Кіріспе
Ұлыбританияда қолданылатын дизельді-электрлік теміржол локомотиві.
British Rail Class 25, сондай-ақ Sulzer Type 2 деп белгілі, 1961 және 1967 жылдар аралығында British Rail үшін салынған 327 дизель локомотивтен тұратын класс. Олар екі серияда нөмірленді: D5151–D5299 және D7500–D7677. Алғашқы 25 локомотив 25/0 класы деп аталды және BR Darlington зауытында салынды. 25/1 класындағы локомотивтер Дарлингтон және BR Derby зауыттарында жасалды. 25/2 класындағы локомотивтер Derby-де, ал кейбіреулері Дарлингтонда салынды. Локомотивтердің соңғы партиясы 25/3 класы деп белгіленді және Derby зауыты мен Манчестердегі Beyer, Peacock & Company компаниясы салды.
Өмірбаян
24 класты локомотивтер 25 класты локомотивтердің алдағысы болды, бірақ алғашқы бірнеше бірліктері жеткізілгеннен кейін жылдамдық шегінің тым қатаң екені және қосымша қуат берудің пайдалы болатыны анық болды. Құрылыс барысында "Сулцер" алты цилиндрлі қозғалтқышының қуаты, зарядты салқындату жүйесін енгізу арқылы 750 айналым/мин жылдамдықта тұрақты күш беруге мүмкіндік берді. Осы жүйе алғаш рет қолданылған локомотивтер 25 класты локомотивтер деп аталды. 25 класты локомотивтер негізінен жүк тасымалы үшін жобаланған, бірақ көптеген локомотивтер жолаушылар пойыздарын жылыту үшін қазандықтармен жабдықталды. 1970 жылдар бойында оларды бүкіл Ұлыбритания теміржол желісінде кездестіруге болады, бірақ Шығыс және Оңтүстік аймақтарында олар ұзақ мерзімге бекітілген жоқ. 1980 жылдардың басында Crewe–Cardiff бағытындағы жолаушылар пойыздарында тұрақты түрде жұмыс істесе де, олар Аберистуитке (Aberystwyth) жазғы сенбілік пойыздарында қолданылуымен көбірек танымал, бірақ 1984 жылы олар осы бағыттан алынды. Соңғы 25 класты локомотив 1987 жылдың наурыз айында қызметтен алынды, бірақ 1991 жылдың наурыз айына дейін хоббишілерге арналған арнайы рейс үшін пайдаланылды.
25/9 класы
1985 жылдың соңында қалған 25/3 класындағы он екі локомотив 25/9 деп белгіленді, мақсаты – теміржол жүк тасымалының өнеркәсіптік минералдар бөлімшесі үшін тасымалмен жұмыс істеу, соның ішінде Винсфордтағы ICI кенінен жолға шашылатын тұз тасымалы. Локомотивтер 1985 жылдың наурызында қолдағы 25 класты локомотивтердің қорынан іріктеліп алынды, күтілгендей, соңғы күрделі жөндеуден бері 10 000 сағат жұмыс істегенге дейін тағы үш жыл қызмет етеді және олардың техникалық қызмет көрсетуі Карлайл Кингмур депосында шоғырландырылатын болды. Осы кезде Ұлыбритания теміржолының (BR) жалпы қуат ағыны оларды 31 класты локомотивтермен алмастыруға тиіс болды. Дегенмен, оларға арналған тасымал көлемі жеткіліксіз болды және мерзімі келгенде, осы топтағы локомотивтер қалғандарымен бірге қолданыстан алынып тасталды.
Пойыздарды жылыту қондырғылары
1983 жылы Абердин Феррихилл депосында 25/3 кластың үш локомотиві жылжымалы генераторлар ретінде қайта жаңартылды, олардың мақсаты – тасымалдау локомотиві жеткілікті қуат бере алмайтын пойыздарда электрлік жылытуды қамтамасыз ету болды. Модификациялардың бір бөлігі ретінде сүйреу моторлары алынып тасталды және ETH ұялары орнатылды. Жылу беру кезінде қозғалтқыш 640 айналым/мин жылдамдықпен жұмыс істеді, ал бос жүріс жылдамдығы 325 айналым/мин, ал модификацияланбаған 25-сынып локомотивтерінде толық қуатты жылдамдық 750 айналым/мин болды. Оларға 97250 / 97251 / 97252 (бұрынғы 25310 / 25305 / 25314) департаменттік нөмірлері берілді. Олар ETHEL (Электрлік пойызды жылытуға арналған экс-локомотивтер) деп аталды және жайылмалы түрде Ethel 1, Ethel 2 және Ethel 3 деп аталды. Олар сол кездегі вагондардың түсіне ұқсас болу үшін көк-сұр түспен боялды. Шотландияда пайдаланғаннан кейін, екі бірлік (Ethel 2 және Ethel 3) локомотивтермен тасымалданатын вагондарды жылыту үшін Лондонға көшірілді, ал екеуі BR-дың арнайы пойыз бөлімінің Mk1 вагондарымен үйлесетін сол кездегі InterCity Executive түсімен ("құлунақ толқыны" деп аталды) боялды. Ethel 1 1987 жылы, ал қалған екеуі 1990 жылы қолданыстан шығарылды. Үшеуі де 1994 жылы металл тескісіне берілді.
Үлгі
1962 жылы Сулзер LDA сериясына негізделген, жоғары қуатты прототиптік дизель қозғалтқышын жобалап, әзірлеуді бастады. Бастапқыда 850 айналым/мин жылдамдықта жұмыс істеуге есептелген (850 айналым/мин жылдамдыққа дейін жеткізуге мүмкіндік болған), ол шамамен 6LDA28 қозғалтқышымен бірдей өлшемде болды және LDA28 R деп белгіленді. British Railways компаниясына Derby Type 2 локомотивтерінің біріне осы қозғалтқышты орнату туралы ұсыныс жасалды, бірақ әзірлеу жұмыстары баяу жүрді және 12LDA28 C (47 класты локомотивте қолданылған) қозғалтқышына байланысты туындаған мәселелер ресурстарды басқа бағытқа бұрды. Нәтижесінде, әзірлеу тоқтатылды және осы мақсатта бөлінген D5299 локомотиві стандартты 25/2 класы ретінде аяқталды.
Операция
25 класты локомотивтер бастапқыда Лондон Мидленд және Шотландия аймақтарына жеткізілді, ал Батыс аймағында 2-ші типтегі қуат классында 22 класты локомотивтер жұмыс істеді. Барлық дизельді-гидравликалық локомотивтерді қолдан шығару жоспарланғандықтан, осы қуат диапазонында кемшілік пайда болды, соның салдарынан 7657 локомотиві 1971 жылдың тамызында Эксетер мен Барнстапл арасында сынақ сапарларын жасады. Нәтижесінде, WR бас инженер-құрылысшысы осы класты Англияның батысында тікелей алмастыру ретінде пайдалануға рұқсат берді. 25 класының соңғы жұмыс істеген локомотиві 25322 болды, ол 1987 жылдың 23 наурызында қолдан шығарылды. Кейіннен Лидс Холбек депосындағы оқушылар оны қалпына келтірді, оның ішінде BR екі тонды жасыл түске бояп, D7672 бастапқы нөмірін қайта жазды. Осы түрінде ол 1989-1991 жылдар аралығында Settle–Carlisle желісі бойынша экскурсиялық пойыздарды жүргізді.
Ливерьдері
+NameImageNotesBR Green Барлық 25/0 сыныптағы жеткізілгенBR Green (кіші ескерту панельдері) Барлық 25/1 жеткізілген және 25/2 Дарлингтон жұмыстарында салынғанBR Two Tone Green (кіші ескерту панельдері) Төменгі корпус панелі "Шервуд жасылы" деп аталатын түспен боялған. Дерби жұмыстарында және Бейер Пикок компаниясымен салынған 25/2 класына, сондай-ақ D7659 нөміріне дейінгі барлық 25/3 класына жеткізілген. BR Green (Толық ескерту панельдері) Жазбалар жоқBR Two Tone Green (Толық ескерту панельдері) 1971 және 1973 жылдар аралығында кем дегенде 3 локомотив тіркелген осы түспен бірнеше локомотив қайта боялды. BR Blue (Small Warning Panels) 1967 жылы Дерби жұмыстарына осы түсте екі 25/3 класты локомотив жеткізілді. Сонымен қатар, тағы 3 25/1 класты локомотив шағын сары ескерту панельдерімен шығарылдыBR Blue Соңғы 16 локомотив осы түсте жеткізілді, ал соңғы локомотивтер 1976 жылы Rail Blue түсіне боялдыBR Blue ‘Ice Cream Van’ Тек 25 кластың 25322 'Tamworth Castle' локомотиві осы түсті тасыдыBR көк және сұр "Этель" АДБ97250 2 (бұрынғы 25310, 25305, 25314) тасыды. "ETHEL 1", "ETHEL 2" және "ETHEL 3" деген аттас тақталар орнатылған. Intercity 'ETHEL' 97250 2 локомотивінен ADB префиксі алынып, қайта боялды. Аттас тақталар алынып тасталды, ал ETHEL атаулары локомотив нөмірімен бірдей әріптермен, бірақ қарама-қарсы жағында жазылды.
Есімдіктер
Теміржол әуесқойлары бұл локомотивтерді "Егеуқұйрықтар" деп атады, себебі олардың бүкіл Ұлыбританияда кездесетіні айтылды, сондықтан олар "егеуқұйрықтардай көп" болған. Оларды, әсіресе олардың машинистері, "Сплюц" деп те білген, себебі олар жиі бұзылып, жұмыс істемей қалғанда, олардан қышқылдаған дыбыс шығарған.
Темір жол үлгілері
1977 жылы Hornby Railways OO өлшеміндегі BR Class 25 локомотивінің алғашқы нұсқасын ұсынды. Содан кейін Bachmann (OO), Heljan (O және OO) және Sutton's Locomotive Workshops (OO, EM, P4) да осы локомотивтің түрлерін шығарды.