Банкроттықтан босату: негізгі мәліметтер мен тарихы
Bankruptcy discharge
Банкроттықтан босату – қарыздардан заңды түрде арылу жолы. Бұл процесте сіздің қарызыңыз жойылады, кредиторлар сізден ақша талап ете алмайды. Жаңа қаржылық бастау!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Банкроттықтан босату – жеке тұлғаны немесе бизнесті кредиторларға тиесілі белгілі бір қарыздар мен міндеттемелерден босататын сот шешімі. Яғни, бұл заңды процедура борышкердің банкротқа өтініш бермес бұрынгі белгілі бір қарыздарды төлеу міндеттемесін жояды. Банкроттықтан босату шешімі қабылданғаннан кейін борышкер босатылған қарыздарды қайтаруға заңды түрде міндетті емес, ал кредиторларға осы қарыздарды өндіріп алуға тырысуға тыйым салынады. Бұл борышкердің қаржылық жағдайына жаңа серпіліс алып, ауыр қарыз жүгінсіз алға жылжуға мүмкіндік береді. Борышкер босатылған қарыздар бойынша жеке жауапкершілікке тартылмаса да, кепілді кредитор борышкердің мүлкіне қатысты сот күшін жойған кез келген кепілдіктерді немесе мүліктік құқықтарды талап ете алады. Мысалы, егер борышкер кепілдік мүлікті сатса, кепілді кредитор сатудан түскен қаражатты алуға құқылы. Барлық қарыздар банкроттық процедурасында толығымен өтелмейтінін ескеру қажет. Сонымен қатар, борышкердің босатуға құқығын алуы үшін, мысалы, кредиттік кеңес алу және басқа да заңдық талаптарды орындау сияқты белгілі бір шарттарды орындауы керек. Борышкер босату шешімі алғаннан кейін, қарыз енді заңды күшін жойған болса да, оны өз еркімен қайтаруға құқылы. Мұндай жағдай көбінесе борышкердің кредитормен, мысалы, туысымен немесе дәрігермен ерекше қарым-қатынасы болған кезде кездеседі. Егер борышкер босату туралы шешімді жоғалтса, ол құжаттың көшірмесін банкроттық сотының кеңсесінен сұрап алуға құқылы. Әдетте, құжаттарды алу және куәландыру үшін белгілі бір төлем қажет болады. Кейбір банкроттық соттар PACER жүйесін пайдаланады, онда борышкер босату туралы шешімге электрондық түрде қол жеткізе алады.
A bankruptcy discharge is a court order that releases an individual or business from specific debts and obligations they owe to creditors. In other words, it's a legal process that eliminates the debtor's liability to pay certain types of debts they owe before filing the bankruptcy case. Once a bankruptcy discharge is granted, the debtor is no longer legally required to pay back the discharged debts, and creditors are prohibited from attempting to collect on those debts. This means that the debtor can have a fresh financial start and move forward without the burden of overwhelming debt. Although the debtor is not personally liable for discharged debts, a secured creditor can claim any liens or property interest in the debtor's property that have not been made unenforceable by the courts. For example, if the debtor sells a property lien, the secured creditor is entitled to receive payment from the sale. It's important to note that not all debts are dischargeable in bankruptcy. Additionally, there are specific requirements that a debtor must meet to be eligible for a discharge, such as completing credit counseling and complying with other legal requirements. A debtor who has received a discharge may voluntarily repay any discharged debt, even though the debt is no longer legally enforceable. This is common when the debtor has a special relationship with the creditor, such as a family member or doctor. If the debtor loses the discharge order, the debtor can request a copy of the document from the clerk of the bankruptcy court that entered the order. Typically, fees are associated with the retrieval and certification of the documents. Some bankruptcy courts may use the PACER system, where the debtor can access the discharge order electronically.
Тарих
Құрама Штаттардағы банкроттық заңның тарихы ерте колониялық дәуірге дейін жетеді. Бұл заң Англия заңдарының үлгісімен жасалған, онда банкроттық заңдары 1542 жылдан бері қалыптасқан. АҚШ-та банкроттық туралы алғашқы заң 1800 жылы қабылданды, содан бері заң көптеген қайта қараулар мен толықтыруларға ұшырады. АҚШ Конституциясының I бабының 8-тармағы, 4-тармақшасы федералды үкіметке ұлттық банкроттық заңын жасауға және бақылауға өкілеттік берді. Бұрын банкроттық заңдары несие берушілердің мүддесін қорғауға, ал емес борышкерлерге арналған еді. АҚШ-тың банкроттық туралы алғашқы заңы, 1800 жылғы Банкроттық заңы деп белгілі, борышкердің мүлкін сатуды және түскен қаражатты борышкердің кредиторларына бөлуді көздеді, сондай-ақ қарыздарды өтеуді қамтамасыз етпеді. Бұл заң үш жыл өткен соң борышкерлерге тым қатал болғандықтан күштен шығарылды. 1838 жылы АҚШ үкіметі жаңа банкроттық заң қабылдады, ол борышкерлерге өз еркімен банкротқа өтініш беруге және белгілі бір қарыздардан босатуға мүмкіндік берді. Алайда, бұл заң да бірнеше жылдан кейін борышкерлерге тым кешірімді болғандықтан жойылды. 1898 жылғы Банкроттық заңы АҚШ-тағы қазіргі банкроттық заң жүйесін құрды. Бұл заң өз еркімен де, мәжбүрлеп те банкротқа түсуге және белгілі бір қарыздарды өтеуге мүмкіндік берді. 1898 жылғы заң банкроттық соттарын құрды және банкроттық істерді бақылау үшін банкроттық сенімдісінің лауазымын орнатып берді. Содан бері АҚШ-тағы банкроттық заң бірнеше маңызды өзгерістерге ұшырады. 1978 жылы Банкроттық реформа туралы заң қабылданды, ол қазіргі 7-тарау, 11-тарау және 13-тарау банкроттық жүйесін құрды. Банкроттық құқық бұзушылықты болдырмау және тұтынушыларды қорғау туралы заң (BAPCPA) 2005 жылы қабылданды, ол банкроттық заңға маңызды өзгерістер енгізді, соның ішінде 7-тарау бойынша банкротқа түсуге қойылатын талаптарды қатаңдатты және борышкерлерге қосымша талаптар қойып, олардың белгілі бір қарыздарды өтеу мүмкіндігін шектеді.
The history of bankruptcy law in the United States dates back to the early colonial era. This law was modeled after the laws of England, where bankruptcy laws have existed since 1542. The first bankruptcy law in the United States was enacted in 1800, and since then, the law has undergone numerous revisions and amendments. Article I, § 8, cl. 4 of the U. S. Constitution empowered the federal government to create and oversee a national bankruptcy law. Previously, bankruptcy laws were designed to benefit creditors rather than debtors. The first U. S. bankruptcy law, known as the Bankruptcy Act of 1800, provided for liquidating the debtor's assets and distributing the proceeds to the debtor's creditors and did not provide for a discharge of debts. This law was repealed just three years later due to concerns that it was too harsh on debtors. In 1838, the U. S. government enacted a new bankruptcy law, which allowed debtors to file for bankruptcy voluntarily and provided for the discharge of certain debts. However, this law was also repealed just a few years later due to concerns that it was too lenient on debtors. It was in the Bankruptcy Act of 1898 that the modern system of bankruptcy law in the United States was established. This law provided for both voluntary and involuntary bankruptcy and allowed for the discharge of certain debts. The 1898 Act also established bankruptcy courts and created the position of a bankruptcy trustee to oversee bankruptcy cases. Since then, bankruptcy law in the United States has undergone several significant revisions. In 1978, the Bankruptcy Reform Act was enacted, which created the current system of Chapter 7, Chapter 11, and Chapter 13 bankruptcies. The Bankruptcy Abuse Prevention and Consumer Protection Act (BAPCPA) was enacted in 2005, which made significant changes to the bankruptcy law, including stricter eligibility requirements for Chapter 7 bankruptcy and additional filing requirements for debtors limiting the ability of debtors to discharge certain debts.
Банкроттық есептен шығару түрлері
7-тарау бойынша банкрот болатын адамның борышын толығымен жоюға абсолютті құқығы жоқ. Кредитор немесе мүлікті басқарушы борыштың жоюына қарсылық білдіре алады. Кредитор борыштың жоюына қарсылық білдіру үшін банкроттық соты жіберген хабарламада көрсетілген мерзімге дейін шағымдануы керек. 7-тарау бойынша банкрот болатын адамдардың 90%-дан астамы борыштарынан босатылады. Егер банкрот болатын адам екінші өтініш беруге дейін сегіз жыл ішінде 7-тарау немесе 11-тарау бойынша бұрын босатылған болса, сот босатуды қабылдамайды. Егер банкрот болатын адам екінші іс қозғалғанға дейін алты жыл ішінде 12-тарау немесе 13-тарау бойынша босатылған болса, егер ол бұрынғы істе рұқсат етілген кепілсіз талаптардың барлығын толығымен төлемеген болса немесе бұрынғы істегі жоспар бойынша рұқсат етілген кепілсіз талаптардың кем дегенде 70%-ын жақсы ниетпен және бар күшімен төлеген болса, онда босату мүмкін. 12-тарау және 13-тарау бойынша банкрот болатын адам жоспар бойынша барлық төлемдерді аяқтағаннан кейін босатуға құқылы. Егер банкрот болатын адам 13-тарау бойынша өтініш бергеннен кейін қажетті жеке қаржы курсын аяқтамаса, ол босатуға құқылы болмайды. 13-тарау бойынша борыштардың шамамен 25-40%-ы босатылады.
In a Chapter 7 case, the debtor has no absolute right to discharge. A creditor or trustee may file an objection to the discharge of the debt. To object to a discharge, a creditor must file a complaint before the deadline outlined in the notice sent by the bankruptcy court. More than 90% of Chapter 7 debtors receive a discharge of debts. The court would deny a discharge in a subsequent Chapter 7 case if the debtor received a previous discharge under Chapter 7 or Chapter 11 filed within eight years of the second filing of the petition. If the debtor received a discharge in a Chapter 12 or Chapter 13 case filed within six years of the second case filing unless the debtor paid all allowed unsecured claims in the earlier case in full or if the debtor made at least 70% of the allowed unsecured claims in the previous case's plan with good faith and best effort by the debtor. In Chapter 12 and Chapter 13 cases, the debtor is usually entitled to a discharge upon completing all payments under the plan. If the debtor fails to complete a required personal finance course after filing a Chapter 13, they will be ineligible for their discharge. Roughly 25 40% of Chapter 13 debts receive a discharge.
Банкроттық есептен шығарудан ерекшеліктер
7, 11 және 12-тараулар бойынша төлемнен босатылмайтын 19 түрлі қарыз бар. §523 бойынша банкроттық рәсімдерінде әдетте төлемнен босатылмайтын бірнеше қарыз түрлері бар. Оларға жалақыдан ұсталатын салықтар, студенттік несиелер, бала асырау төлемдері, алименттер, сондай-ақ алаялық немесе қасақана жасалған құқық бұзушылықтан туындаған қарыздар жатады. Мемлекеттік органдар тағайындаған айыппұлдар мен өтемақылар үшін, сондай-ақ өзге біреудің мүлкіне немесе денсаулығына қасақана келтірілген зиян үшін талап етілетін қарыздар банкроттық арқылы төленбейді. Банкроттық тізімінде көрсетілмеген немесе рәсімдер кезінде қасақана жасырылған қарыздар да банкроттық арқылы төленбейді. 13-тарауда, бірақ 7-тарауда төлемнен босатылатын қарыздарға мүлікті қасақана зақымдаудан туындаған қарыздар, төленбеген салық міндеттемелерін өтеу үшін алынған қарыздар және ажырасу немесе бөлек тұру кезіндегі мүлік бөлісінен туындаған қарыздар кіреді.
There are 19 categories of debt excepted from discharge under Chapter 7, 11, and 12. Several types of debts are generally not dischargeable in bankruptcy under §523. These include certain taxes, such as payroll taxes, student loans, child support, alimony, and debts arising from fraud or intentional wrongdoing. Debts owed for fines and penalties imposed by government agencies, debts owed for willful or malicious injury to another person or property are not dischargeable in bankruptcy. Debts not listed on the bankruptcy schedules or debts intentionally concealed in the proceedings cannot be discharged in bankruptcy. Debts dischargeable in Chapter 13 but not in Chapter 7 include debts for willful and malicious injury to property, debts incurred to pay non dischargeable tax obligations, and debts arising from property settlements in divorce or separation proceedings.
Босатуды жою
Кейбір жағдайларда сот босатуды жоюға құқылы. Мысалы, сенімді тұлға, кредитор немесе АҚШ сенімді тұлғасы борышкердің алаяқтық әрекеттері, банкроттық активтерге жататын мүлікті жасыруы немесе тексеру кезінде ақпарат бермеуіне байланысты босатуға шағымдануы мүмкін. Әдетте, шағымданушы тарап босатуды жою үшін босату туралы шешім шыққан күнден бастап бір жыл ішінде немесе сот ісі жабылғанға дейін өтініш беруі керек. 11, 12 және 13-тарауларда, егер борышкер алаяқтық жолмен босатылса, сот бұйрықты күштен шығаруға құқылы. Сот айыптаулардың шындығын анықтайды және егер олар расталса, босатуды жою туралы шешім қабылдайды.
Under certain circumstances, the court has the power to revoke a discharge. For example, when a trustee, creditor, or the U. S. trustee appeals the discharge based on the debtor's fraudulent activity, failure to disclose property that would belong to the bankruptcy estate, or failure to provide information during an audit. Typically, the appealing party must file within a year of the discharge or before the case is closed to revoke the discharge. In Chapter 11, 12, and 13 cases, the court can cancel the order if the debtor receives a discharge because of fraud. The court will determine if the allegations are true and, if so, will decide whether to rescind the discharge.
Банкроттық бойынша басқа да босатулар
АҚШ-та банкроттық іс жүргізу кезінде банкроттық мүлікке (борышкерден өзгеше) тиесілі салықтар бойынша сенімдіге, борышкерге, борышкердің кез келген ізбасарына және (2005 жылғы 17 қазанда немесе одан кейін басталған істер үшін) банкроттық мүлікке арнайы босату қарастырылады. Іс аяқталғаннан кейін сенімді (бар болса) сенімді ретінде босатылуы мүмкін.
In the United States, with respect to taxes incurred by the bankruptcy estate (as opposed to the debtor) during case administration, a specialized discharge for the trustee, the debtor, any successor to the debtor, and (for cases commenced on or after October 17, 2005) the bankruptcy estate is provided in
At the conclusion of a case the trustee (if any) may be discharged as trustee under .