Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бас сүйектегі ірі клапансыз тамырлар
Large valveless veins in the skull
Диплоикалық тамырлар – бас сүйектегі қабықша сүйектің ішкі және сыртқы қабаттары арасындағы диплояда орналасқан, анатомист Гийом Дюпютрен иттің денесінде алғаш рет сипаттаған, ірі, жұқа қабырғалы, клапансыз тамырлар. Бұл тамырлардың ішкі қабаты эндотелиймен жабылып, серпімді тіндің көмегімен ұсталып тұрады. Олар екі жасқа келгенде толық дамиды. Диплоикалық тамырлар осы аймақтан қанды дуральді веналық синустарға құяды. Бас сүйегінің әр жағында табылған диплоикалық тамырлардың төрт негізгі бағыты: маңдайлық, алдыңғы жақшалық, артқы жақшалық және төбелік диплоикалық тамырлар. Олар көбінесе симметриялы болады, бас сүйегінің екі жағында да бірдей үлкен тамырлардың орналасу схемасы байқалады. Олардың құрамындағы тамырлардың өрнегі саусақ іздері сияқты ерекшеленеді деген пікір бар.
The diploic veins are large, thin walled valveless veins that channel in the diploë between the inner and outer layers of the cortical bone in the skull, first identified in dogs by the anatomist Guillaume Dupuytren. A single layer of endothelium lines these veins supported by elastic tissue. They develop fully by the age of two years. The diploic veins drain this area into the dural venous sinuses. The four major trunks of the diploic veins found on each side of the head are frontal, anterior temporal, posterior temporal, and occipital diploic veins. They tend to be symmetrical, with the same pattern of large veins on each side of the skull. It has been suggested that the venous patterns they form resemble fingerprints in their individuality.
Диплоикалық тамырлардың түрлері
Маңдайлық, ол көздің үстілік тамырына және жоғарғы сагитталық синусқа ашылады. Алдыңғы уақытша, ол негізінен маңдай сүйегімен шектелген, және сфенопариетальды синусқа және үлкен қанаттың тесігі арқылы терең уақытша тамырларының біріне ашылады. Артқы уақытша, ол төбе сүйегінде орналасқан, және төбе сүйегінің мастоидты бұрышындағы тесіктен немесе мастоидты тесік арқылы көлденең синусқа аяқталады. Оқиғалық, төртіншісінің ең үлкені, ол оқиғалық сүйекке шектелген, және сыртқа оқиғалық тамырына немесе ішке көлденең синусқа немесе синустардың қосылысына (Герофилдің торшасы) ашылады. "Диплоикалық тамырлар құратын туннельдер – жұмсақ тіндердің өзгеруінің сирек кездесетін сүйек белгілерінің бірі" деп атап көрсетілген.
The frontal, which opens into the supraorbital vein and the superior sagittal sinus. The anterior temporal, which is confined chiefly to the frontal bone, and opens into the sphenoparietal sinus and into one of the deep temporal veins, through an aperture in the great wing of the sphenoid. The posterior temporal, which is situated in the parietal bone, and ends in the transverse sinus, through an aperture at the mastoid angle of the parietal bone or through the mastoid foramen. The occipital, the largest of the four, which is confined to the occipital bone, and opens either externally into the occipital vein, or internally into the transverse sinus or into the confluence of the sinuses (torcular Herophili). It has been noted that "The tunnels formed by diploic veins are among the few known skeletal markers of soft tissue alteration".
Функционалдылығы
Диплоидты тамырлардың қызметі әлі анық емес. Бір болжам бойынша, олар миды салқындатуға қатысады. Осы теория бойынша, бас терісінен шыққан және тер бездерімен салқындатылған веналық қан диплоидты тамырлар жүйесі арқылы пахименгеялық тамырларға жетеді. Қазіргі адамдардың диплоидты веналық жүйесі шимпанзелерге қарағанда күрделірек және жақсы дамыған, бұл адам миының мұндай салқындатуға қажеттілігінің жоғары болуымен байланысты болуы мүмкін.
The function of diploic veins is unclear. One function that has been suggested is brain cooling. In this account, venous blood from the scalp, cooled by its sweat glands, passes to the pachymeningeal veins by way of the diploic venous system. The diploic venous system in modern humans is more complex and developed than in chimpanzees and this has been suggested to be a consequence of the greater need of the human brain for such cooling.