Кіріспе

13 ғасырдағы Қытай императоры

Сун әулетінің Императоры Гун (2 қараша 1271 – 1323), жеке есімі Чжао Сянь, Қытайдың Сун әулетінің 16-шы және Оңтүстік Сун әулетінің жетінші императоры болған. Өз ізінен келген Император Дуцзунның алтыншы ұлы Чжао Сянь төрт жасында таққа отырып, 1276 жылы тақтан бас тартуға мәжбүр болғанға дейін екі жылға жетпей билік құрды. Оның орнын бесінші інісі Чжао Ши (Император Дуаньцзун) иеленді.

Билік

1274 жылы император Дуцзонг шарапты көп ішіп денсаулығына зиян келтіргеннен қайтыс болды. Оның алтыншы ұлы, шамамен төрт жастағы Чжао Сянь, канцлер Цзя Сидаоның көмегімен жаңа император ретінде таққа отырды. Келесі жылы Чжао Сяньнің әжесі (Ұлы император жесір Шие) мен анасы (Император жесір Куан) бала императордың регенттері болды, бірақ мемлекеттік және әскери билік Цзя Сидаоның бақылауында қалды. Чжао Сянь таққа отырған кезде моңғолдар басқарған Юань әулеті Қытайдың солтүстік және оңтүстік-батыс аймақтарын басып алып, Янцзы өзенін кесіп өтіп, Сяньян сияқты стратегиялық маңызды жерлерді иеленді. Олар Сунның астанасы Линьаньға (қазіргі Ханчжоу) қарай бет алды. Ұлы император жесір Шие Сун әулетінің құлауына қарсы екі стратегия қолданды: бір жағынан, ол халыққа императордың төңірегіне бірігіп, Сун империясын құтқаруға шақырды. Екінші жағынан, ол Юань әулетімен бейбіт келісімге келуге тырысты. Юань әскері одан әрі ілгерілеп, Сун аймақтарын басып алып, Янцзы өзенінің орта ағысындағы түрлі уездерді бақылауға алды. 1275 жылдың басында Цзя Сидао 30 000 сарбаздан тұратын әскерді жетектеп, Ухуда Юань әскерімен шайқасты. Сун әскері жеңіліске ұшырады, көп ұзамай халықтың талабымен Ұлы император жесір Шие Цзя Сидаоның өлімін бұйырды. Бірақ бұл қадам кеш болды және Сун әулетінің құлауы күн сайын жақындады. 1275 жылдың ортасына қарай Юань әскері қазіргі Цзянсу провинциясының оңтүстік бөлігі – Цзяндун аймағының көп бөлігін бақылауға алды. 1276 жылдың 18 қаңтарында Юань генералы Баян әскерімен Линьань қаласының сыртында пайда болды. Сун императорлық сарайы Лу Сюфуны жаумен бейбіт келісімге келу үшін жіберді, бірақ Лу берілуге мәжбүр болды. Сол жылы Ұлы император жесір Шие бес жасар Чжао Сяньді Юань лагеріне алып келіп, онымен бірге берілді. Тарихшы Патриция Бакли Эбрей Юань әулетінің Журчендер басқарған Цзинь әулетінің Ванян императорлық отбасына қатал қарағанын, оларды жүздеген адаммен қырғанын, ал бұрынғыда Таңгуттар басқарған Батыс Ся әулетінің императорын жеңгенде оны да жазалағанын атап өтті. Алайда Патриция Юань әулетінің Оңтүстік Сунның Чжао императорлық отбасына өте мейірімді болғанын, Цзинканг оқиғасындағы Цзинь әулетінен өзгеше, Ханчжоудағы Оңтүстік Сунның ханзадаларын, мысалы, император Гонг Сун мен оның анасын, сондай-ақ қаланың азаматтарын аяп, қаланы тонамағанын, олардың кәдімгі өмірін жалғастыруына мүмкіндік бергенін, тіпті Оңтүстік Сун шенеуніктерін қайта жұмысқа алғанын айтты. Юань әулеті Оңтүстік Сун сарайының әйелдерін өздеріне алған жоқ, керісінше, Шандудағы Хан қолөнершілері оларға үйленді. Сун империясының қалдықтары оңтүстікке қарай Фуцзянь және Гуандун провинцияларына қашып, моңғолдарға қарсы күресін жалғастырды. Чжао Сяньнің бесінші інісі Чжао Ши жаңа император Дуаньцзун ретінде таққа отырды. 1278 жылы Чжао Ши моңғолдардан қашып жүргенде аурудан қайтыс болды, оның орнына жетінші інісі Чжао Бин билікке келді. 1279 жылы Ямен шайқасынан кейін Лу Сюфу Чжао Бинді өзімен бірге Яшанға (қазіргі Ямен, Гуандун провинциясы) алып келді, онда олар теңізге секіріп, өз-өздеріне қол жұмсады. Чжао Биннің өлімі Сун әулетінің соңына белгі берді.

Юань әулетімен әулетке айналдыру

Сун әулетінің құлдырауынан кейін Чжао Сянь Юань астанасы Дадуға (қазіргі Бейжің) көшірілді, сосын Шандуға. Кейбір дереккөздер оның Цянчжоуда (謙州; қазіргі Тува, Ресей) да өмір сүргенін мәлімдейді. Оның орын ауыстырулары оны Қытай тарихындағы ең көп саяхат еткен хань императорларының бірі етті.

Юань астанасына сапар

Чжао Сянь бағындырылғаннан кейін, Юань генералы Баян оны Юань империясын құрған император Кубилай ханмен (Император Шидзу) кездесу үшін солтүстікке сапар шегуге шақырды. Осының нәтижесінде 1276 жылдың наурыз айында Чжао Сянь Линьань қаласынан (қазіргі Ханчжоу) шығып, Шандуға бет алды. Ұлы император жесір Сие ауруына байланысты қалып қойды, сондықтан оны солтүстікке Император жесір Куан, Лонг ханым (隆國夫人; Император Дуцзонгтың анасы), Чжао Юруи (趙與芮; Император Лицзонгтың кіші інісі және Чжао Сяньның әкесінің інісі), Чжао Найю (趙乃猷) және құпия кеңес мүшелері Гао Ингон (高應松) және Си Тан (謝堂) сүйреп әкелді. Бұрынғы императордың сүйемелдеуші тобында Вэнь Чжундэ (翁仲德), Ван Юаньлиан (汪元量) және басқа да сарай шенеуніктері болды. Янцзы өзенін кезіп өткеннен кейін, екі бұрынғы генерал, Ли Тингчжи (李庭芝) және Миао Зайченг (苗再成), оларды басып алу үшін көлікті ұрлауды жоспарлады, бірақ оларға бұл әрекеттері одан әрі жүзеге аспады. Топ мамыр айында Дадуға жетіп, содан кейін Шандуға барды, онда Кубилай хан оларды Ұлы бейбітшілік залында (大安殿) қабылдады. Кубилай Чжао Сяньге «Инг герцогы» (瀛國公) атағын берді және Чжао Сяньнің моңғол әйелі, леди Боржигинге ханшайым атағын тағайындады. Кубилай хан сондай-ақ Чжао Сянь мен леди Боржигинге Дадуда тұруға және оларға ерекше құрмет көрсетуге бұйрық берді. 1298 жылы Чжао Сяньге резиденциясын Шандуға көшіруге рұқсат берілді. 1314-1320 жылдар аралығында Юань билеушісі Император Ренцзонг өз сарайында Корё билеушісі Чунгсонды қабылдады. Чунгсон Чжао Сяньнің резиденциясын көруге және оның құрметіне ән жазуға ниет білдірді.

Тибетке көшіру

Хубилай хан Сун империясының әулетінің қалдықтарын сақтағысы келді және 1288 жылдың қазан айында Жао Сяньге Тибетке көшіп баруға бұйрық берді. Сол жерде Жао Сянь Брахмана мен Тибет классикасын оқуға тиіс болды. Басқа дереккөздерде, Тибетте Жао Сянь буддизмді оқуды жөн көргендігі айтылады. Хубилай ханның осы жарлық беру себебі белгісіз, сондай-ақ мұндай көшірунің қуғынға ұшырату екендігі де анық емес. Хан бұрынғы императорға шынайы қамқорлықпен қараған болуы мүмкін, немесе Сун әулетінің мұрагерін Қытайдан алып тастауды көздеген болуы мүмкін. Сун империясының әулетінен басқа да еркек мүшелер шабуылдан аман қалды, мысалы, Юань әулеті кезінде белгілі суретші болған Чжао Мэнфу және Мин әулеті кезінде өмір сүрген Чжао Игуан. 1288 жылдың желтоқсанында Жао Сянь қазіргі Хайнань Тибет автономиялық облысындағы Амдодан (Wylie: mdo smad; Chinese: 朵思麻) қазіргі Тибет шекарасындағы У Цанға (Wylie: dbus gtsang; Chinese: 烏思藏) аттанды. Ол Сақья монастырінде тұрақтады және "Чоски Ринчен" атты буддалық есім алды. Кейіннен Жао Сянь монастырьдың бас монахы болып, қытай және тибет тілдерінен буддалық мәтіндерді "Смань Лха бцун" (қытайша: 蠻子合尊 manzihézūn) деген атпен аудара бастады, бұл тибет тілінде "Манги патшалығының ұлы" (оңтүстік тайпасы) деген мағынаны білдіреді.