Жасырын әскери дайындықтар мен басып алу жоспарлары
Stay-behind
Жасырын әскери дайындықтар: елдер басып алынған жағдайдағы қарсылық қозғалысын ұйымдастыру, тыңшылық және барлау жұмыстары. 2-дүниежүзілік соғыста кең таралған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Үкіметтер күтілетін басып кірулерге дайындық жұмыстарын жасырын түрде бастады.
Clandestine preparations started by governments for anticipated invasions
"Артта қалу" операциясы – бұл елдің кейінірек жау басып алған жағдайда пайдалану үшін өз аумағында құпия агенттерді немесе ұйымдарды орналастыруы. Артта қалған агенттер содан кейін қарсылық қозғалысының негізін құрап, жау тылында тыңшылық қызметін атқарады. Кішкентай операциялар белгілі бір аймақтарды қамтуы мүмкін, бірақ ірі "артта қалу" операциялары бүкіл елдің жаулануына жауап беруді көздеп жасалады. "Артта қалу" – бұл сондай-ақ, арнайы даярланған әскерилердің жау күштеріне жеңіліп, олардың арасында барлау, бақылау, нысананы анықтау және мәлімдеме жинау міндеттерін орындау үшін, көбінесе алдын ала дайындалған жасырын орындардан әрекет етуіне мүмкіндік беретін әскери тактика.
A stay behind operation is one where a country emplaces secret operatives or organizations in its own territory, for use in case of a later enemy occupation. The stay behind operatives would then form the basis of a resistance movement, and act as spies from behind enemy lines. Small scale operations may cover discrete areas, but larger stay behind operations envisage reacting to the conquest of whole countries. Stay behind also refers to a military tactic whereby specially trained soldiers let themselves be overrun by enemy forces in order to conduct intelligence, surveillance, target acquisition, and reconnaissance tasks often from pre prepared hides.
Тарих
Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ірі масштабты жасырын операциялар жүргізілді. Ұлыбритания қосымша бөлімшелер құрды. 1940-жылдардың басында Остік державалары басып алған Совет аумағындағы партизандар да жасырын операцияларға қатысты. Суық соғыс кезінде Солтүстік Атлантика шарты ұйымы (НАТО) координациялады, ал Орталық барлау агенттігі (ЦРУ) және Ұлыбританияның Сыртқы барлау қызметі (SIS) көптеген Еуропа елдерінде құпия жасырын желілер құруға көмектесті, Варшава шарты күштері аймақты басып алған жағдайда оларды белсенді етуді жоспарлады. Мартин Паккардтың сөзіне сүйенсек, олар "қаржыланды, қаруланды және жасырын қарсылық қызметтеріне, оның ішінде саботажға, саяси науқанға және дезинформация таратуға оқытылды". Бұл құпия жасырын ұйымдар (ҚЖҰ) барлау қызметтерінің басшылығымен құрылып, жұмыс істеді және агенттерін азаматтық халықтан таңдады. Батыс елдерінің көптеген жерлерінде, соның ішінде Италия, Нидерланды, Бельгия, Люксембург, Франция, Германия, Швейцария, Норвегия, Австрия және тіпті Иранда арнайы таңдалған азаматтық жасырын желілер немесе ҚЖҰ құрылды. Олар басып алынған (НАТО) аумағында қарсылық, саботаж және барлау жұмыстарын ұйымдастыруға дайындалды. Осы құпия желілердің ең танымалдарының бірі – 1990 жылдың 24 қазанында Италия премьер-министрі Джулио Андреотти мойындаған Италияның "Гладио" операциясы. Италия, Австрия, Германия, Нидерланды және басқа да елдерде осы "құпия армиялардың" пайдалануына берілген көптеген жасырын қару-жарақ қоймалары табылды. 1996 жылға дейін Ұлыбритания Германия үкіметіне Батыс Берлиндегі жасырын қару-жарақ пен техника қоймаларының бар екенін хабарлады. Бұл қоймалардың ішіндегі заттар (неміс) жасырын желілеріне жеткізілген жабдық туралы мәлімет береді. Грюневальд орман қорығындағы екі құпия қоймадан полиция 9 мм пистолеттер мен оқ-дәрілер, пышақтар, навигациялық құралдар, RS 6 "шпиондық радиосы", түрлі нұсқаулықтар, танк пен ұшақтарды анықтау кітаптары, бренди және шоколад, сондай-ақ 1957 жылы швейцариялық майор Ханс фон Дах жазған партизандық соғыс нұсқаулығының көшірмесін тапты. Суық соғыс кезінде әскери жасырын бөлімшелер әдетте ұзақ қашықтықтағы барлау, қадағалау және нысананы анықтау бөлімшелері болды, олар ықтимал соғыстың алғашқы кезеңінде (D-күнінен D+1 5-ке дейін) операциялар жүргізуге арналған. Бұл бөлімшелер жылдам алға жылжып, артқы күзет немесе "агрессивті тежеу күштерімен" байланысып, олар шегінгенде "артта қалады", Варшава шарты әскерлері оларды айналып өтеді. Бұрыннан барланған жасырын орындар мен қару-жарақ, оқ-дәрілер және радиолардың жасырын қоймаларын пайдаланып, олар "статикалық жасырын қадағалау" деп аталатын барлау операцияларын жүргізе бастайды, сондай-ақ жау штабтары, әскерлер шоғырлануы және атомдық қару жүйелері сияқты маңызды нысаналарды анықтайды. Олар сондай-ақ жау колонналары үшін қиындықтар тудыруы мүмкін жерлерде "қирату белдеуі" деп аталатын жерлерде жарылыс жұмыстарын жүргізеді. Тағы бір міндет – құлаған ұшқыштар мен басқа да елге оралуға мұқтаж адамдарға қашуға және құтылуға (E&E) көмектесу. Ұлыбританияның Территориялық армия полктеріндегі SAS және Honourable Artillery Company Батыс Германиядағы Ұлыбритания секторында мұндай жасырын топтарды ұйымдастырды.
Stay behind operations of significant size existed during World War II. The United Kingdom put in place the Auxiliary Units. Partisans in Axis occupied Soviet territory in the early 1940s operated with a stay behind element. During the Cold War, the North Atlantic Treaty Organization (NATO) coordinated and the Central Intelligence Agency (CIA) and the British Secret Intelligence Service (SIS) helped to set up clandestine stay behind networks in many European countries, intending to activate them in the event of Warsaw Pact forces taking over an area. According to Martin Packard they were "financed, armed, and trained in covert resistance activities, including assassination, political provocation and disinformation". These clandestine stay behind organisations (SBOs) were created and run under the auspices of intelligence services and recruited their agents from amongst the civilian population. Specially selected civilian stay behind networks or SBOs were created in many Western countries, including Italy, the Netherlands, Belgium, Luxembourg, France, Germany, Switzerland, Norway, Austria and others, including Iran. They prepared to organize resistance, sabotage and intelligence gathering in occupied (NATO) territory. The most famous of these clandestine stay behind networks was the Italian Operation Gladio, acknowledged by Italian Prime Minister Giulio Andreotti on October 24, 1990. Many hidden weapons caches have been found in Italy, Austria, Germany, the Netherlands and other countries that had been at the disposition of these "secret armies". As late as 1996, the United Kingdom revealed to the German government the existence of stay behind weapons and equipment caches in West Berlin. The content of these caches offer an insight into the equipment supplied to (German) stay behind networks. In two of the secret caches, buried in the Grunewald forest, police found boxes with 9 mm pistols and ammunition, knives, navigation equipment, an RS 6 "spy radio", various manuals, tank and aircraft recognition books, a flask of brandy, and chocolate, as well as a copy of Total Resistance, the guerrilla warfare manual written in 1957 by Swiss Major Hans von Dach. During the Cold War, military stay behind units were usually long range reconnaissance, surveillance and target acquisition units that were specifically earmarked for operations in the early phase of a potential war (D Day to D+1 5). These units would quickly deploy forward, link up with the rear guard or 'aggressive delaying force' and 'stay behind' as these forces withdrew, letting themselves be bypassed by advancing Warsaw Pact troops. Exploiting pre reconnoitred hide sites and caches of arms, ammunition, and radios, they would then start to conduct intelligence gathering operations in what is called static covert surveillance as well as target acquisition for high value targets such as enemy headquarters, troop concentrations, and atomic weapons systems. They would also perform demolition tasks, in what was referred to as the 'demolition belt', at places where bottlenecks were likely to occur for enemy formations. Another task would have been escape and evasion (E&E) assistance to downed pilots and others needing repatriation. The United Kingdom's Territorial Army regiments of SAS and Honourable Artillery Company provided such stay behind parties in the UK's sector of West Germany.