Кіріспе

Ашық кеңістіктегі жедел жәрдем (OEC) алғаш рет 1980 жылдары Ұлттық шаңғы патрулімен дамытылды. Ол қала сыртындағы жағдайларда болатын жарақаттарға алғашқы көмек көрсету, сондай-ақ ауруханаға жеткізілгенге дейінгі күтім мен емдеу үшін сертификаттау мақсатында жасалған. Ашық кеңістіктегі жедел жәрдем техниктері шаңғы курорттарында, жабайы табиғатта, тау өзендеріндегі саяхаттарда, тау велосипеді жарыстарында және көптеген басқа да ашық орталарда көмек көрсетеді. Оқытылатын негізгі жедел жәрдем дағдыларына тыныс жолдарына құралдар орнату, науқастарға дәрі-дәрмек беруге көмектесу, жараларды таңу және байлау, қоршаған ортаның салдарынан туындаған аурулар мен жарақаттарға жедел жәрдем көрсету, қаладан тыс құтқарушыларға тән арнайы жабдықтар мен техникаларды пайдалану және ұзаққа созылатын көлікке қатысты жұмыстар кіреді.

Оқыту

Оқудың стандарты мен ОЭК үшін нақты рәсімдер мен талаптар бірінші көмекшінің негізгі курсынан кем емес, тіпті одан да жоғары, ал оқу бағдарламасында АҚШ Көлік министрлігінің (DOT) 1994 жылғы EMT негізгі ұлттық стандарты бойынша оқу бағдарламасында көрсетілген көптеген дағдылар бар. Бірақ оқыту, өзін-өзі сендіру және жеке дағдылар сияқты сыртқы жағдайлардағы қажеттіліктерге бағытталған. Бұл EMT оқу бағдарламасынан өзгеше, ол қалалық ортаға, EMT серіктестері мен жедел жәрдем сияқты қосымша ресурстарға тікелей қол жеткізуге бағытталған. OEC оқу бағдарламасы жедел медициналық көмек көрсету (EMR) бағдарламасынан асып түсетін дағдылар мен білім жиынтығын қамтиды, бірақ ол EMT бағдарламасына қажетті барлық білімді қамтымайды, себебі ол шөл далада науқастарға күтім жасауға, әсіресе қар спортымен байланысты патологияға баса назар аударады. Осы себепті OEC техниктерінің оқыту стандарты EMT негізгі жауап берушілеріне ұқсас, бірақ оқытудың бірнеше ерекше бағыттары бар: OEC оқу бағдарламасының үлкен бөлігі бұлшықет-скелет жарақаттарына, шиналауға, таңуға және қоршаған ортадағы төтенше жағдайларға арналған, ал медициналық мәселелерге салыстырмалы түрде аз уақыт бөлінеді. OEC техниктері – бұл алғашқы көмекшілер, соңғы медициналық көмек емес, және науқастарға күтім жасау, тасымалдау және емдеу біліміне ие, бірақ оларды диагностикалауға немесе соңғы қолдау немесе инвазивті терапиямен қамтамасыз етуге емес. OEC техниктерінің оқытуы негізінен науқастың тыныс жолына, тыныс алуына және қан айналымына қауіп төндіретін жағдайларды бағалауға және емдеуге, науқасты тұрақтандыруға және оны (қажет болған жағдайда) медициналық көмектің тең немесе жоғары деңгейімен, әсіресе жедел жәрдеммен кездесуге тасымалдауға бағытталған. Ауырлығына қарай, OEC технигі көлікті тасымалдау алдында (көбінесе) немесе кездесуді күту кезінде екіншілік мәселелерді шешеді. Бұларға әдетте сынықтар, шығулар, қан кету, бас жарақаттары, анафилаксия, миокард инфарктісі және гипогликемия (диабет) сияқты медициналық проблемалар жатады. OEC техниктерінің қызмет көрсету саласы – тек өмірді қолдау және инвазивті емес көмек. Ол әрбір жұмыс істейтін мекеме (көбінесе жергілікті шаңғы патрулі) үшін жергілікті медициналық директор, әдетте дәрігер белгілейді және хаттамалар, тұрақты бұйрықтар және желіден тыс медициналық нұсқаулар арқылы жүзеге асырылады. Көбінесе OEC техниктері жедел жәрдем дәрігерінен айырмашылығы, дәрігер-медициналық директормен кеңесу мүмкіндігіне ие емес, сондықтан олар жергілікті белгіленген хаттамаларды орындайды. Хаттамалар мен тұрақты бұйрықтар OEC оқыту стандарттарынан сәл өзгеше болуы мүмкін, бірақ ең көп дегенде келесілерді қамтуы мүмкін: Сыртқы тыныс жолдарының қолданылуы, атап айтқанда OPA және NPA. Тыныс жолдарын қолмен және механикалық сору. Heimlich қабылдануы және саусақпен сүрту арқылы шетелдік денелердің тыныс жолындағы кедергілерін жою. Бас иесін және жақ сүйегін көтеру және жауырынды алға жылжыту арқылы тыныс жолын дұрыс орналастыру. ЖЖС жүрек-өкпе реанимациясы. АЭҚ-ты пайдалана отырып автоматтандырылған сыртқы дефибрилляция. Респираторсыз маска немесе мұрындық канюла арқылы 100% дейін оттегімен емдеуді қолдану. Қалталы клапан маскасы арқылы қосымша қысыммен желдету. Денедегі сұйықтықтарды оқшаулау, оқиға орнының қауіпсіздігін бағалау және сақтау, жауап беру деңгейін бағалау, оның ішінде Глазго кома шкаласы. Тікелей қысым, көтеру, гемостатикалық бинттер және турникет арқылы сыртқы қан кетуді тоқтату. Оклюзивті, ірі бинттер және т.б. қолдану. Медициналық тарихты, физикалық және неврологиялық бағалауды алу. Медициналық жағдайларды құжаттау. Аускультация арқылы қан қысымы, қандағы оттегі толығуы (SpO2), жүрек соғуы, тыныс алу, көз және тері белгілері, өкпе дыбыстарын анықтау және субъективті түсіндіру. Көзді шаю. Барлық дене бөліктеріне жұмсақ және қатты шиналарды қолдану және дистальды нейроқан тамырларының қызметін бағалау. Триажды бастау және қолдану. Артқы стерноклавикулярлық шығуды түзету. Маңдай асты гематомасынан қысымды азайту. Омыртқаны қолмен, тік ұстап тұрақтандыру, соның ішінде ұзын омыртқаның жылжымайтын қабаттарын және мойын омыртқасын қолдану. Отырған жағдайда омыртқаны қозғалту, соның ішінде Кендрикті шығару құрылғысын қолдану. Тракциялық шинаны қолдану. Нюхальді мойынтірек, мойынтіректің ауып кетуі және мойынтіректің ауып кетуі сияқты жағдайларды басқаруды қоса...