Кіріспе
Ашық кеңістіктегі жедел жәрдем (OEC) алғаш рет 1980 жылдары Ұлттық шаңғы патрулімен дамытылды. Ол қала сыртындағы жағдайларда болатын жарақаттарға алғашқы көмек көрсету, сондай-ақ ауруханаға жеткізілгенге дейінгі күтім мен емдеу үшін сертификаттау мақсатында жасалған. Ашық кеңістіктегі жедел жәрдем техниктері шаңғы курорттарында, жабайы табиғатта, тау өзендеріндегі саяхаттарда, тау велосипеді жарыстарында және көптеген басқа да ашық орталарда көмек көрсетеді. Оқытылатын негізгі жедел жәрдем дағдыларына тыныс жолдарына құралдар орнату, науқастарға дәрі-дәрмек беруге көмектесу, жараларды таңу және байлау, қоршаған ортаның салдарынан туындаған аурулар мен жарақаттарға жедел жәрдем көрсету, қаладан тыс құтқарушыларға тән арнайы жабдықтар мен техникаларды пайдалану және ұзаққа созылатын көлікке қатысты жұмыстар кіреді.
Оқыту
Оқудың стандарты мен ОЭК үшін нақты рәсімдер мен талаптар бірінші көмекшінің негізгі курсынан кем емес, тіпті одан да жоғары, ал оқу бағдарламасында АҚШ Көлік министрлігінің (DOT) 1994 жылғы EMT негізгі ұлттық стандарты бойынша оқу бағдарламасында көрсетілген көптеген дағдылар бар. Бірақ оқыту, өзін-өзі сендіру және жеке дағдылар сияқты сыртқы жағдайлардағы қажеттіліктерге бағытталған. Бұл EMT оқу бағдарламасынан өзгеше, ол қалалық ортаға, EMT серіктестері мен жедел жәрдем сияқты қосымша ресурстарға тікелей қол жеткізуге бағытталған. OEC оқу бағдарламасы жедел медициналық көмек көрсету (EMR) бағдарламасынан асып түсетін дағдылар мен білім жиынтығын қамтиды, бірақ ол EMT бағдарламасына қажетті барлық білімді қамтымайды, себебі ол шөл далада науқастарға күтім жасауға, әсіресе қар спортымен байланысты патологияға баса назар аударады. Осы себепті OEC техниктерінің оқыту стандарты EMT негізгі жауап берушілеріне ұқсас, бірақ оқытудың бірнеше ерекше бағыттары бар: OEC оқу бағдарламасының үлкен бөлігі бұлшықет-скелет жарақаттарына, шиналауға, таңуға және қоршаған ортадағы төтенше жағдайларға арналған, ал медициналық мәселелерге салыстырмалы түрде аз уақыт бөлінеді. OEC техниктері – бұл алғашқы көмекшілер, соңғы медициналық көмек емес, және науқастарға күтім жасау, тасымалдау және емдеу біліміне ие, бірақ оларды диагностикалауға немесе соңғы қолдау немесе инвазивті терапиямен қамтамасыз етуге емес. OEC техниктерінің оқытуы негізінен науқастың тыныс жолына, тыныс алуына және қан айналымына қауіп төндіретін жағдайларды бағалауға және емдеуге, науқасты тұрақтандыруға және оны (қажет болған жағдайда) медициналық көмектің тең немесе жоғары деңгейімен, әсіресе жедел жәрдеммен кездесуге тасымалдауға бағытталған. Ауырлығына қарай, OEC технигі көлікті тасымалдау алдында (көбінесе) немесе кездесуді күту кезінде екіншілік мәселелерді шешеді. Бұларға әдетте сынықтар, шығулар, қан кету, бас жарақаттары, анафилаксия, миокард инфарктісі және гипогликемия (диабет) сияқты медициналық проблемалар жатады. OEC техниктерінің қызмет көрсету саласы – тек өмірді қолдау және инвазивті емес көмек. Ол әрбір жұмыс істейтін мекеме (көбінесе жергілікті шаңғы патрулі) үшін жергілікті медициналық директор, әдетте дәрігер белгілейді және хаттамалар, тұрақты бұйрықтар және желіден тыс медициналық нұсқаулар арқылы жүзеге асырылады. Көбінесе OEC техниктері жедел жәрдем дәрігерінен айырмашылығы, дәрігер-медициналық директормен кеңесу мүмкіндігіне ие емес, сондықтан олар жергілікті белгіленген хаттамаларды орындайды. Хаттамалар мен тұрақты бұйрықтар OEC оқыту стандарттарынан сәл өзгеше болуы мүмкін, бірақ ең көп дегенде келесілерді қамтуы мүмкін: Сыртқы тыныс жолдарының қолданылуы, атап айтқанда OPA және NPA. Тыныс жолдарын қолмен және механикалық сору. Heimlich қабылдануы және саусақпен сүрту арқылы шетелдік денелердің тыныс жолындағы кедергілерін жою. Бас иесін және жақ сүйегін көтеру және жауырынды алға жылжыту арқылы тыныс жолын дұрыс орналастыру. ЖЖС жүрек-өкпе реанимациясы. АЭҚ-ты пайдалана отырып автоматтандырылған сыртқы дефибрилляция. Респираторсыз маска немесе мұрындық канюла арқылы 100% дейін оттегімен емдеуді қолдану. Қалталы клапан маскасы арқылы қосымша қысыммен желдету. Денедегі сұйықтықтарды оқшаулау, оқиға орнының қауіпсіздігін бағалау және сақтау, жауап беру деңгейін бағалау, оның ішінде Глазго кома шкаласы. Тікелей қысым, көтеру, гемостатикалық бинттер және турникет арқылы сыртқы қан кетуді тоқтату. Оклюзивті, ірі бинттер және т.б. қолдану. Медициналық тарихты, физикалық және неврологиялық бағалауды алу. Медициналық жағдайларды құжаттау. Аускультация арқылы қан қысымы, қандағы оттегі толығуы (SpO2), жүрек соғуы, тыныс алу, көз және тері белгілері, өкпе дыбыстарын анықтау және субъективті түсіндіру. Көзді шаю. Барлық дене бөліктеріне жұмсақ және қатты шиналарды қолдану және дистальды нейроқан тамырларының қызметін бағалау. Триажды бастау және қолдану. Артқы стерноклавикулярлық шығуды түзету. Маңдай асты гематомасынан қысымды азайту. Омыртқаны қолмен, тік ұстап тұрақтандыру, соның ішінде ұзын омыртқаның жылжымайтын қабаттарын және мойын омыртқасын қолдану. Отырған жағдайда омыртқаны қозғалту, соның ішінде Кендрикті шығару құрылғысын қолдану. Тракциялық шинаны қолдану. Нюхальді мойынтірек, мойынтіректің ауып кетуі және мойынтіректің ауып кетуі сияқты жағдайларды басқаруды қоса...
Use of external airway adjuncts, namely the OPA and NPA. Manual and mechanical airway suctioning. Dislodging of foreign body airway obstructions through heimlich maneuver and visible finger sweeps. Airway positioning using head tilt chin lift and jaw thrust maneuvers. BLS cardiopulmonary resuscitation. Automated external defibrillation using the AED. Application of up to 100% oxygen therapy via non rebreather mask or nasal cannula. Positive pressure ventilation using a bag valve mask device. Use of body substance isolation, assessing and maintaining scene safety, assessing level of responsiveness, including Glasgow coma scale. Controlling external bleeding through application of direct pressure, elevation, hemostatic dressings, and tourniquets. Application of occlusive dressings, bulky dressings, et cetera. Obtaining medical histories, physical, and neurological assessments. Documentation of medical situations. Obtaining and subjective interpretation of vital signs including blood pressure, blood oxygen saturation (SpO2), heart rate, respirations, eye and skin signs, and lung sounds through auscultation. Eye irrigation. Application of soft and rigid splints to all body parts, and assessing distal neurovascular functions. Initiation and application of triage. Reducing a posterior sternoclavicular dislocation. Relieving pressure from a subungual hematoma. Maintaining manual, in line stabilization of the spine, including long spine board immobilization and application of a cervical collar. Seated spinal immobilization, including use of the kendrick extrication device. Application of a traction splint. Assisting in the uncomplicated delivery of an infant, including managing conditions such as nuchal cord, prolapsed cord, and breech delivery. Recognizing and providing supportive care to common medical ailments including medical shock, anaphylaxis, diabetic emergencies, environmental emergencies, cardiac emergencies, et cetera. Assisting patients in administration of certain patient provided, already prescribed medications including an albuterol metered dose inhaler, epinephrine autoinjector, and nitroglycerin. Assisting administration of certain over the counter drugs to patients, including aspirin to patients suspected of AMI, oral glucose to hypoglycemic patients, and activated charcoal to patients having ingested poisonous substances. Drugs within the scope of practice of OEC include adrenaline, albuterol, nitroglycerin, oral glucose gel, activated charcoal, aspirin for AMI, and oxygen therapy. In general, the patient must provide their own medications, already prescribed by a physician, in order to be assisted with them by the OEC technician. This is partially due to the fact that the OEC technician does not have access to the prescription controlled drugs epinephrine, albuterol, or nitroglycerin; thus they must be provided by the patient. These are medications typically carried by patients in most situations. In addition, the technician may not administer these medications to the patient, but may simply assist the patient in taking it themselves. This includes identifying the appropriate situation in which to do so. The degree to which the technicians' help constitutes assisting is vaguely defined, and it is thus is considered that the OEC technician is given a wide berth of discretion in this regard. The rule regarding patients providing their own medications does not apply to the "drugs" oral glucose, activated charcoal, aspirin, or oxygen as the first two are not pharmacologically active; aspirin and oxygen have very few contraindications; they are not prescription controlled (except medical oxygen, which is not prescribed per patient, but rather per institution); and none are typically carried by patients. Thus, the OEC technician typically has access to these four interventions and may assist in their administration as warranted. Technicians must attend annual OEC refresher courses in order to maintain their certification. The OEC refreshers cover 1/3 of the OEC curriculum each year which cycles through the entire course every three years. OEC technicians are trained to understand medical, legal and ethical issues, to use innovative methods to perform their tasks, and to be mindful of consent and refusal of care. OEC technicians are able to effectively interface with the next level of care for their patients, usually ambulances with other EMTs and paramedics; and rarely hospitals.