Кіріспе
18 және 22 -ші Нью-Йорк губернаторы Горацио Сеймур (31 мамыр 1810 - 12 ақпан 1886) - американдық саясаткер. Ол 1853 жылдан 1854 жылға дейін және 1863 жылдан 1864 жылға дейін Нью-Йорк губернаторы болып қызмет етті. Ол 1868 жылғы АҚШ президенттік сайлауында Демократиялық партияның президенттікке кандидаты болды, бірақ республикашыл Улисс С. Гранттан жеңілді. Нью-Йорк штатының Помпей қаласында туған Сеймур 1832 жылы Нью-Йорк адвокатурасына қабылданды. Ол ең алдымен отбасының бизнесіне көңіл бөлді. Губернатор Уильям Л. Марсидің әскери хатшысы болғаннан кейін, Сеймур Нью-Йорк штатының Ассамблеясына сайланды. Ол 1845 жылы осы органның спикері болып сайланды және Марсидің "Softshell Hunker" фракциясымен бірікті. Сеймур 1850 жылы губернаторлыққа ұсынылды, бірақ Виг кандидаты Вашингтон Ханттан аз жеңілді. Ол 1852 жылғы губернаторлық сайлауда Хантты жеңіп, өзінің өкілеттік уақытының көп бөлігін бөлінген Демократиялық партияны қайта біріктіруге тырысып, 1854 жылғы сайлау науқанын осы бірліксіздікке байланысты жоғалтты. Осы жеңіліске қарамастан, Сеймур партияның ішіндегі көрнекті ұлттық тұлға ретінде танылды. Бірнеше оңтүстік штаттар бөлінуді қатерлеген кезде, Сеймур азаматтық соғыстан аулақ болу жолы ретінде Криттенден келісімін қолдады. Ол Азамат соғысы кезінде Одақтың соғыс күшін қолдады, бірақ президент Авраам Линкольннің басшылығын сынға алды. Ол 1862 жылы губернатор болып тағы бір мерзімге сайланды және Линкольннің көптеген саясатына қарсылық білдірді. 1864 жылғы Демократиялық ұлттық конвенциясындағы бірнеше делегат Сеймурды президент болуға ұсынуға үміттенді, бірақ Сеймур кандидатураны іздеуден бас тартты. Әр түрлі мәселелерге ұшыраған ол 1864 жылы сайлауда азшылықпен жеңілді. Соғыстан кейін Сеймур президент Эндрю Джонсонның қайта құру саясатын қолдады. 1868 жылы Демократиялық ұлттық конвенция ашылған кезде Демократиялық президенттікке үміткердің нақты үміткері болмады, бірақ Сеймур кеңінен танымал болды. 1864 жылы Сеймур конвенцияның төрағасы болғандықтан, өзі үшін номинацияны іздеуден бас тартты. Жиырма екі рет шешілмейтін дауыс беруден кейін съезд Сеймурды ұсынды, ол ақыры президент сайлауына қарсылық білдірді. Сеймур 1868 жылғы сайлауда кеңінен танымал Республикалық партияның кандидаты генерал Улисс С. Грантпен кездесті. Грант сайлаушылардың басым көпшілігін жеңіп алды, бірақ оның халықтық дауыс берудегі айырмашылығы соншалықты үлкен емес еді. Сеймур ешқашан мемлекеттік қызметке ұмтылмады, бірақ саясатта белсенді болды және Гровер Кливлендтің 1884 жылғы президент сайлауына қолдау көрсетті.
Horatio Seymour (May 31, 1810February 12, 1886) was an American politician. He served as Governor of New York from 1853 to 1854 and from 1863 to 1864. He was the Democratic Party nominee for president in the 1868 United States presidential election, losing to Republican Ulysses S. Grant. Born in Pompey, New York, Seymour was admitted to the New York bar in 1832. He primarily focused on managing his family's business interests. After serving as a military secretary to Governor William L. Marcy, Seymour won election to the New York State Assembly. He was elected that body's speaker in 1845 and aligned with Marcy's "Softshell Hunker" faction. Seymour was nominated for governor in 1850 but narrowly lost to the Whig candidate, Washington Hunt. He defeated Hunt in the 1852 gubernatorial election, and spent much of his tenure trying to reunify the fractured Democratic Party, losing his 1854 re election campaign in part due to this disunity. Despite this defeat, Seymour emerged as a prominent national figure within the party. As several Southern states threatened secession, Seymour supported the Crittenden Compromise as a way to avoid civil war. He supported the Union war effort during the Civil War but criticized President Abraham Lincoln's leadership. He won election to another term as governor in 1862 and continued to oppose many of Lincoln's policies. Several delegates at the 1864 Democratic National Convention hoped to nominate Seymour for president, but Seymour declined to seek the nomination. Beset by various issues, he narrowly lost re election in 1864. After the war, Seymour supported President Andrew Johnson's Reconstruction policies. As the 1868 Democratic National Convention opened, there was no clear front runner for the Democratic presidential nomination, but Seymour remained widely popular. Serving as the chairman of the convention, as he had in 1864, Seymour refused to seek the nomination for himself. After twenty two indecisive ballots, the convention nominated Seymour, who finally relented on his opposition to running for president. Seymour faced General Ulysses S. Grant, the widely popular Republican Party nominee, in the 1868 election. Grant won a strong majority of the electoral vote, though his margin in the popular vote was not as overwhelming. Seymour never again sought public office but remained active in politics and supported Grover Cleveland's 1884 campaign for president.
Ерте өмір және білім
Сеймур Нью-Йорк штатының Онондага округіне қарасты Помпей Хилл қаласында дүниеге келген. Оның әкесі Генри Сеймур, саудагер және саясаткер; оның анасы Мэри Ледьярд Форман (17851859), Матауан, Нью-Джерси, генерал Джонатан Форман мен Мэри Ледьярдтың қызы. Ол алты баланың бірі болды, ал оның қарындасы Джулия Кэтрин Роско Конклингтің әйелі болды. 10 жасында ол отбасының қалған бөлігімен Утикаға көшіп барды, онда ол бірқатар жергілікті мектептерге, соның ішінде Женева колледжіне (кейінгі Хобарт колледжіне) барды. 1824 жылдың күзінде ол Америка әдеби, ғылыми және әскери академиясына (Норвич университеті) жіберілді. 1828 жылы мектеп бітіргеннен кейін Утикаға оралғаннан кейін Сеймур Грин Бронсон мен Сэмюэл Бирдслидің кеңселерінде заң оқыды. 1832 жылы адвокаттық қызметтен босағанмен, ол адвокаттық қызметтен рақат таба алмады, ол негізінен саясатпен және отбасының бизнес мүдделерін басқарумен айналысты. 1835 жылы Мэри Бликерге үйленді.
Саясатта
Сеймурдың саясаттағы алғашқы рөлі 1833 жылы болды, ол штаттың жаңадан сайланған демократиялық губернаторы Уильям Л. Марсидің полковник дәрежесімен әскери хатшысы болып тағайындалды. Ал Республикашылдар сайлау науқанында олар алғаш рет "қанды көйлектерді желбіретіп" Сеймурдың афроамерикалықтарға қарсы топтық зорлық-зомбылықты қолдағанын көрсетті. Сеймур Грантқа халықтық дауыс беруде өте жақын болса да, ол 214 - 80 дауысымен сайлаушылық дауыс беруде жеңілді. 1886 жылы қаңтарда оның әйелі Мэри ауырып қалды. Сеймурдың денсаулығы одан әрі нашарлай түсті. Сеймур 1886 жылы ақпанда қайтыс болды және Нью-Йорктің Утика қаласындағы Форст-Хилл зиратында жерленді; Мэри бір айдан кейін қайтыс болды және оның қасына жерленді.
Мұра
Ол Сеймурға арналған ескерткіш Барша қасиеттілердің соборында (Албани, Нью-Йорк) бар. Висконсин штатындағы Сеймур 1868 жылы құрылып, Хорацио Сеймурдың есімімен аталды. Нью-Йорк штатының Бронкстегі Сеймур даңғылына оның есімі берілген.
Негізгі дереккөздер
Сеймур, Хорацио. Қоғамдық жазба: Хорацио Сеймурдың баяндамалары, хабарламалары, жарияланымдары, ресми хаттары және басқа да қоғамдық сөздері; 1856 жылғы науқаннан бастап қазіргі уақытқа дейін. (1868) онлайн.