Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
1001 түндер камафгруппасы (1001 Nacht) – Екінші дүниежүзілік соғыстың соңғы неміс шабуылы барысында Одер майданында құрылған неміс камафгруппасы. 1945 жылғы 27 наурызда Геншмарға жасалған сәтсіз шабуылға қатысты.
Kampfgruppe 1001 Nights (1001 Nacht) was a German Kampfgruppe formed on the Oder front during the final German offensive of the Second World War, taking part in the failed attack on Genschmar on 27 March 1945.
Тарих
1001 түндік күрес тобы 1945 жылдың наурыз айында V-2 зымырандарын ұшыру алаңдарының күзетшілерінен құрылды. 1945 жылдың наурыз айының басында Одер өзені бойындағы неміс 9-армиясы штабына В-2 күзетшілерінің үш ротасы келді. Сонымен қатар, оқу мақсатында қолданылған 560-шы СС танкжойғыш батальонынан Hetzer panzerjäger үш ротасы Одер майданындағы Висла армия тобына қосылуға жіберілді. 9-армия қолбасшысы генерал Теодор Буссе осы әскерлерді мобильді резерв ретінде пайдалануға болатын күрес тобын құруға шешім қабылдады. Майор Густав Адольф Бланкбоа командалыққа тағайындалды. Құрылғаннан кейін көп ұзамай, күрес тобына мотоцикл ротасы, бірнеше танкіге қарсы зеңбірек, бронеавтомобильдер және 27-ші СС ерікті дивизиясының Langemarck бөлімшесінен StuG III шабуылдық зеңбіректер қосылды. Күрес тобының құрамында шамамен 500 жаяу әскер және 43 техникалық жарамды бронетехника болды. Күрес тобы Сулейка, Харем және Сұлтан деп аталған үш жауынгерлік құрамаға бөлінді. Сулейкаға Sturmbannführer Wost, кейін Haupsturmführer Markowz басшылық етті, құрамында штаб, жабдықтау ротасы, әрқайсысы 14 Hetzer-ден тұратын үш Jagdpanzer ротасы және Sturmgeschütze мен резервтік танктерді қалпына келтіру ротасы болды. 27 наурызда күрес тобына Геншмар қаласының жанындағы Одердегі Қызыл Армияның көпір басын азайту мақсатымен әрекет етуге бұйрық берілді, бірақ бұл әрекет сәтсіз аяқталды. 16 сәуірде Сейлов биіктіктеріндегі шайқас басталды, осы кезде Қызыл Армия Одердегі неміс қорғаныс шебіне шабуыл жасады. Күрес тобы 25-ші танкгренадерлік дивизиямен және 111-ші StuG Lehr бригадасымен бірге Визен қаласының жанындағы 606-шы жаяу әскер дивизиясына көмек көрсету үшін жіберілді. Немістер кері шегінді, күрес тобының құрамы 18 жұмыс істейтін бронетехникаға және 50 адамға дейін азайды. Күрес тобы Берлинге шегіну кезінде Мюнхенберг маңында таратылды. Оның қалдықтары қоршалып, Хальбе қапшығында жойылды; соғыстан аман қалғандарының саны аз болды. Бланкбоаның өзі аз ғана адамымен бірге батысқа қашып, Эльбада американдықтарға тұтқынға берілді.
Kampfgruppe 1001 Nights was formed from the guards at the V 2 launch sites in March 1945. Three companies of V 2 guards arrived at the German Ninth Army HQ on the Oder river in early March, 1945. Simultaneously, three companies of Hetzer panzerjäger from the 560th SS Tank Destroyer Battalion, which had been used for training purposes, were sent to join Army Group Vistula on the Oder front. General Theodor Busse, Ninth Army's commander, decided to form these troops into a Kampfgruppe which could be used as a mobile reserve. Major Gustav Adolf Blancbois was placed in command. Soon after its formation, a motorcycle company and several anti tank guns, armoured cars and a company of StuG III assault guns from the 27th SS Volunteer Division Langemarck were added to the Kampfgruppe. The Kampfgruppe's strength was about 500 infantry and 43 serviceable armoured vehicles. The Kampfgruppe was divided into three combat formations, named Suleika, Harem and Sultan. Suleika was commanded by Sturmbannführer Wost and later by Haupsturmführer Markowz with a staff, a supply company, three Jagdpanzer Kompanien with 14 Hetzer each and a fourth with Sturmgeschütze and back up recovery tanks. On 27 March, the Kampfgruppe was ordered into action near the town of Genschmar, in an attempt to reduce the Red Army's bridgehead over the Oder, which it failed to do. On 16 April, the battle of Seelow Heights began as the Red Army attacked the German defensive lines on the Oder. The Kampfgruppe was sent with the 25th Panzergrenadier Division and the 111th StuG Lehr Brigade to support the 606th Infantry Division near the town of Wriezen. The Germans were driven back, with the Kampfgruppe reduced to 18 functioning armoured vehicles and 50 men. The Kampfgruppe was dissolved near Müncheberg during the withdrawal to Berlin. Its remnants were encircled and destroyed in the Halbe pocket; few of its men survived the war. One exception was Blancbois himself, who, along with a small number of his men, escaped to the west and surrendered to the Americans on the Elbe.