Филіппиндегі ежелгі петроглифтер: Ангоно-Бинангонан петроглифтері – б.з.д. 2000 жылға дейін салынған, Филиппиннің ең көне өнері. Суреттер, жануарлар, емдеу рәсімдері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Филиппиндегі тарихқа дейінгі петроглифтер
Prehistoric petroglyph in the Philippines
Ангоно-Бинангонан петроглифтері – Филиппиннің Ризал провинциясындағы Бинангонан қаласындағы тас қабырғаға қашалған петроглифтер. Олар б.з.д. 2000 жылға дейін, яғни неолит дәуірінің соңында жасалған болуы мүмкін 127 адам және жануар бейнесінен тұрады. Бұл Филиппиндегі ең ежелгі көркем туындылар. Бұл жазуларда стильделген адамдар, бақалар мен кесірткелердің суреттері, сондай-ақ эрозия салдарынан ажыратылмаған басқа да қызықты бейнелер бар. Оюлар көбінесе символдық сипатта болып табылады және емдеумен және соқпақ сиқырымен байланысты. Олар ЮНЕСКО Әлемдік мұра тізіміне енгізілуге үміткерлердің тізімінде.
The Angono Binangonan Petroglyphs are petroglyphs carved into a rock wall in Binangonan, Rizal, Philippines. It consists of 127 human and animal figures engraved on the rockwall probably carved during the late Neolithic, or before 2000 BC. They are the oldest known work of art in the Philippines. These inscriptions clearly show stylized human figures, frogs and lizards, along with other designs that may have depicted other interesting figures but erosion may have caused it to become indistinguishable. The engravings are mostly symbolic representations and are associated with healing and sympathetic magic. and part of the Philippines' tentative list of the UNESCO World Heritage Site.
Тарих
1965 жылдың наурыз айында Филиппиннің Ұлттық суретшісі Карлос В. Франсиско Ризал провинциясының Ангоно, Бинангонан және Антиполо шекарасындағы бірнеше скауттармен саяхат жасаған кезде бұл тас паналасының бар екенін Ұлттық мұражайға хабарлаған. Осы уақыттан бері, кейбір тасқа салынған суреттер немқұрайлылық пен вандализм салдарынан зақымдалған. 1973 жылы №260 Президенттік жарлық бойынша Филиппин үкіметі оны ұлттық мәдени құндылық деп жариялады. Сол кезде Филиппин Ұлттық мұражайының жетекшілігімен петроглифтердің археологиялық ескерткішін сақтау және дамыту жұмыстары басталды, оның ішінде кішкентай мұражай, көру платформасы және тас жол салынды. Ол 1973 жылы Ұлттық мәдени құндылықтар тізіміне және 1985 жылы Әлемдік тас өнерінің тізіміне енгізілді. 1996 жылы Дүниежүзілік ескерткіштер қоры Ангоно петроглифтерін өздерінің сақтау жобаларының тізіміне қосты және дренаж жүйесін орнатуға көмектесті, сондай-ақ ескерткішті қорғау үшін күзетші тағайындады. Бұл орын сонымен қатар ЮНЕСКО-ның Филиппиннің Дүниежүзілік мұралар тізімінің алдын ала тізіміне де кіреді.
The existence of a rock shelter was reported to the National Museum by the late National Artist of the Philippines Carlos V. Francisco in March 1965 during a field trip with several boy scouts along the boundaries of Angono, Binangonan and Antipolo of the province of Rizal. Since then, some rock carvings have been damaged due to neglect and vandalism. In 1973, by virtue of Presidential Decree No. 260, it was declared as a national cultural treasure by the Philippine government. During that time, a team led by the National Museum of the Philippines started archaeological site conservation and site development of the petroglyphs in which a mini museum, view deck and stone path, among others, were constructed. It was included in the list of National Cultural Treasures in 1973 and World Inventory of Rock Art in 1985. In 1996, The World Monuments Fund included Angono Petroglyphs on its list of preservation projects and has helped with the installation of a drainage system and assigned a caretaker to protect the site. The site is also on the tentative list of UNESCO World Heritage Sites of the Philippines.
Сипаттама
Ангоно петроглифтері – таяз жартастық үңгірінде орналасқан. Оның ені 63 метр, тереңдігі 8 метр, ал ең биіктігі 5 метрді құрайды. Ол геологиялық жарылыстар нәтижесінде пайда болған және төртіншілік кезеңдегі жанартаулық топырақта қалыптасқан. Жартас қабырғасында 25 метрге 3 метр көлденең жазықтықта орналасқан, V пішіндес денесінің үстінде дөңгелек немесе күмбез тәрізді бас бар 127 сурет салынған. Барлық 127 суреттің ішінде тек 51-і ғана анық көрінеді. Суреттердің күрделілігі мен көптігіне байланысты, оларды бір адам жасаған деген болжам жоқ. Көпшілік бұл суреттердің емдік мақсатта салынғанына сенеді, себебі бұл жер қасиетті дәмбана саналады. Зерттеушілер бұл суреттердің медициналық және діни мағынасы бар екенін, ата-бабалар баланың ауруын әктас қабырғаға көшіріп, осылайша оны емдегенін айтады. Екінші кезеңде бұрынғы суреттерге қол-аяқ, бас және дене бөліктерін қосып, бірінші кезеңдегі петроглифтер өзгертілген. Кейбіреулері мүйіз немесе тікбұрышты бас киімдермен бейнеленген, ал үшеуі иілген заттар ұстаған. Адам бейнесінің төртеуі боулинг доптары тәрізді, үшеуі сопақ, ал біреуі аяқтары орнына балық құйрығымен бейнеленген. Екінші кезеңге қарай суреттердің жиектері мен сызықтары өткірленіп, олар австронезиялық аңшы-жинаушылардың қолынан шыққан болуы мүмкін. 1989 жылы алғаш рет жұртшылыққа ашылған бұл орынға жасыл боялған темір қоршау және жартас қабырғасы мен көрермендерді бөлетін төмен бетон қабырға орнатылды. Бұрынғы жер иесі Antipolo Properties Inc. үңгірдің алдындағы жерді Ұлттық музейге сыйға тартып, сондай-ақ кіру жолдарын күтіп, өсімдіктерді тазартып, туристердің қолайлылығы үшін жота арқылы туннель қазып берді. 1997 жылы Ұлттық музейде көрермендерге арналған көру платформасы орнатылды. 2015 жылдың қазан айына дейін 14 айға жабылып, жөндеу жұмыстары жүргізіліп, жаңа көру платформасы орнатылды. Келушілердің жазған граффитилері мәселе тудырып отыр. Мұражай қонақтарға арналған "көргендер кітабын" ұсынса да, олар Ұлттық музей қызметкерлерінің қадағалауында болғандықтан, көбінесе қолданылмайды. Бұл аймаққа апаратын туннель бақыланбайды және келушілердің граффитилеріне толы, бірақ бұл оң әсер ете алады, өйткені граффитилерді негізгі орыннан аулаққа қарай бағыттайды. Ангоно петроглифтері орны Ризал провинциясының мәдени және көркемдік мұрасын көрсететін Ұлттық музейдің Ангоно филиалы ретінде дамытылған. Оның коллекцияларына алып тасбақалардың қалдықтары, азу тістері, қазбалар, Elephas sp. молярлары, сауда керамикасы және суреттер кіреді.
The Angono Petroglyphs is located in a shallow rock shelter. It measures 63 meters wide, 8 meters deep and a maximum height of 5 meters. It has been created due to faulting and formed in volcanic soil during the Quaternary period. There are 127 drawings in the form of animate and static figures of circular or dome like head on top of a V shaped torso distributed on a horizontal plane on the rock wall area measuring 25 meters by 3 meters. Only 51 of the total 127 drawings are distinct. Due to the complexity and plurality of the drawings, it is suggested that the drawings on the rock were not only created by a single individual. It is widely believed that the figures drawn on the walls are for healing purposes as the site is a dambana. Researchers have argued that the figures were medicinal and religious in function as they were made by ancestors to transfer the sickness of a child onto the limestone wall, thus, curing the child from ailments. Phase 2, on the other hand, modified Phase 1 petroglyphs by adding limbs, heads, and torsos to previous stick human figures. Some depicted as having horn like or rectangular shaped headdresses, while three were holding curved objects. Four of the human forms had a bowling pin shape, three had oval bodies, and one had a "fishtail" for legs. Phase 2 is much more recent, with much sharper edges and lines, and may have been carved by Austronesian hunter gatherers. It was first opened to the public in 1989, with a green painted iron fence and a low concrete wall separating the rock wall from viewers. The previous landowner, Antipolo Properties Inc. donated the land directly in front of the shelter to the National Museum, and they also maintain access roads, cleared vegetation, and bore a tunnel through the ridge for easier access by tourists. A viewing deck was installed by the National Museum in 1997. The site was closed for 14 months until October 2015 for renovations and the installation of a newer viewing deck. Graffiti by visitors is a problem. And though the site provides "visitor books" for guests to draw upon, these are rarely used as they are safeguarded by the National Museum staff. The tunnel leading to the area is not monitored and is also the site for graffiti by visitors, though these may have a positive impact as it channels away graffiti from the main site. The site of the Angono Petroglyphs is developed as the Angono Branch of the National Museum showcasing the cultural and artistic heritage of the province of Rizal. Its collections include remains of giant turtle, tusks, fossils, molar of Elephas sp., tradeware ceramics and paintings.