Бірінші дүниежүзілік соғыстағы 13-ші (Батыс) дивизиясының тарихы
13th (Western) Division
Бірінші дүниежүзілік соғыстағы 13-ші (Батыс) дивизиясы: құрылуы, салған шайқастары (Галиполи, Месопотамия, Бағдат), және алғашқы командирі Р. Кекевич туралы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
13-ші (Батыс) дивизиясы – Бірінші дүниежүзілік соғыста Лорд Китченердің еріктілерден құрылған армиясының дивизияларының бірі болды. Ол Галлиполиде, Месопотамияда (Бағдадты жаулап алуды қоса) және Парсыда соғысты.
The 13th (Western) Division was one of the Kitchener's Army divisions in the First World War, raised from volunteers by Lord Kitchener. It fought at Gallipoli, in Mesopotamia (including the capture of Baghdad) and Persia.
1914 жыл
13-ші (Батыс) дивизия 1914 жылдың тамызында Солсбери жазығында Бірінші жаңа армияның құрамында құрылды. Дивизия құрылғанда генерал-майор Роберт Кекивич оның алғашқы қолбасшысы болып тағайындалды. 1914 жылдың 5 қарашасында, ауру демалысында болған кезде, ол өз-өзіне қол жұмсады. Бастапқыда Францияға, Китченердің жаңа армиясының қалған бөлігімен бірге жіберу жоспарланған болатын, бірақ оның орнына Жерорта теңізіне, Галлиполидегі ағылшын-француз экспедициясын күшейту үшін жіберілді.
The 13th (Western) Division was formed as part of the First New Army at Salisbury Plain in August 1914. During the formation of the division, Major General Robert Kekewich was appointed as its first commander. On 5 November 1914, while on sick leave he committed suicide. Although initially meant for service in France, with the rest of the Kitchener New Armies, it was ordered to the Mediterranean as reinforcements for the Anglo French expedition at Gallipoli.
Галлиполи 1915 жыл
13-ші (Батыс) дивизия 1915 жылдың шілдесінде Галлиполи түбегіндегі Анзак шығанағына 6 тамызда басталатын Сари-Байр шайқасына дайындық ретінде қонды. Оның құрамындағы барлық жаяу әскер батальондары келгенімен, дивизия артиллериясы бірнеше айдан кейін келді. Жаңа Зеландия және Австралия дивизиясының бөлімшелері Анзактан негізгі шабуылға резервте болды, ал 38-ші және 39-шы бригадалар шабуыл тоқталғанда күшейту ретінде жіберілді. 7-ші Глостер және 8-ші Корольдік Уэльс фузилерлері 8 тамызда таңертең Чунук-Байрға шабуыл жасаған Жаңа Зеландия жаяу әскер бригадасының Веллингтон батальонына көмекке жіберілді. Дивизия батальондары 9 тамызда Q төбесін басып алу үшін күштің ядросын құрады (дивизия командирі, бригадир-генерал Энтони Болдуиннің атымен Болдуин бригадасы деп аталды), бірақ уақытында орналаспады, сондықтан күнді Чунук-Байрдің төменгі жағындағы кішкентай платода өткізді, ол «Ферма» деп белгілі болды. 10 тамызда таңертең османдықтар қарсы шабуыл жасағанда, 13-ші (Батыс) дивизиясының әскерлері Чунук-Байр мен Фермада көптеген шығынға ұшырады. 1915 жылдың қыркүйегіне қарай 13-ші (Батыс) дивизиясы бастапқы құрамындағы 10 500 адамның ішінде 5 500-ге жуық қаза тапқан, жараланған немесе хабарсыз жоғалғандарды санады. Он үш батальон командирінің он шамасы қаза тапты. 23 тамызда генерал-майор Сэр Стэнли Мод 13-ші (Батыс) дивизиясын қабылдады, ал Шоу елге қайтарылды. Қазан айының басында дивизия Анзактан Сувла шығанағына көшірілді. Дивизия тағы да резервте болғанымен, османдық артиллериясынан зардап шекті. Галлиполидегі командирлер Дарданелл операциясының сәтсіздікке ұшырағанын түсінді. Модке 13-ші (Батыс) дивизиясының Сувла шығанағынан эвакуациялау кезінде түнде қашып кетуін қамтамасыз ету міндеті жүктелді. Әдістемелі командир Мод жазды:
The 13th (Western) Division landed at Anzac Cove on the Gallipoli peninsula in July 1915 in preparation for the Battle of Sari Bair (The August Offensive) beginning on 6 August. Although all of its component infantry battalions arrived, the divisional artillery did not arrive for some months. Initially in reserve to the main break out from Anzac by units of the New Zealand and Australian Division, the 38th and 39th Brigades were sent in as reinforcements as the attack stalled. The 7th Gloucesters and the 8th Royal Welch Fusiliers were sent to support the Wellington battalion of the New Zealand Infantry Brigade when it made the decisive assault on Chunuk Bair on the morning of 8 August. Battalions of the division formed the core of the force (known as Baldwin's Brigade after the commander, Brigadier General Anthony Baldwin) to capture Hill Q on 9 August but were not in position in time and so spent the day encamped on a small plateau beneath Chunuk Bair known as The Farm. When the Ottomans counter attacked on the morning of 10 August the 13th (Western) Division troops on Chunuk Bair and at The Farm, suffered many casualties. By September 1915, the 13th (Western) Division had suffered nearly 5,500 killed, wounded or missing out of its original strength of 10,500 men. Of the thirteen battalion commanders, ten had become casualties. On 23 August, Major General Sir Stanley Maude took over the shattered 13th (Western) Division, Shaw being invalided home. At the beginning of October the division was moved from Anzac to Suvla Bay. Even though the division was once again in reserve, it suffered casualties from the Ottoman artillery. The commanders at Gallipoli already realised that the Dardanelles Campaign was a lost cause. To Maude fell the task of making sure that the 13th (Western) Division slipped away in the night during the evacuation of the Suvla Bay positions. Maude, the methodical commander, recorded:
Сувладан эвакуацияланғаннан кейін, 13-ші (Батыс) дивизиясына желтоқсанда Геллес түбегіндегі британдық күштерді нығайтуға бұйрық берілді. Дивизия W Beach арқылы келгеннен кейін, осы соңғы бекіністі эвакуациялау туралы шешім қабылданды. Дивизия жағажайға қайтаруға дайындалып жатқанда, 7 қаңтардың кешкісін және түнінде османдық бөлімдер шабуыл жасады. Шабуылдың негізгі күші, дивизияның жаңа командирінің алғашқы әрекеті, 39-шы бригадаға, әсіресе Фузилер шығанағын қорғаған 7-ші Солтүстік Стаффордтарға түсті, олар шабуылдаушыларды кері қайтарды. Геллестен британдықтардың эвакуациясы 1916 жылдың 8/9 қаңтарына қараған түнінде болды. 13-ші (Батыс) дивизиясы, қорғаныс жеңісінен кейін, 17:00-де Гулли-Бичке қайтаруды бастады. Сағат 1:15-те дивизияның окоптарын ұстап тұрған соңғы отрядтар жағажайда көліктерге жүктелуді күтіп тұрды. Түнгі сағат 2:30-да Мод Гулли-Бичке дивизияны шығару үшін жеткілікті көліктер келмейтінін білді. Мод пен оның штаб-пәтері, сондай-ақ жағажайды күзеткен күзетшілер Геллестен шығу үшін W Beach-ке қараңғыда жүгіруге мәжбүр болды. Генерал Уильям Бердвуд 13-ші (Батыс) дивизиясын Дарданелл армиясының ең жақсы дивизиясы деп санағанын жазды. Кері қайтарылғаннан кейін 13-ші (Батыс) дивизиясы Мысырға жіберілді, онда ол өзінің артиллерия бөлімшелерімен қайта қосылды, олардың көпшілігі Мысырда орналасқан, ал дивизияның қалған бөлігі Галлиполиде шайқасқан.
After being evacuated from Suvla, the 13th (Western) Division was ordered in December to reinforce the British forces at Cape Helles. No sooner than the division had arrived through W Beach, than the decision was made to evacuate this last foothold. As the division was preparing to fall back to the beaches, it was attacked by Ottoman units in the late afternoon and evening of 7 January 1916. The main thrust of the attack, the first action under the division's new commander, fell on the 39th Brigade, and in particular the 7th North Staffords defending Fusilier Bluff, who drove off the attackers. The British evacuation from Helles occurred on the night of 8/9 January 1916. The 13th (Western) Division, fresh from its defensive victory began to fall back to Gully Beach at 5:00 p. m. By 1:15 a. m. the last detachments holding the division's trenches were on the beach waiting to be loaded onto the transports. At 2:30 a. m., Maude was informed that there were not enough transports coming to Gully Beach to carry off the division. Maude and his headquarters staff, as well as the pickets that had been covering the beach site, had to make the run in the dark to W Beach in order to be transported out of the Helles. General William Birdwood wrote that he considered the 13th (Western) Division was the best division in the Dardanelles Army. Following its withdrawal, the 13th (Western) Division was sent to Egypt, where it was reunited with its artillery units, many of which had been stationed in Egypt while the rest of the division had been fighting in Gallipoli.
Месопотамия (Кут) 1916 жылдың наурыз-сәуір айлары
Мысырда дивизия батальондарын күшейтіп жатқаннан кейін, дивизия қысқа қайта жабдықтаудан өтіп, Месопотамияға (қазіргі Ирак) күш түсіру үшін жіберілді. Англо-индиялық күштер Кут қамалын алуға тырысып жатқанда, дивизия оларға көмек ретінде аттанды. Дивизияның Мысырдан Басраға, содан кейін Басрадан Тигрге қарай жасаған толық сапары наурыз айының соңына дейін созылды, осылайша Тигр корпусының қалған бөлігімен қосылды. 13-ші (Батыс) дивизия Месопотамиядағы жабдықтау жағдайының қиындығын, Басра портының нашар жай-күйін, жақсы жолдар мен теміржолдың болмауын анықтады. Ішкі аймаққа жабдықты жеткізу үшін өзен көлігі қажет болды, бірақ жеткілікті қайық болмағандықтан, 13-ші (Батыс) дивизияға қосылған англо-индиялық күштерді толық қамтамасыз етуге мүмкін болмады. 13-ші (Батыс) дивизия заманауи, ауыр артиллерияны, оның ішінде гаубицаларды әкелді және қолдағы ең күшті бөлім ретінде Тигр корпусының Кут гарнизонын босатуға жасалған әрекеттің алғы шебіне айналды, бұл әрекет 1916 жылғы 6 сәуірде басталды. Дивизия Ханна, Фаллахия және Санниат түбінде шайқасты. Бірінші екі жерді басып алғаннан кейін, 1916 жылғы 9 сәуірде Санниат шайқасында Халил-паша басқарған Осман әскерлері 13-ші (Батыс) дивизиясын тоқтатты. 1916 жылғы 5-9 сәуірдегі шайқастар кезінде 13-ші (Батыс) дивизиясының төрт сарбазы Виктория кресімен марапатталды. Біріншісі – 1916 жылғы 5 сәуірдегі ерлігі үшін капитан Ангус Бьюкенен. 9 сәуірде капеллан Уильям Аддисон, қара сержант Джеймс Финн және лейтенант Эдгар Майлз жараланған әскерлерді құтқарғаны үшін Виктория кресімен марапатталды. Үш күндік шайқаста дивизияның құрамы 5328 адамға дейін азайды. Үш күндік шайқасқа шаршаған 13-ші (Батыс) дивизия операцияның келесі кезеңінде Тигр корпусының резервіне айналды. 1916 жылғы 16 сәуірде дивизия Тигрдің оң жағалауындағы 3-ші (Лахор) дивизиясын қолдады, ол Санниат позициясын қолдаған Эс-Синн қорғанысының бөлігі болған Байт-Иса желісін басып алды. Байт-Иса желісін басып алу Санниат позициясының қанатын артиллерия мен пулемет отына ашты. 1916 жылғы 16-17 сәуір түнінде Халил-паша Байт-Исаны қайтару үшін резервтерін қарсы шабуылға жіберді. Қарсы шабуыл 13-ші (Батыс) дивизия келесі қорғаныс позициясына шабуылға дайындалып жатқанда болды. 13-ші (Батыс) және 3-ші (Лахор) дивизиялары өздерінің басып алған жерлерін ұстап тұрса да, Осман қарсы шабуылы англо-индиялық шабуылдың күшін әлсіретті. 13-ші (Батыс) дивизиясының әскері таусылғандықтан, ол Санниатта Осман желісін бұзуға жасалған соңғы шабуыл кезінде 7-ші (Мерут) дивизиясына пулемет пен артиллерия отын ғана берді. 1916 жылғы 22 сәуірде дивизияның артиллериясы мен пулеметтері 7-ші (Мерут) дивизиясының сәтсіз шабуылына қолдау көрсету үшін пайдаланылды. 1916 жылғы 29 сәуірде Тигр корпусы Осман қоршауын бұза алмағандықтан және "Жұлнар" пароходы Осман қорғанысынан өтуге тырысқанда батып кеткендіктен, Кут гарнизоны капитуляциялады. Тамыздың соңында 13-ші (Батыс) дивизиясы жабдықтау жағдайын жеңілдету үшін Амараға қайтарылды.
After a brief refit in Egypt where the division's battalions were being brought back up to strength, the division was dispatched to Mesopotamia (modern Iraq), as reinforcements for Anglo Indian forces attempting to relieve the siege of Kut. It took until the end of March for the entire division to make the journey from Egypt to Basra and then from Basra up to the Tigris to join the rest of the Tigris Corps. The 13th (Western) Division discovered that the supply situation in Mesopotamia was very difficult, the port facilities at Basra were inadequate and lacking good roads or a railway, river transport was necessary to move supplies into the hinterland. There were insufficient numbers of boats to keep the Anglo Indian force, which the 13th (Western) Division was joining, adequately supplied. The 13th (Western) Division brought with it modern, heavy artillery, including howitzers and as the strongest unit available, became the spearhead of the attempt by the Tigris Corps to relieve the Kut garrison, beginning on 6 April 1916. The division fought at Hanna, Fallahiya, and Sanniyat. After taking the first two places, the 13th (Western) Division was stopped by the Ottoman forces under the command of Khalil Pasha at the Battle of the Sanniyat on 9 April 1916. During the fighting on 5–9 April 1916, four 13th (Western) Division men were awarded the Victoria Cross. The first was Captain Angus Buchanan for his actions on 5 April 1916. On 9 April 1916, Chaplain William Addison, Private James Fynn and Lieutenant Edgar Myles were awarded the Victoria Cross for saving wounded soldiers. In three days of battle, the division was reduced to 5,328 effectives. Exhausted by its three days of fighting, the 13th (Western) Division became the reserve for the Tigris Corps during the next phase of the operation. On 16 April 1916, it supported the 3rd (Lahore) Division on the right bank of the Tigris, as it captured the Bait Isa line, part of the Es Sinn defences supporting the Sanniyat position on the opposite bank. Taking the Bait Isa line exposed the flank of the Sanniyat position to enfilading artillery and machine gun fire. On the night of 16/17 April 1916, the Khalil Pasha committed his reserves to a counter attack to retake Bait Isa. The counter attack struck as the 13th (Western) Division was preparing to storm the next defensive position. Although the 13th (Western) Division and 3rd (Lahore) Division hung on to their gains, the Ottoman counter attack had taken the steam out of the Anglo Indian offensive. With the 13th (Western) Division so depleted, it was reduced to providing machine gun and artillery fire for the 7th (Meerut) Division when it made the final push to break the Ottoman lines at the Sanniyat. On 22 April 1916, the divisional artillery and machine guns were used to support the abortive attack by the 7th (Meerut) Division. On 29 April 1916, following the Tigris Corps' failure to break the Ottoman siege and the sinking of the steamer Julnar as it attempted to steam upriver past the Ottoman defenders, the Kut garrison surrendered. At the end of August 13 (Western) Division was withdrawn to Amara to ease the supply situation.
Бағдад, 1916 жылдың желтоқсаны 1917 жылдың наурызы
1916 жылдың мамыр және желтоқсан айлары аралығында 13-ші (Батыс) дивизия Бағдадты басып алу үшін солтүстікке қарай жорыққа дайындалу мақсатында қайта жабдықталды және жаңадан жарақтандырылды. Шілде айында генерал-майор Мод кеңейтілген және қайта аталған Месопотамия экспедициялық корпусының қолбасшысы болып тағайындалды. Оның орнына, бұрын 39-шы бригаданың қолбасшысы болған бригадалық генерал Кейли дивизия қолбасшылығына көтерілді. 1916 жылдың 12 желтоқсанында дивизия Шейх Саадтан Кутқа қарай шабуылға шықты. Екінші Кут шайқасында дивизия Осман әскерін қаладан ығыстыруға көмектесті. Ұзақ үзілістен кейін дивизия солтүстікке қарай жылжып, Дияла өзенін кесіп өтіп, 1917 жылдың 11 наурызында Бағдадты басып алуға қатысты. Бағдадты басып алғаннан кейін 13-ші (Батыс) дивизия Бағдад вилаятындағы британдық билікті нығайту үшін бірнеше шайқастар жүргізді. Оларға Деллис Аббас (1917 жылдың 27-28 наурызы), Дукма (1917 жылдың 29 наурызы), Нахр Калис (1917 жылдың 9-15 сәуірі), Адхаим өткелі (1917 жылдың 18 сәуірі) және Шатт әл-Адхаим шайқасы (1917 жылдың 30 сәуірі) кірді. Британдықтардың одан әрі ілгерілеуге белсенділік танытпауына қарамастан, дивизия Джабал Хамриннің екінші және үшінші шайқастарында (1917 жылдың 16-20 қазаны және 1917 жылдың 3-6 желтоқсаны) да қатысты.
Between May and December 1916, the 13th (Western) Division refitted and re equipped in preparation for the drive northward to capture Baghdad. In July, Major General Maude was elevated to command the expanded and renamed Mesopotamian Expeditionary Force. In his place, Brigadier General Cayley, formerly the commander of the 39th Brigade, was elevated to command of the division. On 12 December 1916, the division advanced from Sheik Sa'ad on Kut. At the Second Battle of Kut, the division helped drive the Ottoman forces from the town. After a brief pause, the division drove north, crossing the Diyala River, and participated in the capture of Baghdad on 11 March 1917. Following the capture of Baghdad, the 13th (Western) Division fought a number of battles to consolidate British control over the Baghdad vilayet. This included fighting at Dellis Abbas (27–28 March 1917), Duqma (29 March 1917), Nahr Kalis (9–15 April 1917), the passage of the Adhaim (18 April 1917) and the action of the Shatt al 'Adhaim (30 April 1917). Despite the relative inaction of the British to advance further, the division also fought at the Second and Third Action of Jabal Hamrin (16–20 October 1917 and 3–6 December 1917).
Мосул, 1918 жылдың ақпан-қазан айлары
Месопотамиялық экспедициялық күштердің қалған бөлігімен бірге 13-ші (Батыс) дивизия 1917 жылдың қалған бөлігі мен 1918 жылдың басында Бағдад вилаятында болды. Дивизия 1918 жылдың 29 сәуірінде Туз Хурматли шайқасында толық құрамымен соңғы шайқасын өткізді. 1918 жылдың шілдесінде 39-бригада дивизиядан бөлініп, Дунстерфорс (генерал Лайонел Дунстервилл) құрамына берілді. 40-бригада дивизиядан бөлініп, Мосул және солтүстікке жасалған шабуылды қолдау үшін дивизиялық артиллериямен бірге жіберілді.
Along with the rest of the Mesopotamian Expeditionary Force, the 13th (Western) Division remained in the Baghdad vilayet for the rest of 1917 and the early part of 1918. The division fought its last engagement as a whole at the action of Tuz Khurmatli on 29 April 1918. In July 1918, the 39th Brigade was detached from the division and be assigned to Dunsterforce (General Lionel Dunsterville). The 40th Brigade was detached from the division, along with the divisional artillery, to support the drive to Mosul and north.
Оккупация және демобилизация
Соғыс аяқталғаннан кейін 13-ші (Батыс) дивизия 1918 жылдың соңында эвакуацияланғанға дейін Мосул аймағында оккупациялық міндеттерді атқарды. 1919 жылы дивизияның екі батальоны – 6-шы Шығыс Ланкашир және 6-шы Лоялдық Солтүстік Ланкашир полкі – Оккупациялық әскерге жіберілді. Дивизияның қалған бөлігі Амараға барып, 1919 жылдың 17 наурызында демобилизацияланды.
With the conclusion of the war, the 13th (Western) Division remained in the Mosul area on occupation duties until evacuated at the end of 1918. In 1919, two of the division's battalions, 6th East Lancashire and 6th Loyal North Lancashire Regiment, were transferred to the Army of Occupation. The rest of the division proceeded to Amara where it was demobilised on 17 March 1919.
Бас офицерлер командасы
Қызмет мерзімі Атауы Ескермелер Сілтеме 24 тамыз – 26 қазан 1914 генерал-майор Роберт Кекивич 5 қараша 1914 қайтыс болды 26 қазан 1914 – 15 наурыз 1915 генерал-майор Х. Б. Джеффрис 15 наурыз – 22 тамыз 1915 генерал-майор Фредерик Шоу Ауру 22 тамыз 1915 22 тамыз – 23 тамыз 1915 бригадир генерал Дж. Х. де Б. Траверс Міндетін атқарушы 23 тамыз 1915 – 10 шілде 1916 генерал-майор Фредерик Мод 10 шілде – 8 тамыз 1916 бригадир генерал Уолтер Кейли Уақытша 8 тамыз 1916 – 20 мамыр 1918 генерал-майор Уолтер Кейли ІІІ (Тигр) корпусына жіберілді 20 мамыр 1918 үйге демалысқа 29 маусым 1918 20 мамыр 1918 – 23 желтоқсан 1918 бригадир генерал Дж. У. О’Дауда Міндетін атқарушы 23 желтоқсан 1918 – 17 наурыз 1919 генерал-майор сэр Уолтер Кейли
Tenure Name Notes Ref. 24 August – 26 October 1914 Major General Robert Kekewich Died 5 November 1914 26 October 1914 – 15 March 1915 Major General H. B. Jeffreys 15 March – 22 August 1915 Major General Frederick Shaw Sick 22 August 1915 22 August – 23 August 1915 Brigadier General J. H. de B. Travers Acting 23 August 1915 – 10 July 1916 Major General Frederick Maude 10 July – 8 August 1916 Brigadier General Walter Cayley Temporary 8 August 1916 – 20 May 1918 Major General Walter Cayley Seconded to III (Tigris) Corps 20 May 1918Home on leave 29 June 1918 20 May 1918 – 23 December 1918 Brigadier General J. W. O'Dowda Acting 23 December 1918 – 17 March 1919 Major General Sir Walter Cayley