Португалиялық Инфант Афонсу: Кардинал және Діни Лауазымдар Тарихы
Cardinal-Infante Afonso of Portugal
Кардинал Афонсу: Португалиялық ханзада, король Мануэл I ұлы. Діни қызметкер, Гарда, Визеу, Эвора епископы және Лиссабон архиепископы болған. Тарихы мен білімі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кардинал Инфанте Афонсо (23 сәуір 1509 – 21 сәуір 1540; ɐˈfõsu;) – португалдық инфанте (принц), Португалия королі Мануэль I және оның әйелі Арагондық Марияның ұлы. Ол төртінші ұлы болғандықтан, әкесі оны діни қызметке бағыттады, соның салдарынан, осы лауазымдарды атқаруға қажетті канондық жасқа толмағандықтан, көптеген шіркеулік игіліктерді жинады. Ол Гуарда епископы, кардинал, Визеу епископы, Эвора епископы, ал соңында Лиссабон архиепископы болды.
Cardinal Infante Afonso (23 April 150921 April 1540; ɐˈfõsu; ) was a Portuguese infante (prince), son of King Manuel I of Portugal and his wife Maria of Aragon. Because he was the fourth son, after the infantes John, Luís, and Ferdinand, he was assigned by his father to religious life, and he accumulated numerous ecclesiastical benefits even though he did not have the canonical age required to exercise these dignities. He was successively bishop of Guarda, cardinal, bishop of Viseu, bishop of Évora and finally archbishop of Lisbon.
Өмір
Афонсо 1509 жылғы 23 сәуірде Эвора қаласында дүниеге келді. Ол Португалия сарайында білім алды, екі ұстаз – Айрес де Фигейредо Барбоза мен Андре де Ресенде басшылығымен гуманитарлық ғылымдарды, грек және латын тілдерін оқыды. Әлі үш жасқа толмаған кезінде, 1512 жылы, оның әкесі Мануэль I оны кардинал етуге тырысты; Папа Юлий II канондық заңдарға қайшы келетіні үшін бас тартты, себебі 30 жасқа толмаған адам кардинал бола алмайды. Ол Папаның жас инфантті Португалия Корольдігінің апостолдық протонотариясы етіп тағайындауға қол жеткізді. Мануэль сондай-ақ, 1516 жылғы 9 қыркүйекте оны жеті жасында Гуарда епископы етіп көтерді; ол прелатураға қажетті канондық жасқа толмағандықтан, лауазымды атқаруға Пападан арнайы рұқсат алды. Пасторлық қызмет атқармаса да, ол епископтық кірісін алды.
Afonso was born in Évora on 23 April 1509. He was educated at the Portuguese court; he studied humanities, Greek and Latin directed by two masters Aires de Figueiredo Barbosa and André de Resende. At only three years of age, in 1512, his father Manuel I tried to make him a cardinal; Pope Julius II refused because it was not in accordance with canonical laws, according to which one could not be created a cardinal under 30 years of age. He succeeded in having the pope appoint the young infante as apostolic protonotary in the kingdom of Portugal. Manuel also succeeded in elevating him to bishop of Guarda, at only seven years of age, on September 9, 1516; he obtained papal dispensation for the exercise of the office because he did not yet have the canonical age for the prelature. Even if he did not carry out any pastoral work, he received the income of the bishopric.
Кардинал
1514 жылы Мануэль I Рим папасы Лев X-ке Тристао да Кунья басқарған елшілігі арқылы, Рим Куриясын қатты әсер еткен соң, португалиялық король өз ұлын тағы да кардиналдыққа ұсынды. Папа португалиялық монархтың өтінішіне ақыры келісіп, 1517 жылдың 1 шілдесінде Альфонсоны Септисолиодағы Санта-Люсияның кардинал-диаконы қызметіне тағайындады. Бұл лауазым он сегіз жасқа толғанға дейін кардиналдың шіркеуі жас инфантка берілмеу шартымен берілді; алайда, Португалияда ол атағы ресми түрде бекітілмес бұрын әрқашан кардинал ретінде қарастырылып, құрметке ие болды. Осы уақытта Альфонсо монархтың бұйрығымен Алькобаса аббаты, сондай-ақ Коимбрадағы Санта-Крус монастырының және Сан-Хуан-де-Тарука монастырының мақтаулы аббаты болып тағайындалды.
After the embassy led by Tristão da Cunha which Manuel I sent to Pope Leo X in 1514, and which left the Roman Curia very impressed, the Portuguese king again proposed his son for the cardinalship. The pope finally agreed to the request of the Portuguese monarch and created a cardinal Alfonso on July 1, 1517, with the title of cardinal deacon of Santa Lucia in Septisolio. The title was granted on the condition that the cardinal's chapel would not be given to the young infante until the age of eighteen; however, in Portugal he was always treated and revered as a cardinal, before his title had been made official. Meanwhile Alfonso was appointed by the monarch as abbot of Alcobaça, and abbot commendatory of the Monastery of Santa Cruz de Coimbra and of the Convent of San Juan de Tarouca.
Архиепископ
1519 жылы 23 ақпанда Гуарда қызметінен кетіп, сол күні Визеу епархиясына ауыстырылды, бұл канондық жасқа толмағандықтан берілген рұхсаттамамен жасалды. 1523 жылы 20 ақпанда, он төрт жасқа толғанда, архиепископ Мартиньо да Костаның қайтысынан кейін Папа Адриан VI оны Иоанн III-нің тілегімен Лиссабон архиепископы қызметіне тағайындады. Сондай-ақ, оған өткен жылдан бері бос тұрған Эвора епископтығын басқару құқығы берілді. Ол тағы да епархияны басқаруға қажетті канондық жасқа жетпегендігі үшін ерекше рұхсат алды. Лиссабон архиепископиясындағы собор деканы Фернао Гонсалвесті өкілі етіп тағайындады, ол оның ересек болмаған кезеңінде діни істерді басқарды. Ол Эвора қаласын тұрақты мекені етіп белгіледі, сондай-ақ оның кіші інісі, діни мансапқа берілген кардинал инфанте Дом Генрике де кейін солай жасады. Ол 1540 жылы 21 сәуірде Лиссабонда қайтыс болды және Лиссабон соборында жерленді, бірақ кейіннен Жероним монастырына көшірілді.
On February 23, 1519, he resigned from the seat of Guarda and on the same day was transferred to the diocese of Viseu, again with a dispensation because he was not yet of canonical age. On February 20, 1523, at the age of just fourteen, due to the death of Archbishop Martinho da Costa, he was promoted to Archbishop of Lisbon by Pope Adrian VI thanks to the supplications of John III, his brother; in the same way, he was offered the government of the bishopric of Évora (in a seat vacant since the previous year). Once again he was granted a special dispensation for not having the canonical age to preside over a diocese. He appointed as his vicar in the Lisbon archdiocese the dean of the cathedral, Fernão Gonçalves, who conducted pastoral affairs during his minority. He established his habitual residence in the city of Évora, just as his younger brother, also dedicated to the ecclesiastical career, the cardinal infante Dom Henrique, would later do. He died on 21 April 1540, in Lisbon and was buried in Lisbon Cathedral before he was moved to the Jerónimos Monastery.