Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мин әулетінің императоры (1368–1398)
Emperor of the Ming dynasty (1368–1398)
Хунгу императоры (21 қазан 1328 – 24 маусым 1398), храмдық есімімен Мин императоры Тайцзу (明太祖), жеке аты Чжу Юаньчжан, әдепті есімі Гуоруй (國瑞), 1368 жылдан 1398 жылға дейін билік еткен Мин әулетінің негізін қалаушы император. 14 ғасырда Қытайда ашаршылық, оба және шаруалардың көтерілісі күшейген кезде, Чжу Юаньчжан Қытайды бағындырған Қызыл Түрбе көтерілісіне басшылық етті, моңғолдар басқарған Юань әулетін құлатты және қалған Юань сарайын (тарихта Солтүстік Юань деп белгіленеді) Моңғол жазығына шегінуге мәжбүр етті. Чжу Аспанның мандатын алды және 1368 жылдың басында Мин әулетін құрды, сол жылы Юань астанасы Ханбалықты (қазіргі Бейжің) әскерімен басып алды. Ол тек отбасына сеніп, көптеген ұлдарын солтүстік шекарада және Янцзы өзенінің аймағында феодалдық князьдер етіп тағайындады. Ең үлкен ұлы Чжу Бяодан ерте қайтыс болғандықтан, Чжу бірнеше нұсқаулар арқылы Чжу Бяоның ұлын таққа отырғызды. Бұл Цзяньвэнь императорының ағаларын тақтан түсіру әрекеттерінен кейін Цзиньнань көтерілісіне әкеліп соқты. Хунгу дәуірі аз ұлттар мен діндерге қатысты төзімділікпен ерекшеленді; қытай тарихшысы Ма Чжоу Хунгу императоры Сиань және Нанкиндегі көптеген мешіттерді жаңартуға және салуға бұйрық бергенін айтады. Хунгу императорының билігі беспрецедентті саяси реформаларымен ерекшеленеді. Император канцлер лауазымын жойды, сарай евнухтарының рөлін күрт қысқартты және сыбайлас жемқорлыққа қарсы қатаң шаралар қабылдады. Ол сондай-ақ Императорлық Қытайдағы ең танымал құпия полиция ұйымдарының бірі – Кестелі киімдегі гвардияны құрды. 1380 және 1390 жылдары жоғары лауазымды шенеуніктер мен генералдарды жою мақсатымен бірнеше тазартулар жүргізілді; ондаған мың адам жазаланды. Хунгу билігі де қатыгездікке толы болды. Императорға қарсы шыққандарға қатысты түрлі жазалау әдістері енгізілді, жаппай қырғындар жасалды және оның үстемдігіне қарсылық көрсеткендердің барлығына қарсы шаралар қолданылды. Император ауыл шаруашылығын дамытуға, салықтарды төмендетуге, жаңа жерлерді өңдеуге ынталандыруға және шаруалардың мүлігін қорғауға бағытталған заңдар қабылдады. Ол сондай-ақ ірі меншіктердегі жерлерді тәркіледі және жеке құлдыққа тыйым салды. Сонымен қатар, империяда еркін қозғалысқа тыйым салып, отбасыларға мұрагерлік кәсіптік санаттарды тағайындады. Осы шаралар арқылы Чжу Юаньчжан соғыстан қираған елді қайта құруға, әлеуметтік топтарды шектеуге және бақылауға, және халқына дәстүрлі құндылықтарды сіңіруге тырысты, нәтижесінде өзін-өзі қамтамасыз ететін шаруа қоғамдарының қатаң реттелген қоғамын құрды.
Hongwu Emperor (21 October 1328– 24 June 1398), also known by his temple name as the Emperor Taizu of Ming (c=明太祖), personal name Zhu Yuanzhang , courtesy name Guorui (t=國瑞), was the founding emperor of the Ming dynasty, reigning from 1368 to 1398. As famine, plague, and peasant revolt surged across China proper during the 14th century, Zhu Yuanzhang rose to command the Red Turban Rebellion that conquered China proper, ending the Mongol led Yuan dynasty and forcing the remnant Yuan court (known as Northern Yuan in historiography) to retreat to the Mongolian Plateau. Zhu claimed the Mandate of Heaven and established the Ming dynasty at the beginning of 1368 and occupied the Yuan capital of Khanbaliq (present day Beijing), with his army that same year. Trusting only his family, he made his many sons feudal princes along the northern marches and the Yangtze valley. Having outlived his eldest son Zhu Biao, Zhu enthroned Zhu Biao's son via a series of instructions. This ended in failure when the Jianwen Emperor's attempts to unseat his uncles led to the Jingnan Rebellion. The era of Hongwu was noted for its tolerance of minorities and religions; the Chinese historian Ma Zhou indicates that the Hongwu Emperor ordered the renovation and construction of many mosques in Xi’an and Nanjing. The reign of the Hongwu Emperor is notable for his unprecedented political reforms. The emperor abolished the position of chancellor, drastically reduced the role of court eunuchs, and adopted draconian measures to address corruption. He also established the Embroidered Uniform Guard, one of the best known secret police organizations in imperial China. In the 1380s and 1390s, a series of purges were launched to eliminate his high ranked officials and generals; tens of thousands were executed. The reign of Hongwu also witnessed much cruelty. Various cruel methods of execution were introduced for punishable crimes and for those who directly criticized the emperor, and massacres were also carried out against everyone who resisted his rule. The emperor encouraged agriculture, reduced taxes, incentivized the cultivation of new land, and established laws protecting peasants' property. He also confiscated land held by large estates and forbade private slavery. At the same time, he banned free movement in the empire and assigned hereditary occupational categories to households. Through these measures, Zhu Yuanzhang attempted to rebuild a country that had been ravaged by war, limit and control its social groups, and instill orthodox values in his subjects, eventually creating a strictly regimented society of self sufficient farming communities.
Ерте өмір
Чжу қазіргі Фэньян, Анхуй провинциясындағы Чжунли округінде кедей шаруалар отбасында дүниеге келді. Оның әкесі Чжу Шичжэнь (朱世珍, түпнұсқа аты Чжу Вуси 朱五四) және анасы Чэнь Эрньян еді. Оның жеті үлкен ағасы болды, олардың бірнешеуін ата-анасы "таратты", себебі отбасын асырауға әрдайым жеткілікті тамақтары болмады. 16 жасында ауыр құрғақшылық отбасының егінін жойды, содан кейін аштықтан отбасының барлық мүшелері қайтыс болды, тек ол және оның бір ағасы ғана тірі қалды. Ол оларды ақ матаға орап жерледі. 99 жасқа дейін өмір сүрген оның әкесі монғол шапқыншылығына қарсы күрескен Оңтүстік Сун армиясы мен теңіз күштерінде қызмет еткен және немересіне осы туралы әңгімелер айтқан. Отбасының қазасынан кейін, Чжу ағасының уәдесін қабылдап, жергілікті буддалық монастырь Хуанджуе ғибадатханасында жаңа монах болды. Бірақ монастырь қаржысы таусылған соң, ол оны тастап кетуге мәжбүр болды. Келесі бірнеше жыл бойы Чжу саяхаттап, Юань әулетінің соңғы жылдарында қарапайым халықтың ауыр жағдайларын өз басынан өткерді. Шамамен үш жылдан кейін ол монастырға қайта оралып, 24 жасқа дейін сонда тұрды. Ол буддалық монахтармен бірге оқу мен жазуға үйренді.
Zhu was born to a family of impoverished tenant farmers in Zhongli County in present day Fengyang, Anhui. His father's name was Zhu Shizhen (朱世珍, original name Zhu Wusi 朱五四) and his mother was Chen Erniang. He had seven older siblings, several of whom were "given away" by his parents, as they did not always have enough food to support the family. When he was 16, severe drought ruined the harvest where his family lived, and famine subsequently killed everyone in his family except for him and one of his brothers. He then buried them by wrapping their bodies in white cloth. His grandfather, who lived to be 99 years old, had served in the Southern Song army and navy, which had fought against the Mongol invasion, and told his grandson tales of it. Destitute after his family's death, Zhu accepted a suggestion to take up a pledge made by his brother and became a novice monk at the Huangjue Temple, a local Buddhist monastery. However, he was forced to leave the monastery after it ran short of funds. For the next few years, Zhu led the life of a wandering beggar and personally experienced the hardships of the common people during the late years of the Yuan dynasty. After about three years, he returned to the monastery and stayed there until he was around 24 years old. He learned to read and write during the time that he spent with the Buddhist monks.
Билікке көтерілу
Чжу тұратын монастырды ақырында жергілікті көтерілісті басу міндеті қойылған әскер тонап, қиратты. 1352 жылы Чжу Юань әулетіне қарсы туған көптеген көтерілісші күштердің біріне қосылды. Ол тез арада шенді жоғарылатып, қолбасшы болды. Кейіннен оның күштері Ақ лотос қоғамымен байланысты миллениарлық секта – Қызыл тюрбандарға қосылды, оның басшысы Хан Шаньтоң болды. Қызыл тюрбандар буддизм, манихейлік және басқа да діндердің мәдени және діни дәстүрлерін ұстанды. Қытайдың халықтары арасында конфуциандық және неоконфуциандық ілімдердің қорғаушысы ретінде танылған Чжу Юань әулетін құлатуға ұмтылған көтерілісшілердің басшысы болды. 1356 жылы Чжу әскерімен Нанкин қаласын жаулап алды, ол оның операциялық базасы болды және кейіннен Мин әулетінің астанасы атанды. Нанкиндегі Чжу үкіметі жақсы басқаруымен танымал болды, сондықтан қала басқа заңсыз аймақтардан қашқан көптеген адамдарды тартты. Есептеулерге сәйкес, Нанкин халқы келесі 10 жыл ішінде он есеге өсті. Осы уақытта Юань үкіметі ішкі фракциялардың билік үшін күресінен әлсіреп, Янцзы өзені аңғарын қайта басып алуға көп күш жұмсаған жоқ. 1358 жылы Орталық және Оңтүстік Қытай әртүрлі көтерілісші топтардың бақылауына көшті. Сол кезде Қызыл тюрбандар да бөлінді. Чжу шағын фракцияның (шамамен 1360 жылы "У" деп аталды) басшысы болды, ал ірі фракция, Чэн Юлиан басшылығымен, Янцзы өзені аңғарының орталық бөлігін бақылады. Чжу Юаньчжан – У герцогы, формальды түрде Хан Шаньтоңның ұлы Хан Линьердің (韓林兒) бақылауында болды, ол Сонг әулетінің Лонгфенг императоры ретінде таққа отырды. Чжу өзінің қызметіне көптеген таланттарды тарта алды. Олардың бірі – Чжу Шен (朱升), ол оған "биік қабырғалар салуды, азық-түлік қорын жинауды және патшалық атаққа ие болуды кейінге шегергенді" кеңес берді. Тағы бірі – Лю Боуэнь, Чжудың маңызды кеңесшілерінің бірі болды және кейінірек "Хуолонцзин" атты әскери технология трактатын өңдеді. 1360 жылдан бастап Чжу мен Чэн Юлиан бұрынғы Қызыл тюрбандар бақылаған аумақтарда билік үшін ұзақ соғыс жүргізді. Соғыстағы шешуші сәт 1363 жылы Поянг көлінде болған шайқас болды. Шайқас үш күнге созылды және Ченнің үлкен флотының жеңілісімен және шегінуімен аяқталды. Бір айдан кейін Чен шайқаста қаза тапты. Чжу бұдан кейін ешқандай шайқасқа қатыспады және Нанкинде қалды, онда ол генералдарына науқандар жүргізуге нұсқау берді. 1367 жылы Чжу әскерлері Цзян Шичэннің У режимін жеңді, ол Сучжоуда орналасқан және бұрын Янцзы дельтасының көп бөлігін және Ханчжоуды қамтыған, ол бұрын Сонг әулетінің астанасы болған. Бұл жеңіс Чжу үкіметіне Янцзы өзенінің солтүстігі мен оңтүстігіндегі жерлерге билік ету құқығын берді. Басқа ірі әскербасылар Чжуға бағынды, ал 1368 жылдың 23 қаңтарында Чжу өзін Нанкиндегі Мин әулетінің императоры деп жариялады және "Хунгу" (әдеби мағынасы "батыл") деген атты дәуір атауын қабылдады. 1368 жылы Мин әскерлері Юань билігінде қалған аумақтарға шабуыл жасау үшін солтүстікке бет алды. Тогон Темүр (Юань императоры Шунь) 1368 жылдың қыркүйегінде астана Ханбалик (қазіргі Бейжің) және Солтүстік Қытайдың қалған бөлігін тастап, Моңғол жазығына шегінді. 1371 жылдың 15 қазанында Хунгудың ұлдарының бірі Чжу Шуанг Юань әулетінің Баяд генералы Кёке Темүрдің қарындасына үйленді. 1371 жылы Мин әулеті Сычуаньды билеген Мин Южен құрған Мин Ся әулетін жеңді. 1381 жылы Мин әскері Юаньның соңғы провинциясы Юньнаньды басып алды, соның нәтижесінде Қытайдың өзі Мин билігі астында біріктірілді.
The monastery where Zhu lived was eventually looted and destroyed by an army whose task was supposedly to suppress a local rebellion. In 1352, Zhu joined one of the many insurgent forces that had risen in rebellion against the Yuan. He rose rapidly through the ranks and became a commander. His forces later joined the Red Turbans, a millenarian sect related to the White Lotus Society. then led by Han Shantong. The Red Turbans followed cultural and religious traditions of Buddhism, Manichaeism and other religions. Widely seen as a defender of Confucianism and neo Confucianism among the predominant Han population in China proper, Zhu emerged as a leader of the rebels that were struggling to overthrow the Yuan dynasty. In 1356, Zhu and his army conquered Nanjing, which became his base of operations and later the capital of the Ming dynasty during his reign. Zhu's government in Nanjing became famous for good governance, and the city attracted vast numbers of people fleeing from other more lawless regions. It is estimated that Nanjing's population increased tenfold over the next 10 years. In the meantime, the Yuan government had been weakened by internal factions fighting for control, and it made little effort to retake the Yangtze River valley. By 1358, central and Southern China had fallen into the hands of different rebel groups. During that time the Red Turbans also split up. Zhu became the leader of a smaller faction (called "Wu" around 1360), while the larger faction, under Chen Youliang, controlled the center of the Yangtze River valley. Zhu Yuanzhang was the Duke of Wu, which was nominally under the control of Han Shantong's son Han Lin'er (韓林兒), who was enthroned as the Longfeng Emperor of the Song dynasty. Zhu was able to attract many talents into his service. One of them was Zhu Sheng (朱升), who advised him to "build high walls, stock up rations, and delay claiming kingship" Another, Jiao Yu, was an artillery officer, who later compiled a military treatise outlining the various types of gunpowder weapons. Another one, Liu Bowen, became one of Zhu's key advisors, and edited the military technology treatise titled Huolongjing in later years. Beginning in 1360, Zhu and Chen Youliang fought a protracted war for supremacy over the former territories controlled by the Red Turbans. The pivotal moment in the war was the Battle of Lake Poyang in 1363. The battle lasted three days and ended with the defeat and retreat of Chen's larger navy. Chen died a month later in battle. Zhu did not participate personally in any battles after that and remained in Nanjing, where he directed his generals to go on campaigns. In 1367, Zhu's forces defeated Zhang Shicheng's Wu regime, which was centered in Suzhou and had previously included most of the Yangtze delta, and Hangzhou, which was formerly the capital of the Song dynasty. This victory granted Zhu's government authority over the lands north and south of the Yangtze River. The other major warlords surrendered to Zhu and on 23 January 1368, Zhu proclaimed himself emperor of the Ming dynasty in Nanjing and adopted "Hongwu" (lit. "vastly martial") as his era name. In 1368, Ming armies headed north to attack territories that were still under Yuan rule. Toghon Temür (Emperor Shun of Yuan) gave up the capital Khanbaliq (present day Beijing), and the rest of northern China in September 1368 and retreated to the Mongolian Plateau. On 15 October 1371, one of Hongwu's sons, Zhu Shuang, was married to the sister of Köke Temür, a Bayad general of the Yuan dynasty. In 1371, the Ming dynasty defeated the Ming Xia founded by Ming Yuzhen, which ruled Sichuan. The Ming army captured the last Yuan controlled province of Yunnan in 1381, and China proper was unified under Ming rule.
Билік
[[Файл:明太祖画像. Хунгу императоры қартайған шағында, шамамен 1397 ж. Юань әулеті кезінде шеттетуге ұшыраған конфуцийшіл ғалым-бюрократтар үкіметтегі басты рөлдеріне қайта оралды. "Барбариялық" (яғни моңғолдық) элементтер, оның ішінде киімдер мен есімдер заңсыз деп жарияланды. "Барбариялық" дегенің нақты анықтамасы болған жоқ, императордың қалауынша жеке киім үлгілері мен есімдерге тыйым салынды. Юань әулетінің билеушілері бұрын пайдаланған сарайлар мен әкімшілік ғимараттарға да шабуылдар жасалды. Бірақ Тайдзудың көптеген мемлекеттік мекемелері Юань әулетінің үлгісімен құрылды: әрбір ауылда бастауыш білім беру үшін қажетті қоғамдық мектептер. Хунгу құрған Миннің құқықтық жүйесінде терісін сылып алу және баяу кесу сияқты түрлі жазалау әдістері болды. Ол Нанкинде тұратын бірнеше мың адамды, оның өзі туралы сыйсыздықпен сөйлегенін естіген соң, өлтіруге бұйрық берген деседі. Ху Вэйюн ісінде ондаған мың шенеуніктер мен олардың отбасылары бас көтеру, сатқындық, жемқорлық және басқа да айыптаулар бойынша өлім жазасына кесілді. Мин әулетінің жазушыларының баяндамасына сәйкес, 1380 жылы көп адам өлтіргеннен кейін, оның сарайына найзағай шағылып, құдайдың жазасынан қорқып, қырғынды біраз уақытқа тоқтатты. Бірақ 1390 жылдары генерал Лан Ю-дың көтеріліс жоспарымен байланысы бар деген айыппен ондаған мың адам тағы да жазаланды. Мин мемлекеті құрылғаннан кейін Хунгудың әскери шенеуніктеріне дворяндық атақтар берілді. Бұл атақ иесіне жалақы төлеуді қамтамасыз етті, бірақ басқа жағынан бұл тек рәміздік мәні бар болды. Мұ Иннің отбасы да солардың қатарында болды. Дворяндықтарға билікті теріс пайдалануға қарсы арнайы ережелер қабылданды.
[[File:明太祖画像. jpg|thumb|The Hongwu Emperor in his old age, c. 1397 The Confucian scholar bureaucrats who had been previously marginalized during the Yuan dynasty were reinstated to their predominant roles in the government. "Barbarian" (i. e. Mongol related) elements, including garments and names, were made illegal. There was no clear definition on what was "barbarian", and individual clothing styles and names were banned at the emperor's will. There were also attacks on palaces and administrative buildings previously used by the rulers of the Yuan dynasty. But many of Taizu's government institutions were actually modeled on those of the Yuan dynasty: community schools required for primary education in every village. Ming's legal system established by Hongwu contains various methods of execution including flaying, and slow slicing. He was also said to have ordered the massacre of several thousand people living in Nanjing after having heard one talked about him without respect. In the Hu Weiyong case alone, tens of thousands of officials and their families were executed over sedition, treason, corruption and other charges. According to an anecdote noted by Ming dynasty writers, in 1380, after much killing, a lightning bolt struck his palace and he stopped the massacres for some time, as he was afraid divine forces would punish him. In the 1390s, however, tens of thousands more people were executed due to their association with an alleged plot of rebellion by general Lan Yu. After the Ming were established, Hongwu's military officers were given noble titles. These privileged the holder with a stipend, but in all other aspects was merely symbolic. Mu Ying's family was among them. Special rules against abuse of power were implemented on the nobles.
Жер реформалары
Хунгу шаруа отбасынан шыққандықтан, ол шаруалардың білімділер мен байлардың қысымынан қалай зардап шегетінін жақсы білген. Олардың көптегені үкімет шенеуніктерімен байланыстарын пайдаланып, шаруалардың жерлерін тартып алып, кедейлерге салық жүктеу үшін оларға пара берген. Мұндай теріс әрекеттердің алдын алу үшін ол екі жүйе енгізді: Сары тізімдер және Балық қабығы тізімдері. Олар үкіметтің жер салығынан түсетін кірісін қамтамасыз етумен қатар, шаруалардың жерлерін жоғалтпауына кепілдік берді. Алайда, реформалар бюрократтардың шаруаларға төндіретін қаупін жойған жоқ. Керісінше, бюрократтардың санының артуы және олардың беделінің өсуі байлыққа және мемлекеттік қызметтегілерге салық жеңілдіктеріне әкелді. Бюрократтар жаңа артықшылықтарға ие болды, ал кейбіреулері заңсыз ақша қарыздаушылар мен құмар ойындары желілерін басқарды. Өз билігін пайдаланып, бюрократтар шаруалардың жерлерін тікелей сатып алу және ипотекалық қарыздарды өндіріп алу арқылы өздерінің иеліктерін кеңейтті. Шаруалар көбінесе жалдамалы жұмысшыларға, жұмыс іздеуге немесе басқа жерге көшуге мәжбүр болды. 1357 жылы Мин әулетінің құрылысынан бастап Хунгу шаруаларға жер бөлуге ерекше көңіл бөлді. Бір жолы - халықты сирек қоныстанған аймақтарға көшіру. Мысалы, Хонгтонг округі, тығыз халқына байланысты, көптеген көшіп келушілердің бастапқы нүктесі болды. Көшіп келушілер пагода ағашының (洪洞大槐樹) астына жиналып, көршілес провинцияларға эскортталды. «Шаньси провинциясының Хунтонг қаласындағы үлкен пагода ағашы» Хэнань және Хэбэйдің кейбір аймақтарында ата-бабалардың мекенін білдіретін кең таралған тіркес сөз тіркесіне айналды. Шаруаларға көмек көрсету мақсатында суару жүйелері мен бөгеттер салу сияқты қоғамдық жұмыстар жүргізілді. Сонымен қатар, Хунгу шаруалардан міндетті еңбек талаптарын азайтты. 1370 жылы Хунгу Хунань және Анхуйдағы кейбір жерлерді ересек жасқа жеткен жас шаруаларға беруді бұйырды. Бұл бұйрық жер иелерінің жерді тартып алуына жол бермеуді мақсат етті, сонымен қатар жерге құқықтарды беруге болмайтынын белгіледі. Ол билік құрған кезеңнің ортасында, жаңадан игерілген жерді өңдегендерге салықсыз меншік құқығы берілетінін жарлық етті. Бұл саясат халық тарапынан жақсы қабылданып, 1393 жылы өңделген жердің көлемі 8 804 623 цин мен 68 муға жетті, бұл басқа қытай әулеттерінің ешқайсысының жетістігіне жете алмады. Хунгу сонымен қатар Нанкин маңында 50 миллион ағаш отырғызуды, каналдарды қайта жаңартуды, суару жүйелерін жақсартуды және Солтүстік аймақты қайта қоныстандыруды бастады.
As Hongwu came from a peasant family, he was aware of how peasants used to suffer under the oppression of the scholar bureaucrats, and the wealthy. Many of the latter, relying on their connections with government officials, encroached unscrupulously on peasants' lands and bribed the officials to transfer the burden of taxation to the poor. To prevent such abuse, he instituted two systems: Yellow Records and Fish Scale Records. They served both to secure the government's income from land taxes and to affirm that peasants would not lose their lands. However, the reforms did not eliminate the threat of the bureaucrats to peasants. Instead, the expansion of the bureaucrats and their growing prestige translated into more wealth, and tax exemption for those in the government service. The bureaucrats gained new privileges, and some became illegal money lenders and managers of gambling rings. Using their power, the bureaucrats expanded their estates at the expense of peasants' lands through outright purchase of those lands, and foreclosure on their mortgages whenever they wanted the lands. The peasants often became either tenants, or workers, or sought employment elsewhere. Since the beginning of the Ming dynasty in 1357, great care was taken by Hongwu to distribute land to peasants. One way was by forced migration to less dense areas. Hongtong County, for example, was the source of many of those migrants due to its particularly dense population. The migrants were gathered under a pagoda tree (洪洞大槐樹) and escorted to neighboring provinces. "The great pagoda tree in Hongtong, Shanxi" became a common idiom when referring to one's ancestral home in certain areas of Henan and Hebei. Public works projects, such as the construction of irrigation systems, and dikes, were undertaken in an attempt to help farmers. In addition, Hongwu also reduced the demands for corvée labor on the peasantry. In 1370, Hongwu ordered that some lands in Hunan and Anhui should be given to young farmers who had reached adulthood. The order was intended to prevent landlords from seizing the land, as it also decreed that the titles to the lands were not transferable. During the middle part of his reign, he passed an edict, stating that those who brought fallow land under cultivation could keep it as their property without being taxed. The policy was well received by the people and in 1393, cultivated land rose to 8,804,623 qing and 68 mu, something not achieved during any other Chinese dynasty. Hongwu also instigated the planting of 50 million trees in the vicinity of Nanjing, reconstructing canals, irrigation, and repopulation of the North.
Әлеуметтік саясат
Хунгу билігі кезінде Қытайдың ауылдық аймағы 110 шаңырақтың қауымдастығы – ли (里) ретінде қайта ұйымдастырылды. Қауым басшысы лауазымы ең көп халқы бар он шаңырақтың арасында кезекпен алмасып тұратын болса, қалғандары ондықтарға бөлінді. Бұл жүйе лицзя (里甲) деп аталды. Қауымдар жергілікті билік үшін салық жинау және жұмыс күшін дайындауға жауапты болды. Ауыл ақсақалдары қауымға бақылау жасау, қылмыстық әрекеттер туралы хабарлау және тұрғындардың ауыл шаруашылығы жұмысына толыққанды қатысуын қамтамасыз етуге міндетті болды. Юань әулетінің Чжусэ Хуцзи (諸色戶計) жүйесі сақталды және шаңырақтар түрлі топтарға бөлінді. Ең негізгі топтары – азаматтық шаңырақтар (民戶), әскери шаңырақтар (軍戶), қолөнерші шаңырақтары (匠戶) және тұзшы шаңырақтары (鹽灶戶) – отбасының қандай жұмысқа тартылатынын анықтады. Мысалы, Юнле дәуірінің басында әскери шаңырақтар жалпы халықтың шамамен алтыдан бір бөлігін құрады. Олардың әрқайсысы ересек ер адамды әскерге беруге, ал кем дегенде бір адамды әскери қызметке көмектесуге міндетті болды. Әскери, қолөнерші және тұзшы шаңырақтары мұрагерлікпен берілетін, азаматтық шаңыраққа айналу тек өте сирек жағдайларда ғана мүмкін болды. Отбасы, кәсібіне қарай, дәрігерлер мен ғалымдар шаңырақтары сияқты кішігірім топтардың біріне де қатысты болуы мүмкін. Жоғарыда аталған "жақсы" шаңырақтардан басқа, ойын-сауық шаңырақтары (樂戶) сияқты кемсітушілік топтар да болды. Саяхатшылар жергілікті билік берген луин (路引) – рұқсат қағазын міндетті түрде алып жүруі керек еді, ал көршілері олардың жоспарланған бағытынан хабардар болуы тиіс. Рұқсатсыз көшіп-қонуға тыйым салынды, бұзушылар жер аударылды. Бұл саясат Хунгу дәуірінде қатаң сақталды. Чжу Юаньчжан 1392 жылдың 24 қыркүйегінде міндетті шаш өсіру туралы заң қабылдады, барлық еркектердің шашын ұзартуын талап етті және маңдайдың бір бөлігін қырқып, шаштың бір бөлігін қалдыруды – моңғолдық шаш үлгісін – заңсыз деп жариялады. Шаш қырқып, қырқылуға рұқсат берген шашкерші мен оның ұлдарына қастрация жазасы берілді, ал олардың отбасылары жер аударылды. Бұл моңғолдардың жартылай қырқылған шаштарын жоюға және ұзын хан шашын орнатуға көмектесті.
Under the Hongwu reign, rural China was reorganized into li (里), communities of 110 households. The position of community chief rotates among the ten most populous households, while the rest were further divided into tithings. Together, the system was known as lijia. The communities were responsible for collecting tax and drafting labor for the local government. Village elders were also obliged to keep surveillance on the community, report criminal activities, and ensure that the residents are fully committed to agricultural work. The Yuan dynasty Zhuse Huji (諸色戶計) system was continued and the households were categorized into different types. The most basic types, namely civilian households (民戶), military households (軍戶), craftsmen households (匠戶) and salt worker households (鹽灶戶), defined the family's form of corvée labor. Military households, for example, accounted for around one sixth of the total population at the beginning of the Yongle era, and each was required to provide an adult man as soldier, and at least one more person to work in support roles in the military. The military, craftsmen and salt worker households were hereditary, and converting into civilian households was impossible except in a few very rare situations. A family may simultaneously belong in one of the minor categories, e. g. physician households and scholar households, according to their occupation. In addition to the aforementioned "good" households, discriminatory types also existed, such as entertainer households (樂戶). Travelers were required to carry a luyin (路引), a permit issued by the local government, and their neighbors were required to have knowledge of their itinerary. Unauthorized domestic migration was banned, and offenders were exiled. The policy was strictly enforced during the Hongwu era. Zhu Yuanzhang passed a law on mandatory hairstyle on 24 September 1392, mandating that all males grow their hair long and making it illegal for them to shave part of their foreheads while leaving strands of hair which was the Mongol hairstyle. The penalty for both the barber and the person who was shaved and his sons was castration if they cut their hair and their families were to be sent to the borders for exile. This helped eradicated partially shaved Mongol hairstyles and enforced long Han hairstyle.
Бюрократиялық реформалар мен билікті нығайту
Хунгу үкіметтің барлық салаларын бақылауды нығайтуға тырысып, көбінесе сәтті болды, соның салдарынан ешбір топ оны құлатуға жеткілікті күш жинамады. Ол елдің моңғолдарға қарсы қорғанысын да нығайтты. Билікті өз қолына шоғырландыруды күшейтті. Бұрынғы династиялардағы басты орталық әкімшілік орган басшысы болған канцлер лауазымын жойды, осының себебін өзінің канцлері Ху Вэйюнгқа таңды. Көптеген адамдар Хунгу билікті толығымен өз қолына алу ниетімен, қабілетсіз императорларға қарсы жалғыз кепілдікті жойды деп санайды. Дегенмен, Хунгу кең империяны жалғыз өзі басқара алмайтындықтан, «Ұлы хатшы» деген жаңа институт құруға мәжбүр болды. Бұл кабинет сияқты ұйым, бірте-бірте таратылған премьер-министрдің өкілеттіктерін қабылдап, уақыт өте келе сондай күшті болды. Рей Хуанның пікірінше, сырттай әлсіз көрінетін Ұлы хатшылар тақтың артында айтарлықтай оң әсер ете алады. Олардың беделі мен халықтың сенімі арқасында император мен министрлер арасында делдалдық қызмет атқарып, сарайдағы тұрақтылықты сақтауға көмектеседі. Хунгудың дәстүрлі бас кеңесші лауазымдарын жоюының басты себебі – Ху Вэйюнгтың таққа таласу әрекеті болды. Ху – аға Ұлы кеңесші және қабілетті әкімші, бірақ жылдар өте оның билігінің ауқымы және бірнеше саяси дау-дамағалға қатысуы, параноиялық императордың оған деген сенімін жойды. 1380 жылы Хунгу Ху мен оның отбасын тұтқындап, мемлекетке қарсы қылмыс жасады деген айыппен өлім жазасына кесті. Бұл мүмкіндікті пайдаланып, үкіметін тазартуға кірісіп, Хумен байланысы бар көптеген шенеуніктерді, сондай-ақ олардың отбасын өлімге бұйырды. Тазалау он жылдан астам уақытқа созылды және 30 мыңнан астам адам өлім жазасына кесілді. 1390 жылы тіпті императордың ең жақын достарының бірі, Мин империясын құруға үлкен үлес қосқан Ли Шанчан, 70-тен астам туысымен бірге өлім жазасына кесілді. Ол қайтыс болғаннан кейін бір жыл өткен соң, Жұмыс кеңесінің бір өкілі Лидің кінәсіздігін дәлелдеп, императорға шағымданды. Лидің мәртебесі, байлығы мен билігінің жоғары деңгейде болғандықтан, оның таққа таласуға көмектесуі мүмкін емес екенін айтты. Хунгу бұл айыптауларды жоққа шығара алмады және тазалауды тоқтатуға мәжбүр болды. Хунгу сонымен қатар бұрынғы династиялардағы сарай евнухтарының зиянды рөлін атап өтті. Олардың санын күрт қысқартып, құжаттармен жұмыс істеуіне тыйым салып, сауатсыз болуларын талап етті және мемлекеттік істерге араласуға тырысқандарды өлім жазасына кесті. Император евнухтарға деген теріс көзқарасын сарайындағы тақтамен бекітті: «Евнухтар әкімшілік істерге қатысуға құқықсыз». Бірақ оның мұрагерлері евнухтарға деген осы жеккөрушілікті ұзақ сақтамады, өйткені Хунгу мен Цзяньвэнь императорларының евнухтарға қатыгездікпен қарауы Юнле императорына төңкерісі кезінде оларды күш базасы ретінде пайдалануға мүмкіндік берді. Қайта-қайта тазалаулар мен тарихи лауазымдарды жою арқылы Хунгу Қытайдың ғасырлар бойы қалыптасқан үкіметтік құрылымын түбірімен өзгертті және императордың абсолютті билігін күшейтті.
Hongwu attempted, and largely succeeded in, the consolidation of control over all aspects of government, so that no other group could gain enough power to overthrow him. He also buttressed the country's defense against the Mongols. He increasingly concentrated power in his own hands. He abolished the chancellor's post, which had been head of the main central administrative body under past dynasties, by suppressing a plot for which he had blamed his chancellor Hu Weiyong. Many argue that Hongwu, because of his wish to concentrate absolute authority in his own hands, removed the only insurance against incompetent emperors. However, Hongwu could not govern the sprawling Ming Empire all by himself and had to create the new institution of the "Grand Secretary". This cabinet like organisation progressively took on the powers of the abolished prime minister, becoming just as powerful in time. Ray Huang argued that Grand Secretaries, outwardly powerless, could exercise considerable positive influence from behind the throne. Because of their prestige and the public trust which they enjoyed, they could act as intermediaries between the emperor and the ministerial officials, and thus provide a stabilising force in the court. In Hongwu's elimination of the traditional offices of grand councilor, the primary impetus was Hu Weiyong's alleged attempt to usurp the throne. Hu was the Senior Grand Councilor and a capable administrator; however over the years, the magnitude of his powers, as well as involvement in several political scandals eroded the paranoid emperor's trust in him. Finally, in 1380, Hongwu had Hu and his entire family arrested and executed on charges of treason. Using this as an opportunity to purge his government, the emperor also ordered the execution of countless other officials, as well as their families, for associating with Hu. The purge lasted over a decade and resulted in more than 30,000 executions. In 1390, even Li Shanchang, one of the closest old friends of the emperor, who was rewarded as the biggest contributor to the founding of the Ming Empire, was executed along with over 70 members of his extended family. A year after his death, a deputy in the Board of Works made a submission to the emperor appealing Li's innocence, arguing that since Li was already at the apex of honour, wealth and power, the accusation that he wanted to help someone else usurp the throne was clearly ridiculous. Hongwu was unable to refute the accusations and finally ended the purge shortly afterwards. Hongwu also noted the destructive role of court eunuchs under the previous dynasties. He drastically reduced their numbers, forbidding them to handle documents, insisting that they remain illiterate, and executing those who commented on state affairs. The emperor had a strong aversion to the eunuchs, epitomized by a tablet in his palace stipulating: "Eunuchs must have nothing to do with the administration". This aversion to eunuchs did not long continue among his successors, as the Hongwu and Jianwen emperors' harsh treatment of eunuchs allowed the Yongle Emperor to employ them as a power base during his coup. Through the repeated purges and the elimination of the historical posts, Hongwu fundamentally altered the centuries old government structure of China, greatly increasing the emperor's absolutism.
Экономикалық саясат
Оқыған бюрократтардың қолдауымен ол конфуцийшілдік көзқарасты қабылдады, саудагерлердің тек қана зиянды екенін айтты. Ол елдің байлығының көзі – ауыл шаруашылығы болуы керек деп санады, ал сауда – арсыздық. Осының салдарынан, Мин экономикасы Юань әулетінен бұрынғы Сунь әулетінің экономикасынан өзгеше, ауыл шаруашылығына басымдық берді және кіріс үшін саудагерлерге емес, ауыл шаруашылығына сүйенді. Хонгву өзін-өзі қамтамасыз ететін ауылшаруашылық қауымдастықтарын құруды қолдады. Дегенмен, оның саудагерлерге деген көзқарасы саудагерлердің санын азайта алмады. Керісінше, Хонгву дәуірінде империяның ішіндегі өнеркәсіптің өсуіне байланысты сауда айтарлықтай өсті. Сауданың өсуіне себеп – кейбір аймақтардағы нашар топырақ жағдайы мен халықтың тым көп болуы болды, бұл көптеген адамдарды өз үйлерін тастап, сауда арқылы өмір сүруге мәжбүр етті. Мин дәуірінде жазылған "Ту Пьен Хсин Шу" атты кітап сол кездегі саудагерлердің қызметін егжей-тегжейлі сипаттайды. Хонгву дәуірінде қағаз ақша қайта енгізілгенімен, оның дамуы басынан-ақ тоқтап қалды. Инфляцияны түсінбеген Хонгву көптеген қағаз ақшаны сыйлық ретінде берді, сол себепті 1425 жылы мемлекет қағаз ақшаның құны бастапқы құнының 1/70-іне дейін түскендіктен, мыс монеталарды қайта қолдануға мәжбүр болды.
Supported by the scholar bureaucrats, he accepted the Confucian viewpoint that merchants were solely parasitic. He felt that agriculture should be the country's source of wealth and that trade was ignoble. As a result, the Ming economic system emphasized agriculture, unlike the economic system of the Song dynasty which had preceded the Yuan, and relied on traders and merchants for revenues. Hongwu also supported the creation of self supporting agricultural communities. However, his prejudice against merchants did not diminish the numbers of traders. On the contrary, commerce increased significantly during the Hongwu era because of the growth of industry throughout the empire. This growth in trade was due in part to poor soil conditions and the overpopulation of certain areas, which forced many people to leave their homes and seek their fortunes in trade. A book titled Tu Pien Hsin Shu, written during the Ming gave a detailed description of the activities of merchants at that time. Although the Hongwu era saw the reintroduction of paper currency, its development was stifled from the beginning. Not understanding inflation, Hongwu gave out so much paper money as rewards that by 1425, the state was forced to restore copper coins because the paper currency had sunk to only 1/70 of its original value.
Білім беру саясаты
Хонгву Менцийді Конфуций ғибадатханасынан алып тастауға тырысты, өйткені оның еңбектерінің кейбір бөліктері зиянды деп есептелді. Олардың ішінде: «Халық – мемлекеттің ең маңызды құндылығы, жер мен астық рухтары екінші орында, ал билеуші – ең жеңілі» (Менгзи, Цзинь Синь II), сондай-ақ «Егер хан министрлерін топырақ немесе шөптей қараса, олар оны қарақшы және жау деп есептейді» (Менгзи, Ли Лу II). Бұл әрекет Әділет министрі Цян Тан (錢唐) бастаған маңызды шенеуніктердің қарсылығына тап болғандықтан сәтсіз аяқталды. Соңында император 85 жолын жойған «Менций қысқартылған нұсқасы» (孟子節文) жинағын жасауды ұйымдастырды. Аталғандардан басқа, алынып тасталған сөйлемдерге басқару қағидаларын сипаттаушы, игілік пен мейірімділікке шақырушы, сондай-ақ Шан әулетінің Чжоу патшасын сынаушы мәтіндер де кірді. Гуоцзяньде Конфуций классикасымен қатар, Хонгву заң, математика, каллиграфия, ат спорты және садақ атуды да маңызды деп есептеді, бұл пәндер императорлық емтиханға да талап етілді. 1370 жылы Хонгву емтиханға садақ ату мен ат спортын қосты, бұрынғысы 1162 жылы Сун императоры Сяоцзонгтың әскери емес шенеуніктерге садақ ату мен ат спортын міндетті етуімен ұқсас болды. Хонгвудың күзетшілері мен генералдары Нанкиннің Меридиан қақпасы маңында садақ ату орындарын пайдаланды. Хонгву мен Йонле императорлары Юань әскерінің үлгісімен атты әскер құрды. Хонгвудың әскері мен шенеуніктеріне моңғолдар да кірді. Хонгвудың қызметінде Юань және Мин әскерлерінде болған Хе Суонанның сүйікті хоббиі – ат спорты мен садақ ату еді. Чжэнтун императоры Тыйым салынған қалада, ал Хонгву салған Сиань қала қабырғаларында садақ ату мұнараларын тұрғызды. Хонгву Қытайдың барлық ауылдарына халықты жақсы мінез-құлық танытуға шақыратын, әйтпесе қорқынышты салдарға ұшырайтынын ескертетін эсселер жазып таратты, сондай-ақ «Ата-ананың насихаттарын» жазды. Ол Кангси императорының қасиетті жарлығына әсер еткен «Алты нақыл» (六諭, 聖諭六言) атты еңбекті жазды. Шамамен 1384 жылы Хонгву исламдық астрономиялық кестелерді қытай тіліне аударып, жинақтауды тапсырды. Бұл жұмысты мұсылман астрономы Машайихей және қытай ғалымы У Боцзун орындады. Бұл кестелер «Хуэйхуэй Лифа» деп аталды және 18 ғасырдың басына дейін Қытайда бірнеше рет жарияланды.
Hongwu tried to remove Mencius from the Temple of Confucius as certain parts of his work were deemed harmful. These include "the people are the most important element in a nation; the spirits of the land and grain are the next; the sovereign is the lightest" (Mengzi, Jin Xin II), as well as, "when the prince regards the ministers as the ground or as grass, they regard him as a robber and an enemy" (Mengzi, Li Lou II). The effort failed due to the objection from important officials, particularly Qian Tang (錢唐), Minister of Justice. Eventually, the emperor organized the compilation of the Mencius Abridged (孟子節文) in which 85 lines were deleted. Apart from those mentioned above, the omitted sentences also included those describing rules of governance, promoting benevolence, and those critical of King Zhou of Shang. At the Guozijian, law, math, calligraphy, equestrianism, and archery were emphasized by Hongwu in addition to Confucian classics and also required in the imperial examinations. Archery and equestrianism were added to the exam by Hongwu in 1370, similarly to how archery and equestrianism were required for non military officials at the College of War (武舉) in 1162 by Emperor Xiaozong of Song. The area around the Meridian Gate of Nanjing was used for archery by guards and generals under Hongwu. A cavalry based army modeled on the Yuan military was implemented by the Hongwu and Yongle Emperors. Hongwu's army and officialdom incorporated Mongols. Equestrianism and archery were favorite pastimes of He Suonan who served in the Yuan and Ming militaries under Hongwu. Archery towers were built by Zhengtong Emperor at the Forbidden City and archery towers were built on the city walls of Xi'an which had been erected by Hongwu. Hongwu wrote essays which were posted in every village throughout China warning the people to behave or else face horrifying consequences. and the "Ancestral Injunctions". He wrote the Six Maxims (六諭, 聖諭六言) which inspired the Sacred Edict of the Kangxi Emperor. Around 1384, Hongwu ordered the Chinese translation and compilation of Islamic astronomical tables, a task that was carried out by the scholars Mashayihei, a Muslim astronomer, and Wu Bozong, a Chinese scholar official. These tables came to be known as the Huihui Lifa, which was published in China a number of times until the early 18th century,
Сыртқы саясат
thumb|240px|Басқыншылықсыз ел (不征之国) – Хуан Минг Цушуньнен. Хунгу "басқыншылықсыз ел" (不征之国) деп белгіледі. Ол Мин империясы бағындыруға тырыспайтын 15 елді тізімдеді, мысалы Жапония, Шривиджая, Таиланд, Люкю және Вьетнамның Чан әулеті.
thumb|240px|The country without conquest (不征之国) from the Huang Ming Zuxun. Hongwu designated the "country without conquest" (不征之国). He listed 15 countries that Ming would not attempt to conquest, such as Japan, Srivijaya, Thailand, Liuqiu and the Vietnamese Trần dynasty.
Вьетнам
Хунгу интервенцияшыл емес еді, Вьетнамның Чампаға шабуыл жасауына араласудан бас тартты, тек вьетнамдықтарды шабуыл жасағаны үшін сөккенімен, шетелдегі әскери қимылдарға қарсы болды. Ол болашақ императорларға тек шетелдік шапқыншылардан қорғануға, ал даңқ мен жаулау үшін кеңейтімді әскери науқандарға қатыспауға ескертті. 1395 жылғы ата-бабалық нұсқауында император Қытайдың Чампа, Камбоджа немесе Анамға (Вьетнам) шабуыл жасамауы керектігін арнайы жазды. Оның агрессивті кеңейтімге қарсы тұруын есептемегенде, Хунгудың сыртқы саясатының көп бөлігі және оның дипломатиялық институттары Юань дәстүріне негізделген.
Hongwu was a non interventionist, refusing to intervene in a Vietnamese invasion of Champa to help the Chams, only rebuking the Vietnamese for their invasion, being opposed to military action abroad. He specifically warned future emperors only to defend against foreign barbarians, and not engage in expansionist military campaigns for glory and conquest. In his 1395 ancestral injunctions, the emperor specifically wrote that China should not attack Champa, Cambodia or Annam (Vietnam). With the exception of his turn against aggressive expansion, much of Hongwu's foreign policy and his diplomatic institutions were based on Yuan practice.
Жапондық қарақшылар
Хунгу Ашикага шогунатына хабар жіберіп, оның әскері "бандиттеріңді тұтқындап, жояды, тікелей елге шабуылдайды және патшаңды тізгіндейді" деді. Шындығында, оның жағалауларын тонаған "көкірек пираттардың" және "шығыс варварларының" көп бөлігі – қытайлықтар еді. Оның мемлекетін Солтүстік Юань қалдықтарынан қорғау қажеттілігінен Хунгу Жапонияға қарсы қол жеткізе алған нәрсе – бірқатар "теңізді тыйым салу" шаралары ғана болды. Жеке шетелдік сауда өлім жазасына кесілді, саудагердің отбасы мен көршілері жер аударылды; кемелер, порттар мен кеме жасаушылықтар қиратылды, ал порттар саботажға ұшырады. Жақсы мінез-құлық үшін сыйақы тым аз болды және жапон билігін өз контрабандистері мен пираттарын тамырмен жоюға ынталандыру жеткіліксіз болды. Тераң сенімсіздікке қарамастан, Хунгудың Ұрпақтарға арналған Ережелерінде Жапонияны тағы 14 елмен бірге "әскери науқандар жүргізілмейтін елдер" деп тізімдеді және ұрпақтарына олармен бейбіт қарым-қатынас сақтауға кеңес берді. Бұл саясатты оның ұлы Юнле императоры бұзып, Солтүстік Вьетнамға бірнеше рет араласуға бұйрық берді, бірақ бұл саясат соңынан бірнеше ғасыр бойы сақталды.
Hongwu sent a message to the Ashikaga shogunate that his army would "capture and exterminate your bandits, head straight for your country, and put your king in bonds". In fact, many of the "dwarf pirates" and "eastern barbarians" raiding his coasts were Chinese, The necessity of protecting his state against the Northern Yuan remnants meant that the most Hongwu was able to accomplish against Japan was a series of "sea ban" measures. Private foreign trade was made punishable by death, with the trader's family and neighbors exiled; ships, docks, and shipyards were destroyed, and ports were sabotaged. offering too little as a reward for good behavior and enticement for Japanese authorities to root out their own smugglers and pirates. Despite the deep distrust, in Hongwu's Ancestral Injunctions, he listed Japan along with 14 other countries as "countries against which campaigns shall not be launched", and advised his descendants to maintain peace with them. This policy was violated by his son Yongle Emperor who ordered multiple interventions in northern Vietnam, but remained influential for several centuries afterwards.
Византия империясы
Цинь династиясының басында жинақталған Мин тарихы Хунгудың Византия империясының "Них ку лун" (捏古倫) деген саудагермен қалай кездескенін баяндайды. 1371 жылдың қыркүйегінде ол Джон V Палеологқа Мин әулетінің құрылғанын хабарлайтын хатпен оны туған жеріне қайтарып жіберді. Бұл саудагердің ішінде Пекиннің бұрынғы епископы Николаус де Бентра болған деген болжам бар, оны Папа Иоанн XXII 1333 жылы Монтекорвино архиепискобы Иоаннның орнына жіберген. Мин тарихында Қытай мен Фу Лин арасындағы байланыс осы оқиғадан кейін үзілгені, ал Ұлы батыс теңізінің (Жер орталық теңізі) дипломаттары 16 ғасырға дейін, итальяндық иезуит миссионері Маттео Риччимен бірге Қытайға келген жоқ делінеді.
The History of Ming compiled during the early Qing dynasty describes how Hongwu met with an alleged merchant of the Byzantine Empire named "Nieh ku lun" (捏古倫). In September 1371, he had the man sent back to his native country with a letter announcing the founding of the Ming dynasty to John V Palaiologos. It is speculated that the merchant was actually a former bishop of Beijing called Nicolaus de Bentra, sent by Pope John XXII to replace Archbishop John of Montecorvino in 1333. The History of Ming goes on to explain that contacts between China and Fu lin ceased after this point, and diplomats of the great western sea (the Mediterranean Sea) did not appear in China again until the 16th century, with the Italian Jesuit missionary Matteo Ricci.
Бағалау
Тарихшылар Хунгуды Қытайдың ең маңызды императорларының бірі деп санайды. Патриция Бакли Эбрей айтқандай, "Сирек кездесетін жағдай, Қытай тарихының барысына Минь әулетінің негізін қалаушы Чжу Юаньчжан сияқты бір тұлға осы деңгейде әсер еткен". Оның кедей және қарапайым отбасыда туғанына қарамастан, билікке өте жылдам көтерілді. 11 жылдың ішінде ол мүсірлік монахтан Қытайдағы ең қуатты әскери сардарға айналды. Тағы бес жыл өткен соң, ол Қытай императоры болды. Саймон Лейз оны былай сипаттады: 'шаруа отбасынан шыққан, нашар білімді, ісқылды адам, батыл және епті тактик, болашақты көре білетін, көп жағынан шығармашылық гений; табиғаты бойынша қабақты, циник және қатыгез, соңында психопатияға жақын параноя белгілерін көрсетті'.
Historians consider Hongwu as one of the most significant emperors of China. As Patricia Buckley Ebrey puts it, "Seldom has the course of Chinese history been influenced by a single personality as much as it was by the founder of the Ming dynasty, Zhu Yuanzhang." His rise to power was fast despite his having a poor and humble origin. In 11 years, he went from being a penniless monk to the most powerful warlord in China. Five years later, he became emperor of China. Simon Leys described him this way: 'an adventurer from peasant stock, poorly educated, a man of action, a bold and shrewd tactician, a visionary mind, in many respects a creative genius; naturally coarse, cynical, and ruthless, he eventually showed symptoms of paranoia, bordering on psychopathy.'
Отбасы
Чжу Юаньчжан Ма патшайымымен қатар көптеген корей және моңғол әйелдерін де әйелдері ретінде ұстаған, және олардың барлығынан 16 қызы мен 26 ұлы болған.
Zhu Yuanzhang had many Korean and Mongolian women among his concubines along with his Empress Ma and had 16 daughters and 26 sons with all of them.
Романдар
Көктің қылышы мен айдаһардың қылышы (倚天屠龍記), Луи Чаның 1961–1963 жылдардағы уся романы. Чжу Юаньчжан романда маловаты кейіпкер ретінде бейнеленеді. Чжу Юаньчжан осы роман негізінде түсірілген фильмдер мен телесериалдарда әртүрлі актерлермен сомдалды. Күнге айналған әйел, Шелли Паркер Чанның 2021 жылғы романы. Чжу Юаньчжанның билікке жолы және оның өрлеуі – басты кейіпкер Чжу Чонгбаның тарихи негізі болып табылады.
The Heaven Sword and Dragon Saber (倚天屠龍記), a 1961–63 wuxia novel by Louis Cha. Zhu Yuanzhang appears as a minor character in the novel. Zhu Yuanzhang has been portrayed by various actors in the films and television series adapted from this novel. She Who Became the Sun, a 2021 novel by Shelley Parker Chan. Zhu Yuanzhang and his rise to power is the historical basis of the main character Zhu Chongba.
Теледидар
"Король болу үшін туылған" (大明群英) – 1987 жылы TVB телеарнасы түсірген, Симон Ямның Жю Юаньчжан рөлінде ойнаған гонконгтық телесериал. "Жю Юаньчжан" (朱元璋) – 1993 жылы Пекин телеарнасы шығарған, Лю Цидің Жю Юаньчжан рөлінде ойнаған қытай телесериалы. "Ұлы аяқты император Ма" (大腳馬皇后) – 2002 жылы Жю Юаньчжанның әйелі, император Ма туралы қытай телесериалы. Тан Гуоцян Жю Юаньчжан рөлін сомдады. "Chuanqi Huangdi Zhu Yuanzhang" (傳奇皇帝朱元璋) – 2006 жылы шыққан қытай телехикаясы, онда Чэнь Баогуо Жю Юаньчжан рөлінде ойнады. "Мин әулетінің негізін қалаушы император" (朱元璋) – 2006 жылы Фэн Сяонин режиссерлік еткен, Ху Цзюньнің Жю Юаньчжан рөлінде ойнаған қытай телесериалы. "Аңыз Лиу Боуэн" (神機妙算劉伯溫) – 2006–2008 жылдардағы Тайвань телесериалы, Жю Юаньчжанның кеңесшісі Лиу Боуэн туралы. TTV телеарнасы шығарды, Хуо Чжэнцзи Жю Юаньчжан рөлінде ойнады. "Zhenming Tianzi" (真命天子) – 2015 жылы Жән Юаньсин түсірген, Чжан Жуовэннің Жю Юаньчжан рөлінде ойнаған қытай телесериалы. "Love Through Different Times" (穿越时空的爱恋) – 2002 жылы шыққан қытайлық комедиялық телесериал, Қытайдың құрлықтағы тұңғыш уақыт саяхаты телесериалы болып саналады.
Born to be a King (大明群英), a 1987 Hong Kong television series produced by TVB and starring Simon Yam as Zhu Yuanzhang. Zhu Yuanzhang (朱元璋), a 1993 Chinese television series produced by Beijing TV and starring Lü Qi as Zhu Yuanzhang. Empress Ma With Great Feet (大腳馬皇后), a 2002 Chinese television series about Zhu Yuanzhang's wife, Empress Ma. Tang Guoqiang starred as Zhu Yuanzhang. Chuanqi Huangdi Zhu Yuanzhang (傳奇皇帝朱元璋), a 2006 Chinese television series starring Chen Baoguo as Zhu Yuanzhang. Founding Emperor of Ming Dynasty (朱元璋), a 2006 Chinese television series directed by Feng Xiaoning and starring Hu Jun as Zhu Yuanzhang. The Legendary Liu Bowen (神機妙算劉伯溫), a 2006–2008 Taiwanese television series about Zhu Yuanzhang's adviser, Liu Bowen. It was produced by TTV and starred Huo Zhengqi as Zhu Yuanzhang. Zhenming Tianzi (真命天子), a 2015 Chinese television series produced by Jian Yuanxin and starring Zhang Zhuowen as Zhu Yuanzhang. Love Through Different Times (穿越时空的爱恋), a 2002 Chinese television comedy drama that is considered the first time travel television series produced in mainland China.