Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық кино актері және режиссері (1881-1953) Фрэнсис Форд (туған Фрэнсис Джозеф Фини; 14 тамыз 1881 - 5 қыркүйек 1953) - американдық кино актері, жазушы және режиссер. Ол режиссер Джон Фордтың ұстазы және аға ағасы болды. Ол актер, режиссер және продюсер ретінде Голливудтың алғашқы кинорежиссерлерінің бірі болды. Ол ағасы Джонның көптеген фильмдерінде кейіпкер ретінде, соның ішінде The Informer (1935), Young Mr. Lincoln (1939) және The Quiet Man (1952) фильмдерінде де ойнады. Ол "Окс Боу" оқиғасында линчтелгендердің бірі ретінде естен кетпес өнер көрсетті.
American film actor and director (1881–1953)
Francis Ford (born Francis Joseph Feeney; August 14, 1881 – September 5, 1953) was an American film actor, writer and director. He was the mentor and elder brother of film director John Ford. As an actor, director and producer, he was one of the first filmmakers in Hollywood. He also appeared in many of his brother John's movies as a character actor, including The Informer (1935), Young Mr. Lincoln (1939) and The Quiet Man (1952). He gave a memorable performance as one of the men who are lynched in The Ox Bow Incident.
Өмірбаян
Ол Франсис Джозеф Фини 1881 жылы 14 тамызда Портлендте, Мэн штатында Джон Августин Фини мен Барбара "Абби" Курранның ұлы болып дүниеге келді. Ирландиялық иммигрант Джон Фини 1854 жылы 15 маусымда Ирландияның Галвей графтығындағы Спиддал ауылында дүниеге келген. 1878 жылы Джон Портлендке (Мэн штаты) көшіп барып, 42-ші Центр-стритте адал сауда дүкені ретінде көрінген салон ашты. Кейінгі жылдары Джон тағы төрт кітапхана ашқан. Фрэнсис Фини испан-американ соғысында АҚШ армиясында қызмет етті, бірақ кәмелетке толмағандығы үшін үйге жіберілді. Портлендтен кетіп, Нью-Йорктегі кино бизнесіне кіріп, Дэвид Хорсли мен Ал Кристи үшін жұмыс істеді. Техасқа көшіп келіп, Гастон Мелиестің басшылығымен "Star Film Company" компаниясының Сан-Антонио операциясының құрамында болды. Фини өзінің "Форд" атты атымен автокөліктен танымал. Сан-Антониодан Лос-Анджелеске көшіп келген Фрэнсис Голливудтағы мансабын Томас Х. Инс үшін Инс бисон студиясында жұмыс істеп, батыс фильмдерін түсіріп, сонда ойнаған.
He was born Francis Joseph Feeney in Portland, Maine on August 14, 1881, the son of John Augustine Feeney and Barbara "Abbey" Curran. An Irish immigrant, John Feeney was born in the village of Spiddal, County Galway, Ireland, on June 15, 1854. By 1878, John had moved to Portland, Maine, and opened a saloon, at 42 Center Street, that used a false front to pose as grocery store. John opened four others in following years. Francis Feeney served in the United States Army in the Spanish–American War but was sent home for being underage. Leaving Portland, he drifted into the film business in New York City, working for David Horsley and Al Christie. Moving to Texas, he was part of the Star Film Company's San Antonio operation under Gaston Méliès. Feeney adopted his stage name "Ford" from the automobile. Moving to Los Angeles from San Antonio, Francis began his Hollywood career working for Thomas H. Ince at Ince's Bison studio, directing and appearing in westerns.
Жұмыс
Амбициоз және өнімді, Фордтың ертедегі жұмысында ол өзін Джордж Армстронг Кастер, Шерлок Холмс (жас ағасы доктор Уотсонмен) және Абрахам Линкольн рөлдеріне қосты, бұл рөлде ол маманданды. 1912 жылы Форд Томас Инспен бірге режиссерлік қызмет атқарды. Инс Фордтың еңбегі үшін өздеріне кредит алып жүргені тез арада белгілі болды, сондықтан 1913 жылы Форд Карл Лэммлдің өткен жылы құрған киностудиясы Universal Film Manufacturing Co. компаниясына көшті. Оның 1913 жылы шыққан "Люсиль Лав, Мистериялы қыз" - Универсалдың алғашқы сериясы және Фордтың әріптесі және сүйіктісі Грейс Куннардтың қатысуымен шыққан өте танымал сериялардың алғашқысы. 1915 жылғы "Сынған монета" сериясы танымал сұранысқа сәйкес 15 эпизодтан 22 эпизодқа дейін кеңейтілді және Фордтың мансабының биіктігін білдіреді. 1917 жылы Форд қысқа уақытқа созылған тәуелсіз компанияны - Фордарт Филмс-ті құрды, ол Фил Келлимен Америка арқылы 1918 жылы Берлинді шығарды және қысқа уақытқа Сансет бульвары мен Говер көшесінде өзінің студиясын ашты. Сонымен қатар, Форд өзінің кіші інісіне кеңес берді, бір-бірінің жобаларында жазушылар, режиссерлер және актерлер ретінде жиі жұмыс істеді, бірақ 1917 жылдың басында Джонның жұлдызының көтеріліп жатқаны анық болды. Франктың режиссерлік стилі сериалдарға жарамды болды, бірақ дамымады. Фордтың соңғы режиссерлік еңбегі 1928 жылы "Жүректің шақыруы" үшін, "Динамит шайтанның иті" үшін 50 минуттық көлік. Форд 400-ден астам фильмде ойнаған болуы мүмкін, оның көптеген ертедегі кредиттері нашар құжатталған және жоғалған болуы мүмкін.
Ambitious and prolific, in Ford's early work he cast himself as George Armstrong Custer, Sherlock Holmes (with his younger brother as Dr. Watson) and Abraham Lincoln, a role in which he specialized. By 1912, Ford was directing alongside Thomas Ince. It rapidly became clear that Ince was routinely taking credit for Ford's work, so in 1913, Ford moved over to the Universal Film Manufacturing Co., a movie studio founded by Carl Laemmle the previous year. His 1913 Lucille Love, Girl of Mystery was Universal's first serial, and the first of a string of very popular serials starring Ford's collaborator and lover Grace Cunard. The 1915 serial The Broken Coin was expanded from 15 to 22 episodes by popular demand, and likely represents the height of Ford's career. In 1917, Ford founded a short lived independent company, Fordart Films, which released the 1918 Berlin via America with Phil Kelly, and briefly opened his own studio at Sunset Boulevard and Gower Street. At the same time, Ford mentored his younger brother, collaborating frequently as writers, directors and actors in each other's projects, but as early as 1917, it was clear that John's star was on the rise. Frank's directorial style remained suitable for serials, but failed to evolve. Ford's final known directorial credit is for the 1928 The Call of the Heart, a 50 minute vehicle for "Dynamite the Devil Dog". Ford may have acted in over 400 films, with many of his early credits poorly documented and probably lost.
Қасиетті актер
1920-жылдардың аяғынан бастап және келесі екі онжылдықта Форд қарлы кейіпкер актері және біт ойыншы ретінде мансабын сақтады. Ол көбінесе Джеймс Уэйлдің 1931 жылы түсірілген "Франкенштейн" фильміндегі сияқты кредиті жоқ. Оның ең есте қаларлық рөлдерінің бірі - "Окс Боу Инцидент" (1943) фильміндегі ақылсыз қарттың рөлі, ол үшін де ол кредиттен тыс қалды.
From the late 1920s, and for the next two decades, Ford sustained a career as a grizzled character actor and bit player. He is often uncredited, as in his appearance in James Whale's 1931 Frankenstein. Among his most memorable roles was that of the demented old man in The Ox Bow Incident (1943), for which he also was uncredited.
Джон Фордпен қарым-қатынасы
Фордтың кіші інісі Джон М. Фини, "Булл" лақап атымен аталады, ол Портленд жоғары мектебінің футбол командасында сәтті қорғаушы және қорғаныс ұстады. 1914 жылы "Булл" Францискке Холивудқа еріп, атын Джон Фордқа өзгертті және ақырында ағасының айтарлықтай беделін басып шықты. Фордтың ұлы Филип Форд та кино актері/режиссері болды. Форд қатерлі ісікке шалдыққаннан кейін қайтыс болды. Форд ағайындылары ең жақсы кезде бір-бірін сынға алып, кейде қатты қарсылық білдірді. Форд 1934 жылы "Жарға мен баспалдаққа" деп аталатын жарияланбаған естеліктерін жазды, ол "өндірісті құруға көмектескен ескілердің жас жігіттерге қалай жол берілгені туралы қайғылы және кейде жүректі қағып алатын шағымдармен" толтырылған. Джек Форд Голливудта ағасына жұмыс істегенде, Фрэнсис оған қауіпті трюк жасатты, ол ағасының дубльін жасады, ол темір жол станциясының шатырына жүгіріп, қозғалып жатқан пойызға секірді. Стриктті орындаған кезде кіші інісі үлкеніне бұл трюк үшін қарыздар екенін айтады. Көп жылдар өткеннен кейін, күш қатынасы кері бұрылған кезде, Джек Фрэнсисті Мохок бойымен барабанда америкалықтар өртеп жіберуге дайын болған астық арбасына байлап қойды. Сцена түсірілместен бұрын, Джек ағасына: "Енді маған ақы төлейтін боласың, Фрэнк" деді. Жүрек арбасына от қойылды, ал Джек Форд өз командасына отты сөндіруге белгі бермеді, ол Франсисті арбаға байлаған былғары шүберектерге жеткенше.
Ford's younger brother, John M. Feeney, nicknamed "Bull," was a successful fullback and defensive tackle on a Portland High state championship football team. In 1914, "Bull" followed Francis to Hollywood, changed his name to John Ford and eventually surpassed his elder brother's considerable reputation. Ford's son, Philip Ford, was also a film actor/director. Ford died after being diagnosed with cancer. The Ford brothers were, at the best of times, critical of each other and sometimes sharply antagonistic. Ford wrote an unpublished memoir in 1934 called Up and Down the Ladder which is "filled with bitter and sometimes heartrending complaints about how old timers who had helped create the industry had been shunted aside by younger men." When Jack Ford was first in Hollywood working for his brother, Francis had him perform a dangerous stunt where, as his elder brother's stunt double, he ran across a railroad station roof and jumped onto a moving train. At the time he was performing the stunt, the younger brother said to the older that he owed him for the stunt. Many years later, with the power relation reversed, Jack had Francis tied to a hay wagon that was set to be set afire by Native Americans in Drums Along the Mohawk. Before the scene was shot, Jack told his brother, "Now you're paying me, Frank." The hay wagon was set afire, and Jack Ford did not signal to his crew to put out the fire until it reached the leather tongs that bound Francis to the prop wagon.