Христиан дініндегі құдайлық мәселесі туралы пікір таласы
Lordship salvation controversy
Христиан дініндегі құдайлық сақталу дауы – иман мен амалдың қарым-қатынасына қатысты теологиялық пікір келіспеушілік. Евангелиялықтар арасындағы маңызды мәселе.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Христиандық ішіндегі теологиялық дау
Theological dispute within Christianity
Иелікті құтқару туралы дау (сонымен қатар иелікті дау деп аталады) – христиандық ішінде сенім мен амалдың арақатынасына қатысты сотериологиялық мәселе бойынша туындаған теологиялық дау. Бұл пікір таласы кем дегенде 1980 жылдан бері Солтүстік Америкадағы кейбір конфессиялық емес және евангелистік шіркеулерде байқалып келеді.
The lordship salvation controversy (also called lordship controversy) is a theological dispute regarding a soteriological question within Christianity on the relationship between faith and works. This debate has been notably present among some non denominational and Evangelical churches in North America at least since the 1980s.
Өмірбаян
"Рақым ғана" және "сенім ғана арқылы" – протестанттық реформацияның бес solae-ының екеуі. Көптеген протестанттар осы тіркестерді ерекше протестанттық деп санайды, ал Иеміздік құтқарылу туралы дау евангелистік протестанттық мағынада адамның "құтқарылуы" үшін рақым мен сенімге не кіруі және ненің қабылдамауы керектігіне қатысты. Не кіруі керек деген тіл бүкіл пікірталасқа еніп, көбінесе түсініктердің мағынасынан адамның тәжірибесіне ауысады; осылайша, "Құдай өзінің құтқару жұмысының бір бөлігі ретінде өкініш, сенім, киелілік, мойынсұну, адалдық және соңында даңқ беруді тудырады. Ол осы элементтерді тудыруда адамның күш-жігеріне тәуелді емес, сондықтан олардың бірінің болмауы құтқару жұмысының нәтижесі бола алмайды." Колостықтарға 2:6-дағы GNB-нің қабылдану тілі және кең таралған NIV-дегі қабылдау тілі ескеріле отырып, мысалы, NIV-ге негізделген зерттеу осы қабылдаудың қандай екенін түсіндірді. Джон Ф. Макартур кіші, өз кезегінде, мұндай қабылдаудың Мәсіхке бей-жайсыздық емес, белсенді мойынсұну екенін үйретті, бұл ағылшын тіліндегі "Иеміз ретінде қабылдау" деген сөздің шын мәнісін түсінудің жолы ретінде ұсынылды. Дегенмен, "Иеміз ретінде" деген тіркес даудың жалғыз метафорасы емес. 1959 жылы "Мәңгілік" журналында Мәсіхтің "болуы" керек деген тақырыпта пікірталасты қоздырған және осы идиоманы қолданған екі мақала жарияланды. Бұл сұрақ Мәсіхті қабылдаған адам үшін Мәсіхтің қандай болуы керек: ол "Иеміз" болуы керек пе, "Құтқарушы" болуы керек пе, әлде екеуі де ме? Он жылдан кейін (1969 ж.) Чарльз Райри осы идиоманы 1959 жылғы қыркүйектегі "Етернити" журналындағы мақалалардың атауын сөзбе-сөз келтіріп, тарау тақырыбы ретінде қолданды. Осы идиома, Мәсіхтің қандай болуы керек, Мәсіхтің қандай екендігіне байланысты құтқарылу үшін не қажет екенін анықтау және талқылау үшін пайдаланылды. Бір автор, Артур В. Пинк (1886–1952), Мәсіхтің Иеміздігін оған толық бағынумен байланыстырды, бұл бастапқыдағы қажетті шарт. 1988 жылы Джон Ф. Макартур кіші "Исаның Ізгі хабары" кітабының бірінші басылымын жариялады. Құтқарылуды оның нәтижесімен және құтқарылудың сөзсіз тудыратынымен анықтап (тек даңқ емес, жақсы амалдар, өкініш, сенім, киелілік, мойынсұну және адалдық), кітап пікірталас ауқымын кеңейтіп қана қоймай, оның мәнін де кеңейтті – мәсіхші өмірінде ненің қажет екендігі және кімнің не істейтіні туралы сұрақтарға дейін. Евангелиедегі мойынсұну тілі де мәселеге айналды. "Бос рақым" теологиясы түрлі қарсы немесе қайшы пікірлерді біріктіретін ұғымға айналды, кейде Иеміздік құтқарылуды заңдық деп санайды, ал кейде оған одан да күшті қарсылық білдіреді, мысалы, қажетті мойынсұнудың дәрежесі, сапасы және ағымдағы көрінісі туралы нақты емес деп айыптайды.
"By grace alone" and "through faith alone" are two of the five solae of the Protestant Reformation. Many Protestants affirm these phrases as distinctively Protestant, whereas the Lordship Salvation controversy concerns what grace and faith must include, and what they must exclude, for a person to "have salvation" in the evangelical Protestant sense. The language of what must be included permeates the whole debate and is often transferred from the meaning of the concepts to the status of someone's experience; thus, "As a part of his saving work, God will produce repentance, faith, sanctification, yieldedness, obedience, and ultimately glorification. Since he is not dependent on human effort in producing these elements, an experience that lacks any of them cannot be the saving work of God. "Given the accepting as phraseology of the popular GNB of Colossians 2:6, and the receiving as phraseology in the widely popular NIV of Colossians 2:6, an exegesis based on the NIV, for example, offered an explanation of what manner of receiving this was. John F. MacArthur Jr, in turn, taught that such a receiving was both non passive toward Christ and actively submissive to Christ, offering this as a way of understanding the English idiom, of what receiving a person "as" Lord, really means. Yet the "as Lord" language was not the only metaphor for the controversy. In 1959, Eternity featured a twin set of articles which ignited the debate and the use of the idiom from the titles: what Christ must "be." This asked what Christ must "be" to the one accepting Christ: must he "be Lord" to "be Savior," both, etc. Ten years later (1969), Charles Ryrie used this idiom in a chapter title, verbatim, quoting exactly the title of the articles in Eternity Magazine, September, 1959. This idiom, what Christ must "be", was used to derive and discuss the implications for salvation associated with what Christ is. One author, Arthur W. Pink (1886–1952), had already associated Christ's Lordship with surrendering to it as a sine qua non at the initial point. In 1988, John F. MacArthur Jr published the first edition of The Gospel According to Jesus. By defining salvation by what it produces and what salvation will not fail to produce, (not only glorification, but good works, repentance, faith, sanctification, yieldedness, and obedience) the book not only heavily spread the extent of the debate, but the debate expanded in scope, from questions about conversion issues, to questions about what is also necessary, and who it is who does what, throughout the Christian life. Using surrender language in the gospel became another issue. Free Grace theology became an umbrella term for a variety of opposing or contrasting positions, sometimes arguing that Lordship salvation was legalistic, sometimes more opposed to it than that, for example, faulting it for not being specific about what degree, quality, and current visibility there must be to the necessary obedience.
Алдын ала өнімдер
Ричард Бакстердің неономиандығы да осындай дау тудырды, және Лордтық құтқарылу осымен салыстырылады. Антиномиандық дау қазіргі Лордтық құтқарылу туралы дауға тарихтағы ең жақын нұсқа болып табылады.
A similar controversy was caused by the Neonomianism of Richard Baxter, to which Lordship salvation has been compared. The Antinomian controversy is the most similar controversy in history to the modern Lordship salvation controversy.
Өмірбаян
Реформациялық дәстүрдің өкілдері және олардың арминийлік протестанттармен құтқарылуда адамның қатысу рөлі туралы тарихи даулары, көптеген кальвинистер Августин британдық монах Пелагийға қарсы жазған еңбектеріндегі алғашқы күнә мәселесімен байланыстыратын пікірталас, реформациялық ғалымдар мен шіркеу басшыларына олар жалған жақсы хабар деп санайтын нәрсеге қарсы тұру үшін интеллектуалдық дәстүр сыйлады. Льюис Сперри Чейфердің 1948 жылғы жүйелі теологиясында құтқарылу мәселесінің бастапқы түрлену аспектісі туралы алғашқы талқылау өтті, ол "Құдайға сену және мойынсұну" фразасын қолданды (және сынға алды). А. В. Пинк те осы тілді қолданды, бірақ кейінірек талқыланған "мойынсұну" және "Лордшип" терминдерін болжады (және қолдады). Сондықтан, 'Лордшип құтқарылу' термині Макартурдың 1988 жылғы кітабының бірінші басылымынан бұрын пайда болды, мүмкін 1959 жылғы Эверетт Ф. Харрисон мен Джон Стотт арасындағы Eternity журналындағы (1959 жылғы қыркүйек) дебаттан кейін.
Figures of the Reformed tradition and their historical dispute with Arminian Protestants over a person's participatory role in salvation, a debate which many Calvinists identify with the original sin issue Augustine wrote of in his polemics against the British monk Pelagius, gave Reformed scholars and church leaders an intellectual tradition from which to oppose what they considered a false gospel. An early discussion about the initial conversion aspect of the Lordship salvation issue was in the 1948 systematic theology of Lewis Sperry Chafer, using (and criticizing) the phrase "believe and surrender to God". A. W. Pink, also used this language, but anticipated (and advocated) key terms in the later debate, speaking of both 'surrender' and 'Lordship'. Therefore, the use of the term 'Lordship salvation' came before the first edition of MacArthur's 1988 book, possibly after the 1959 debate in Eternity magazine, Sep 1959, between Presbyterian Everett F. Harrison, a professor at Fuller Theological Seminary, and John Stott, an Anglican theologian.
Қазіргі заманғы дау
Бұл дау 1980 жылдардың соңында евангелистік әлемнің назарына түсті, Джон Ф. МакАртур 1980 жылғы Гэллап сауалнамасы бойынша американдықтардың үштен бірінің «қайта туылғанмын» деп мәлімдегені миллиондаған адамның адасқа түскенін, жалған және жанды жоятын сенімге ие екенін көрсетті. Бұл мәселеге қатысты көптеген жауаптар жарияланды, әсіресе діни семинариялардың оқытушыларынан. Мысалы, Даррел Л. Боктың «Исаның Ізгі хабары» кітабының 1988 жылғы басылымына жасаған алғашқы шолуы 1989 жылғы қаңтар-наурыз айларындағы Bibliotheca Sacra журналында жарық көрді. Сондай-ақ 1989 жылы Чарльз Райри «Осылайша зор құтқарылу» және Зейне С. Ходжес «Толығымен еркін!» кітаптарын шығарды – Иеміздік құтқарылуға қатысты Киелі кітаптағы жауап. 1989 жылғы екі кітаптың жарық көргені тікелей пікірталасты авторларының түсіндірмелерімен шектеді, бірақ Бок мақаласы МакАртурдың кітабымен келіспеушілік және келісімге қатысты нақты тұжырымдармен қатар, «оқушы» және «Иеміздік» сияқты терминдердің анықтамалық талқылауын қосты және талқылауға шамадан тыс айту сияқты риторикалық тәсілдерді енгізді. Бірақ осыдан кейін көп ұзамай, 1992 жылы МакАртурдың еңбегінің қайта қарастырылған басылымынан бұрын, реформаланған семинариялардың әртүрлі факультеттерінен алынған жауаптар жинағы жарық көрді. Бұл жинақта Макартур мен Ходжеске, әсіресе Майкл Хортонның «Кітапты мұқабасынан бағаламаңыз» деген үлесіне сын-пікірлер кірді.
The controversy moved to the forefront of the evangelical world in the late 1980s when John F. MacArthur argued that the one third of all Americans who claimed to be born again according to a 1980 Gallup poll reflected millions who are deceived, possessing a false, soul destroying assurance. There was much published response, particularly from seminary faculty. For example, an early review of the 1988 edition of The Gospel According to Jesus appeared in a Jan–Mar 1989 Bibliotheca Sacra article by Darrell L Bock. Also in 1989, Charles Ryrie published So Great Salvation and Zane C. Hodges published Absolutely Free! A Biblical Reply to Lordship Salvation. The two 1989 book publications confined the direct debate largely to their authors' footnotes, but the Bock article, in addition to specifically giving points of disagreement and agreement with MacArthur's book, added definitional discussion of terms such as "disciple" and "Lordship," and introduced the consideration of rhetorical devices such as overstatement, into the discussion. Yet very soon on their heels, in 1992 before the revised edition of MacArthur's work, an anthology of responses from various faculty of reformed seminaries appeared on the subject and include criticisms of both MacArthur and Hodges, especially in Michael Horton's contribution, "Don't Judge a Book by its Cover."