Кіріспе

Неміс египтологы (1920-2016) Юрген фон Беккерат (19 ақпан 1920 - 26 маусым 2016), неміс египтологы. Ол Orientalia, Göttinger Miszellen (GM), Journal of the American Research Center in Egypt (JARCE), Archiv für Orientforschung (AfO) және Studien zur Altägyptischen Kultur (SAK) сияқты журналдарда сансыз мақалалар жариялаған өнімді жазушы болды. Кеннет Китченмен бірге ол Жаңа патшалық және Египеттің Үшінші аралық кезеңінің ең алдыңғы қатарлы ғалымдарының бірі болып саналады. Оның көптеген танымал неміс тіліндегі басылымдары: Handbuch der Ägyptischen Königsnamen, 2-шы басылым (Майнц, 1999) және Chronologie des Pharaonischen Ägypten немесе "Мысыр перғауындарының хронологиясы", MÄS 46 (Филип фон Заберн, Майнц: 1997), оны ғалымдар ежелгі Мысыр және оның түрлі перғауындарының хронологиясы туралы ең жақсы және ең толық кітаптардың бірі деп санайды. 1953 жылы ол өз бетінше тексеріп, Қарнақтағы Нил сайлары мәтіндерін ерозиядан жоғалып немесе бүліну алдында жазды.

Академиялық еңбектер

Бекерат өзінің ғылыми мансабында өзінің басылымдары мен мақалаларында жоғары ғылыми стандартты сақтап қалды және бастапқы дәлелдерді мұқият талдап, бұрын қабылданған көптеген болжамдар мен нанымдарды жоққа шығарды. Мысалы, GM 154 (1996) мақаласында ол жеке меншіктегі және аз танымал стеланы зерттеді және жариялады, ол Осоркон II билігінің 22-ші жылына таандык және оны ғалымдар жиі Юбилей стеласы деп атайды (GM 154, 19-бет). Алайда, Беккерат бұл құжатта осы жылы Осоркон II үшін Сед мерекесі немесе юбилейлік мерекелер туралы айтылмағандығын, егер ол осы уақытта өзінің үлкен юбилейлік мейрамын тойласа, күтілетінін айтты. Оның орнына Бекерат стеланың мәтіні жай ғана былай деп оқылатынын көрсетті: "Жоғарғы және Төменгі Мысыр патшасының Ұлылығы кезінде 22 -ші патшалық жыл, Usermaatre Setepenamun (яғни, Osorkon II), Ре ұлы, сүйікті Osorkon Meryamun көрінісі" Озирис, Горус және Изида құдайларының қатысуымен. (GM 154, 20-бет.) Бұл стелада Осоркон II осы құдайлардың батасын алып отырған көрінеді. Басқаша айтқанда, бұл құжат тек қана патшаны үштік құдайлардың алдында бейнелейтін кәдімгі стела болды. Бекерат бұл жаңа дәлелдің Осоркон II-нің Бубастис фестиваль залындағы зақымдалған Сед юбилейі күні осы перғауынның билігінің 30-шы жылы емес, 22-ші жылы деп оқуға тиіс деген ойға күмән келтіретінін айтады (соңғы оқу зақымдалған санның кейбір қалпына келтіруімен мүмкін), өйткені Эдвард Вент 1976 жылы Китченнің TIPE кітабының JNES шолуында атап өткендей. Осылайша Бекераттың талдаулары осы патша Сед юбилейін 22 жылы тойлаған деген әдеттегі көзқарасты жоққа шығарды және Осоркон II өзінің алғашқы юбилей мейрамын 30 жылы тойлаған болуы мүмкін деген тұжырымға келді. Дәстүр бойынша Мысырда Сед юбилейі тойлары патшаның билігінің 30-шы жылында өткізілді, бұл туралы 22 -ші династияның басқа патшалары, мысалы, Осоркон I, Шошенк III және Шошенк V. 15-17 ж.ж. аралығында, профессор Бекерат "Пап. Бруклин 16.205 [бұл] әдетте 22-ші династияның Шошенк III-іне жатқызылады" және Дейр-эль-Бахариден алынған мумиялық бинт 21-ші династияның патшасы Псусенн I-нің 49 жылы болуы керек, өйткені "Жоғарғы Мысырдан жеке тұлғалар осы Шошенк III-дің соңғы жылына сілтеме жасауы мүмкін емес". Шошенк III өзінің 8 жылынан кейін Үстіңгі Мысырдың тиімді бақылауын жоғалтып алғаны белгілі, Педубаст I өзін мұнда патша деп жариялады. Жоғарғы Мысырда 8 жыл болғаннан кейін Шошенк III туралы айтылған барлық деректер Амонның бас діни қызметкері Осоркон Б. 1993 жылы Шошенк III 39-шы жылынан Пами 1-ші жылына дейінгі 13 жылдық аралықта Мысырды кем дегенде 10 жыл билеген Шошенк IV есімді жаңа Танит патшасы табылғаннан кейін Кеннет Китчен фон Беккераттың ұсынысын өзінің "Мысырдың үшінші аралық кезеңі" (шамамен б.з.д. Китченнің айтуынша, бұл жаңа патшалық тәртіп (яғни: Шошенк III > Шошенк IV > Пами) дегеніміз "Бруклин папирусы 16.205 жылы 49-шы жыл, содан кейін 4-ші жыл, енді Шошенк III және Пимай емес, Псусенс I және Аменемоптың уақытына жатқызылуы керек. [яғни, Пэми] (сағ. 103, §83 төмен) " (Kitchen, TIPE 1996, xxvi. Беккерат өзінің "Фараондық Мысыр хронологиясы" атты кітабында Шошенк II Танисте тәуелсіз билік жүргізді деген пікірді де қолдады. Бұл пікірді басқа ғалымдар арасында Норберт Даутценберг де қолдайды. 2016 жылы маусымда 96 жасында қайтыс болды.