Кіріспе
британдық дипломат Роберт Макаир - ойдан шығарылған кейіпкер, ақылсыз алаяқ, ол бірнеше француз драмаларында, фильмдерінде және басқа да өнер туындыларында көрінеді. Француз мәдениетінде ол архетиптік зұлымдықты білдіреді. Ол негізінен актердің туындысы болды, Фредерик Лематр, "жапырақты бомж, жыртылып қалған пальтосы бар қарапайым ұры" кейіпкерін қабылдады және оны өзінің қойылымдары кезінде "қаржылық шабуылшы, акционерлік қоғамдардың жонглері" деп өзгертті, ол қаржы шабуылдары мен үкіметтік сыбайлас жемқорлықты мазақ етуге қызмет ете алады.
Robert Macaire is a fictional character, an unscrupulous swindler, who appears in a number of French plays, films, and other works of art. In French culture he represents an archetypal villain. He was principally the creation of an actor, Frédérick Lemaître, who took the stock figure of "a ragged tramp, a common thief with tattered frock coat patched pants" and transformed him during his performances into "the dapper confidence man, the financial schemer, the juggler of joint stock companies" that could serve to lampoon financial speculation and government corruption.
Жасау
Драматург Бенджамин Антье (1787-1870), екі әріптесі Сент-Аманд және Полиантемен бірге, "Ауберж де Адрет" пьесасында Роберт Макаир кейіпкерін жасады, бұл - ауыр ойлы мелодрама. 1823 жылы премьерада жұмыстың сәтсіздігінен кейін Фредерик Лемайтр оның орнына комик кейіпкер ретінде рөлді сомдады. Жанрдың барлық ережелерін бұза отырып, ол комикалық табысқа ие болды және жүздеген қойылымда орындалды. Бұл өзгерістер қылмысқа үлкен мән беруді талап ететін және қылмыскерлерді тиісті жазалауды күткен әлеуметтік нормаларды бұзды. Көп ұзамай бұл пьесаға тыйым салынды, ал Макаир кейіпкерінің бейнелеуі 1880-жылдарға дейін қайта-қайта тыйым салынды. Лематр кейіпкерді 1835 жылы алғаш рет ұсынылған Роберт Макаир атты жалғасында қайтадан қолданды. Британдық автор Джордж Уильям Макартур Рейнольдс "Роберт Макаир немесе Англиядағы француз бандиті" (1839) атты қорқынышты пени жазды. Пьер Жозеф Руссо (17971849) жазған және Оноре Домье суреттеген Physiologie du Robert Macaire (1842) кітабында Макаир әр түрлі заманауи әлеуметтік типтермен, барлығы "тұрақты байлық үшін көлеңкелі схемаларға" қатысқан, әсіресе Эмил де Жирардин (1806-1881), өзінің қаржылық оқиғаларын өзінің газеті арқылы жайылтатын кәсіпкер. Эдвард Якобовски өзінің комедиялық операсы Эрминиді Роберт Макаир пьесасының ағылшынша аудармасына негіздеген. Ол 1885 жылы Лондонда премьерасы болды. Ол айтарлықтай табысқа ие болды. Оның алғашқы Нью-Йорк қойылымы 571 спектакльге созылды. Екі үнсіз фильмде Макаир кейіпкері қолданылған: Роберт Макаир мен Бертран (1906) және Роберт Макаирдың оқиғалары (1925). Француз фильмінде "Жәннәт балалары" (1935) 1830 жылдары, Пьер Брассер Лемейтр Макаир рөлін ойнайды. Ла Роберт Макаир - 1841 жылы театрда Канканмен бірге айтылған танымал бидің атауы. Француз тағамдарына вегетариандық картоптан жасалған "Макаир картопқа" (Pommes de terre Macaire) деген тағам жатады.
Атаудың бұрынғы қолданылуы
Лемейтр өзінің саяси күштермен жүкті Макэйр кейіпкерін жасамас бұрын, Роберт Макэйр деген есім 14 ғасырдағы аңыздағы итпен шайқасу арқылы сотқа қатысуы керек болған тұлғамен байланысты. 1814 жылы 18 маусымда Парижде премьерасы болып, 1834 жылға дейін жалғасты. Ол ағылшын және неміс тілдеріне аударылды. 1869 жылы жарық көрген ағылшын тіліндегі таңғажайыптардың жинағында Макэйр Париждің шетіндегі Бонди орманында адамды өлтіреді. Құрбанның иті аман қалған жалғыз куәгер. Патша Карл V жекпе-жек арқылы сот жүргізуді бұйырады және ит Макаирді жеңеді, бұл Макаирді айыптау мен асып тастауға әкеледі.