Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шарап құмырасы және ежелгі грек керамикасының маңызды түрі
Wine jug and a key form of ancient Greek pottery
Оэнохое, сондай-ақ оэнохое ([[wikt:οἰνοχόη; [[wikt:οἶνος, oînos, "шарап" және [[wikt:χέω, khéō, "құю" мағынасынан туындаған; : oinochoai; Неолатын тілінде: oenochoë, : oenochoae; Ағылшын тілінде: oenochoes немесе oinochoes), – шарап құюға арналған құмыра және ежелгі грек керамикасының маңызды түрі. Ол питос (үлкен сақтау ыдысы) немесе амфора (тасымалдау ыдысы) пен жеке тостағандар немесе табақтар арасындағы кезеңдік ыдыс болып табылады, бірнеше адамға арналған сұйықтықты құюға дейін уақытша сақтайды. Микен гректерінде ойнос (Сызықты В жазуында: "wo no") сөзі кездеседі, бірақ бұл күрделі сөз жоқ. Оның ерекше пішіні қола дәуірінде, әсіресе ежелгі Трояда кең таралған. Классикалық дәуірде оэнохое термині көбінесе шарапты таратумен байланысты болды. Сөз мағынасы кеңейген сайын, пішін сөзден гөрі анықтамалық белгіге айналды. Оэнохое кез келген сұйықтықты құюға қолданылды, тек шарапты ғана емес. Ағылшын тіліндегі "pitcher" сөзі функциясы жағынан ең жақын болып табылады.
An oenochoe, also spelled oinochoe ([[wikt:οἰνοχόη; from [[wikt:οἶνος, oînos, "wine", and [[wikt:χέω, khéō, , sense "wine pourer"; : oinochoai; Neo Latin: oenochoë, : oenochoae; English : oenochoes or oinochoes), is a wine jug and a key form of ancient Greek pottery. Intermediate between a pithos (large storage vessel) or amphora (transport vessel), and individual cups or bowls, it held fluid for several persons temporarily until it could be poured. The term oinos (Linear B: "wo no") appears in Mycenaean Greek, but not the compound. The characteristic form was popular throughout the Bronze Age, especially at prehistoric Troy. In classical times for the most part the term oinochoe implied the distribution of wine. As the word began to diversify in meaning, the shape became a more important identifier than the word. The oinochoe could pour any fluid, not just wine. The English word, pitcher, is perhaps the closest in function.
Бейзлидің он түрі
Оенохоалардың көптеген түрлері бар; сэр Джон Бизли он түрін ажыратып көрсетті. Ең ертедегісі - олпе (ὀλπή, olpḗ), нақты иығы жоқ және әдетте ернегінен жоғары көтерілетін тұтқасы бар. "8-типті оенохо" - мұны кружка деп атауға болады, бір құю тесігі болмайды және сәл иілген пішіні бар. Хоус (χοῦς; : choes) - кең, дөңгелек пішінді, үш жапырақты аузы бар ыдыс. Кішкентай мысалдарында балалар бейнеленген, мысалы, суретте көрсетілгендей, балалардың қабірлеріне қойылған.
There are many different forms of oenochoae; Sir John Beazley distinguished ten types. The earliest is the olpe (ὀλπή, olpḗ), with no distinct shoulder and usually a handle rising above the lip. The "type 8 oenochoe" is what one would call a mug, with no single pouring point and a slightly curved profile. The chous (χοῦς; : choes) was a squat rounded form, with trefoil mouth. Small examples with scenes of children, as in the example illustrated, were placed in the graves of children.
Оенохоалардың ерекшеліктері
Оенохоалар безендірілген немесе безендірілмеген болуы мүмкін. Олардың әдетте бір ғана тұтқасы болады, ол үш жапырақты аузы мен құю тесігіне қарама-қарсы орналасуы мүмкін. Ең дамыған түрінде үш жапырақты ауыз құюдың үш түрлі бағытын ұсынады: тұтқаның қарамағысында біреуі, ал екі жағында екеуі, бұл көп адам жиналған дастарқанда ағылшын құмыраларында кездеспейтін ыңғайлылық. Олардың көлемі де әртүрлі болады; көпшілігі, шамамен биіктігінде, бір қолмен ұстап, құюға қолайлы, бірақ одан да ірі үлгілер кездеседі. Грек оенохоаларының көпшілігі терракотадан жасалған, бірақ қымбат металлдан жасалғандары да белгілі, оларды әлдеқанда мүмкіншілігі бар адамдар қолданған, бірақ олардың көпшілігі сақталмаған. Ірі өлшемдегі тас оенохоалар кейде қабір тастары ретінде қолданылған, көбінесе оларға бедер салынған. Төңкергіш ыдыстардың кейбіреулері "пластикалық" болып келеді, олардың корпусы мүсін түрінде жасалған, көбінесе бір немесе бірнеше адам басы бейнеленген. Тарихқа дейінгі оенохоалар бастапқыда қолмен жасалған, жылтыратылмаған және безендірілмеген. Арзан оенохоалар солай қалды, бірақ біртіндеп зигзагтар мен спиральдар сияқты қарапайым өрнектермен немесе жылтыратылған, бір түсті беттермен кесілген жолақтар таралды. Қола дәуірінің соңында кесілген жолақтар көзге жарқырау үшін боялды, содан кейін грек оенохоалары грек өнерінің дамуының дәстүрлі жолын ұстанды. Жоғары сапалы ыдыстардың арасында көптеген шедеврлер сақталған.
Oenochoae may be decorated or undecorated. They typically have only one handle, which may be opposite a trefoil mouth and pouring spout. At its most distinct development, the trefoil mouth offers three alternative directions of pouring, one opposite the handle, and two to the side, an advantage at a crowded table not afforded by English pitchers. Their size also varies considerably; most, at up to tall, could be comfortably held and poured with one hand, but there are much larger examples. Most Greek oenochoae were in terracotta, but oenochoae of precious metals were not unknown, presumably among elements of society that could afford them, though but few have survived. Large versions in stone were sometimes used as grave markers, often carved with reliefs. In pottery, some oinochoai are "plastic", with the body formed as sculpture, usually one or more human heads. Prehistoric oenochoae were at first hand made, unpolished, and undecorated. Low economy oenochoae remained so, but gradually incised bands with simple motifs such as zig zags and spirals, or burnished, monochrome surfaces, became common. In the Late Bronze Age the incised bands were painted for a more striking surface, and from then on the Greek oinochoai followed the traditional course of development for Greek decoration. Among the higher quality pots, quite a few masterpieces have survived.