Кіріспе

Мұрын қуысын қоршаған ауамен толтырылған кеңістіктер

Параназальды синустар – мұрын қуысын қоршаған төрт жұпталған, ауамен толтырылған кеңістіктердің тобы. Максилярлық синустар көздің астында, фронтальды синустар көздің үстінде, этмоидты синустар көздер арасында, ал сфеноидты синустар көздің артында орналасқан. Синустар орналасқан бет сүйектері мен сфеноид сүйектерінің атымен аталады. Олардың қызметі әлі де даулы.

Құрылымы

Адамдарда мұрын қуысының төрт жұбы бар, олар синус орналасқан сүйектерге қарай кіші топтарға бөлінеді. Олардың барлығы үштік жүйке (CN V) тармақтарымен иннервацияланады. Параназальдық синустардың ең ірісі – максиллярлық синустар, көздердің астында, максиллярлық сүйектерде орналасқан (мұрынның жартылай ай тәрізді жарылысының артқы жағына ашылады). Оларды жоғарғы жақ жүйкесі (CN V2) иннервациялайды. Маңдай синустары көздерден жоғары, маңдай сүйегінде орналасқан, ол маңдайдың қатты бөлігін құрайды. Оларды көз жүйкесі (CN V1) иннервациялайды.

Даму

Параназальды синустар мұрын қуысынан ауамен толтырылған қапшақтар (пневматикалық дивертикулалар) арқылы сүйектің қазу арқылы дамуымен қалыптасады. Бұл процесс туылмас бұрын (іштегі өмір) басталады және организмнің өмір бойына созылады. Эксперименттік зерттеулердің нәтижелері бір ғана синустық остиум (ашылу) бар синустың табиғи желдету жылдамдығы өте төмен екенін көрсетеді. Мұндай шектеулі желдету синусты қорғауы мүмкін, себебі ол шырышты қабықшасының құрғауына кедері келтіреді және жоғары көмірқышқыл газ концентрациясымен және патогендердің кіруі шектеулі стерильді ортаны сақтауға көмектеседі. Сондықтан, максиллярлық синустағы газ құрамы веноздық қанға ұқсас, тыныс алған ауамен салыстырғанда жоғары көмірқышқыл газ және төменгі оттегі деңгейіне ие. Туған кезде тек жоғарғы жақ синусы және этмоидты синус дамыған, бірақ әлі пневматизацияланбаған; олар толыққанды ауамен толу жеті жасқа дейін жүзеге аспайды. Сфеноидты синус үш жаста пайда болады, ал маңдай синустары алты жаста пайда болып, ересек жасқа келгенде толық дамиды.

Қабыну

Параназальды синустар мұрын қуысына кішкентай остия деп аталатын тесіктер арқылы жалғасады. Олар аллергиялық қабыну немесе суық тиген кезде мұрынның кілегейлі қабығы ісіп кетуінен оңай бітеді. Егер мұндай жағдай туса, синустардағы шырыштың қалыпты дренаждалуы бұзылады және синусит пайда болуы мүмкін. Жоғарғы жақ тістерінің артқы жағы жоғарғы жақ синусына жақын орналасқандықтан, егер осы тістердің біреуінде инфекция сияқты ауру процесі болса, ол клиникалық проблемаларға алып келуі мүмкін. Бұл клиникалық проблемалардың бірі – екіншілік синусит, яғни жақын орналасқан тістердің инфекциясы сияқты басқа көзден туындаған синустардың қабынуы. Бұл жағдайларды қан тамырларын тарылтатын, ісінуді азайтатын препараттармен, дәстүрлі мұрынды шаю әдістерімен немесе кортикостероидтармен емдеуге болады.

Қатерлі ісік

Параназальды синустардың қатерлі ісіктері барлық қатерлі ісіктердің шамамен 0,2% құрайды. Осы қатерлі ісіктердің шамамен 80% жоғарғы жақ синусында пайда болады. Ер адамдар әйелдерге қарағанда әлдеқайда жиірек ауырады. Көбінесе бұл жағдай 40-70 жас аралығындағы адамдарда кездеседі. Карциномалар саркомалардан гөрі жиірек кездеседі. Метастаздар өте сирек болады. Сфеноид және маңдай синустарының ісіктері өте сирек кездеседі.

Этимология

Синус – латын тіліндегі бүктеме, қисық немесе шығанақ деген мағынаны білдіретін сөз. Синус функциясымен салыстырыңыз.

Басқа жануарлар

Параназальды синустар көптеген басқа жануарларда да кездеседі, оның ішінде көптеген сүтқоректілерде, құстарда, құс емес динозаврларда және крокодилдерде. Бұл басқа түрлерде синусқа орналасқан сүйектердің құрылымы әртүрлі болады.