Кіріспе

1555 жылғы Католик шіркеуінің басшысы

Рим папасы Марцелл II (; 6 мамыр 1501 – 1 мамыр 1555), туған жері Марчелло Червини дельи Спанокки, католик шіркеуінің басшысы және Папалық мемлекеттердің билеушісі болды. Ол 10 сәуір 1555 жылдан бастап, өліміне дейін, яғни 22 күннен кейін билік етті. Ол Рим папасы Юлий III-нің орнын басты. Папалық таққа отырғанға дейін ол Иерусалимдегі Санта-Кроче шіркеуінің кардиналы болды. Өзінің туған есімін патшалық аты ретінде сақтап қалған соңғы папа және "Марцелл" атты патшалық есімді қолданған ең соңғы папа осы кісі. Червини Роберт Беллариминнің анасының інісі болды. Оның әкесі Рикардо Червини мен Рим папасы Климент VII жақын дос болған. Червини кардинал Алессандро Фарнезедің үйінде қызмет еткен. Фарнезе Рим папасы Пауль III болғанда, Червини оның хатшысы болып жұмыс істеді және бірнеше дипломатиялық миссияларға қатысты. 10 сәуір 1555 жылы ол Рим папасы Юлий III-нің орнын басуға сайланды. Ол 22 күннен кейін инсульттан қайтыс болды.

Ерте өмір

Мацерата мен Лорето қалаларының жанындағы шағын Монтефано ауылында дүниеге келген, Анконадағы Апостольдық қазынашы болған Рикардо Сервинидің ұлы еді. Оның әулеті Тосканадағы Монтепульчано қаласынан шыққан, ол бұрын Сиенаның билігінде болған, бірақ кейін Флоренцияның бақылауына өтті. Марчеллоның Александр және Ромул есімді екі туысқан ағасы болды. Оның әпкесі Цинция Сервини Винченцо Белларминоға үйленді және Роберт Белларминнің анасы атанды. Марчелло жергілікті білім ошақтарында, сондай-ақ Сиена мен Флоренцияда оқыды, онда латын, грек және итальян тілдерін жетік меңгерді. Ол сонымен қатар құқықтану, философия және математиканы да үйренді. Әкесі астрологиямен қызығушылық танытып, ұлының гороскобы жоғары рухани дәрежелерге жететінін білген соң, Риккардо жас Сервиниді дін қызметкері болу жолына бағыттады.

Діни қызмет

Сиенада оқығаннан кейін, Червини Флоренциядан жаңа папа сайланғанымен құттықтау үшін жіберілген делегациямен бірге Римге сапарлады. Оның әкесі мен Папа Клемент VII жеке дос болған, ал Марчелло Apostolico хатшысы болып тағайындалды. Оған жылды мезгілдермен синхронды ету мақсатында астрономиялық және күнтізбелік зерттеулер жүргізу тапсырылды. 1527 жылы Римді тонаудан кейін ол үйіне қашып кетті, бірақ кейін қайтып оралып, кардинал Алессандро Фарнезе ағаның үйіне қызметке алынды. Червини 1535 жылы дін қызметкеріне (рухани) бекітілді.

Кардиналат

1534 жылы Фарнезе Папа Павел III болғаннан кейін, Червини папаның хатшысы (1534–49) болып тағайындалды және папаның немере інісі Алессандро Фарнезеге жақын кеңесші болды. Ол папаның протонотарі болып тағайындалды. Павел III Ниццаға сапар жасағанда Червини папаның сүйесінде саяхаттады, онда Павел III Франциск I мен Карл V арасындағы бітімгершілікті қолдады. Содан кейін ол жас кардинал Фарнезеге Испанияға, Францияға және Габсбургтардың Нидерландысына сапарға қатысты, бітім шартының талаптарын іске асыруға көмектесті. Павел III 1539 жылы оны Никастро епископы етіп тағайындады. Алайда, Червини өзі папа болып сайланған күніне дейін епископқа бекітілмеді. 1539 жылдың 19 желтоқсанында, Сервини әлі де Нидерландыдағы елшілікте болғанда, Павел III оны Иерусалимдегі Санта-Кроче шіркеуінің діни қызметкері етіп тағайындады. Кардинал Фарнезе Римге шақырылғаннан кейін, Сервини Испанияда нунций ретінде қалды. Келесі он жылда Сервини Реджо және Губбио диоцездерінің апостолдық әкімшісі болды. Трент соборында ол кардиналдар Реджинальд Поул және Джованни Мария Чиоччи дель Монтемен (болашақтағы Папа Юлий III) бірге собордың үш президентінің бірі болып сайланды. Ол Павел III папалығының соңына дейін осы қызметте болды, содан кейін Киелі Рим императоры Карл V (1519–56) қанағаттандыру үшін ауыстырылды. Ол православие мен шіркеу тәртібін ғана емес, сонымен қатар Папалықтың рухани және уақыттық істердегі жалпыға бірдей талаптарын қорғады және императорды қорлағандай күшпен қорғады. 1548 (немесе 1550) жылы Сервини Ватикан кітапханасының басшысы болып тағайындалды. Сервини басшылығымен Курия баспаларының институционализациясын Паоло Сачет "Папаларға арналған баспа: Рим Куриясы және баспаның қолданылуы" (1527–1555) еңбегінде зерттейді. Алайда, оның тағайындалуы туралы апостолдық хат жаңа папа Юлий III-тен 1550 жылдың 24 мамырында келді және онда ол Ватикан кітапханашысы емес, Sanctae Romanae Ecclesiae кітапханашысы деп аталды, өйткені ол кітапханаға жауапты бірінші кардинал болды. Өзінің басқару кезінде ол Гульельмо Сирлетоның, сондай-ақ Онофрио Панвинионың (особы түрде христиан археологиясы мәселелері бойынша кеңес алған) қызметтерін пайдаланды. Оның жеке жазбаларында (әлі күнге дейін Vaticanus Latinus 3963 деп аталады) көрсетілгендей, ол кітапхана қорына 500-ден астам кодекс, соның ішінде 143 грек кодексін қосты. 1549–1550 жылдардағы Папа Павел III-нің ізбасары сайлау үшін өткен конклавта, 1549 жылдың 3 желтоқсанында ашылуына Марчелло Червиниді қоса алғанда, елу бір кардинал қатысты. Бастапқы кандидаттардың ішінде кардиналдар Реджинальд Поул, Франческо Сфондрати, Родольфо Пио да Карпи және Николо Ридольфи (қазанның 31-і күні түнде қайтыс болды) болды. Император Карл V-тің сүйіктісі Поул алғашқы сайлауда екі дауыспен жеңіске жақын болды, бірақ ол қосымша дауыс жинауға үлгермеді. Императордың тағы бір сүйіктісі, Бургос епископы Хуан Альварес де Толедо ұсынылды, бірақ ол да, марқұм Папа Павел III-нің немере інісі кардинал Алессандро Фарнезе фракциясының және француздық тараптың қатты қарсылығына байланысты сәтсіз аяқталды. 12 желтоқсанда тағы бес француз кардиналы келді, және олар өздерінің сүйіктісі Ипполито д'Эсте кандидатурасын алға жылжыта алмаса да, олардың мүмкін үміткерлер тізіміне кардинал Червини кірді. Фарнезе мен оның жақтастары да оған жақсы көңілмен қарады. Өкінішке орай, Императорлық фракция ондай емес. Ең жаманы, 22 желтоқсанда кардинал Червини конклавтан квартан қызуынан зардап шеккендіктен шығып кетті. Ақырында, 1550 жылдың 7 ақпанында кардиналдар Джованни Мария Чиоччи дель Монтені таңдады, ол Юлий III деген есімді алды.

Папаны сайлау

1555 жылғы бірінші конклав, Юлий III (1550–55) қайтыс болғаннан кейін, Италиядағы француздық мүдделер (Юлий III қолдаған) мен Империя мүдделері арасындағы күрес болды. Империя шіркеу кеңесі арқылы шіркеу реформасын жүргізуге ниеттенді, бірақ император нәтижеге бақылау жасауды қалады. 1555 жылдың 9 сәуірінде, папалық конклавтың төртінші күнінің кешінде, император Карл V-ке адал кардиналдардың оның сайлануына бөгет қоюға тырысқанына қарамастан, Сервини папа ретінде «құдайға сыйындырылды».

Папалық

Марцелл II шіркеудің көптеген ішкі жұмыстарын реформалауды қалағанмен, оның осал денесі конклавтың шаршатуына, билікке көтерілу рәсімдерінің ауырлығына, жоғары лауазымының тудырған алапат уайымдарына және Қасиетті апта мен Пасха күндері діни қызметтерді атқару кезіндегі күш салмауға тап болды. Ол тез ауырып қалды. Оған қан қойды, және жағдайы жақсара бастады. Кардиналдарға аудиенция бергенде, олар конклавтан сайлау капитуляциясына қол қоюын және келісімдерде көрсетілгеннен артық кардиналдар тағайындамайтынына кепілдік беруін талап етті. Ол өзінің ниетін іспен көрсететінін айтып, қол қоюдан бас тартты. Франция және Испания елшілерімен алғашқы кездесуінде, елшілерге олардың монархтары келісілген бейбітшілікті сақтауы керектігін ескертті, әйтпесе оларға нунцийлер мен легаттар жіберілетінімен қатар, папаның өзі келіп, оларды ескертетінін мәлімдеді. Ол император Карл V-ге, Англия королевасы Мэри I-ге және кардинал Реджинальд Поулға хат жазды (онда Поулды Англиядағы легат ретінде бекітті). Испания елшісі бір адамды өлтіргені үшін кешірім сұрағанда, Марцел өзінің билігін кісі өлтіруден кешірім берумен бастағысы келмейтінін айтты және тиісті соттарға заңды сақтауға бұйрық берді. Ол туыстарының Римге ағылуын, олардың ақсүйектерге лайық емес байлыққа ие болуын қаламады, сондай-ақ Римде оның қамқорлығында тұратын екі жүрегі туысы Рикардо мен Герениусқа ресми сапарларға рұқсат бермеді. Ол Киелі Тақтың шығындарына дереу үнемдеу шараларын енгізді. 28 сәуірде ол Урбино герцогы Гвидобальдо II делла Роверені, ал 29 сәуірде Феррара герцогы Эрколь II д'Эстеді аудиенцияға қабылдады. Сонымен қатар ол соңғы конклавтағы француздық фракцияның жетекшілері Фарнезе, Д'Эсте, Луи де Гиз және Асканио Сфорцаға аудиенция берді. Сол түні ол ұйықтамады. 30-ы күні таңертең инсульт (hora XII apoplexi correptus) алып, комаға түсті. Сол түні, сайлаудан кейін 22 күн өткен соң, қайтыс болды. ), полифониялық қасиетті хор музыкасының бірі, оның есіміне құрмет көрсету үшін шамамен 1562 жылы жазылған деп есептеледі. 22 күндік билігімен Рим папасы Марцелл II ең аз билік еткен 10 папаның тізімінде алтыншы орында тұрады. Оның орнына Cardinals қасиетті колледжінің деканы Джанпиетро Карафа, Папа Пауль IV (1555–59) ретінде таққа отырды.