1915 ж. Брітандық Үндістан мен Османдық империя арасындағы шайқас. Чарльз Таунсенд басқарған британ әскерінің сәтсіз шабуылы, ауыр шығындар. (159 әріп)
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1915 жылы Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде болған шайқаста Британдық Үндістан Осман империясымен шайқасты.
| қолбасшы1 = Чарльз Тауншенд
| қолбасшы2 = Халил Паша, Нұруддин Паша
| күш1 =
| күш2 =
| қазалар1 = 4600 адам
| қазалар2 = 6200-9500 адам. Олардың арасында әскердің белсенді және резервтік бөлімдері болды. Османдық артиллериясы сол жақ қанатын немесе желінің орталық бөлігін қолдауға мүмкіндік беретін орталықта орналасқан. Артиллерияға алдымен британдық канонерлік кемелерге оқ ату, содан кейін Османдық резервтерді қолдау үшін отты ауыстыру бұйрық берілді.
A battle in 1915 during the First World War
British India
| combatant2 = Ottoman Empire
| commander1 = Charles Townshend
| commander2 = Khalil Pasha Nur ud Din Pasha
| strength1 =
| strength2 =
| casualties1 = 4,600
| casualties2 = 6,200 to 9,500 They were made up of a mixture of active and reserve soldiers. The Ottoman artillery was centrally located where it could support his left flank or the central part of his line. The artillery was ordered to fire first on the British gunboats, and then shift fire to support the Ottoman reserves.
Қозғалыс және қақтығыс
Тауншенд, Эс-Синн шайқасындағы жетістігін қайталауды ниеттеніп, 1915 жылдың 21 қарашасында, 22 қарашада таңертең шабуыл жасау мақсатымен түнгі шеруге бұйрық берді. Шабуыл жоспарланғандай өтті, бірақ батыс жағалаудағы нашар жағдайларға байланысты британдықтар күштірек шығыс жағалаудағы бекіністерге шабуыл жасады. Ілгерілеуді өзендік канонерлік кемелермен қолдау жоспарланған, алайда екі фактор канонерлік кемелердің шайқасқа әсер етуіне кедергі келтірді. Біріншіден, батыс жағалаудағы Османдық артиллериясы оларға қарсы от ашты. Екіншіден, Тигр өзені кеңінен миналанған және бірнеше кеме жолдары кеме жүруді қиындатты. Шабуыл басталғанда, өзен жағалауына ең жақын С колоннасы, қарсыластардың жеңіл қарулары мен артиллериясының ауыр отына түсіп, бірінші траншея желісіне жетпеді. Ортадағы А колоннасы да траншея желісіне жетпей тоқтатылды. Оң жақтағы В колоннасы (көптеген панджабилер мен гуркхалар) траншеялардың бірінші желісіне жетіп, Осман күштерін шегінуге мәжбүр етті және шегінетін жауды екінші желіге қарай қуды. Генерал-лейтенант Нүреддин 45-ші дивизияның резервтік полктерін қолданысқа енгізіп, өз желілерін нығайту үшін өзеннің арғы бетінен 35-ші дивизияны жеткізді, соның салдарынан британдық-үнді әскерлері тоқтатылды. Тауншенд С колоннасына кері шегінуге және жарылымды пайдалануға бұйрық берді. Бұл қимыл қиын болды, себебі Осман күштері олардың қанатына от ашты. Ал, жылдам қимыл тобы түрік және араб атты әскерлерімен шешілмейтін шайқаста батты. Нүреддин осы жерде де өзінің резервтерін, яғни 51-ші дивизияны тиімді пайдаланып, Тауншендтің қанаттық шабуылын тоқтатты. Күн аяқталысымен 6-шы (Пуна) дивизиясы траншеялардың бірінші желісін басып алды, бірақ британдықтар ауыр шығынға ұшырады. Осман күштері де ауыр шығынға ұшырады, бірақ өз позицияларын сақтап қалды.
Townshend, intending to copy his success at the Battle of Es Sinn, ordered a night march in the closing hours of 21 November 1915, with the aim of attacking at dawn on the 22 November. The attack happened on schedule but due to poor ground conditions on the west bank the British ended up attacking the much stronger east bank positions. The advance was supposed to be supported by river gunboats, however two things prevented the gun boats from becoming a factor in the battle. First, the Ottoman guns on the west bank rained fire upon them. Secondly, the Tigris was extensively mined and several river obstructions made navigation difficult. At the beginning of the battle, C Column, the one closest to the river bank came under heavy small arms and artillery fire and failed to reach the first trench line. A Column, in the middle, was also halted short of the trench line. On the right, B Column (mainly Punjabis and Gurkhas) reached the first line of trenches, forced the Ottoman forces to retreat and pursued the retreating enemy towards the second line of trenches. Lieutenant General Nureddin committed the reserve regiments of the 45th Division and brought the unengaged 35th Division from the other side of the river to reinforce his lines, and the British Indian forces were stopped. Townshend then ordered C Column to fall back, and try and exploit the breakthrough. This movement was rather complicated and the task was made difficult by Ottoman forces firing into their flank. Meanwhile, the flying column bogged down in inconclusive fighting against Turkish and Arab Cavalry. Here again Nureddin committed his reserves, in this case the 51st Division, to great effect, halting Townshend's flanking attack. By the end of the day the 6th (Poona) Division had captured the first line of trenches, but the British sustained heavy casualties. The Ottoman forces had also taken heavy casualties but held their position.
Екінші күн
Екінші күні Тауншенд қайтадан қолдау шабуылымен шабуылға өтті. Осман әскерлері оны қайтадан тоқтатты. Содан кейін олар барлық қолдағы күштерімен британдықтардың позицияларына қарсы шабуыл жасады. Ұрыс ауыр болды, бірақ британдықтар тұрып қалды. Екі тарап та ауыр қаза тапты, барлық әскерлер екі күн бойы қарқынды шайқас жүргізіп, шаршады. 51-дивизия 12%, 35-дивизия 25% жоғалтты, ал британдық шабуылдардың негізгі күшіне ұшыраған 45-дивизия күшінің 65% жоғалтты. Осман әскері 6188 қаза тапты, бірақ олардың жабдықтау желілері қысқа болды және Бағдад пен солтүстік провинциялардан күш түсімдері келді. Британдықтардың да шегініп бара жатқанын білген генерал-лейтенант Нұреддин әскерін бұрып, британдықтарды қуды. Нұреддиннің басқаруындағы Осман әскерлері британдықтарды Кутқа дейін ертіп келді. Ктесифон және оның салдары осы науқандағы британдықтардың маңызды әлсіздігін көрсетті: жеткіліксіз жабдықтау желісі. Британ әскерлері жеткіліксіз жабдықталған, ал олардың медициналық бөлімшесі әскер саны мен қаза болғандардың мөлшерін (ұрыстан да, аурудан да) ескере отырып, жеткіліксіз болды. Бағдадты генерал Модтың басып алуына әкелген келесі науқанда логистика жақсырақ шешілді. Бұл шайқас Осман әскерінің өз күшімен жақсы күресе алатынын көрсетті. Генерал-лейтенант Нұреддин бірнеше рет жеңілген әскерді алып, оны мұқият дайындалған қорғаныс позициясына орналастырып, британдық және үнді әскерлерін тоқтатты. Ол мұны неміс кеңесшілерінің көмегінсіз жасады.
On the second day, Townshend again attempted to break through, with a supporting flank attack. The Ottoman forces again stopped it. They then counter attacked the British positions with all available forces. The fight was hard, but the British line held. Both armies had taken heavy casualties and all troops had endured two days of intense combat and were exhausted. The 51st Division lost 12%, the 35th Division lost 25%, and the 45th Division, which bore the brunt of the British attacks, lost 65% of its strength. The Ottoman Army had sustained casualties of 6,188, but they had short supply lines and were able to get reinforcements from Baghdad and the northern provinces. Lieutenant General Nureddin, learning that the British were also retreating, turned his army around and pursued the British. The Ottoman forces under the command of Nureddin followed the British to Kut. Ctesiphon and its aftermath revealed a key British weakness in this campaign: an inadequate supply line. The British troops were under supplied, and their medical corps was understaffed, considering the number of troops and rate of casualties (both from battle and disease). In the later campaign which led to the capture of Baghdad by General Maude, logistics were much better dealt with. The battle also demonstrated that the Ottoman Army could fight well on its own. Lieutenant General Nureddin had taken an army that had been beaten a number of times, put it in a carefully prepared defensive position, and held off the British and Indian forces. He also did this without any German advisors.