Йоганна Кинкель: неміс композиторы, жазушы, педагог және революционер. Өмірі, шығармашылығы, "Құс кантатасы" және Берлиндегі әйелдермен достығы туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Неміс композиторы, жазушы және білім беру саласының қайраткері
German composer, writer and educationist
Йоханна Кинкель (8 шілде 1810 – 15 қараша 1858), туғанда Мария Йоханна Мокель, – неміс композиторы, жазушы, педагог және революционер болған.
Johanna Kinkel (8 July 1810 – 15 November 1858), born Maria Johanna Mockel, was a German composer, writer, pedagogue, and revolutionary.
Өмірбаян
Кинкель Бонн қаласында католик дін ұстанушы Марианна мен Питер Жозеф Мокель отбасында дүниеге келді. Ол өзінің алғашқы музыкалық шығармасын – "Құс кантатасын" ("Die Vogelkantate"), op. 1, 1829 жылы Бонндағы музыкалық қоғамы үшін жазды, ал 1838 жылы Траутвейн баспасында жарияланды. Ол бірнеше жыл Берлинде тұрып, шығармалар жазды, онда салонға қатысып, Беттина фон Арним және Фанни Мендельсон Хенсель сияқты әйелдермен достық қарым-қатынас орнатты. Өмір бойы жарияланған композитор, жазушы және музыка педагогы ретінде қызмет етті. 1832 жылы Йоханна Мокель 29 жастағы музыка және кітап сатушы Иоганн Пол Маттиусқа үйленді. Бірақ неке тез арада шектеулі және зорлық-зомбылыққа толы болып айналды, Маттиус жас әйеліне үй шаруасынан басқа қандай да бір іс-әрекет жасауға тыйым салып, оны психологиялық тұрғыдан қиын жағдайға түсірді. 1840 жылы ол Кельн кітап сатушысы Маттиустен ажырасты. 1843 жылы неміс ақыны Готфрид Кинкельге екінші рет үйленді, олардан төрт бала дүниеге келді. 1848 жылғы революциядан кейін Германияны тастап, Лондонға қашуға мәжбүр болды. 1858 жылы бақшасында құлап қайтыс тапты; өзін-өзі өлтірген деген күдік болғанымен, оны растау мүмкін болмады. Оның қабір тасына "Freiheit, Liebe und Dichtung" (азаттық, махаббат және поэзия) деген сөздер жазылған. Кинкель өте құнды жазушы болды. Ол музыкалық тақырыптарда жазып, "Bonner Zeitung" газеті үшін музыкалық шаралар туралы тұрақты мақалалар жариялады, бұл газетті күйеуі Карл Шурцпен бірлесіп редакциялады. Оның "Лондондағы Ханс Ибелес" атты автобиографиялық романы 1860 жылы, өлімінен кейін жарық көрді. Ол сонымен қатар көптеген музыкалық шығармалардың авторы болды. Бұл шығармалардың көп бөлігі Майкафербунд (Майкафер тобы) үшін жазылды – бұл топты ол басқарды, ал Готфрид те басқаруға көмектесті. Бұл топ 1840 жылы құрылып, 1848 жылғы революцияға дейін өмір сүрді. Жыл сайын фестиваль өткізілді. Ол балалары үшін де музыка жазды, ол жарияланды. 1853 жылы неміс композиторы Элиза Шмезер оның "Отто дер Шюц" операсының премьерасын қойды, ол Александр Дюма мен Йоханна Кинкельдің бұрынғы шығармаларының негізінде жазылған. Ол 1858 жылдың 15 қарашасында Лондонда қайтыс болды және Бруквуд зиратында қыздары Мари Кинкель (1861 жылдың қаңтар-ақпан айлары) және Йоханна Кинкель (1845-1863) қасында жерленді.
Kinkel was born in Bonn to Catholic parents Marianna and Peter Joseph Mockel, a school teacher at the Bonner Lycée. She composed her first musical work, "The Bird Cantata" ("Die Vogelkantate"), op. 1, in 1829 for her musical society in Bonn and the work was published in 1838 by Trautwein. She spent a few years living and composing in Berlin, where she attended salons and formed friendships with women such as Bettina von Arnim and Fanny Mendelssohn Hensel. She maintained a career as a published composer and writer as well as a music pedagogue throughout her life. In 1832, Johanna Mockel married the 29 year old music and bookseller Johann Paul Matthieux. The marriage quickly turned restrictive and abusive as Matthieux forbade his young wife from any activity beyond her domestic duties and tyrannized her to her psychological limits. In 1840, she was divorced from the Cologne bookseller Matthieux. Her second marriage, in 1843, was to the German poet Gottfried Kinkel, with whom she had four children. Following the 1848 Revolutions she was forced to abandon Germany and flee to London. She was found dead in her garden in 1858 from a fall; although suicide was suspected, there was no way to verify this. Her tombstone was inscribed Freiheit, Liebe und Dichtung (meaning Freedom, Love, and Poetry). Kinkel was an author of considerable merit. She wrote on musical subjects, including regular review articles of music events for the Bonner Zeitung, a newspaper she and her husband edited in cooperation with Carl Schurz. An autobiographical novel of hers, Hans Ibeles in London, was published posthumously in 1860. She also had a substantial output of musical compositions. Many of these compositions were written for the Maikäferbund (Maikäfer Group — the Maikäfer being the beetle Melolontha melolontha which emerges from the ground in May), a group of poets which she directed and Gottfried also helped lead. This group was founded in 1840 and lasted until the 1848 revolution. It had an annual festival. She also wrote music for her children which was published. In 1853, the German composer Elise Schmezer premiered her opera Otto der Schütz, which was based on earlier works by Alexandre Dumas and Johanna Kinkel. She died on 15 November 1858 in London and is buried in Brookwood Cemetery with her daughters Marie Kinkel (January–February 1861) and Johanna Kinkel (1845–1863).