfected mankind. In front of the assembled audience of Royalty and commoners, Genesis is revealed—a brain wired to machinery. Genesis is given a chance to speak and, in a robotic voice, utters the "What a piece of work is a man" speech from Hamlet, until it continuously repeats the line "How like a God".
Даму
Линдсей Андерсон фильмнің бастауы 1975 жылы «Чарринг Крос ауруханасының қоршауы» туралы газетте жарияланған хабардан басталғанын айтады, онда «Гранни Брукстерн» деп танылатын кәсіби одақ өкілі бастаған жеке пациенттерге төлем жасауға қарсы үлкен наразылық болған. «Бұл мені бірден абсурдтілікке шақырды. Адамгершілік атынан аурухана сыртында тұрып, жедел жәрдем көліктерін тоқтату – керемет абсурд парадокс. Оқиға одан да шиеленісті болды, себебі «Гранни Брукстерн» мен Еңбек министрінің денсаулық сақтау саласындағы жеке пациенттер ретінде емделгені туралы айыптаулар таралды; сондықтан мен жаңалықтарға лайықты абсурд жағдайлардың жекелеген жинағын құрастыруға кірістім». Андерсон Амиельдің әділдік – адамзаттың жалғыз нағыз қағидасы деген теориясынан шабыттанғанын айтты. «Еркіндік пен теңдік – жаман қағидалар деп бүгін айтатын адам батыл, мүмкін қажетті де, себебі олар әділдікті қамтымаса, зиянды және өзін-өзі жояды. «Британия ауруханасының» мәні осында, бірақ мен бұл уағыз емес, парабола болсын деп үміттенемін. Парабола – көктегі оқия, бірақ жердегі мағынасы бар. Мен бұл – жердегі оқия, бірақ көктегі мағынасы бар болсын деймін». Осыдан кейін продюсер Клайв Парсонс жобаны қолдады. Ол Ұлыбританияның Ұлттық кино қаржы корпорациясынан 1 миллион доллар, ал EMI-ден 3 миллион доллар тартты. Хассанның айтуынша, NFFC-де Андерсонның фильмін қолдау туралы пікірталас болды. Хассан бюджеттің жиналуын Парсонстың табандылығына және сценарийдің бірнеше жыл бойы айналып келгендігіне байланысты «сенсацияның күші біраз әлсірегеніне» байланысты деп есептейді. Дегенмен, ол оны «қауіпті, қарапайым комедия» деп атады. Фильм түсіру 12 аптаға созылды. Макдауэлл фильмді тек шығындарын өтеу үшін түсіргенін, ешқандай гонорарсыз, себебі бюджетте оның әдеттегі гонорарын төлеуге жеткілікті қаражат болмады, және ол Андерсонмен қайта жұмыс істегісі келгенін айтты. Марк Хамилл де бастапқы кандидат Трит Уильямс бас тартқаннан кейін, тек шығындарын өтеуге келісіп рөл ойнады.
Lindsay Anderson says the film had its origins in 1975 with a newspaper story about the "siege of Charing Cross Hospital, when there was a big demonstration against fee paying private patients led by a union official known as Granny Brookstern. "This immediately struck me as absurd. If you stand outside a hospital and stop ambulances going in in the name of humanity you are involved in a wonderfully absurd paradox. The story got even more wild with accusations that Granny Brookstern and the Labour Minister of Health had themselves been private patients; and so I started building up a private scrapbook of newsworthy absurdities." Anderson said he was inspired by Amiel's theory that the only true principle of humanity is justice. "The man who would today say that liberty and equality are bad principles is a brave man but perhaps a necessary one since, unless they include justice, they are pernicious and self destructive. That is at the heart of Britannia Hospital, though I hope it's not a preachy film but a parable. A parable is a heavenly story with an earthly meaning. I hope this is an earthly story with a heavenly meaning." After this, producer Clive Parsons championed the project. He raised $1 million from Britain's National Film Finance Corporation and $3 million from EMI. Hassan says that there was discussion at the NFFC whether they should support a film by Anderson, who had made a number of movies, but ultimately decided he was an "outsider". Hassan attributes the fact that the budget was raised to Parsons's persistence, and the fact the script had been around a number of years so some of the shock had "worn off". Nonetheless, he called it "a risk a very black comedy." Filming took 12 weeks. McDowell said he did the film just for his expenses, and no fee, because there was not enough money in the budget to pay his normal fee, and he wanted to work with Anderson again. Mark Hamill also did the part free plus expenses when original choice Treat Williams bowed out.</blockquote>
Шығару
Ол 1982 жылдың 27 мамырында Ұлыбританияда жарық көрді.
It was released in the United Kingdom on 27 May 1982.
Үй медиасы
Британия ауруханасы Ұлыбританияда алғаш рет 2020 жылдың 29 маусымында Blu-ray дискісі түрінде Powerhouse Films арқылы шығарылды. Арнайы мүмкіндіктерге Андерсонмен аудио сұхбат, актерлер Петтифер мен Асквитпен жекелеген жаңа сұхбаттар, фильм редакторы Майкл Эллиспен сұхбат және кинотеатр трейлерлері кіреді.
Britannia Hospital was released in the United Kingdom on Blu ray Disc for the first time on 29 June 2020 under Powerhouse Films. Special features include an audio interview with Anderson, separate new interviews with actors Pettifer and Askwith, interview with film editor Michael Ellis and theatrical trailers.
Сыни қабылдау
Британдық сыншылардың көпшілігі фильмнің шығуымен бірге оны жазды, бірақ Диллис Пауэлл оны жағымды бағалады, Дэвид Робинсон оны жылдың он үздігіне қосты, ал Джефф Дэниел оны жылдың фильмі деп таңдады. Сыншы Иан Хайдн Смит «Британия ауруханасын» Андерсон мансабының «надирі» деп есептейді. «Сатираны кең көлемді комедиямен алмастыру арқылы фильм Ұлттық денсаулық сақтау жүйесіне сын айтуға тырысқан барлық деңгейде сәтсіздікке ұшырайды». Фильм «Fantasporto» фестивалінде «Көрермендер жюриінің сыйлығын» жеңіп алды.
Most British critics lambasted the film on release, although Dilys Powell reviewed it positively, David Robinson listed it among his top ten for the year, and Geoff Daniel chose it as his film of the year. Critic Ian Haydn Smith considers Britannia Hospital the "nadir" of Anderson's career. "Replacing satire with broad comedy, the film fails on every level in its attempt to critique the state of the National Health Service". The film won the "Audience Jury Award" at Fantasporto.