Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құрылысы жойылған динозаврлар туысы
Extinct genus of dinosaurs
Клаурозавр (,/k//l//eɪ//ə/'/s//ɔːr//ə//s/ КЛЕЙəСОРəс; грек тілінде κλάω, klao – "ұзын" және σαῦρος, sauros – "кесіртке" дегенді білдіреді; "ұзын кесіртке", қазбалар табылған кездегі ерекше жағдайын көрсетеді) – Кейінгі Бор кезеңінде (Сантониялық-Кампан) өмір сүрген хадрозавроид динозаврының туысы. Дәстүрлі түрде Хадрозавридтер отбасының ерте мүшесі ретінде жіктелетін, 2008 жылғы талдау Клаурозавр агилис Хадрозавр және басқа хадрозавридтерді қамтитын кладан тыс екенін анықтады, осылайша ол Хадрозаврия кладындағы нағыз хадрозавридтерге ең жақын хадрозаврид емес туыс болып табылады.
Claosaurus (,/k//l//eɪ//ə/'/s//ɔːr//ə//s/ KLAYəSORəs; Greek κλάω, klao meaning 'broken' and σαῦρος, sauros meaning 'lizard'; "broken lizard", referring to the odd position of the fossils when discovered) is a genus of hadrosauroid dinosaur that lived during the Late Cretaceous Period (Santonian Campanian). Traditionally classified as an early member of the family Hadrosauridae, a 2008 analysis found Claosaurus agilis to be outside of the clade containing Hadrosaurus and other hadrosaurids, making it the closest non hadrosaurid relative of true hadrosaurids within the clade Hadrosauria.
Сипаттама
Қазба қалдықтарының жеткіліксіздігіне байланысты ("бас сүйегінің фрагменттері мен жартылай қаңқасының болуына қарамастан"), ересек клаозаврдың өлшемі әлі де нақты емес. Дегенмен, Томас Холц оның ұзындығын бағалап, салмағын арыстан салмағымен теңеді. Басқа хадрозаврлар сияқты, ол да шөппен қоректенген.
Because of the insufficient fossil remains ("minority of skull and partial skeleton"), the size of an adult Claosaurus remains uncertain. However, Thomas Holtz gave a length estimate of and a mass estimate as that of a lion. Like other hadrosaurs, it was an herbivore.
Тарих
Оның бар екендігіне дәлел алғаш рет АҚШ-тың Канзас штатындағы Смоки-Хилл өзенінің жанындағы Ниобрара формациясында, жартылай бас сүйегінің сынықтары және байланысқан посткраниалды қаңқа түрінде табылды. Бастапқыда Hadrosaurus agilis (Marsh, 1872) деп аталған, ол 1890 жылы жаңа туысқа жатқызылып, Claosaurus agilis деп қайта аталды, себебі бұл үлгі мен Hadrosaurus арасындағы маңызды айырмашылықтар анықталды. 1892 жылы Марш екінші түрді – C. annectens деп атады. Кейіннен ол Anatosaurus, содан кейін Edmontosaurus туысына жатқызылды, қазіргі таңда осы туыста сақталып отыр. Г. Р. Виланд 1903 жылы үшінші түрді – C. affinis деп атады және оны C. annectens-пен салыстырды. C. affinis Оңтүстік Дакота штатының Пьер тақтасынан табылған, алып теңіз тасбақасы Архелонның қалдықтарымен бірге кездескен қалдықтарға негізделген. Сипатталғаннан кейін біраз уақыт өткен соң, бөлшектелген қалдықтар C. agilis-тің бастапқы қалдықтарымен шатастырылды, және C. agilis-тің саусақ сүйегі кездейсоқ түрде голотиптің қалған жалғыз бөлігі деп есептелді. Бұл кемшілік 1948 жылы Джозеф Грегори тарапынан түзетілді, ол Йель коллекцияларындағы үлкен хадрозаврдың оң аяғынан үш саусақ сүйегін тапты. Бұл сүйектер Пьер тақтасының тасбақа қалдықтарымен салыстырылатын жағдайда сақталған және Виландтың жазуымен белгіленген этикеткалармен байланысты болды. Грегори бұл саусақ сүйектерінің өлшемінің Марштың Claosaurus annectens сүйектеріне өте ұқсас екенін анықтады, бірақ оның көнелігі мен бөлшектік қалдықтарына байланысты түрді қайта жіктемеді. C. affinis 2004 жылы Джек Хорнер және әріптестері жасаған шолуда күмәнді хадрозавр деп танылды. Олар оның типтік материалының жоғалып кеткенін хабарлады, бірақ Григори сипаттаған үш саусақ сүйегінің орнына тек бір саусақ сүйегін қамтитын қалдықтар туралы да мәлімдеді.
Evidence of its existence was first found in the Niobrara Formation near the Smoky Hill River in Kansas, United States in the form of partial skull fragments and as an articulated postcranial skeleton. Originally named Hadrosaurus agilis (Marsh, 1872), it was placed in a new genus and renamed Claosaurus agilis in 1890 when major differences between the specimen and Hadrosaurus came to light. In 1892, Marsh named a second species, C. annectens. It was later reassigned to Anatosaurus and then Edmontosaurus, where it is currently. G. R. Wieland named third species C. affinis in 1903, which he compared to C. annectens. C. affinis was founded on remains from the Pierre Shale of South Dakota, found in association with remains of the giant sea turtle Archelon. At some point after its description, the fragmentary remains were mixed up with the original remains of C. agilis, and a toe bone from C. agilis was accidentally thought to be the only part of the holotype remains that could be located. This was corrected by Joseph Gregory in 1948, who found three toe bones from the right foot of a large hadrosaur in the Yale collections that had comparable preservation to the Pierre Shale turtle remains and were associated with labels in Wieland's handwriting. Gregory found the toe bones to be very similar in size to the corresponding bones of Marsh's Claosaurus annectens, but did not reassign the species due to its much older age and fragmentary remains. C. affinis was considered a dubious hadrosaur in the 2004 review by Jack Horner and colleagues. They reported its type material as lost, although they also reported the remains as only including a single toe bone, instead of the three toe bones described by Gregory.