Кіріспе

USS Zane (DD 337/DMS 14/AG 109) – Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін АҚШ Әскери-теңіз күштерінде қызмет еткен Клемсон классының эсминеці. Ол Рэндольф Зейн атымен аталыпты.

Тарих

Зейне 1919 жылдың 15 қаңтарында Калифорния штатының Вальехо қаласындағы Маре аралы әскери-теңіз кемежайында салынды; 1919 жылдың 12 тамызында теңізге спускалды; полковник Р.Т. Зейненің қызы Мисс Марджори Зейне басшылық етті; 1920 жылдың 17 шілдесінде DD 337 ретінде қайта жіктеліп, 1921 жылдың 15 ақпанында Маре аралында комиссияға қабылданды.

1920-шы жылдар

1921 жылдың маусым айының соңында «Зейн» кемесі Калифорния штатының Порт-Коста қаласында жанармай құйып, солтүстікке қарай Пьюгет-Саунд әскери-теңіз базасына, Вашингтон штатының Бремертон қаласына жүзіп кетті. Оңтүстікке, Маре аралына қайта оралған «Зейн» 22 маусымда Сан-Францискодағы 14-ші эсминецтер дивизиясына қосылды және келесі күні сол порттан шығып, Азия станциясына қарай жол алды. Перл-Харбор, Мидуэй және Гуам арқылы өтіп, 24 тамызда «Зейн» Кавитеге (Филиппин аралдары) жетті. Содан кейін эсминец Филиппин аралдарында – Кавитте, Манила, Олонгапода және Лингаен шығанағында маневрлер мен жаттығулар жүргізді. 1922 жылдың 3 маусымында Маниладан шығып, Қытай суларына бет бұрды. «Зейн» 6 маусымда Янцзы сағасына жетіп, Шанхайға бағыт алған Хуанпу өзенінің сағасына қарай жүзіп бара жатқанда, оң жағынан жақындап келе жатқан қытайлық «Цэ Киан» бу кемесін байқады. Кеме бағытын және жылдамдығын сақтап, соқтығысудан аулақ болуға ешқандай әрекет етпеді. «Зейн» соқтығысу қаупі туғанда одан аулақ болуға тырысты, бірақ ол үшін кеш болды. Сағат 11:58-де «Цэ Киан» эсминецтің кортынға соқты. Әйбарына қарай, зақым аз болды; «Зейн» екі жарым сағаттан кейін Шанхайға жетіп, американдық буйлардың жанында «Ратбурн» сеңлес кемесімен бірге тоқтады. «Зейн» 15 маусымда жөндеу жұмыстары үшін Янцзэпоу құрғақ догына кірді және келесі күні доктан шығарылды. 5 шілдеде Яньтайға қарай жүзіп, солтүстік Қытай портына 7 шілдеде жетіп, 30 шілдеге дейін онда болды. 31 шілдеден 5 тамызға дейін Киньхуандаода тұрды, содан кейін Бейжіңге демалысқа шығу үшін кемешілерді жіберді. «Зейн» 31 шілдеден 5 тамызға дейін Киньхуандаода тұрды, содан кейін Яньтайға қайту үшін жолға шықты. «Зейн» 25 тамызда Яньтайдан үйге қарай жолға шығып, АҚШ-тың батыс жағалауына сапарының алғашқы кезеңінде Жапонияның Нагасаки қаласына тоқтады. Содан кейін Мидуэй және Перл-Харборда тоқтаған эсминец 2 қазанда Сан-Францискоға жетті. 9 қазанда «Маре Айленд» әскери-теңіз базасына ауыстырылды. «Зейн» үш күн бойы барлық торпедаларды, торпедалық жабдықтарды және десанттық техниканы тапсырды. Содан кейін Калифорния штатының Мартинес қаласында жанармай құйып, Сан-Диего мен Сан-Педроға жетті. 1923 жылдың 1 ақпанында Сан-Диегода қызметтен босатылған «Зейн» жеті жыл бойы «Қызыл бояу қатарында» тұрды.

1930 жылдар

1930 жылғы 25 ақпанда қайта іске қосылған "Зейне" келесі он жыл бойында ұрыс күшінің құрамында белсенді қызмет етті, тек 1934 жылдың соңында 20-шы айналымдық резервтік эскадрильяға уақытша қосылған бір қысқа мерзімді қоспағанда. Бастапқыда 10-шы жойғыш дивизионына, 4-ші жойғыш эскадрильясына, 2-ші жойғыш флотилиясына қарасты болды. 1930-шы жылдарда әртүрлі эскадрильяларда қызмет еткенімен, барлығы 2-ші жойғыш флотилиясының құрамында болды. Ол соғыстар аралығындағы флоттік жаттығуларға қатысты – 1920-жылдардың басында жабдық пен тактиканы жетілдіру мақсатында өткізілген ірі масштабты флоттық маневрлерге. Кеме АҚШ-тың батыс жағалауынан Кариб теңізі мен Атлант мұхитының батысына, сондай-ақ Панама каналы аймағына дейін ішкі және сыртқы теңіздерде жүрді. Алайда, жаңа жойғыштарды құрылысқа салу бағдарламалары арқылы заманауи, жылдам және күшті қаруланған кемелер пайда болғандықтан, ескі "флюш-декерлерді" жойғыш ретінде сақтап қалу қажеттілігі азайды. Сонымен қатар, теңіз күштерінің өсіп келе жатқан қажеттіліктерін қанағаттандыру үшін жоғары жылдамдықты мина сыпырушылар, мина орналастырушылар, гидросамолеттерге қызмет көрсетуші кемелер және басқа да кемелерге мұқтаждық туды.

Мина сыпырушы кеме (DMS)

1940 жылы 19 қарашада Перл-Харбор әскери-теңіз базасында жоғары жылдамдықты мина сығу кемесіне түрлендіріліп, DMS-14 ретінде қайта жіктелді. Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін Zane көбінесе Гавайи суларында қызмет етті.

Перл-Харбор

1941 жылғы 7 желтоқсан күні таңертең ол Перл-Ситидің жанында 4-ші миналық дивизияның үш кемесі – Тревер, Уасмут және Перримен бірге тірелген. Экипаж таңғы асын аяқтап жатқанда, 0757-де күзетші сигналшы солтүстіктен ұзаққа созылып келгеннен кейін Форд аралының оңтүстік жағына бомба тастаған бір ұшақты байқады. Тек содан кейін ғана жоғарғы палубадағылар оның жапон ұшағы екенін түсінді. Экипаждың 10 пайызы мен офицерлердің 25 пайызы жағада болғандықтан, Зейн бас штабқа көтеріліп, алғашқы жарылыстан кейін үш минут ішінде .50 калибрлі зениттік пулемет батареясын дайындады. Оның командирі, лейтенант-коммандер Л.М. ЛеХарди дивизиядағы аға офицер болып, былай деп хабарлады: "0800. Форд аралының үстінен төмен ұшып келе жатқан жапон ұшағы байқалды, жау екені анық. Бұл жаттығу емес." "Ұядан ақылға сыятын қашықтықта өткен кез келген ұшаққа" атыс ашылды. Зейн 0803-те ұшуға дайындық бастады, ал белдеулер мен оқ-дәрілерді жеткізушілер жұмысты бастады. 0830-да Зейн "Медузадан" 200 метр қашықтықта, К23 бекетінде тірелген "көрінбейтін" су асты кемені байқады. Зейннің ұядағы орны оның 4 дюймдік зеңбірегімен атуға мүмкіндік бермеді: оның нысанасы Перри (DMS 17) кемесінің сыртында болды. Бірақ Монаган 0840-та мәселені шешіп берді, жапондық "А" типіндегі кішкентай су асты кемесіне шабуыл жасап, оны таратып, тереңдік зарядтарымен жойды. Осы уақытта флот біртіндеп жауап атып бастады, ал жапон ұшақтарының екінші толқыны келген кезде флот жауынгерлік бекеттерде болды. Жақын маңдағы кемеден (мүмкін Медузадан) атылған оқпен жапон ұшағы құлады, оның бомбасы Перридің жанындағы суда жарылды. Жаудың ұшағы өртеніп, жақында ғана аяқталған демагнетизациялық станциясының жанындағы жағаға құлады, Зейн кемесіндегілердің барлығы да шулы қол соғуларымен қарсы алды. Содан кейін 4-ші дивизияның кемелері жеке-жеке жолға шығып, жағалауда күзеттік қызметке кірісті. Зейн шабуыл кезінде жаудан зақым көрген жоқ, бірақ жақын маңдағы бірнеше кемелерден, соның ішінде ұядағы кемелерден келген "достық" зениттік оқтың салдарынан бірнеше арқан мен антенналар қиылып қалды. 1410-да Зейн мен Уасмут 400 фатом сыммен біріктірілген екі кемелік мина іздеуші құрылғысын орнатып, 1547-де Перл-Харбордың кіреберіс арнасына кірді, сым үзілмес бұрын қақпа кемесіне дейін іздеді. Кейін теңізге қайтып келген Зейн су асты кемелерін іздеуге қайта кірісті, көптеген (көбінесе жалған) су асты кемелерінің байқалуына дейін.

1942 жыл

Зейн 1942 жылдың көктеміне дейін Перл-Харбордан жергілікті жерде жұмыс істеді. 5 сәуірде Гавай аралдарынан шығып, Лос-Анджелестегі Сан-Педроға баратын конвойды (4079 нөмірі) сүйемелдеді. Содан кейін жоғары жылдамдықты мина сығу кемесі Маре аралындағы әскери-теңіз кемежайында жөндеуден өтіп, маусым айының басында Перл-Харборға оралды. Осы уақыт аралығында соғыс ағымдары өзгеріске ұшырай бастады. Пёрл-Харбордан сегіз ай өткен соң, АҚШ-тың әскери-теңіз флоты "Күзет мұнарасы" операциясы деген атаумен алғашқы десанттық операцияны бастауға дайын болды. Мақсат - жапондықтар бақылауындағы Соломон аралдары, ал операция 1942 жылдың 7 тамызында басталуы тиіс еді. Американдық барлау қызметі көптеген миналанбаған аймақтар бар екенін білген, бірақ десантты жоспарлаушылар кем дегенде мақсаттағы жағалаулардағы миналы алаңдардың нақты шекараларын анықтауды жөн көрді. Осыған сәйкес, Зейн және оның төрт апалы-сіңлілі кемесі (Хопкинс, Саузард, Хови және Тревер) Флорида аралындағы Порт Пурвиске қарай 100 фатомдық (183 м) қисықтан басталатын аумақты сыпырып тастау керек еді, бірақ Гавуту аралы маңында екі топқа бөлініп, бір мезгілде "Қызыл" жағасына қарай, Ленго арнасы арқылы Индиспенсабль бұғазына қарай кең аумақты тазарту керек еді. Жапондық жағалау батареялары кемелерге қарсы ашты, бірақ олардың атысы тұрақсыз болды және зақым келтірмеді. 7 тамыздағы алғашқы қону күнінде сағат 1550-де аймақ мұқият сыпырылды. Миналар табылмады. Келесі апталарда Гуадалканал шайқасы өтті, жапондықтар аралда бекінді. Америкалықтар күндіз аспанды бақылайтын уақытта күшейткіштерді әкелуге мәжбүр болды. Түнде жапондықтар түнгі ұрыс қабілеттерімен Соломон аралдарындағы жағдайды басқаратын. Зейн Тулаги мен Гуадалканал аралдарында жұмыс істеді, Ноумеяда, Жаңа Каледонияда мерзімді жөндеумен оның тазалау және патрульдік операцияларын тоқтатты. 8 қыркүйекте осындай операциялардың бірінде мина сыпырушы Гуадалканалға қарай ұшып бара жатқан жапон ұшақтарының толқынын көрді. Күзде жауынгерлік күрес күшейген сайын, Әуе күштеріне, әсіресе авиациялық бензинге қажеттілік көбейді. Эспириту Сантода Зейн мен оның бауырласы Тревер палубаларына авиациялық бензин барабандарын, торпедаларды, оқ-дәрілерді және қоймаларды жинады. Әрқайсысы екі моторлы торпедалық қайықпен (ПТ) Гуадалканалға жөнелтілді. 1942 жылдың 25 қазанында сағат 05:30-да Тулаги портына жетті. Тревер 07:00-ге дейін жүк түсірді. 08:09-да жағалаудан жалпы әуе шабуылы туралы дабыл естілді. Тревер теңізге шығып, порттың өзінде тұрды; Зейн шамамен сол уақытта жолға шықты және Трейверден 700 метр алдыда Тулаги, Коко Тэмбу және Сонгоангона аралдарының панасында қалды. 09:55-те Тулагидегі сигнал станциясы екі кемеге де Саво мен Флорида аралдары арасындағы "Темір түп шығанағына" кіретін үш жау кемесі байқалғанын хабарлады. Тревердің командалық офицері, тапсырмалық топтың командирі, командир Д. М. Агню өзінің кемелері Малиала өзенінің батысына баспана іздеу туралы ұсынысты түкке тұрғысыз қабылдады. Өз сөзінде "ешкідей тұтқындалып қалуды" қаламаған Агню сайлауға қатысуды шешті. Зейн мен Тревер жылдамдықпен шығып, 10:14-те Тулагиден шығатын арнаны тазартты. Қараушылар үш кеменің бір мезгілде қашықтықтағы және 250 градусқа қарай бағытталған, бір-біріне сәл жақын бағытпен жүретін мачталарының ұштарын байқады. Бес минуттан кейін американдық бақылаушылар үш жау кемесі бағытын өзгертіп, жақындап келе жатқанын байқады. Жаудың үш кемесі (акатсуки, иказучи және ширацуй эсминстері) күндіз Хендерсон алабын басып алуға үміттенген жапондық құрлық әскерлеріне теңіздік оқ-дәрімен қолдау көрсету үшін жіберілген 1-ші шабуыл бөлімін құрады. Жапондық кемелердің әрқайсысы 6 × 5 (127 мм) пуляларымен кіші калибрлі пулялармен қаруланған американдық әріптестерінен артық қаруланған. 10:20-да жау құрамасы тағы да бағытын өзгертіп, қашықтықты одан әрі жаюға және ауыр батареяларды ұстауға мүмкіндік берді. Осы арада Зейн мен Тревер теңізге қарай жүзіп, теңіз жағалауын айналып өтті. Он минуттан кейін, шамамен 9200 метр қашықтықта жапондық эсминцтер от ашты, және теңізде жауынгерлік жекпе-жек басталды. Жапондықтар жоспарланған миссияны ескере отырып, бронебойларды тесуші снарядтардың орнына бомбалау оқ-дәрілерін қолданды. Көп ұзамай снарядтар тривер мен Зейнге өте жақын жерге түсе бастады; соңғысы, мысалы, бір снарядтың оның қасы алдында және бірін қақпақтың әр жағында, қасқырдан алыс жерге түсетінін байқады. Бір жау снаряды Зейнге тікелей соққы беріп, мина сығу кемесінің 1-ші пулясын зақымдап, үш адамды дереу өлтірді. Басқа снарядтар тұғырларды, антенналарды және гафқа біткен біреуін қоспағанда, барлық тұтқаларды қиратты. Сол тұтқаға орай ұлттық ту байрақ тігілген еді. Құдайға шүкір, 10:40-та жапондық кемелер Лунга аралының жанындағы Семинол мен шағын патрульдік кемеге қарсы шайқасу үшін бұрылып кетті. Бұл тыныс екі жоғары жылдамдықты мина сығу кемесіне флот буксирлері мен YP кемелері үшін өлімге алып келді, өйткені жапондық кемелер оларды Хендерсон алабынан келген американдық ұшақтармен қысым жасап, тез батып кетті. Тревер мен Зейн осы арада шығысқа қарай шегіне берді. 10:55-те екі кеме Сан-Кристобал аралының оңтүстігі мен батысына қарай бағытын өзгертті. Зейн 1942 жылдың соңына дейін Оңтүстік-Батыс Тынық мұхиты театрының алдыңғы қатарында қалды. Тағы да Тревермен бірге, жоғары жылдамдықты мина сығу кемесі қараша айының ортасында Ноумеядан Эспириту Сантоға дейін 2-ші моторлы торпедалық қайық эскадрильясының ПТ қайықтарын буксирледі. Кейін Зейн Жаңа Гебрид аралдарынан Тулаги мен Гуадалканалға конвойды сүйемелдеді, содан кейін 1943 жылдың қаңтарында жөндеуге және экипажына демалыс беруге Сиднейге, Австралияға жіберілді.

1943 жыл

Сиднейде болған кезде Зейнге құтқару миссиясын орындау тапсырылды. 1943 жылғы 22 қаңтарда I 21 жапондық су асты кемесі (1941 жылғы Рождество қарсаңында алғашқы "жойылғаны" үшін танымал болған кеме) американдық «Питер Х. Бернет» бу кемесін торпедалап, істен шығарды. Келесі күні Зейнге зақымдалған кеменің соңғы тіркелген орнына бару бұйрығы берілді. 25 қаңтарда сағат 12:55-те Зейн Австралия Корольдік Әуе Күштерінің (RAAF) «Каталина» ұшатын қайығын көрді. Ол, өз кезегінде, мина сыпырушыны «Питер Х. Бернеттің» үшінші құтқару қайығының орнына бағыттады. Кеменің экипажы мен жолаушылары торпедалық зақымнан кейін кеме батып кетеді деп ойлап, оны тастап кеткен; алайда, кеме әлі де су үстінде болды. Зейн 14 адамды (капитан Чарльз Дарлинг және екі АҚШ армиясының жолаушыларын қоса алғанда, 12 экипаж мүшесін) 13:30-да кемеге алды және адамдар келген кеменің соңғы тіркелген орнына бағытын өзгертті. Содан кейін RAAF «Каталина» радиоарқылы кеменің орнын хабарлап, Зейнге 17:35-те оқиға орнына жетуге мүмкіндік берді. Ол содан кейін моторлы қайық арқылы 13 адамды кемелеріне қайтарды; бір адам Зейн бортында торпедаланған кезде алған жарақаты үшін медициналық көмек алып қалды. Содан кейін мина сыпырушы «Питер Х. Бернетті» сүйреп алып, оны Сиднейге жеткізді. Олар 27-сі күні қауіпсіз түрде келді. Зейн ақпан айының соңында Гуадалканалға оралды. Оның болмауы кезінде, бір кезде қызу дау болған аралдағы жағдай өзгерді – жапондар оны 7 және 8 ақпанда эвакуациялап, ақыры американдықтардың қолына қалдырды. Гуадалканал толығымен бақылауға алынғаннан кейін, американдық жоспарлаушылар Гуадалканалдың батысына қарай 97 шақырым (60 миль) қашықтықтағы Расселл аралдарына көшті. Бұл аралдарды саяхатшылар «жаңбыр, лай, және тамаша кокос жаңғақтары» үшін есіне алатын. Операция «Таза тақта» деп аталды, бұл Оңтүстік Тынық мұхитындағы алғашқы аралға секіру қозғалысы болды. Зейн 61.1.3 операциялық топтың (ОТ) құрамында төрт десанттық кемені (екі LCVP, бір LCV және бір LCM) мақсатты аймаққа сүйреп әкелді. «Спит-Кит экспедициялық күшінің» құрамында мина сыпырушы Расселл аралдарын басып алуға жоспарланған әскерлердің бір бөлігін іске қосты. 1943 жылғы 21 ақпанда «Таза тақта» операциясы басталды, бірақ жақында ғана аралдарды эвакуациялаған жаудан қарсылық көрінбеді. Вице-адмирал Джордж С. Дайер «Амфибиялар жаулап алды» атты өмірбаянында жазғандай, «Таза тақта» операциясы дәлдікпен, бірақ жарқындықсыз және жарнамасыз өтті». Зейн үшін келесі амфибиялық операция – «Тырнақтар» операциясы, Жаңа Джорджияға шабуыл және оны басып алу болды. Зейн мен Талбот 31.1.1 ОТ-ға, «Onaiavisi басып алу тобына» кірді. 29 маусымда әрқайсысы армияның 169-шы жаяу әскер полкінің ротасын және Расселл аралдарында LCVP-ні жинап, өз мақсаттарына бет алды. Екі кішкентай арал Жаңа Джорджия аралындағы Занана жағажайына ең тікелей кіруді күзетті. Бұл жағажай стратегиялық Мунда әуежайына қанаттан шабуыл жасау үшін бастапқы нүкте болып жоспарланған. Жаман ауа райы (төмен бұлттар, жауын-шашынмен сәйкес келуі мүмкін көріну, желдің өзгеруі және күшті соққылары, және толқынды теңіз) «Тырнақтар» операциясының басынан-ақ кедергі келтірді; бірақ Зейн мен Талбот 30 маусымда сағат 02:25-те Onaiavisi арнасының кіреберісіне жетіп, өз жұмысын бастады. Алайда, 03:00-ден сәл бұрын Зейн әскерін түсіріп жатқанда қатты жаңбыр кезінде жерге қонды. Дегенмен, бұл оқиға қону процесіне кедергі келтірмеді; өйткені Зейн мен Талбот 169-шы полктің екі ротасын да Думе (кейін Сасавеле аралы деп аталды) және Бараулу аралдарына жоғалтусыз жағаға түсіріп, жағалаудан жағалауға қозғалыс басталғанға дейін Onaiavisi кіреберісін ұстап тұруға мүмкіндік алды. Зейн 05:23-ке дейін алға қарай тұрып, ақыры кері қашып құтылуға қол жеткізді. Алайда, жоғары жылдамдықты мина сыпырушы бірден тұмсыққа тұншығып, винттеріне зақым келтірді. Ол өзінің күшін қолданып, босатуға тағы да тырысты, бірақ Талботтың көмегіне қарамастан, ол мұны істей алмады. Зейн жағдайы жақсы емес еді: ол жапондықтар ұстаған Мунда әуежайынан бес шақырым қашықтықта жай ғана тұрып, ол оңай олжа болатын. Сәттілікке қарай, адмирал Дайер баяндайтындей, «ешбір жақсы дайындықтан өткен жапондық артиллериясы Зейнге шабуыл жасау үшін батареяны көтерген жоқ». Шамамен төрт сағаттан кейін «Рэйл» Зейнге жартастан көмектесті. Содан кейін флоттың сүйрегіші (өзінің бұрынғы мина сыпырушы) Зейнге жөндеу үшін Соломон аралдарына алып барып, 2 шілдеде Тулагиге келді. Кемеге Гуадалканалдан өз күшімен кетуге мүмкіндік беретін уақытша жөндеуден кейін Зейн Эспириту Санто және Перл-Харбор арқылы тұрақты жөндеулер мен өзгерістер үшін Маре аралы әскери-теңіз кемесінің сарайына барды. 23 қыркүйекте жоғары жылдамдықты мина сыпырушы тағы да батысқа қарай сапарлады, Маре аралынан шығып, Перл-Харборға бет алды. 30 қыркүйекте Оахуға жетіп, 1943 жылдың соңына дейін және 1944 жылдың қаңтар айының ортасына дейін Гавайи операциялық аймағында қалды.

1944-1945 жылдар аралығында

1944 жылғы 22 қаңтарда Перл-Харбордан шығып, Зейн кейіннен Маршалл аралдарына жасалған Флинтлок операциясына қатысты. Оңтүстік шабуыл күшінің құрамында Зейнге Оңтүстік Транспорт Экранында, ТУ 52.7.1, Перимен бірге, төрт эсминец және екі суасты қайықтарды іздеуші (SC) кемелерімен эскорт міндеттері жүктелді. Ол "Флинтлок" операциясының Кваджалейн кезеңінде тасымалды қорғады, содан кейін Эниветокты басып алу және ұстау кезінде "тазалау" кемесі және миналарды жою кемесі ретінде қызмет етті. Операцияның осы бөлігінде ол жарылған миналардан жеңіл зақымдар алды, олардың кейбіреуі кемеден 100 метрдей қашықтықта жарылды. Наурыз айында Перл-Харборға оралғаннан кейін, Зейн жазда Мариана аралдары мен Палауда өткен "Форажер" операциясына қатысты. Тағы да миналарды жою кемесі ретінде жұмыс істей отырып, Зейн 12.13-ші топтың құрамына кірді, бұл Миналарды тазалау және Гидрографиялық зерттеу тобы болды. Кемеге бекітілген 2-ші бөлімге оның үш бауырласы кірді: Чандлер, Палмер және Говард. "Форажер" операциясының жағаға шығу кезеңдері 15 маусымда басталды, сол кезде вице-адмирал Тернердің 52-ші арнайы тобы (Солтүстік шабуыл күштері) генерал-лейтенант Х.М. Смит басқаратын теңізшілерді жағаға түсіре бастады, Зейн буйлар орнатып, ағып жатқан миналарды оқпен жойды, қайтадан миналарды жою кемесі ретінде жұмыс істеді. Ол жағажайға шабуыл жасаған бірнеше ұшақты көрді, бірақ олардың барлығы оның қаруының қашықтығынан тыс болды. Кейіннен генерал-майор Рой С. Гейгер басқаратын теңізшілер мен армия әскерлері 22 шілдеде Гуамға контр-адмирал Гарри У. Хиллдің арнайы тобының оқшауымен жағаға шыққанда, Зейн резервтік көлік тобының алғы шебінде жүзіп, суасты қайықтарға қарсы эскорт кемесі ретінде жұмыс істеді. Гуам операциясы осы ардагер жылдам мина тазалаушы үшін соңғы майдандық сапары болды; 8 тамызға дейін Мариан аралдарында болғаннан кейін ол Каролинадағы Улитидегі 10-шы қызметтік эскадрильяның (ServRon) командиріне нысана сүйреу кемесі ретінде қызмет ету үшін хабарлады. Зейн соғыстың қалған бөлігінде нысана сүйреу және жергілікті эскорт міндеттерін орындады, 1945 жылдың тамызының ортасында V J күні оны Лейтеден тыс, Сан-Педро шығанағында тізімде тапқанға дейін Палау, Мариан, Каролина және Филиппин аралдарында болды. Осы қарапайым, бірақ қажетті міндеттерді орындау кезінде ол 1945 жылдың 5 маусымында жылдам мина тазалаушыдан әртүрлі көмекші кеме, AG 109 болып қайта жіктелді. Кеме қазан айында Тынық мұхитының батысынан шығып, 13-ы күні Лейтеден үйге қарай сапарға шықты. Жолда Эниветок, Перл-Харбор және Сан-Диегода тоқтағаннан кейін, Зейн 25 қарашада Панама каналы арқылы өтіп, ақырында 29 қарашада Вирджиния штатының Норфолк қаласына жетті. 1945 жылдың 14 желтоқсанында ол қызметтен босатылды. 1946 жылдың 8 қаңтарында Әскери-теңіз күштерінің тізімінен алынған кеме 1946 жылдың 22 қазанында Luria Brothers and Company компаниясына тапсырылды; оның корпусы 1947 жылдың 3 наурызында мақұлданып, жарылған. Зейн (DMS 14) екінші дүниежүзілік соғыстағы қызметі үшін Перл-Харбордан Мариан аралдарына дейін алты шайқас жұлдызын алды. Сонымен қатар, ол 1942 және 1943 жылдары Гуадалканалдағы қызметі үшін Әскери-теңіз жасағының мақтау белгісін алды.

Келесі жазба

2012 жылдан бері басқа ешқандай кеме USS Zane деп аталған жоқ. "Кейн көтерілісі" романының авторы Герман Вук 1943 жылдың ақпанынан 1945 жылдың ақпанына дейін Zane кемесінде офицер болып қызмет етті, ал мамыр айында тағы бір Clemson кластық DMS, USS Southard кемесінің аға офицері болды. Zane және оның жорықтары ойдан шығарылған USS Caine (DMS 22) кемесінде болған кейбір оқиғалардың үлгісі болды. Алайда, романның кульминациялық нүктесі оның USS Southard эсминеці/мина тазартқыш кемесінде аға офицер болып қызмет еткен кездегі тәжірибесінен әсер алды, бұл кеме Жапониямен бейбітшілік орнағаннан кейін екі ай өткен соң Окинава жанында тайфун салдарынан қарап отырды. Вук өзінің алғашқы романы "Аврора таңы" жазуды Zane Соломон аралдарындағы Тулагиде тұрғанда бастады.