Аманда Ира Алдридж: Британдық әнші, композитор және педагог

Кіріспе

Британдық опера әншісі, педагог және композитор (1866–1956)

Аманда Кристина Элизабет Альдридж, сондай-ақ Аманда Айра Альдридж (10 наурыз 1866 – 9 наурыз 1956) – британдық опера әншісі және педагог, Монтегю Ринг псевдонимімен махаббат әндерін, сюиталарды, самбаларды және жеңіл оркестрлік туындыларды жазған.

Өмір

Аманда Олдридж 1866 жылғы 10 наурызда Лондонның Верхний Норвуд қаласында, афроамерикалық актер Айра Фредерик Олдридж бен оның екінші әйелі, швед Аманда Брандттың үшінші баласы ретінде дүниеге келді. Оның екі әпкесі – Рашель мен Лурана, және екі інісі – Айра Дэниел мен Айра Фредерик болды. Олдридж Лондондағы Корольдік музыка колледжінде Дженни Линд пен Джордж Хеншельден дауыс сабақтарын, ал Фредерик Бридж мен Фрэнсис Эдвард Гладстондан гармония мен контрапунктті оқыды. Оқуын аяқтаған соң Олдридж концерттік әнші, фортепианомен сүйемелдеуші және дауыс сабақтарын беруші ретінде жұмыс істеді. Жұтқыншақтың ауруы концерттік өнерін тоқтатты, ол оқытуға көшті және 1907-1925 жылдар аралығында романтикалық салон стилінде отызға жуық ән шығарды, сондай-ақ басқа стильдердегі аспаптық музыка да жазды. Оның шәкірттерінің арасында Лондонның белсенді қара орта таптарының балалары болды, оның ішінде Джон Барбур Джеймстің қызы Эми Барбур Джеймс, доктор Джон Альсиндордың ұлы Франк Альсиндор және композитор Сэмюэл Колридж-Тейлордың әпкесі Элис Эванс есімдері бар. Оның атақты шәкірттері афроамерикалық орындаушылар Роланд Хейс, Лоуренс Бенджамин Браун, Мариан Андерсон және Пол Робсон, сондай-ақ бермудтық британдық актер Эрл Кэмерон болды. 1930 жылы Робсон Вест-Эндте Отелло рөлін орындағанда, Олдридж қатысып, Робсонға әкесі Айра Олдридждің Отелло рөлінде таққан алтын сырғаларын сыйлады. Олдридж сонымен қатар әнші Ида Шеплиді қолдап, оны әншіден сахналық актерге айналдырды. Аманда 1921 жылы W. E. B. Du Bois-тен екінші Панафрикалық конгреске қатысуға шақыруды қабылдамады, себебі әпкесі, опера әншісі Лурана Олдридж (1860 – 1932) ауырған болатын және оған күтім жасау қажет еді. Ол жолдаған хатында: "Сіз білесіз, әпкем өте осал. Мен бірнеше минуттан артық кетіп қалуға мүмкін емес" деп жазды. The Historian журналының 2020 жылғы күзгі санында Стивен Борн композитордың өмірі мен мансабын "Аманда Айра Олдриджпен бірге" атты суреттелген мақаласында талдады. Борн бұрын Оксфорд ұлттық биографиялық сөздігі үшін Олдридж туралы мақала жазған еді. 2022 жылы Google Олдриджтің есін еске алу үшін Doodle арқылы құрмет көрсетті.

Amanda Aldridge was born on 10 March 1866 in Upper Norwood, London, the third child of African American actor Ira Frederick Aldridge and his second wife, Amanda Brandt, who was Swedish. She had two sisters, Rachael and Luranah, and two brothers, Ira Daniel and Ira Frederick. Aldridge studied voice under Jenny Lind and George Henschel at the Royal College of Music in London, and harmony and counterpoint with Frederick Bridge and Francis Edward Gladstone. After completing her studies, Aldridge worked as a concert singer, piano accompanist, and voice teacher. A throat condition ended her concert appearances, and she turned to teaching and published about thirty songs between the years 1907 and 1925 in a romantic parlour style, as well as instrumental music in other styles. Among her pupils were the children of London's politically active Black middle classes, including Amy Barbour James, daughter of John Barbour James, Frank Alcindor son of Dr. John Alcindor, and composer Samuel Coleridge Taylor's sister Alice Evans. Her notable students included African American performers Roland Hayes, Lawrence Benjamin Brown, Marian Anderson and Paul Robeson, and Bermudian British actor Earl Cameron. In 1930, when Robeson performed as Othello in the West End, Aldridge was in attendance, and gave Robeson the gold earrings that her father Ira Aldridge had worn as Othello. Aldridge also took the singer Ida Shepley under her wing and converted her from a singer to a stage actor. Amanda cared for her sister, the opera singer Luranah Aldridge (1860 – 1932), when she became ill, declining an invitation in 1921 from W. E. B. Du Bois to attend the second Pan African Congress, with a note explaining: "As you know, my sister is very helpless. I cannot leave for more than a few minutes at a time." In the Autumn 2020 edition of The Historian, Stephen Bourne assessed the composer's life and career in an illustrated feature "At home with Amanda Ira Aldridge". Bourne had previously written Aldridge's article for the Oxford Dictionary of National Biography. In 2022, Google honoured Aldridge's memory with a Doodle.

Стиль

Олдридж ларингит салдарынан дауысы зақымданғаннан кейін әншілік карьерасын аяқтап, музыка жазу және оқытумен айналысты. Ол негізінен романтикалық үлгідегі үй музыкасын жазды, бұл орта таптың үйлерінде, көбінесе әуесқой әншілер мен пианистер орындаған танымал музыка түрі еді.