Ән жазу үшін қажетті негізгі элементтер: мелодия, сөздер, ақкорды. Lead sheet – әншілер мен музыканттарға арналған нота түрі. Музыка, ноталар, ақкордтар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Әннің негізгі элементтерін сипаттайтын музыкалық жазба
Musical score describing the essential elements of a song
Басты ноталар жинағы немесе жалған ноталар жинағы – бұл танымал әннің қажетті элементтерін: әуенін, сөзін және агармониясын көрсететін музыкалық нотацияның бір түрі. Әуен қазіргі батыс музыкалық жазуымен жазылады, мәтін ноталардың астында жазылады, ал агармония ноталардың үстіндегі аккорд белгілерімен көрсетіледі. Басты ноталар жинағы аккордтардың құралуын, дауыс жүргізуді, бас партиясын немесе сүйемелдеудің басқа да аспектілерін сипаттамайды. Бұл мәселелерді аранжировщик кейінірек анықтайды немесе орындаушылар импровизациялайды, және олар әннің өзінің бір бөлігі емес, әннің аранжировкасының немесе орындалуының бөліктері болып саналады. "Басты" термині әннің басты партиясын, ең маңызды әуендік желіні немесе дауысты білдіреді. Басты ноталар жинағына аспаптық партия немесе тақырып та қосылуы мүмкін, егер бұл әннің ерекшелігі үшін маңызды деп есептелсе. Мысалы, Deep Purple тобының "Smoke on the Water" әнінің бастапқы гитара риффі әннің бір бөлігі болып табылады; әннің кез келген орындалуында гитара риффі болуы керек, ал осы гитара риффінің кез келген имитациясы – әннің имитациясы болып саналады. Сондықтан бұл риф басты ноталар жинағына жатады. Басты ноталар жинағынан құралған жинақтарды қолданудың импровизациялық сипатынан туындап, "жалған кітап" деп атайды: білікті музыканттар басты ноталар жинағымен танысқанда, толық ноталар жинағынсыз әнді жеткілікті деңгейде орындай алады, яғни "жалған" орындай алады. Бұл толық ноталар жинағынан өзгеше, онда туындының орындалуына қатысты әрбір нота жазылады. "Жалған кітаптар" мен басты ноталар жинағы әуен мен агармонияның тек шамамен жоспарын ұсынатындықтан, орындаушы немесе аранжировщик көптеген импровизациялар жасауға тиіс.
A lead sheet or fake sheet is a form of musical notation that specifies the essential elements of a popular song: the melody, lyrics and harmony. The melody is written in modern Western music notation, the lyric is written as text below the staff and the harmony is specified with chord symbols above the staff. The lead sheet does not describe the chord voicings, voice leading, bass line or other aspects of the accompaniment. These are specified later by an arranger or improvised by the performers, and are considered aspects of the arrangement or performance of a song, rather than a part of the song itself. "Lead" refers to a song's lead part, the most important melody line or voice. A lead sheet may also specify an instrumental part or theme, if this is considered essential to the song's identity. For example, the opening guitar riff from Deep Purple's "Smoke on the Water" is a part of the song; any performance of the song should include the guitar riff, and any imitation of that guitar riff is an imitation of the song. Thus the riff belongs on the lead sheet. A collected volume of lead sheets may be known as a fake book, due to the improvisational nature of its use: when presented with a lead sheet, proficient musicians may be able to "fake it" by performing the song adequately without a full score. This is in contrast to a full score, in which every note to be played in a piece is written out. Since fake books and lead sheets only give a rough outline of the melody and harmony, the performer or arranger is expected to improvise significantly.
Орындауда пайдалану
Джаз ансамблінде қолданылатын жазба музыкасының бір түрі – жетекші табақ. Бір немесе бірнеше музыкант әуенді орындайды, ал топтың қалған бөлігі акордтық белгілерде берілген акордтық прогрессияға сүйене отырып, сүйемелдеуді импровизациялайды, содан кейін де акордтық прогрессияға негізделген соло орындалады. Сондай-ақ, жеткілікті білімі бар гармония шебері (мысалы, джаз пианині немесе джаз гитарисі) тек жетекші табақты қолдана отырып, әншіге сүйемелдеу жасай алады немесе әнді өзі орындай алады. Жетекші табақтар жаңа бастағандарға арналған емес. Кейде синкопациясы бар әуендер синкопациясыз жазылуы мүмкін, сондықтан оқырман әуенді дұрыс орындау үшін әнді "құлақпен" білуі керек. 32 тақтық форманың "B" бөлімінде әуен жазылмауы мүмкін, себебі жетекші музыканттан оны импровизациялау күтіледі. Сол сияқты, кейбір блюз пьесаларының акордтық прогрессияларында қайтым (тоникадағы екі тактты көрсету арқылы) болмайды, себебі тәжірибелі джаз музыканты енгізуге тиісті қайтымды біледі деп есептеледі (мысалы, (I–VI7–ii–V7)). Оқырман кеңейтілген (мысалы, C13) және өзгертілген (мысалы, C711) акордтарды жақсы білуі керек. Кіріспелер мен ко́далар көбінесе жіберіліп қалады, себебі музыканттар белгілі бір әндерде қолданылатын таныс кіріспелер мен ко́даларды біледі деп күтіледі. Жетекші табақтар көбінесе жалған кітапқа жинақталады.
A lead sheet is often the only form of written music used by a small jazz ensemble. One or more musicians will play the melody while the rest of the group improvises an appropriate accompaniment based on the chord progression given in the chord symbols, followed by an improvised solo also based on the chord progression. Similarly, a sufficiently skilled harmony player (e. g. a jazz pianist or a jazz guitarist) is able to accompany a singer or perform a song by themselves using only a lead sheet. Lead sheets are not intended for novices. Sometimes, melodies with syncopation are written with the syncopation omitted, so the reader must be familiar with the songs "by ear" to play the melodies correctly. Some 32 bar forms do not have a printed melody during the "B" section, as the lead instrumentalist is expected to improvise one. Similarly, the chord progressions for some blues tunes omit the turnaround (often simply indicating two bars on the tonic), as it is expected that an experienced jazz player will know the appropriate turnarounds to insert (e. g., (I–VI7–ii–V7). The reader needs to have thorough familiarity with extended chords (e. g., C13) and altered chords (e. g., C711). Introductions and codas are often omitted, as it is expected that players will know the familiar intros and codas used on specific songs. Lead sheets are often bound together in a fake book.
Ақордтық диаграмма
Тек әннің аккордтық тізбегін қамтитын парақтар көбінесе аккордтық кестелер немесе аккорд парақтары деп аталады, оларды ноталық парақтардан ажырату үшін. Мұндай парақтарды ырғақ тобының аспаптары импровизациялық сүйемелдеу үшін, ал солистік аспаптар импровизациялық бөлімдері үшін пайдалана алады. Бірақ оларда әуен болмағандықтан, оларды тек әуенді жатқа білген музыканттар ғана орындауда қолдана алады. Ноталық парақтар көбінесе бейресми "джем-сессияларда", сондай-ақ кішкентай түнгі клубтар мен барларда джаз концерттерінде қолданылады.
Sheets containing only the chord progressions to the song are often called chord charts or chord sheets, to distinguish them from lead sheets. These sheets could be used by the rhythm section instruments to guide their improvised accompaniment and by lead instruments for their improvised solo sections, but since they do not contain the melody, they can be used in performances only by players who have the melodies memorized. Lead sheets are commonly used at informal "jam sessions" and at jazz shows at small nightclubs and bars.
Әннің заңды анықтамасы
Әннің әуені, сөзі және үйлесімділігі ән екенін анықтайды. Музыка индустриясы мен ойын-сауық құқығында нота тізімі (lead sheet) – әнді заңдық мақсаттар үшін сипаттауға қолданылатын құжат. Мысалы, нота тізімі – авторлық құқық тіркелген әннің нысаны. Егер ән жазушы авторлық құқықты бұзды деген айыппен сотқа жүгінсе, сот нота тізімдерін салыстырып, әннің қанша бөлігі көшірілгенін анықтайды. Ән «Оскар» немесе «Грэмми» сыйлығына үміткер болған жағдайда, қарау үшін нота тізімі түрінде ұсынылады.
The melody, lyrics, and harmony define what a song is. In the music industry and entertainment law, a lead sheet is the document used to describe a song for legal purposes. For example, a lead sheet is the form of a song to which copyright is applied—if a songwriter sues someone for copyright violation, the court will compare lead sheets to determine how much of the song has been copied. If a song is considered for an Academy Award or a Grammy, the song is submitted for consideration in the form of a lead sheet.
Тарих
1942 жылғы мамыр айында радиостанция директоры Джордж Гудвин алғашқы Tune Dex карталарын шығарғанда, ноталар жинағының алдыңғы нұсқасы жасалды. Гудвин кітапхана каталогтарындағы карталар сияқты мөлшердегі индекс карталарына өлең жолдары, мелодия және аккорд белгілерін, сондай-ақ авторлық құқық туралы ақпаратты басып шығарды. Алғашқы екі том, Fake Book Volume 1 және Fake Book Volume 2, 1940 жылдардың соңы мен 1950 жылдары жарық көрді және 20 ғасырдың басынан 1950 жылдардың соңына дейінгі шамамен 2000 әнді қамтыды. 1950 жылдары 1-ші және 2-ші томдық "Modern Jazz Fake Book" және 1961 жылы 500-ге жуық әнді қамтитын "Fake Book Volume 3" жарық көрді. Fake Books 1, 2 және 3 кітаптарындағы музыка бастапқы ноталардың мелодиялық жолдарынан фотокөшірме немесе музыкалық теру машинасымен қайта жазылды. Әдетте, аккорд белгілері, тақырыптары, композиторлардың есімдері және өлең жолдары машинкада терілді, бірақ кейбір әндер үшін бұл әндер мен мелодиялық жолдар фотокөшірмеленді. Үш жалған кітап әліпби бойынша, сондай-ақ музыкалық жанрлар мен Бродвей шоулары бойынша жақсы индекстелді. Fake Books-тағы әуендер заңсыз жинақталғанмен, авторлар әр әннің астына авторлық құқық туралы ақпаратты басып шығарды – мүмкін, Fake Books заңды деген жалған ой тудыру үшін немесе авторларға құрмет көрсету үшін. "Modern Jazz Fake Book" екі бөлімге бөлінді, әрқайсысы жеке-жеке 1-ші және 2-ші том ретінде индекстелді. Музыка жазбалардан қолмен көшіріліп, әр көшірмеге орындаушының аты, пластинканың атауы және каталог нөмірі қосылды. Бүгінгі күнгі жалған және "нағыз" кітаптардан айырмашылығы, олардың тақырыптарында "джаз" сөзі бар, "Modern Jazz Fake Book" тек джаз музыканттары жазған және орындаған түпнұсқа әуендерді қамтыды. Бұл кітаптардың барлығы ұзақ уақыттан бері басылмайды, бірақ музыка студенттері басқа музыканттардан кітаптарды фотокөшірмеге түсірген. Жалған кітаптар бастапқыда авторлық құқықты бұзды және олардың таралуы көбінесе жасырын болды. 1974–75 оқу жылында Бостон қаласындағы Беркли музыкалық колледжіндегі музыканттардың белгісіз тобы "The Real Book" кітабын жариялады. Сол кезде Берклиде сабақ берген бас гитарист Стив Сваллоу, кітапты редакциялаған студенттердің "көбірек заманауи және жаңа репертуарлы кітап жасауды" көздегенін айтты. Кітап танымал болды және оның нәтижесінде көптеген "жалған нағыз кітаптар" пайда болды. Сваллоудың 1994 жылғы "Real Book" альбомында оның түпнұсқа шығармалары жазылған, бірақ кітап мұқабасы джаз музыканттары қолданатын спиральді, кофеге боялған жалған кітапты бейнелейді. 2000 жылдары авторлық құқық заңдарын толық сақтайтын "нағыз кітаптардың" кейбір түрлері жарық көрді. Сол кезеңде кейбір электронды "жалған кітаптар" қолжетімді болды, олар жылдам транспозиция жасау мүмкіндігін ұсынады. Бұл кейбір орындаушылардың транспозициялық аспаптары бар немесе әншінің дауыс диапазонына сәйкес келуі үшін топтың басқа аспапта ойнауын қалаған концерттерде музыканы орындауды жеңілдетеді.
A predecessor to lead sheets was created in May 1942 when George Goodwin, a radio station director, released the first Tune Dex cards. Printing on index cards that had the same size as library catalog cards, Goodwin provided lyrics, melody and chord symbols as well as copyright information. The first two volumes, Fake Book Volume 1 and Fake Book Volume 2, issued in the late 1940s and 1950s, together comprised about 2000 songs dating from the turn of the 20th century through the late 1950s. In the 1950s the Modern Jazz Fake Book, Volumes 1 and 2 was issued, and Fake Book Volume 3, containing about 500 songs, came out in 1961. The music in Fake Books 1, 2, and 3 was photocopied or reset with a musical typewriter from the melody lines of the original sheet music. Usually chord symbols, titles, composer names, and lyrics were typewritten, but for a number of songs these were all photocopied along with the melody line. The three Fake Books were well indexed, alphabetically as well as by musical genre and Broadway show. Although the tunes in the Fake Books were compiled illegally, the creators printed copyright information under every song — perhaps to give the false impression that the Fake Books were legal, or to show respect for the creators. The Modern Jazz Fake Book was divided into two sections, each indexed separately as Volume One and Volume Two. The music was transcribed by hand from recordings, and each transcription included performer name, record label, and catalog number. Unlike today's fake and "real" books that have "jazz" in their titles, the Modern Jazz Fake Book included no standards, but only original tunes written and recorded by jazz musicians. All these books have been long out of print, though music students have photocopied the books from other musicians. Fake books originally infringed copyrights, and their circulation was primarily underground. During the school year of 1974–75, an unidentified group of musicians based at the Berklee College of Music in Boston published the Real Book. Bass guitarist Steve Swallow, who was teaching at Berklee at that time, said the students who edited the book intended "to make a book that contained a hipper repertoire, more contemporary repertoire". It was popular and in its turn spawned a number of "fake Real Books". Swallow's 1994 album Real Book features his original compositions, but the cover art mimics a spiral bound, coffee stained fake book used by jazz musicians. In the 2000s, some types of "real books" have been published which fully respect copyright laws. In the same period, some electronic "fake books" became available, which offer instant transposition. This facilitates the performance of music at shows where some performers have transposing instruments, or in shows with a singer who wants the band to play in a different key to accommodate their vocal range.