Казино Рояль: Иэн Флемингтің 1953 жылғы алғашқы Джеймс Бонд романы. Бонд Ле Шифрге қарсы казинода ойнап, құпия операция жасайды. Кітапта барлау, қатер мен махаббат бар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1953 жылы Ян Флемингтің жазған романы, Джеймс Бонд туралы алғашқы кітап.
1953 novel by Ian Fleming, the first James Bond book
«Казино Рояль» – британдық автор Ян Флемингтің алғашқы романы. 1953 жылы жарық көрген бұл кітап Джеймс Бонд туралы алғашқы туынды, және ол Флемингтің тағы он бір романы мен екі повесть жинағына жол ашты, содан кейін басқа авторлардың көптеген Джеймс Бонд романдары жарық көрді. Оқиға британдық құпия агент Джеймс Бондтың «Рояль-ле-Эо» казиносындағы құмар ойындарына қатысты, ол француздық кәсіподақтың қазынашысы және ресейлік құпия қызметтің мүшесі Ле Шифрді банкротқа дейін жеткізуге тырысады. Бондқа өзінің қызметіндегі Веспер Линд, сондай-ақ ЦРУ-дың Феликс Лейтер және француздық «Deuxième Bureau» мекемесінің Рене Матис қолдау көрсетеді. Флеминг өзінің соғыс жылдарындағы теңіз барлау бөліміндегі қызметін және жұмысы кезінде танысқан адамдарын сюжеттік желіге енгізді; Бондтың кейіпкері Флемингтің жеке талғамдарын бейнелейді. Флеминг бұл романды 1952 жылдың басында Ямайкадағы «Goldeneye» жеке меншігінде, үйлену күтіп отырғанда жазды. Бастапқыда ол туындының жариялануға лайықты екеніне көз жеткізбеді, бірақ досы, жазушы Уильям Пломер, романның перспективасы бар екенін айтты. Шпиондық сюжет аясында «Казино Рояль» Ұлыбританияның әлемдегі орны, әсіресе кеңестік одаққа британдық шпиондардың – Гай Берджесс пен Дональд Маклиннің өткеніне байланысты АҚШ-пен қарым-қатынасы туралы мәселелерді көтеріп, талқылайды. Кітап сол кездегі сыншылар тарапынан жағымды бағаланды және 1953 жылдың 13 сәуірінде Ұлыбританияда жарық көргеннен кейін бір айдың ішінде сатылып түгелдей таусылды, бірақ АҚШ-та бір жылдан кейін сатылым өте баяу болды. «Казино Рояль» жарық көргеннен бері «The Daily Express» газетінде комикс түрінде жарияланды және үш рет экрандаланды: 1954 жылы CBS телеарнасының «Climax!» сериалында Барри Нельсон американдық Бонд рөлінде, 1967 жылғы фильмде Дэвид Нивен «Сэр Джеймс Бонд» рөлінде, және 2006 жылғы «Eon Productions» фильмдер сериясында Дэниел Крейгтің Джеймс Бонд рөлінде ойнауымен.
Casino Royale is the first novel by the British author Ian Fleming. Published in 1953, it is the first James Bond book, and it paved the way for a further eleven novels and two short story collections by Fleming, followed by numerous continuation Bond novels by other authors. The story concerns the British secret agent James Bond, gambling at the casino in Royale les Eaux to try and bankrupt Le Chiffre, the treasurer of a French union and a member of the Russian secret service. Bond is supported in his endeavours by Vesper Lynd, a member of his own service, as well as Felix Leiter of the CIA and René Mathis of the French Deuxième Bureau. Fleming used his wartime experiences as a member of the Naval Intelligence Division, and the people he met during his work, to provide plot elements; the character of Bond also reflected many of Fleming's personal tastes. Fleming wrote the draft in early 1952 at his Goldeneye estate in Jamaica while awaiting his marriage. He was initially unsure whether the work was suitable for publication, but was assured by his friend, the novelist William Plomer, that the novel had promise. Within the spy storyline, Casino Royale deals with themes of Britain's position in the world, particularly the relationship with the US in light of the defections to the Soviet Union of the British agents Guy Burgess and Donald Maclean. The book was given broadly positive reviews by critics at the time and sold out in less than a month after its UK release on 13 April 1953, although US sales upon release a year later were much slower. Since publication Casino Royale has appeared as a comic strip in The Daily Express, and been adapted for the screen three times: a 1954 episode of the CBS television series Climax! with Barry Nelson as an American Bond, a 1967 film version with David Niven playing "Sir James Bond", and a 2006 film in the Eon Productions film series starring Daniel Craig as James Bond.
Сюжет
Британдық құпия қызметінің басшысы М, Джеймс Бондқа, 007 кодымен, SMERSH бақылауындағы кәсіподақтың төлемшісі Ле Шифреге қарсы ойнап, оны банкротқа ұшырату тапсырмасын береді. Бұл ойын Францияның солтүстігіндегі Рояль-ле-Эо казиносында жоғары ставкалы баккарадан өтеді. Бондтың бай ямайлық ойыншы ретінде жасырынуының бір бөлігі ретінде М, оның серігі ретінде Веспер Линдті тағайындайды, ол S бөлімінің (Совет Одағы) басшысының жеке көмекшісі. CIA және француздық Deuxième Bureau да бақылаушылар ретінде өздерінің агенттерін жібереді. Ойын тез арада Ле Шифре мен Бондтың арасындағы қаһарлы күреске айналады; Ле Шифре бірінші раундта жеңіске жетіп, Бондтың барлық ақшасын тазартады. Бонд өзінің сәтсіздігі туралы М-ге есеп беру мүмкіндігін ойлағанда, CIA агенті Феликс Лейтер оған конвертте ақша және хат табыстайды: "Маршалл көмегі. Тридцать екі миллион франк. АҚШ-тың құттықтауымен". Ойын Ле Шифренің бірінің Бондты өлтіру әрекетіне қарамастан жалғасады. Бонд ақыры жеңіске жетеді, Ле Шифренен SMERSH-ке тиесілі сексен миллион франкты алып қояды. Ақшаны қайтаруға тырысқан Ле Шифр Линдті ұрлап, Бондты азаптайды, ақшаны қайтармаса, екеуін де өлтіретінін мәлімдейді. Азаптау кезінде SMERSH-тің қаскөрі кіріп, ақшаны жоғалтқаны үшін жаза ретінде Ле Шифрені өлтіреді. Агент Бондты өлтірмейді, өйткені оған мұндай бұйрық берілмеген, бірақ Бондтың қолына "Ш" әрпін (кириллицамен, "шпион" деген мағынада) кесіп, осылайша болашақ SMERSH агенттері оны тануына мүмкіндік береді. Линд Бондты ауруханада жатып емделгенде күнделікті келіп көреді, ол оны жақсы көретінін біртіндеп түсінеді; тіпті құпия қызметтен кетіп, онымен өмір сүруді де ойлайды. Ол ауруханадан шыққаннан кейін олар тыныш қонақ үйде бірге уақыт өткізеді және ақырында ғашық болады. Бір күні олар Геттлер есімді күдікті адамның олардың қозғалысын қадағалап жүргенін көреді, бұл Линдті қатты алаңдатады. Келесі күні таңертең Бонд оның өз-өзіне қол жұмсағанын біледі. Ол өзінің Кеңес Ішкі істер министрлігі үшін ерікті түрде қос агент болғанын түсіндіретін хат қалдырады. SMERSH оның сүйіктісін, поляк Корольдік әуе күштерінің ұшқышын ұрлап алып, ол туралы ақпаратты азаптау арқылы алған; SMERSH содан кейін оны Бондтың миссиясын құлатуға көмектесуге мәжбүрлеу үшін осы ақпаратты пайдаланды, соның ішінде оның өзінің жалған ұрлануын да. Ол Бондпен жаңа өмір бастауға тырысты, бірақ Геттлерді – SMERSH агентін көргеннен кейін ол ешқашан өз қинаушыларынан құтыла алмайтынын және Бондпен бірге болу оны тек қана қауіпке ұшырататынын түсінді. Бонд өзінің қызметіне Линдтің екіжүзділігі туралы хабарлайды, байланыс адамына суыққан түрде: "Ол енді өлді" дейді.
M, the Head of the British Secret Service, assigns James Bond, 007, to play against and bankrupt Le Chiffre, the paymaster for a SMERSH controlled trade union, in a high stakes baccarat game at the Royale les Eaux casino in northern France. As part of Bond's cover as a rich Jamaican playboy, M also assigns as his companion Vesper Lynd, personal assistant to the Head of Section S (Soviet Union). The CIA and the French Deuxième Bureau also send agents as observers. The game soon turns into an intense confrontation between Le Chiffre and Bond; Le Chiffre wins the first round, cleaning Bond out of his funds. As Bond contemplates the prospect of reporting his failure to M, the CIA agent, Felix Leiter, gives him an envelope of money and a note: "Marshall Aid. Thirty two million francs. With the compliments of the USA." The game continues, despite the attempts of one of Le Chiffre's minders to kill Bond. Bond eventually wins, taking from Le Chiffre eighty million francs belonging to SMERSH. Desperate to recover the money, Le Chiffre kidnaps Lynd and tortures Bond, threatening to kill them both if he does not get the money back. During the torture, a SMERSH assassin enters and kills Le Chiffre as punishment for losing the money. The agent does not kill Bond, saying that he has no orders to do so, but cuts a Cyrillic 'Ш' for шпион (shpión, Russian for spy) into Bond's hand so that future SMERSH agents will be able to identify him as such. Lynd visits Bond every day as he recuperates in hospital, and he gradually realises that he loves her; he even contemplates leaving the Secret Service to settle down with her. When he is released from hospital they spend time together at a quiet guest house and eventually become lovers. One day they see a mysterious man named Gettler tracking their movements, which greatly distresses Lynd. The following morning, Bond finds that she has committed suicide. She leaves behind a note explaining that she had been working as an unwilling double agent for the Soviet Ministry of Internal Affairs. SMERSH had kidnapped her lover, a Polish Royal Air Force pilot, who had revealed information about her under torture; SMERSH then used that information to blackmail her into helping them undermine Bond's mission, including her own faked kidnapping. She had tried to start a new life with Bond, but upon seeing Gettler—a SMERSH agent—she realised that she would never be free of her tormentors, and that staying with Bond would only put him in danger. Bond informs his service of Lynd's duplicity, coldly telling his contact, "The bitch is dead now."
Өмірбаян
1908 жылы туған Ян Флеминг, 1917 жылдың мамырында Батыс майданында қаза тапқан бай банкир және парламент депутаты Валентин Флемингтің ұлы болды. Итон, Сэндхерст және Мюнхен мен Женева университеттерінде білім алған Флеминг бірнеше жұмыс орындарында жұмыс істеп, соңынан Әскери-теңіз барлауының директоры, контр-адмирал Джон Годфридің жеке көмекшісі болып тағайындалды. Флеминг 1939 жылдың тамызында "17F" кодолық атымен ұйымға толық уақытқа қабылданды және соғыс аяқталғанға дейін олар үшін жұмыс істеді. 1939 жылдың басында ол 3-ші барон О’Ниллге үйленген Энн О’Ниллмен (Чартерис) роман бастады. 1942 жылы Флеминг Ямайкада өткен ағылшын-американдық барлау саммитіне қатысты және сапар барысындағы үздіксіз жаңбырға қарамастан, соғыс аяқталғаннан кейін аралда тұруға шешім қабылдады. Оның досы Ивар Брайс Сент-Мэри округінде жер учаскесі табуға көмектесті, онда 1945 жылы Флеминг "Голденэй" деп атаған үй салдырды. Үй мен иеліктің атына қатысты көптеген болжамдар бар. Флеминг соғыс кезіндегі "Алтын Көз" операциясы мен Карсон МакКаллерстің 1941 жылғы "Алтын Көздің шағылысуы" романынан әңгімеледі. 1945 жылдың мамырында демобилизациядан кейін Флеминг сол кезде "The Sunday Times" газетіне ие болған Кемсли газет тобында шетелдік менеджер болып жұмыс істеді. Ол газеттің бүкіл әлемдегі тілшілер желісін басқарды. Оның шарты бойынша ол әр жылғы қыста Ямайкаға екі айға демалысқа шығуға құқылы болды. 1948 жылы Чартерис Флемингтің қызы Мэриді дүниеге әкелді, бірақ ол туғаннан кейін қайтыс болды; 1951 жылы Чартерис пен Флеминг келісімге келді. Флеминг бұрын достарына тыңшылық роман жазғысы келетінін айтқан, бірақ ол 1952 жылдың басында, алдағы үйленуінен ойын аударып, 17 ақпанда Ямайкадағы "Голденэй" иелігінде "Казино Рояль" романын жазуға кірісті; ол таңертең 2000 сөзді өзінің тәжірибесінен және қиялынан тікелей жазып, 1952 жылдың наурыз айында қолжазбаны аяқтады. 1967 жылғы бейімделуден кейін фильмге құқық 1989 жылға дейін Columbia Films компаниясында болды, содан кейін студия мен олардың зияткерлік меншік портфелінің құқықтарын жапондық Sony компаниясы сатып алды. 1999 жылы Sony Pictures Entertainment пен MGM/UA арасындағы сот процесінен кейін Sony "Казино Рояль" құқығын MGM-нің "Spider-Man" құқығының бір бөлігіне айырбастады. Бұл Eon Productions компаниясының 2006 жылы "Казино Рояль" фильмін түсіруіне әкелді.
Ian Fleming, born in 1908, was a son of Valentine Fleming, a wealthy banker and MP who died in action on the Western Front in May 1917. Educated at Eton, Sandhurst and, briefly, the universities of Munich and Geneva, Fleming moved through several jobs before he was recruited by Rear Admiral John Godfrey, the Director of Naval Intelligence, to become his personal assistant. Fleming joined the organisation full time in August 1939, with the codename "17F", and worked for them throughout the war. Early in 1939 he began an affair with Ann O'Neill ( Charteris), who was married to the 3rd Baron O'Neill. In 1942 Fleming attended an Anglo American intelligence summit in Jamaica and, despite the constant heavy rain during his visit, he decided to live on the island once the war was over. His friend Ivar Bryce helped find a plot of land in Saint Mary Parish where, in 1945, Fleming had a house built, which he named Goldeneye. The name of the house and estate has many possible sources. Fleming mentioned both his wartime Operation Goldeneye and Carson McCullers' 1941 novel Reflections in a Golden Eye. Upon Fleming's demobilisation in May 1945, he became the Foreign Manager in the Kemsley newspaper group, which at the time owned The Sunday Times. In this role he oversaw the paper's worldwide network of correspondents. His contract allowed him to take two months holiday every winter in Jamaica. In 1948 Charteris gave birth to Fleming's daughter, Mary, who was stillborn; Charteris and Fleming became engaged shortly in 1951. Fleming had previously mentioned to friends that he wanted to write a spy novel, but it was not until early 1952, to distract himself from his forthcoming nuptials, that he began to write Casino Royale at his Goldeneye estate in Jamaica on 17 February; he typed out 2,000 words in the morning, directly from his own experiences and imagination, and finished work on the manuscript in March 1952. Following the 1967 adaptation, the rights to the film remained with Columbia Films until 1989 when the studio, and the rights to their intellectual property portfolio was acquired by the Japanese company Sony. In 1999, following legal action between Sony Pictures Entertainment and MGM/UA, Sony traded the rights to Casino Royale for MGM's partial rights to Spider Man. This led to Eon Productions making the 2006 film Casino Royale.