Әйелдердің қарулы күштерге қатысуы: АҚШ-тағы заң әйелдерге әскери қызметке тұрақты қатысуға мүмкіндік берді. Екінші дүниежүзілік соғыста 350 мың әйел қызмет етті.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Әйелдер қарулы күштерге интеграциялау туралы заң – әйелдерге Армия, Теңіз күштері, Теңіз жаяу әскерлері және жақында құрылған Әуе күштері қатарында қарулы күштердің тұрақты мүшелері ретінде қызмет етуге мүмкіндік берген АҚШ заңы. Осы заңға дейін әйелдер, медбикелерден басқа, тек соғыс уақытында ғана әскери қызмет атқарған. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде 150 000-нан астам әйел WAVES (Теңіз күштері) және Әйелдер көмекші армия корпусында қызмет етті және заң қабылданған кезде олар әлі де қызметте болды. Сонымен қатар, әйелдер соғыс кезінде Жағалау күзеті құрған SPARS және Теңіз жаяу әскерлерінің әйелдер резервіне қатысты. Барлығы 350 000 американдық әйел Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысып, қызмет етті. Заңның 502-бабы әйелдердің қызметін ұрысқа қатысуы мүмкін әскери ұшақтар мен кемелерге жібермеу арқылы шектеді.
Women's Armed Services Integration Act is a United States law that enabled women to serve as permanent, regular members of the armed forces in the Army, Navy, Marine Corps, and the recently formed Air Force. Prior to this act, women, with the exception of nurses, served in the military only in times of war. During World War II, over 150,000 women had served in the WAVES (the Navy) and the Women's Auxiliary Army Corps and were still serving when the act was enacted. Women also took part in the SPARS, which was created by the Coast Guard, and the Marine Corps Women's Reserve, during the war. In total, 350,000 American women joined and served during World War II. Section 502 of the act limited service of women by excluding them from aircraft and vessels of the Navy that might engage in combat.
Тарих
Бұл заң жобасын 80-ші АҚШ Конгресінде Мэйн штатынан өкілдік еткен, АҚШ Конгресінің екі палатасында қызмет еткен Маргарет Чейз Смит ұсынды. 1948 жылдың қаңтарында заң жобасы Палатаның және Сенаттың Қарулы Күштер комитеттеріне жіберілді. Алайда, Палатада әйелдердің тек резервтік құрамда қызмет етуі керек деп ойлаған қарсыластар болды. Оппозицияның жетекшілері Палатаның Қарулы Күштер комитетінің төрағасы Уолтер Г. Эндрюс және комитеттің басты оппозициялық мүшесі Карл Винсон болды. Бетти Морденнің сөзінше: "Бұл адамдар әйелдердің бейбіт уақыттағы қызметі зерттеліп, бағаланғанға дейін тұрақты армияға қабылдануы тиіс емес деп есептеді". Сол жылы Фрэнсис Лоис Вилоуби, екінші дүниежүзілік соғыста Әскери-теңіз резервінде қызмет еткен және алғашқы әйел дәрігер, лейтенант-коммандер болып тағайындалды. Жыл соңына дейін жүздеген адам әскердегі негізгі дайындықтан өтті. Теңіз корпусы өз бағдарламасын кейбір әйел резервшілерін және екінші дүниежүзілік соғыста Теңіз корпусы әйелдерінің резервінде қызмет еткендерді қабылдау арқылы бастады. "Нью-Йорк Таймс" оларды "Маринеттер" деп атады. Заң қабылданғанына қарамастан, 1949 жылдың қазан айында Армия асыраушы балалары бар аналардың әскери қызметке жарамсыз екенін және 18 жасқа дейінгі балалары бар әйелдердің қызметтен босатылатынын белгітейтін ереже енгізді. Бұл ереже 1970 жылдарға дейін, федералды заңнама балалы әйелдерді қарулы күштерге қосуды белгілегенге дейін күшінде болды. 1998 жылы Арлингтон ұлттық зиратындағы Америкадағы әскери қызметтегі әйелдер (WIMSA) ескерткішінде Әйелдердің қарулы күштер туралы заңының 50 жылдығына арналған салтанатты шара өтті. Қорғаныс министрінің орынбасары Джон Дж. Хамре негізгі сөз сөйледі.
The bill was proposed to the 80th U. S. Congress by Margaret Chase Smith, who served in both houses of the U. S. Congress, representing the state of Maine. The bill went to Armed Services Committees of both the House and Senate in January 1948. However, there were opponents in the House who believed that women should serve in reserve capacity only. The leaders of the opposition were Walter G. Andrews, House Armed Services Committee chairman, and Carl Vinson, the committee's ranking minority member. According to Bettie Morden: "These men believed that women should not be admitted to the Regular Army until their peacetime service could be studied and observed." and later that year commissioned as a lieutenant commander Frances Lois Willoughby, who had served in World War II in the Naval Reserve, its first female doctor. Hundreds began basic training in the Army before the end of the year. The Marine Corps launched its program by inducting some of its women reservists and those who served in the Marine Corps Women's Reserve in World War II. The New York Times referred to them as "'Marinettes'". Despite the passage of the act, the Army established, in October 1949, a regulation that mothers with dependent children were ineligible to serve in the military, and female servicewomen with children under the age of 18 were to be discharged. This regulation remained in place until federal legislation in the 1970s established the inclusion of women with children in the armed forces. In 1998, a ceremony commemorating the 50th anniversary of the Women's Armed Services Act was held at the Women in Military Service for America (WIMSA) Memorial in Arlington National Cemetery. Deputy Secretary of Defense John J. Hamre delivered the keynote address.