Кіріспе
1957 жылғы "Тур де Франс" – 27 маусымнан 20 шілдеге дейін өткен "Тур де Франс" жарысының 44-ші шығарылымы. 1957 жылғы "Тур" Жақ Анкетильдің мансабындағы тұңғыш жеңісі болды, ол өмірінде "Тур де Франс" жарысын бес рет жеңіп алды. Француз ұлттық құрамасы 1957 жылғы "Тур де Франс" жарысында үлкен табысқа жетті; олар жеңімпазды анықтады, сондай-ақ командалық есепте де, күнделікті командалық есепте де жеңіске қол жеткізді. Олар тек бір велошабандысты (өткен жылғы жеңімпаз Роджер Уолковиакты) жоғалтты және 12 рет кезеңнің жеңімпазы атанды. Форстиер ұпайлар бойынша бірінші орынды, ал Берго таулар бойынша екінші орынды иеленді. Жалпы есепте көшбасшының сары жейдесі тек бір рет – жетінші кезеңнен кейін Баронға өтті.
The 1957 Tour was the first win for Jacques Anquetil, who won the Tour five times over his career. The French national team was very successful in the 1957 Tour de France; not only did they provide the winning cyclist, they also won the team classification, and almost every daily team classification. They lost only one cyclist (the previous year's winner Roger Walkowiak), and had the stage winner 12 times. They had Forestier winning the points classification, and Bergaud second in the mountains classification. Only once they did not have the yellow jersey for the leader in the general classification, when Barone took it after the seventh stage.
Жаңалықтар мен өзгерістер
Тур ұйымдастырушылары француз теледидарымен қақтығысқа түсті, нәтижесінде 1957 жылғы Тур де Франстың тікелей телеарнада көрсетілуіге шамалы ғана мүмкіндік болды. Соңғы сәтте ұйымдастырушылар мен теледидар Турды көрсету құқығы үшін теледидар қанша төлейтіні туралы келісімге келді, нәтижесінде жарыс трансляцияланды. Басқа журналистер үшін жағдай жақсарды: заманауи байланыс құралдарымен жабдықталған жылжымалы баспасөз орталығы құрылды, бұл журналистерге жаңалықтарды беруге қолайлы жағдай жасады. 1956 жылы жеңімпаздың 10% болған шекті уақыт 1957 жылы жеңімпаздың 8%-ына дейін төмендетілді. 7-ші және 8-ші кезеңдерде – жеңімпаздың 10%, ал 10-шы, 11-ші, 16-шы, 17-ші және 18-ші кезеңдерде – жеңімпаздың 12% шекті уақыт болды. Әрбір кезеңде жарыстан шығарылған велошабандыздар саны сол кезеңді бастаған велошабандыздардың 15%-дан асып кетсе, шекті уақыт 2%-ға ұзартылды. Осы шекті уақытты қысқартудың мақсаты жарысты қиындату болды. 1930 жылы ұлттық команда форматы енгізілгеннен бері алғаш рет велошабандыздарға өздерінің жейделеріне жарнама орналастыруға рұқсат берілді.
Жарысқа дейінгі фавориттер
1957 жылғы «Тур де Франс» жолы көптеген тауларды қамтыды, сондықтан тауға маманданған Шарли Голль мен Федерико Бахамонтс жеңіске үміткерлер деп есептелді. Голль голландиялық командаға қосылуға өтініш білдірген, бірақ оған рұқсат берілмеді. 1957 жылы екі маңызды француз велоспортшысы Луисон Бобе мен Рафаэль Жеміниани жарысқа қатыспады, сондықтан француз командасына жаңа жұлдыздар қажет болды. Содан кейін команда жас Жак Анкетилдің айналасында құрылды, ол осы жылдың басында сағаттық рекордын жаңартқан еді. Бұрынғы жылдары жеңіске үміткер болғандар тоқтады (Фаусто Коппи), өзінің бұрынғы деңгейінен төмендеді (Хьюго Коблет) немесе қатысудан бас тартты (Луисон Бобе). Осының нәтижесінде, анық фаворит болмады. Алдыңғы жарыстың жеңімпазы Роджер Уолковиак соңғы кезде жақсы нәтижелер көрсетпеді. Шарли Голль 1957 жылғы «Джиро д’Италия» жарысында жеңіске жуық келгенде де жеңіске жете алмады, сондықтан оның жақсы формада емес екені айтылды. 1957 жылғы «Джиро» жеңімпазы Гастоне Ненчини тұрақты емес деп есептелді. Испания құрамасы ең үздік испан командасы деп саналды, бірақ олар жалпы есептен гөрі тау классификациясында жеңіске үміткерлер ретінде қарастырылды. Ал бельгиялық команда Ян Адриаенсенді мақсат тұтып құрылды.
Жарыс туралы жалпы түсінік
Бірінші кезеңді өткен жылғы бірінші кезеңді жеңген Андре Дарригаде жеңді. Алғашқы кезеңдер ыстық ауа райында өтті, сол себепті көптеген велоспортшылар жарыстан шықты. Алты кезеңнен кейін, 120 велоспортшының ішінде тек 83-і ғана қалды. Екінші кезеңде Дарригадтың командаласы Приват сары жейдеге ие болды. Люксембургтік фаворит Шарли Галл сол кезеңде жарыстан шықты, ал оның мотоциклшісі Рене Вагнер мотоциклінен құлап кетті; Виро оқиға орнында қаза тапты, ал мотоциклші ауруханаға жеткізілген жолда көз жұмды. Бұл Вагнердің мансабындағы жалғыз апат болды. 18-ші кезеңге дейін Анкетил, Форестье және Маэ француз командасы жалпы есепте алғашқы үш орынды алып тұрды. 18-ші кезең, соңғы тау кезеңінде, Анкетил жақсы күйде болды және ерте шабуылға шықты. Бірақ тамақтану аймағында ол өзінің тамақ пакетін жоғалтып алды, содан кейін біраз уақыттан соң күші таусылды. Бірнеше велоспортшы оны озуға үлкерді, бірақ кейін Анкетилге көмек көрсетілді және ол жеңімпаз Ненчиниден екі жарым минутқа қалып қойды. Марсель Янсенс пен Адольф Кристиан көшбасшылар тобында болды, ал Форестье мен Маэ көп уақыт жоғалтқандықтан Янсенс пен Кристиан жүлделі орындарға ие болды. Анкетил әлі де көш бастап келе жатты, оның жарысты жеңетініне ешкім күмәнданбады, әсіресе, оның мамандығы – жеке уақыт сынағы алда болатындықтан. Шындығында, Анкетил сол уақыт сынағында екі минуттан астам айырмашылықпен жеңіске жетті.