Кіріспе

Принц Александр Голицен (Голицын), (Мәскеу, 28 ақпан 1908 ж., Сан-Диего, 26 шілде 2005 ж.) – 300-ден астам фильмнің көркемдік безендірісін (художественное оформление) бақылаған ресейлік туған американдық суретші-қоюшы (production designer). Мәскеуде Голицын әулетіне туған Александр Голицен, Ресей революциясы кезінде ата-анасымен бірге елден қашып кетті. Сибирь және Қытай арқылы саяхаттап, олар Сиэтлге келді, онда Александр орта мектепті бітірді. Содан кейін Вашингтон университетіне түсіп, сәулет мамандығы бойынша диплом алды. Ол өзінің суретші-қоюшылық карьерасын Лос-Анджелесте, MGM арт-директоры Александр Толубоффтың көмекшісі ретінде бастады. 1939 жылы Уолтер Уэнгермен (продюсер) жұмыс істей бастады және олар көптеген фильмдерде бірге жұмыс істеді. 1942 жылдан бастап, келесі 30 жыл бойы ол топтық суретші-қоюшы, кейін Universal-те бас суретші-қоюшы болып жұмыс істеді, ондаған туындыны бақылады. Александр Голицен "Шетелдік тілші" (1940) үшін "Оскар" номинациясына ие болды және 1943 жылы "Операның шайыры" (Phantom of the Opera), 1960 жылы "Спартак" және 1962 жылы "Құсты өлтіру үшін күлкі" (To Kill a Mockingbird) фильмдері үшін үш "Оскар" сыйлығын алды. Ол сондай-ақ "Күн батуы" (Sundown, 1941), "Араб түндері" (Arabian Nights, 1942), "Климакс" (The Climax, 1944), "Гүл барабанының әні" (Flower Drum Song, 1961), "Минктің жұмсақ тиісуі" (That Touch of Mink, 1962), "Гамбит" (Gambit, 1966), "Толығымен заманауи Милли" (Thoroughly Modern Millie, 1967), "Тәтті қайырымдылық" (Sweet Charity, 1969), "Аэропорт" (Airport, 1970) және "Жер сілкінісі" (Earthquake, 1974) фильмдеріндегі жұмысы үшін "Оскар" сыйлығына ұсынылды. Ол бірнеше жыл бойы Академия директорлар кеңесінде қызмет етті. Александр 72 жыл бойы Франсисқа, туған тегі Питерс, үйленді, ол одан аман қалды. Олардың Синтия есімді қызы, Питер есімді ұлы, бес немересі және бес шөбересі болды.