Кіріспе

Сүтқоректілер түрі

Шапанды гуэреза (Colobus guereza), сонымен қатар гуэреза, шығыс қара-ақ колобус немесе Абиссиния қара-ақ колобусы деп те аталады, қара-ақ колобус – Ескі әлем маймылының бір түрі. Ол Батыс-Орталық және Шығыс Африканың көп бөлігінде кездеседі, оның ішінде Камерун, Экваторлық Гвинея, Нигерия, Эфиопия, Кения, Танзания, Уганда және Чад елдері бар. Бұл түрдің сыртқы түрімен ерекшеленетін бірнеше қосалқы түрі бар. Оның ерекше сыртқы түрі атауында да көрінеді; қара денесінің екі жағындағы ұзын ақ түкті жиектері "шапан" деп аталады. Беті ақ түкпен қапталып, үлкен ақ құйрық шоты бар. Шапанды гуэреза күндіз белсенді және ағаштарда тіршілік етеді, жапырақты және мәңгі жасыл ормандарда табалады. Бұл бейімделгіш түр, тіршілік ортасының бұзылуына төтеп бере алады және өзендер мен көлдерге жақын орналасқан екіншілік ормандарды артық жақсы көреді. Бұрын тек жапырақтарды жейді деп есептелгенімен, қазір тұқымдар, жемістер және бунақденелілерді де жейтіні белгілі. Оның арнайы асқазанының көмегімен жоғары талшықты өсімдіктерді қорыта алады және бір уақытта бірнеше өсімдік түрімен қоректенеді. Оны жыртқыш құстар мен кейбір сүтқоректілер, мысалы, жалпы шимпанзе және барыс қуып жейді. Шапанды гуэрезалар үштен он бесқарадай жеке адамдардан тұратын топтарда өмір сүреді. Бұл топтарға әдетте үстем аталық, бірнеше аналық және аналықтарының балалары кіреді. Олар көп әйелдік жүйеде көбейеді және жұптасу дауыстық қарым-қатынас арқылы басталады. Бес айдан астам жүктілік кезеңінен кейін балалар қызғылт терімен және ақ түкпен туады, үш-төрт айдың ішінде ересектерге тән түске енбейді. Шапанды гуэреза таңғы дауыспен әйгілі, аталықтардың "ырылдауы" – бұл аумақтық шекараларды нығайтатын алыс қашықтықтағы байланыс құралы. Олар басқа да дыбыстар шығарады және дене тілі, қимыл-қозғалыстар мен бет әлпеті арқылы қарым-қатынас жасайды. Шапанды гуэреза Халықаралық табиғатты қорғау одағы (IUCN) бойынша "Тәуекел астындағы түрлерге жатпайды" деп тізілген, өйткені ол кеңінен таралған. Кейбір аймақтарда жергілікті түрлерге қауіп төніксе де, оның төмендеуі оны қауіптің жоғары санатына жатқызуға жеткіліксіз. Дегенмен, Кенияда табылған бір қосалқы түрі жойылуға жақын деп тізілген. Ол бұзылған ормандарда жақсы өмір сүре алады және кейбір аймақтарда, тігізген ормандарда, тігізбеген ормандарға қарағанда көптеп кездеседі. Шапанды гуэрезаны сонымен қатар еті мен терісі үшін аулау қауіптің қатарына қосады.

Этимология

Манталы гүрезаның көптеген басқа да кең таралған атаулары бар, оның ішінде гүреза, шығыс қара-ақ колобус, магистрат колобусы. "Манталы" деген сөз оның мантиясын – денесінің бойымен созылатын ұзын, жібектей ақ түкті шеттерін білдіреді, ал "гүреза" – Эфиопиядағы бұл маймылдың жергілікті атауы. Ғылыми атауы Colobus грекше "kolobus" сөзінен шыққан, ол "мүгедекті" немесе "қырқылған" деген мағынаны білдіреді, бұл маймылда бас бармақтарының жоқтығына байланысты айтылады.

Таксономиялық жіктеу

Алғаш рет бұл түрді 1830–1834 жылдары Абиссинияға жасаған сапарында неміс табиғат зерттеушісі және саяхатшысы Эдуард Руппель сипаттаған. Ол 1835 жылы «Neue Wirbelthiere con Abyssinien, Saengthiere» еңбегінде осы түр туралы жазған. Еуропада алғаш рет 1890 жылы Берлин зоологиялық бағында Массавадан (Эритрея) келген сатушыдан үш дана сатып алынғанда көрінді. Шапанды гуэрезалар Colobinae кішітұқымдасына жатады, олар Азия мен Африканың Ескі әлем маймылдарының тобы, сонымен қатар жапырақ жейтін маймылдар деп те аталады. Бұл кішітұқым үш топқа бөлінеді: Африка колобус маймылдары, оның ішінде шапанды гуэреза, Азия лангурлары немесе жапырақ маймылдары және «ерекше мұрынды» тобы. Африка колобус маймылдары түс, мінез-құлық және экологиялық ерекшеліктері бойынша тағы да бөлінеді. Үш туысқа жатады: қара және ақ колоби, қызыл колоби және зәйтүн колоби. Үш түрлі қара және ақ колоби бар: шапанды гуэреза (Colobus guereza), король колобусы (C. polykomos) және Ангола колобусы (C. angolensis). Гровс «Mammal Species of the World» (MSW) (2005) еңбегінде шапанды гуэрезаның жеті түршесін тізімдейді, ал 2008 жылы Халықаралық табиғатты қорғау одағының (IUCN) сарапшылары Гипполлити мен Бутински де осылай мәлімдеген. Балалар қызғылт тері және ақ түсті жүндімен туады. Жасқа келген сайын жүні мен терісі қараңғылайды және үш-төрт айда ересектерге тән түсіне ие болады. Әдетте, еркектер әйелдерге қарағанда ертерек түсін өзгертеді. Еркектердің салмағы орташа есе алғанда, ал әйелдердің салмағы аралығында болады. Бас және дене ұзындығы еркектерде орташа алғанда, ал әйелдерде шамамен болады. Көптеген колобилер сияқты, шапанды гуэрезаның да кішкентай, жетілмеген бас бармағы бар. Түршелер арасында жыныстық диморфизм байқалады. Кейбіреулерінде еркектердің тістері әйелдерден ірі, ал басқаларында керісінше, ал кейбірінде ешқандай айқын айырмашылық жоқ.

Таралуы және мекендейтін ортасы

Шапанды гуэреза Экваторлық Африканың барлық аймақтарында таралған. Ол батыста Нигерия мен Камеруннан бастап, шығыста Эфиопия, Кения, Уганда және солтүстік Танзанияға дейін қамтиды. Бұл түр екінші деңгейлі ормандарды қалайды және мүмкіндігі болса, оларды ескі өркендеген ормандардан артық таңдайды. Шапанды гуэрезаның осы ормандарды қалауының себебі, ондағы жеміс ағаштарының көптігі және түрлердің химиялық қорғанысының нашарлығы болуы мүмкін. Сонымен қатар, маймылдың қоректік заттарға деген қажеттілігі туғанда, евкалипт плантациялары сияқты адам жасаған орталарға да жиі барады. Тарану, амандасу, ойын ойнау және сақ болу сияқты басқа да әрекеттер азырақ орындалады. Оның рационындағы әрбір тағамның мөлшері аймаққа және жыл мезгіліне байланысты өзгереді. Жапырақтардағы белок, танин және натрий сияқты қоректік факторлар тамақ таңдауына әсер етеді. Ол тіпті, жоғары қоректік құрамы бар өсімдіктерге жете алу үшін кейде ұзақ қашықтыққа саяхаттайды. Жапырақтар әдетте оның рационының жартысынан астамын құрайды, бірақ маусымға байланысты жемістерді де жиі жейді. Алайда, оны Verreaux бүркіті сияқты басқа да жыртқыш құстар жейді. Леопард та мүмкін жыртқыш.

Әлеуметтік құрылым

Шапанды гуэрезалар тұрақты әлеуметтік топтарда өмір сүреді, әдетте олардың құрамында үштен он бесқарадай мүше болады. Топтарда көбінесе бір еркек, бірнеше аналық және жас балапандар кездеседі. Кейбір популяцияларда бірнеше еркек топтары да жиі ұшырасады. Көп еркекті топтарда еркектер бір-бірімен агрессивті болып, біреуі үстемдік танытады. Кейбір еркектер мұндай топтардан қуылса, топқа кірмейтін еркектер жалғыз өмір сүреді немесе басқа еркектермен бірге "бакалавр" топтарын құрайды. Аналықтар топты біріктіріп ұстайды және олардың арасында туыстық байланыс болады. Олар өздерінің туған топтарынан сирек кетіп, тек топтар бөлініскен кезде ғана тарап кетеді. Ересек еркектер топта жиі күтім жасамайды. Қатаң айтқанда, аумақтық емес болғамен, шапанды гуэрезалардың топтары бір-біріне агрессивті болып қана қоймай, тіпті шайқасқа да түсуі мүмкін. Мұндай қақтығыстарға көбінесе еркектер қатысса, аналықтар да араласа алады. Жұптасу үшін шапанды гуэреза әлеуетті серігіне жақындап, аузынан төмен дыбыспен "тіс щылдыратып" немесе күшті соққымен дыбыс шығарады. Жыныстық қатынас кезінде еркек аналықтың білегі мен денесін ұстап тұрады. Көптеген жұптасулар бір топтың ішіндегі жеке тұлғалар арасында жүзеге асса, топтан тыс жұптасулар да тіркелген. Топтарда ең көп назарды нәрестелер алады. Топтағы басқа аналықтар да нәрестеге күтім жасай алады, бірақ нәрестелер тек аналарымен ғана жайлы сезінеді. Еркектер көбінесе балапандар 4-5 апталық болғанға дейін оларға көп көңіл бөлмейді. Егер бір еркек ұрысуды бастаса, көрші еркектер де оған қосылады. Одан басқа да түрлі дыбыстар шығарылады. Еркектер қорқыту үшін тұмсығымен дыбыс шығаруы мүмкін. Топ қозғалысы алдында "ысылдау" дыбысы естіледі. Аналықтар мен балапандар жеңіл стресске түскенде "қағу" дыбысын шығарады. Егер балаға қауіп төніп тұрса, аналықтар мен жас ересектер шырылдап немесе айқайлайды. Жеңіл агрессия кезінде "тілді щылдырату" дыбысы пайда болады. Дыбыстардан басқа, шапанды гуэреза түрлі дене күйлері, қимыл-қозғалыстар, мойын жүнін көрсету, бет-әлпет және денемен тигісу арқылы да қарым-қатынас жасайды. Dodinga Hills guereza (C. g. dodingae), Djaffa Mountains guereza (C. g. gallarum) және Mau Forest guereza (C. g. matschiei) түрлерінің барлығы деректердің жеткіліксіздігінен тізімге алынған. Додинга тауларындағы гуэреза 1960 жылдан бері байқалмаған. Кейде орманды кесу шапанды гуэрезаның сүйікті тамақ ағаштарының санын арттырады, сондықтан ол кесілген орман аймақтарында, кесілмегендерге қарағанда көптеп кездеседі. Алайда, толық орманды жою олардың санының күрт төмендеуіне әкеледі. Мысалы, Угандада толық орманды жою салдарынан сегіз жыл ішінде саны 50%-ға азайған. Шапанды гуэреза еті мен терісі үшін аулау да оларға қауіп төндіреді. Шапанды гуэрезаның еті 4-9 АҚШ долларына "жабайы ет" ретінде сатылады. Терілері сән үшін немесе туристік саудада қолданылады.