Клеmson классының эсминеці: USS Wasmuth тарихы

Кіріспе

USS Wasmuth (DD 338/DMS 15) - Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін АҚШ Әскери-теңіз күштерінде қызмет еткен «Клемсон» классы эсминец.

Есімдес

Генри Уасмут 1840 жылы шамамен Германияда дүниеге келген. Ол 1861 жылдың 11 маусымында АҚШ Теңіз жаяу әскеріне қатарына қосылды. Ақырында "Поухатан" дөңгелекті кемесінің теңізшілер бөліміне бекітілген Уасмут 1865 жылдың 15 қаңтарында Солтүстік Каролина штатындағы Фишер бекінісіне шабуылға қатысты. Шайқас барысында, прапорщик Робли Данглисон Эванс Конфедерация мергенінің оғынан жараланды. Қатардағы Уасмут ауыр жараланған жас офицерді көтеріп, оны жағажайдағы шұңқырға – салыстырмалы түрде қауіпті жерге жеткізді. Уасмут Эванспен бірге қалды, оның жасыруға шақыруын елемеді, сонда мергеннің оғы Уасмуттың мойнын тесіп, мойын тамырларын қиып тастады. Бірнеше минуттан кейін Уасмут толқындардың жиегіне құлап, көз жұмды. Эванс кейін былай деп жазды: "Ол өзінің формасына лайық болған".

Тарих

Васмут был заложен 12 августа 1919 года на Морской верфи острова Маре, Вальехо, Калифорния, и получил обозначение DD 338 17 июля 1920 года. Спонсором эсминца стала мисс Гертруда Э. Беннет, падчерица подполковника Р. Х. Дэвиса, морской пехоты США, офицера, несущего службу на острове Маре. "Васмут" был введен в эксплуатацию 16 декабря 1921 года. "Васмут" проходил оснащение на острове Маре до 27 февраля 1922 года, когда отплыл в Ричмонд, Калифорния, для начала ходовых испытаний. Действуя у Саусалито и острова Маре, новый эсминец завершил испытания 14 марта, в тот же день вернувшись на верфь строителя для послеходовых ремонтов. 1 мая он отплыл в Сан-Франциско, Калифорния, и калибровал свой гидроакустический аппарат в этом порту до 4-го числа, когда перешел в Сан-Педро. Затем "Васмут" провел следующий месяц, участвуя в торпедных учениях с линкорами, что было прервано 7 мая отправкой в Сан-Диего. Вернувшись в этот порт из Сан-Педро 8 июня, он вскоре начал подготовку к выведению из состава флота. "Васмут" был выведен из эксплуатации в Сан-Диего 26 июля 1922 года и оставался в резерве почти восемь лет в 1920-х годах, когда договорные ограничения и сокращение операционных фондов уменьшили активные морские силы флота. Введен в эксплуатацию повторно 11 марта 1930 года под командованием коммандера Инграма С. Соуэлла, "Васмут" служил эсминцем в течение следующего десятилетия, участвуя в интенсивных тактических учениях и маневрах, разнообразив эту рутину техническим обслуживанием и обучением. Он также действовал с 2-м эсминным флотом Сил боевого флота от западного побережья до Карибского моря. Лишь в течение короткого периода, осенью 1934 года, "Васмут" не был полностью активен, будучи назначенным в 10-ю резервную эскадрилью. С постройкой новых, более вооруженных и дальнобойных эсминцев потребность в старых "флюш-декерах" в их первоначальной роли эсминца уменьшилась. Хотя, конечно, многие из этих кораблей, санкционированных Первой мировой войной, находились в резерве на обоих побережьях, флот расширялся по мере развития 1930-х годов и, ввиду зловещих событий в Европе и на Дальнем Востоке, расширял свои операционные горизонты. Нужны были корабли, ориентированные на авиацию и минную войну – корабли снабжения гидросамолетами и быстроходные тральщики и миноносцы. Соответственно, некоторые из старых "флюш-декеров" были переоборудованы для других ролей. "Васмут", являвшийся частью флота в водах Гавайских островов с момента постоянного базирования кораблей там в апреле 1940 года, был одним из кораблей класса "Клемсон", выбранных для переоборудования в высокоскоростные тральщики класса "Чендлер". "Васмут", переклассифицированный как DMS 15 19 ноября 1940 года, прошел метаморфозу на Морской верфи Перл-Харбор. Сохранив свою полную четырехствольную главную артиллерию и зенитную артиллерию из пулеметов калибра .50, а также рельсы для глубинных бомб, корабль потерял свою торпедную способность, когда тральное оборудование заменило его дюжину торпедных аппаратов. По завершении этого переоборудования на Морской верфи Перл-Харбор 5 апреля 1941 года "Васмут" отплыл к острову Пальмира и действовал там до 19 апреля, когда он взял курс на возвращение в Перл-Харбор. Высокоскоростной тральщик впоследствии оставался в водах Гавайских островов до 10 июня, когда он отплыл к западному побережью Соединенных Штатов. Вернувшись на Гавайи в начале июля, "Васмут" действовал из Перл-Харбора в течение осени 1941 года, по мере нарастания напряженности на Дальнем Востоке. В это время он выполнял местные патрульные и тральные учения, поскольку флот поддерживал интенсивный график обучения.

Wasmuth was laid down on 12 August 1919 at the Mare Island Navy Yard, Vallejo, California and designated DD 338 on 17 July 1920. The destroyer was launched on 15 September 1920, sponsored by Miss Gertrude E. Bennet, stepdaughter of Lieutenant Colonel R. H. Davis, USMC, an officer on duty at Mare Island. Wasmuth was commissioned on 16 December 1921. Wasmuth was fitted out at Mare Island until 27 February 1922, when she sailed for Richmond, California, to commence her shakedown cruise. Operating off Sausalito and Mare Island, the new destroyer completed her trials on 14 March, putting into her builder's yard on that day for post shakedown repairs. She sailed for San Francisco, California on 1 May and calibrated her sound signal apparatus at that port until the 4th, when she shifted to San Pedro. Wasmuth then spent the next month operating in connection with battleship torpedo practices, a duty broken on 7 May by dispatch service to San Diego. Returning to that port from San Pedro on 8 June, she commenced preparations for decommissioning soon thereafter. Placed out of commission at San Diego on 26 July 1922, Wasmuth remained in reserve for nearly eight years during the 1920s, when treaty restrictions and cuts in operating funds reduced the Navy's active seagoing forces. Recommissioned on 11 March 1930, Lt. Cmdr. Ingram C. Sowell in command, Wasmuth operated as a destroyer for the next decade, participating in an intensive slate of tactical exercises and maneuvers, varying that routine with upkeep and training. She also operated with the Battle Force's Destroyer Flotilla 2 from the western seaboard into the Caribbean. Only for one brief period, in the autumn of 1934, was Wasmuth not fully active, being then assigned to Rotating Reserve Squadron 10. With the construction of newer, more heavily armed and far ranging destroyers, the need for the old "flush deckers" in their designed destroyer role diminished. While, of course, a great many of those World War I authorized ships lay in reserve on both coasts, the Navy was expanding as the 1930s had progressed and, in view of ominous developments in Europe and the Far East, was broadening its operational horizons. Aviation oriented and mine warfare types of ships seaplane tenders and fast minesweepers and minelayers were needed. Accordingly, some of the old "flush deckers" were converted to other roles. Wasmuth, a unit of the fleet in Hawaiian waters since the permanent basing of the ships there in April 1940, was among the Clemson class ships chosen for conversion to high speed minesweepers of the Chandler class. Wasmuth, reclassified as DMS 15 on 19 November 1940, underwent the metamorphosis at the Pearl Harbor Navy Yard. Retaining her full four gun main battery and an antiaircraft battery of .50 caliber machine guns, as well as depth charge tracks, the ship lost her torpedo capability when minesweeping gear replaced her dozen torpedo tubes. Upon completion of that conversion at the Pearl Harbor Navy Yard on 5 April 1941, Wasmuth sailed for Palmyra Island and operated there until 19 April, when she set course to return to Pearl Harbor. The high speed minesweeper subsequently remained in Hawaiian waters until 10 June, when she sailed for the west coast of the United States. Returning to Hawaii in early July, Wasmuth operated out of Pearl Harbor through the autumn of 1941, as tensions increased in the Far East. She operated on local patrol and minesweeping exercises during that time, as the fleet maintained an intensive training schedule.

Екінші дүниежүзілік соғыс

1941 жылдың 7 желтоқсанында сағат 08:00-ден сәл бұрын алты жапондық авианосецтен шыққан ұшақтар Перл-Харбордағы флот бөлімшелеріне күтпеген шабуыл жасады. «Уасмут» (сол жексенбіде портта болған кемелердің бірі) Пёрл-Харбордың Ортаңғы шығанағының аузында және Пёрл-Ситидің жанында, D 7 және D 7S буйларында, 4-ші миналық дивизияның (MineDiv) үш бауырлас кемесімен бірге орналасқан: «Тревер», «Зейн» және «Перри». «Уасмут» дереу жалпы дабылға келді және командир мен штаб бастығының болмауына байланысты лейтенант (jg.) Дж. Р. Грей кемеге басшылықты қабылдады. Үш минут ішінде оның артиллериялық экипажы барлық .50 калибрлі «Браунинг» пулеметтерін дайын күйге келтірді, ал кеме тездетілген режимде шығуға дайындалды. Бірақ, ұядағы жоғары жылдамдықты мина тазартушы кеме тек қана артқы пулеметтерін жақындап келе жатқан ұшақтарға қарсы қолдана алды. 09:00-ден кейін, көлденең бомбалаушылардың шабуылының ортасында (Накадзима B5N бомбалаушыларымен жүзеге асырылған), «Айчи D3A» (кейін «Вальс» деп аталған) ұшақтары кемелерге және жағалаудағы нысандарға құлау және тік бомбалау шабуылдарын бастады, бұл шабуылдың төртінші кезеңін ашты. Батыстан келе жатқан ұшақтар Мидл-Лохта орналасқан мина тазартушы және мина орнатушы кемелердегі артиллериялық ұшақтардың мақсатына айналды. «Уасмуттың» артиллериялық экипажы ұшақтар оқ ату қашықтығына келгенде атыс ашты. Бір теңізші, 1-сыныпты матрос Джеймс П. Ханнон, Оахудың оңтүстік-орталық бөлігіндегі Мамала шығанағының солтүстігіндегі Мидл-Лохқа жақын Вайпио түбегінде құлаған «Айчи» ұшағын атып түсіргені үшін мақтау алды. Кеме бірнеше басқа ұшақтарға да зақым келтірді. MineDiv 4-тің аға офицері және «Зейн» кемесінің командирі лейтенант-коммандер Л. М. Лехарди кемелерге тездетілген режимде шығуға бұйрық берді, «Тревер» 09:32-де алдымен шықты. Бес минуттан кейін «Уасмуттың» штаб бастығы лейтенант Дж. В. Левертон кемесі Мидл-Лохтан шығып келе жатқанда келді және шабуыл басталғаннан бері кемемен күресіп келген лейтенант (jg.) Грейді босатып, басшылықты өз қолына алды. Содан кейін «Тревердің» командирі де кемеге келді, өйткені оның кемесі онысыз канал бойымен жүзіп кеткен еді. Порттан шығып, «Уасмут» каналдың кіреберісінде күзеттік қызметке кірісті. Шабуыл тоқтағанмен, теңізшілер, теңіз жаяу әскерлері мен сарбаздар әлі де алаңдады. Теңізде, жапондықтарды іздеп жүрген күштер жаудың су асты кемелерінің болуын күдіктенді, олар болған немесе болмаған. 10:23-те «Уасмут» «күмәнді суға» бір тереңдік зарядын тастады, бірақ ешқандай нәтижеге қол жеткізбеді. 10:36-да жоғары жылдамдықты мина тазартушы тағы бір тереңдік зарядын тастады, бірақ бірінші шабуыл сияқты ешқандай нәтиже болмады. «Көп мөлшерде май» шыққанмен, қираған кемелер табылған жоқ. Содан кейін сол күні «Уасмут» және «Зейн» Перл-Харбордың кіреберіс каналын тазартып, соңынан бұрынғысы көмір доктарына ішкі аспаптары бұзылғаннан кейін тоқтады. Тазарту жабдығын қайтарып алғаннан кейін, ол ашық теңізге қайтып, командирі лейтенант-коммандер Дж. Л. Уилфонг кемеге келді. «Тревердің» командирі лейтенант-коммандер Д. М. Агню 16:35-те өз кемесіне қайта қосылды. MineDiv 4 жақын арада күзеттік қызметін қайта бастады. «Уасмут» 1942 жылдың көктеміне дейін Джонстон аралы мен Перл-Харбор арасындағы Гавай тізбегінде жұмыс істеді. 1942 жылдың 31 мамырында Перл-Харбордан шығып, 4111 конвойын Сан-Францискоға сүйемелдеді, 10 маусымда мақсатына жетті. Шілде айының соңғы күні Сан-Францискодан шығып, «Уасмут» 2113 конвойымен бірге Перл-Харборға оралды, 12 тамызда келді. 14 тамызда Перл-Харбордан шығып, «Уасмут» Гавайиден соңғы рет Алеут аралдарына қарай жолға шықты. 20 тамызда Аляскадағы Кодиакқа жеткен жоғары жылдамдықты мина тазартушы өзінің қалған өмірін осы аймақта 8-ші жұмыс тобының құрамында өткізді, соғыс театрына «нан, оқ-дәрі және қара майды» жеткізуге қажетті жабдықтау кемелерін күзету және сүйемелдеу міндеттерін орындады. Осы күз және қыс аралығында кеме «Әйелдер шығанағы», «Голланд порты», «Ном» және «Кодиак» сияқты көркем есімдері бар жерлерге барды.

Shortly before 0800 on 7 December 1941, planes from six Japanese aircraft carriers swept down upon the fleet units present at Pearl Harbor, in a surprise attack. Wasmuth (among the ships in port that Sunday) lay at buoys D 7 and D 7S inboard in a nest with three sister ships of Mine Division (MineDiv) 4: Trever, Zane, and Perry, at the mouth of Pearl Harbor's Middle Loch and just off Pearl City. Wasmuth went to general quarters at once and Lt. (jg.) J. R. Grey (in the absence of both the commander and executive officer) assumed command of the ship. Within three minutes, her gunners had all of the .50 caliber Browning machine guns ready for action while the ship prepared to get underway. Inside the nest, however, the high speed minesweeper could only bring her aftermost machine guns to bear against the approaching planes. Shortly after 0900, about midway through horizontal bomber attacks (carried out by Nakajima B5N bombers), Aichi D3A's (later code named "Vals") began glide and dive bombing attacks on the ships and shore installations, kicking off the fourth phase of the raid. Those planes, coming from a westerly direction, were targets for the eager gunners in the minesweepers and minelayers moored in Middle Loch. Wasmuths gunners (who expended 6,000 rounds of .50 caliber ammunition in the action) opened fire whenever the planes came within range. One man, Seaman 1st Class James P. Hannon, was given credit for shooting down an Aichi that crashed in a portion of Pearl Harbor on Waipio Peninsula, near Middle Loch just North of Mamala Bay in South Central Oahu. The ship damaged several other planes as they came by. Lt Cmdr. L. M. LeHardy (Zanes commanding officer and the senior officer present of MineDiv 4) ordered the ships to get underway, Trever leading the pack at 0932. Five minutes later, Lt. J. W. Leverton, Wasmuths executive officer, arrived as his ship edged out of Middle Loch, and took command, relieving Lt. (jg.) Grey who had fought the ship since the outset of the attack. Shortly thereafter, Trevers commander reported on board too, since his own ship was steaming down the channel without him. Proceeding out of her harbor herself soon thereafter, Wasmuth took up patrols off the channel entrance. Meanwhile, while the attack itself had ceased, jittery sailors, marines, and soldiers were not so sure. At sea, the forces searching for the retiring Japanese suspected the presence of enemy submarines, real or otherwise. At 1023, Wasmuth dropped one depth charge "on suspicious water" but came up with only a negative result. At 1036, the high speed minesweeper dropped another depth charge, but only achieved the same result as the first attack nothing. Although it brought up "large quantities of oil" there was no wreckage. Later that afternoon, Wasmuth and Zane swept the Pearl Harbor entrance channel before the former anchored at the coal docks when her sweep wire parted. After she retrieved the sweep gear, she headed back to the open sea, where her commanding officer, Lt. Cmdr. J. L. Wilfong, reported aboard. Trever's commanding officer, Lt. Comdr. D. M. Agnew, rejoined his own ship at 1635. MineDiv 4 soon resumed its patrol operations. Wasmuth operated in the Hawaiian chain between Johnston Island and Pearl Harbor into the spring of 1942. She departed Pearl Harbor on 31 May 1942, and escorted Convoy 4111 to San Francisco, reaching her destination on 10 June. Departing there on the last day of July, Wasmuth returned to Pearl Harbor with Convoy 2113, arriving on 12 August. Departing Pearl Harbor on 14 August, Wasmuth left Hawaii in her wake for the last time, bound for the Aleutian Islands. Reaching Kodiak, Alaska, on 20 August, the high speed minesweeper spent the remainder of her career in this region as part of Task Force 8, performing screen and escort duties for the supply ships necessary to bear the "beans, bullets, and black oil" to that theater. In the course of her operations that autumn and winter, the ship visited such picturesquely named places as Women's Bay, Dutch Harbor, Nome, and Kodiak.

Тағдыр

1942 жылы Рождестводан кейін екі күн өткен соң, Уасмут Аляскадағы қатты дауылда конвойды сүйемелдеп келе жатқанда, теңіздің күшті соққысынан екі тереңдік бомбасы өз орнынан жылжып, кеменің қақпасынан құлап, кеменің кормасының астында жарылды. Жарылыс кеменің артқы бөлігінің бір бөлігін қиратты және кеме суға батуға бастады; дауылдың салдарынан, насостар судың көтерілуіне қарсы тұра алмады. Қатты теңізге қарамастан, Рамапо суға батып бара жатқан Уасмуттың қасына жақындады. Үш жарым сағат бойы танкер батып бара жатқан жоғары жылдамдықты мина іздеуші кеменің экипажы мен екі жолаушысын сәтті көшіріп, толқындармен күресті. Осы құтқару операциясын аяқтағаннан кейін Рамапо кете берді; Уасмут 1942 жылдың 29 желтоқсанында толығымен суға батты. 1943 жылдың 3 қыркүйегінде оның аты Әскери-теңіз күштерінің тізімінен шығарылды.

Құрмет пен марапаттар

Уасмут (DMS 15) 1941 жылдың 7 желтоқсанында Перл-Харбордағы флотты қорғаудағы рөлі үшін бір ұрыс жұлдызымен марапатталды.