Педро Пабло Кучински: Перу саяхатшысы және экс-президенті

Кіріспе

Перу саясаткері және экономисі; Премьер-министр (2005–06), Президент (2016–18)

Педро Пабло Кучински Годард (kuˈtʃinski ɣoˈðaɾð; 1938 жылғы 3 қазанда туған), сондай-ақ PPK (pepeˈka) деп те белгілі, перулік экономист, мемлекеттік басқарушы және бұрынғы саясаткер, 2016 жылдан 2018 жылға дейін Перудің 59-шы президенті болды. Ол Алехандро Толедо президенттігі кезінде Перудің премьер-министрі және экономика және қаржы министрі қызметтерін атқарды. Кучински 2018 жылдың 23 наурызында сәтті импичмент дауысынан кейін және мүмкін айыптау дауысынан бірнеше күн бұрын президенттік лауазымынан кетті. 2019 жылдың 10 сәуірінен бастап ол сыбайлас жемқорлық, ақша жылыну және пара берумен айыпталған Odebrecht компаниясымен байланысы бойынша қылмыстық тергеуге байланысты алдын ала тергеу изоляторында ұсталды. Педро Пабло Кучински Лиманың Мирафлорес ауданында, нацистер билікке келгеннен кейін Германиядан қашқан ата-анасының отбасында дүниеге келді. Кучински перулік саясатқа кірмес бұрын АҚШ-та жұмыс істеді. Ол Перудің Орталық резервтік банкінің бас директоры болып тағайындалғанға дейін Дүниежүзілік банкте және Халықаралық валюта қорында қызмет етті. Кейіннен ол 1980-ші жылдардың басында президент Фернандо Белаунде Терри кезінде Энергетика және кен министрі, ал 2000-ші жылдары президент Алехандро Толедо кезінде Экономика және қаржы министрі және Премьер-министр болып қызмет етті. Кучински 2011 жылғы президенттік сайлауда президенттікке үміткер болды және үшінші орынды иеленді. Оның қарсыластары Оланта Умала мен Кейко Фухимори 2011 жылдың 5 маусымында өткен екінші тур сайлауына қатысты, онда Умала жеңіске жетті. Кучински 2016 жылғы сайлауда қатысып, екінші турда Фухимориді шамалы айырымымен жеңді. Ол 2016 жылдың 28 шілдесінде президенттік міндетін атқаруға ант берді. 2017 жылдың 15 желтоқсанында оппозициялық «Халық күші» бақылауындағы Перу Конгресі Кучинскиге қарсы импичмент процесін бастады, оны 2000-шы жылдардың ортасында бразилиялық құрылыс компаниясы Odebrecht-тен төлем алғаны туралы жалдама жасады. Алайда, 2017 жылдың 21 желтоқсанында Перу Конгресі Кучинскині импичментке тарту үшін қажетті дауысқа ие болмады. Келесі даулы жағдайлар мен екінші импичмент дауысына тап болғаннан кейін Кучински 2018 жылдың 21 наурызында дауыс сатып алу фактілерін көрсеткен бейнежазбалар жарияланғаннан кейін Министрлер Кеңесіне отставкасын ұсынды. Оның орнына бірінші вице-президент Мартин Вискарра келді. 2019 жылдың 28 сәуірінде Кучински Odebrecht-тен пара алды деген күдікпен тергеу жүргізіліп жатқан кезде үй қамауына алынды.

Pedro Pablo Kuczynski Godard (kuˈtʃinski ɣoˈðaɾð; born 3 October 1938), also known simply as PPK (pepeˈka), is a Peruvian economist, public administrator, and former politician who served as the 59th President of Peru from 2016 to 2018. He served as Prime Minister of Peru and as Minister of Economy and Finance during the presidency of Alejandro Toledo. Kuczynski resigned from the presidency on 23 March 2018, following a successful impeachment vote and days before a probable conviction vote. Since 10 April 2019 he has been in pretrial detention, due to an ongoing investigation on corruption, money laundering, and connections to Odebrecht, a public works company accused of paying bribes. Pedro Pablo Kuczynski was born in the Miraflores District of Lima to parents who fled from Germany after the Nazis came to power. Kuczynski worked in the United States before entering Peruvian politics. He held positions at both the World Bank and the International Monetary Fund before being designated the general manager of Peru's Central Reserve Bank. He later served as Minister of Energy and Mines in the early 1980s under President Fernando Belaúnde Terry, and as Minister of Economy and Finance and Prime Minister under President Alejandro Toledo in the 2000s. Kuczynski was a presidential candidate in the 2011 presidential election, placing third. His opponents Ollanta Humala and Keiko Fujimori went on to the 5 June 2011 runoff election, in which Humala was elected. Kuczynski went on to stand in the 2016 election, where he narrowly defeated Fujimori in the second round. He was sworn in as president on 28 July 2016. On 15 December 2017, the Congress of Peru, which was controlled by the opposition Popular Force, initiated impeachment proceedings against Kuczynski, after he was accused of lying about receiving payments from the scandal hit Brazilian construction firm Odebrecht in the mid 2000s. However, on 21 December 2017, the Peruvian Congress lacked the majority of votes needed to impeach Kuczynski. After further scandals and facing a second impeachment vote, Kuczynski resigned from the presidency on 21 March 2018 following the release of videos showing alleged acts of vote buying, presenting his resignation to the Council of Ministers. He was succeeded as president by his First Vice President Martín Vizcarra. On 28 April 2019, Kuczynski was placed under house arrest while under investigation for allegedly taking bribes from Odebrecht.

Ерте өмір және білім

Кучински Перудің Лима қаласындағы Мирафлорес ауданында дүниеге келді. Ол француз кинорежиссері және сыншысы Жан-Люк Годардың туысы. 1933 жылы оның ата-анасы нацизмнен қашып Германиядан кетіп қалды. Оның әкесі, Германия империясының сол кездегі астанасы Берлинде туған, алыс поляк тегінен таралған неміс-иудей, ал анасы – швейцариялық-француздық протестант. 1936 жылы Перуға келген Максим Кучински ұлын алдымен Лимадағы Маркхэм колледжінде, содан кейін Англиядағы Ланкаширдегі Россалл мектебінде оқытты, ол 1953 және 1956 жылдар аралығында Мальта кресі үйінде оқушы болды. Ол Оксфордтың Эксетер колледжінде оқуға стипендия алып, 1960 жылы саясат, философия және экономика мамандығы бойынша бітірді. Кейін АҚШ-тағы Принстон университетінде қоғамдық істерді зерттеу үшін Джон Паркер Комптон стипендиясын алды және 1961 жылы магистратураны аяқтады. Ол 1961 жылы Дүниежүзілік банкте Орталық Америка, Гаити және Доминикан Республикасы елдері үшін аймақтық экономист ретінде еңбек жолын бастады. 1967 жылы Кучински Перуға оралып, Фернандо Белаунде президенттігі кезінде елдің орталық банкінде жұмыс істеді. Белаунде үкіметі генерал Хуан Веласко Альварадоның әскери диктатурасына құлағаннан кейін, 1969 жылы Кучински саяси қуғын-сүргінге ұшырап АҚШ-қа жер аударылды. Жаңа үкімет Кучинскиді Нельсон Рокфеллердің Халықаралық мұнай компаниясына 18 миллион доллар (2016 жылы 115 миллион долларға баламалы) жұмсады деп айыптады. Ол Дүниежүзілік банкте Латын Америкасының солтүстік елдерін басқаратын бас экономист болып жұмыс істеді, содан кейін саясатты жоспарлау бөлімінің басшысы болды. 1973 жылдан 1975 жылға дейін Нью-Йоркте орналасқан халықаралық инвестициялық банк Kuhn, Loeb & Co. серіктесі болды. 1975 жылы ол Вашингтонға оралып, Дүниежүзілік банктің жеке қаржы бөлімі – Халықаралық қаржы корпорациясының бас экономисі болды. Кейін ол Батыс Африкада жұмыс істейтін кен консорциумы – Пенсильвания штатының Питтсбург қаласында орналасқан Halco Mining компаниясының президенті болып тағайындалды. 1983-1992 жылдары ол Нью-Йорктегі First Boston халықаралық инвестициялық банкінің тең төрағасы болды. 1992 жылы ол тағы алты серіктесімен бірге Флорида штатының Майами қаласында Латын Америкасы Кәсіпкерлік қорын (LAEF) құрды, ол Мексика, Орталық және Оңтүстік Америкадағы инвестицияларға бағытталған жеке меншік капитал компаниясы болды. LAEF-тің институционалдық инвесторлары әлемдегі ең ірі 15 университет қоры, қорлары және зейнетақы қорларын қамтыды. 1983 жылы ол Америкааралық диалогты құруға көмектесті және 1997 жылға дейін оның мүшесі болды.

Kuczynski was born in Miraflores, Lima, Peru, as the first son of Madeleine (née Godard) and Maxime Hans Kuczyński, one of the earliest public health leaders in Peru. He is a cousin of the French film director and critic Jean Luc Godard. His parents fled Germany in 1933 to escape from Nazism. His father, born in Berlin, then capital city of the German Empire, was a German Jew of distant Polish origin, and his mother was Protestant, of Swiss French descent. Entering Peru in 1936, Maxime Kuczyński sent his son to be educated first in Lima at Markham College, and then in Lancashire in England at Rossall School, where he was a pupil in the Maltese Cross House between 1953 and 1956. He won a foundation scholarship to study at Exeter College, Oxford, and graduated with a degree in politics, philosophy and economics in 1960. Later, he received the John Parker Compton fellowship to study public affairs at Princeton University in the United States, where he received a master's degree in 1961. He began his career at the World Bank in 1961 as a regional economist for six countries in Central America, Haiti and the Dominican Republic. In 1967, Kuczynski returned to Peru to work at the country's central bank during the presidency of Fernando Belaúnde. Kuczynski went into exile in the United States in 1969 due to political persecution after Belaunde's government fell to the military dictatorship of General Juan Velasco Alvarado in a coup d'état. The newly installed government accused Kuczynski of funnelling about $18 million (equivalent to $115 million in 2016) to Nelson Rockefeller’s International Petroleum Company. He joined the World Bank as the chief economist managing the northern countries of Latin America, moving on to become Chief of Policy Planning. From 1973 to 1975, he was a partner at Kuhn, Loeb & Co., an international investment bank headquartered in New York City. In 1975, he returned to Washington, D. C. to become Chief Economist of the International Finance Corporation, the private finance arm of the World Bank. Subsequently, he was appointed President of Halco Mining in Pittsburgh, Pennsylvania, a mining consortium with operations in West Africa. From 1983 to 1992, he was co chairman of First Boston in New York City, an international investment bank. In 1992, he founded, with six other partners, the Latin American Enterprise Fund (LAEF) in Miami, Florida, a private equity firm that focused on investments in Mexico, Central and South America. The institutional investors in LAEF included more than 15 of the world's largest university endowments, foundations, and pension funds. In 1983, he helped found the Inter American Dialogue and remained a member until 1997.

Саясаттану

1980 жылы Фернандо Белаунде Терри президент болып сайланғаннан кейін Кучински Перуға Энергетика және тау-кен министрі қызметіне шақырылды. Осы лауазымда ол 23231 заңын қабылдауға қолдау көрсетті, ол салық жеңілдіктері мен басқа да ынталандырулар арқылы мұнай және газды барлау мен өндіруді, бұл сала бұрынғыдан бері назарсыз қалғаннан кейін жандандырды. Кучински 1982 жылы қызметтен кетіп, АҚШ-тағы жеке секторға оралды. 2016 жылғы президенттік сайлаудың екінші турында ол Перуді «Жарқын жол» бүлікші тобының қауіп-қорқыныштары мен шабуылдарынан қорғау үшін тастап кеткенін мәлімдеді: «Есте сақтайық, террористер менің бейнемді Zanjón (Лимадағы Paseo de La República даңғылының жергілікті атауы) және Сан-Мартин алаңында ғана емес, сонымен қатар менің пәтерімді де шабуылдады. Мен 3 миллион перуалық сияқты елден кетіп қалдым». Бұл, сайлаудағы қарсыласы Кейко Фуджиморидің (бұрынғы президент Альберто Фуджиморидің қызы, сол кезде түрмеде отырған және сайлаудың екінші турында ППК-ның басты қарсыласы) Кучинскидің «терроризм туралы сөйлеуге моральдық құқығы жоқ» деген шабуылына жауап ретінде айтылды. 1980 және 1990 жылдардың қалған бөлігінде Кучински көбінесе АҚШ-тағы жеке капитал және қорларды басқару бизнесімен айналысты. Ол Джордж Буш әкесі мен Джордж Буш ұлының президенттік науқандарына, сондай-ақ Висконсин штатындағы әйелінің туысының сенаторлық науқанына жеке қайырымдылық жасады. Ол сонымен қатар Нью-Йорк сенаторы Чак Шумерге және Нью-Джерси сенаторы Билл Брэдлиге де қаржылай көмек көрсетті. 2000 жылы Кучински Лимадағы ESAN университетінің экономика профессоры Алехандро Толедоның президенттік науқанына қосылды. 2001 жылғы Перудің жалпы сайлауында Толедо президент болып сайланғаннан кейін Кучински 2001 жылдың шілдесінен 2002 жылдың шілдесіне дейін және 2004 жылдың ақпанынан 2005 жылдың тамызына дейін Экономика және қаржы министрі қызметін атқарды. 2005 жылдың тамызында ол премьер-министр болып тағайындалды және 2006 жылға дейін Толедоның президенттік мерзімі аяқталғанға дейін осы лауазымда қалды. 2007 жылы социолог және саясаткер Мануэль Даммерт Кучинскидің Перудегі First Capital Partners деп аталатын қаржы мекемесінің, әсіресе Ольмос су бұру жобасы, Хорхе Чавес халықаралық әуежайы, Транспортодора де Газ және Конриса консорциумы сияқты әртүрлі жобалардағы қызметін жеңілдетуге қатысқандығын мәлімдеді. Латын Америкасы Кәсіпкерлік қорының Кучинскидің бұрынғы серіктестері Кучинскиді First Capital-дің негізін қалаушы серіктесі ретінде дұрыс емес көрсеткен, бірақ қателікті кейін түзеткен. Соның салдарынан Кучински Даммертке қарсы қалтамалау және құжаттарды жалған жасау ісін қозғатты. Кучински бірінші және екінші инстанцияда жеңіске жетті, бірақ апелляциялық сотта Перудің Жоғарғы соты Даммерттің қоғамдық маңызы бар мәселелер бойынша сұрақтар қою құқығын растады, бірақ Даммерттің талаптарының негізділігі туралы шешім қабылдамады. Кучински бұл мәлімдемелерді үнемі жоққа шығарды. Толедо әкімшілігімен жұмыс істегеннен кейін Кучински Перудегі қауымдарға ауыз су жүйесін қамтамасыз ететін перулік коммерциялық емес ұйым Agua Limpia-ны құрды. Agua Limpia-ны Америкааралық даму банкі, Канаданың Скотиа банкі және басқа да мекемелер қолдайды. Ол 2011 жылы президенттікке үміткер болғанмен жеңіліске ұшырады, бірақ кейіннен 2016 жылғы Перудің жалпы сайлауында Кейко Фуджимориді жеңіп, 2018 жылдың наурызына дейін Перудің 66-шы президенті болды.

In 1980, following the election of Fernando Belaúnde Terry as president, Kuczynski was invited to return to Peru to serve as Minister of Energy and Mines. In this position, he sponsored Law 23231 which, through tax exemptions and other incentives, promoted oil and gas exploration and exploitation after a period of relative neglect. Kuczynski resigned in 1982 and returned to the private sector in the United States. During the second round of the 2016 presidential campaign, he claimed that he had left Peru due to the threats and attacks from the Shining Path insurgent group: "Let's remember that the terrorists not only hung my effigy on the zanjón (a local denomination for Paseo de La República avenue in Lima) and in San Martín square, but they attacked my apartment. Just as 3 million Peruvians, I left the country". This was in response to an attack by election opponent Keiko Fujimori (daughter of then imprisoned former president Alberto Fujimori and main rival of PPK in the second round of elections) who claimed that Kuczynski did not "have moral authority to speak of terrorism". During the rest of the 1980s and 1990s, Kuczynski was mainly involved in the private equity and fund management business in the United States. He made small personal donations to the presidential campaigns of George H. W. Bush and of George W. Bush, and to the state senator campaign of his wife's cousin in Wisconsin. He additionally made donations to New York Senator Chuck Schumer and New Jersey Senator Bill Bradley

In 2000, Kuczynski joined the presidential campaign of Alejandro Toledo, then an economics professor at the ESAN University in Lima. After Toledo was elected president in the 2001 Peruvian general election, Kuczynski served as Minister of Economy and Finance from July 2001 to July 2002, and again from February 2004 to August 2005. In August 2005, he was appointed as Prime Minister, a position he held until the end of Toledo's presidential term in 2006. In 2007, Manuel Dammert, a sociologist and politician, alleged that Kuczynski was involved in facilitating the activities, in various projects in Peru, of a financial entity known as First Capital Partners, in particular in relation to the Olmos diversion project, the Jorge Chávez International Airport, the Transportadora de Gas, and the Conrisa consortium. Former partners of Kuczynski in the Latin American Enterprise Fund had reportedly inaccurately listed Kuczynski as a founding partner of First Capital but corrected the error shortly afterwards. In consequence, Kuczynski sued Dammert for defamation and falsification of documents. Kuczynski prevailed at the first and second instance, but, on appeal, Peru's Supreme Court upheld Dammert's right to ask questions on matters of public interest, without ruling on the merits of Dammert's claims. These claims have been denied extensively by Kuczynski. After working with the Toledo administration, Kuczynski founded Agua Limpia, a Peruvian non governmental organization that provides drinking water systems to communities in Peru. Agua Limpia is supported by the Inter American Development Bank, Scotia Bank of Canada and others. He ran unsuccessfully for president in 2011, but later went on to win the 2016 Peruvian general election against Keiko Fujimori, becoming the 66th President of Peru until March 2018.

Перудің Орталық резервтік банкі

Кучински 1966 жылы Фернандо Белаунде Терри үкіметін экономикалық кеңесші ретінде қолдау үшін Перуге оралды. Ол Перудің Орталық резервтік банкінің басқарушысы болып тағайындалды. 1968 жылдың 3 қазанында президент Белаундеге қарсы жасалған төңкерістен кейін BCR менеджерлері Карлос Родригес Пастор Мендоса, Ричард Уэбб Дуарте және Педро Пабло Кучински Халықаралық мұнай компаниясына валюталық сертификаттар бергені үшін айыпталды, бұл компанияға АҚШ-тағы Standard Oil компаниясына 115 миллион доллар көлеміндегі ағымдағы табысын жіберуге мүмкіндік берді. Осы себепті Кучински АҚШ-та паналауға мәжбүр болды. Сегіз жылдық сот процесінен кейін Перудің Жоғарғы соты Кучинскиді және басқа да BCR қызметкерлерін барлық айыптардан ақтап шығарды.

Энергетика және тау-кен министрі

1980 жылы Кучински Перуге оралып, Белаунде Терридің сайлау науқанында қатысып, ол екінші және соңғы, бірақ үзіліссіз емес мерзімінде сайланды. Содан кейін Кучински Энергетика және тау-кен министрі болып тағайындалды. Министр ретінде ол № 23231 заңын қабылдады, ол энергияны және мұнайды пайдалануды ынталандырды. Алайда, «Кучински заңы» деп аталған бұл заң шетелдік мұнай компанияларына берілген салық жеңілдіктеріне байланысты дау тудырды. 1985 жылдың желтоқсанында ол күшін жойды.

Экономика және қаржы министрі

Алехандро Толедоның президенттік сайлау кампаниясы барысында Кучински үкіметтік жоспарлау тобының жетекшісі ретінде жұмыс істеді. Кейін ол Экономика және қаржы министрі болып тағайындалды. Осы қызметінде Перудың неолибералдық экономикалық саясатында көзделген мақсаттарға жетуге көмектесу үшін Халықаралық валюта қорымен көптеген келісімдер жасады. Бірақ, үкіметке қарсы оппозицияның негізгі көшбасшысы Алан Гарсия оны көп рет сынады.

Премьер-министр

Арекипада электр компанияларын жекешелендіруге байланысты әлеуметтік наразылықтардың күшеюінен кейін ол 2002 жылдың 11 шілдесінде отставкаға кетті. 2004 жылдың 16 ақпанында ол қайтадан қызметке кірісті және Карлос Ферреро Костаның отставкасынан кейін 2005 жылдың 16 тамызында Перудің премьер-министрі болып тағайындалды. Министрлер кабинетінің қайта құрылуы барысында Кучински Фернандо Оливераның орнына Оскар Мауртуаны Сыртқы істер министрі, ал бұрынғы лауазымына Фернандо Заваланы Экономика және қаржы министрі етіп тағайындады. Оның премьер-министрлік қызметі Толедоның 2006 жылғы шілдеде аяқталған президенттік мерзіміне дейін жалғасты.

2011 жылғы президенттік сайлау

2010 жылдың 1 желтоқсанында Кучински алдағы сайлауда Перу президенті лауазымына үміткер болады деп мәлімдеді. Кучински Перу президенті лауазымына жалпы сайлауда қатысты, бірақ Христиандық халық партиясы, Прогресс альянсы, Гуманистік партия және Ұлттық қайта құру партиясы құрған «Ұлы өзгерістер үшін альянс» (Alianza por el Gran Cambio) атынан сайлаудың екінші турында өте алмады. Ол сайлауда Фухимориге қарағанда 50,12% дауыспен шамалы артықшылыққа ие болып жеңіске жетті (Фухимори 49,88% дауыс алды).

Перуде жергілікті халықтарды тану және ұлттық өмірге интеграциялау жөніндегі соңғы күш-жігердің бір бөлігі ретінде Кучински үкіметі Перудағы жергілікті тілдерді қолдады. Мемлекеттік телеарна 2016 жылдың желтоқсан айынан бастап күнделікті жаңалықтар бағдарламасын кечуа тілінде, ал 2017 жылдың сәуір айынан бастап аймара тілінде көрсетуге кірісті. 2017 жылдың шілдесінде Президенттің Ұлтқа жолдаған мәлімдемесі кечуа тіліне бірден аударылды. Сайлауда жеңіске жеткеннен кейін Кучински, бұрын әлеуметтік консерватизмді қолдағандығын айтқанмен, өзінің министрлерінің басым бөлігін солшылдардан тағайындады (оның ішінде Толедоның көптеген бұрынғы министрлері де болды), ал оның үкіметі феминизмді, аборт құқықтарын және ЛГБТ құқықтарын жақтауымен танылды. Бұл бұрын оны қолдаған консерваторларды ренжітті, нәтижесінде оппозиция бақылайтын парламент оның екі білім министріне сенімсіздік дауысы берді және 2017 жылы үкіметінің бүкіл кабинетіне сенімсіздік білдірілді.

Сыртқы саясат

Кучински Венесуэладағы Николас Мадуро үкіметіне қарсы болды және венесуэлалық экспаттарды құптады. Перуде шамамен 200 000 венесуэлалық қоныстанды, ал басқалары Перуге көшіп, кейін Чилиге немесе Аргентинаға барды. Кучински Венесуэланың демократиялануын талап еткен Латын Америкасының алғашқы лидерлерінің бірі болды. Мадуроның мерзімінен бұрын президент сайлауын өткізу жоспары және оппозициялық басты партияларға тыйым салынғандықтан Перу Венесуэланың Америка саммитінің 8-ші отырысына шақыруын кері қайтарды.

Бірінші импичмент

2017 жылдың 15 желтоқсанында Республика Конгресі Кучинскиге қарсы импичмент процесін бастады. Конгресс оппозициясы ол 2004 және 2005 жылдар аралығында Перудің Экономика және қаржы министрі қызметін атқарып тұрғанда, даулы бразилиялық құрылыс компаниясы Odebrecht-тен консультациялық төлем алғанын мойындағаннан кейін елді басқаруға қажетті "моральдық құқығын" жоғалтты деп мәлімдеді. Кучински бұрын Odebrecht-тен ешқандай төлем алғанын жоққа шығарған, бірақ кейін оның Westfield Capital Ltd компаниясы консультациялық қызметтер үшін Odebrecht-тен ақша алғанын мойындады, алайда төлемдерде заңбұзушылықтар болғанын жоққа шығарды.

Альберто Фухиморидің кешірілуі

2017 жылдың 24 желтоқсанында импичмент дауысынан өткеннен кейін үш күн өткен соң Кучински Перудің бұрынғы президенті Альберто Фухимориді кешірді.

Екінші импичмент, Кенджи бейнелері және отставка

Кучинскийді қоршап тұрған кезекті жанжалдардан кейін, 2018 жылдың 22 наурызында импичмент туралы екінші дауыс беру өтетін болды. Дауыс беруге екі күн қалғанда Кучинский отставкаға кетпейтінін мәлімдеп, импичмент процесін екінші рет бастан кешіруге шешім қабылдады. Келесі күні, 2018 жылдың 21 наурызында, Кучинскийдің одақтастары, оның ішінде оның адвокаты мен Кенджи Фухимори, бір шенеунікке импичментке қарсы дауыс беру үшін пара беруге тырысқан видео жарияланды. Видео жарияланғаннан кейін Кучинский Конгресс алдына келіп, Республика Конгресіне ресми түрде отставкасын ұсынды. Менің ойымша, ел үшін ең дұрысы – Республика Президенті лауазымынан бас тартуым. Мен ұлттың бірлік пен келісімді іздеуіне кедергі болғым келмейді, ол оған өте қажет, бірақ маған берілмеді. Мен отанымның да, отбасымның да соңғы уақыттағы бейқамдықтан зардап шегуін қаламаймын. Конституциялық тәртіппен кезеңдік өту болады. Бұл «Кенживидео» деп белгілі видео және аудио жазбалардың таралуының нәтижесінде болды, олар Кучинскиге қарсы екінші импичмент процесін тоқтату үшін депутаттарға артықшылықтар мен заңсыз табыс беру мақсатында атқарушы және заң шығарушы билік арасындағы сөз байласуды көрсетті. 2018 жылдың 23 наурызында Перу Конгресі оның отставкасын қабылдады, ал бірінші вице-президент Мартин Вискарра Конгресс алдында ант берді. Перу президенттерінің арасында отставкаға кеткендер: Ғиллермо Биллингхерст (күштеп отставкаға кету), Андрес Авелино Касерес және Альберто Фухимори. 1993 жылғы Перу Конституциясының 113-бабында Республика Президенті лауазымынан төмендегі жағдайларда босатылатыны айтылған:

Республика Президентінің қайтыс болуы. Конгресс жариялаған оның тұрақты моральдық немесе физикалық қабілетсіздігі. Конгресс оның отставкасын қабылдауы. Конгресс рұқсатынсыз ұлттық аумақтан кетуі немесе белгіленген мерзімде оған қайтып оралмауы. Конституцияның 117-бабында көрсетілген бұзушылықтардың кез келгені үшін жазаланғаннан кейін қызметтен босату.

Лава Жато ісі

2019 жылдың 10 сәуірінде ол өзінің хатшысы Глория Кисич Вагнермен және бұрынғы жүргізушісі Хосе Луис Бернаоламен бірге Odebrecht ісі бойынша ақша жылыну қылмысы үшін қамауға алынды. Ол прокуратураға оларға жақын адамдарға тиесілі үйлерді 48 сағат бойы іздеуге және осы іспен байланысты құжаттарды табуға рұқсат берді. 2019 жылдың 19 сәуірінде судья Хорхе Чавес Кучинскиді 3 жылға дейін алдын ала ұстауға бұйырды. Кучинский бұл жаңалықты Лимадағы клиникада естіді, онда ол жоғары қан қысымынан туындаған жүрекке жасалған хирургиялық араласып емделуде болған. Глория Кисич Вагнер мен Хосе Луис Бернаолаға қатысты судья алдын ала ұстау шарасын қабылдамады және олардың екеуіне де сотқа шектеулі түрде қатысуға бұйырды. 2019 жылдың 2 мамырында Кучинский клиникадан шығып, үй қамауындағы үйіне жеткізілді.