Кіріспе
Жаңа Зеландия фотографы Джон Брайан Брейк (27 маусым 1927 4 тамыз 1988) - Жаңа Зеландия фотографы.
John Brian Brake (27 June 1927 – 4 August 1988) was a photographer from New Zealand.
Өмірбаян
Брейк Жаңа Зеландияның Веллингтон қаласында туған. Ол әкесінің жалпы дүкені болған Артур пассіне және Крайстчерчке ауысты. Оның фотосуретке деген қызығушылығын Крайстчерч фотосурет қоғамында көрмеге қатысқан әпкесі Изабель Брейк және бірнеше аға ағалары қозғады. Брейк Веллингтонның портрет суретшісі Спенсер Дигбимен 1945 жылдан бастап жаттықты. Үш жылдан кейін мемлекеттік кино түсіру ұйымына, Ұлттық кино бөлімшесіне көмекші оператор ретінде қосылды. Брек Бөлмеде 17 фильмде, көбінесе оператор, кейде режиссер ретінде жұмыс істеді. Брейктің студия жарықтандыруындағы шеберлігі пайдаланылса да, оның жұмысының басым бөлігі NFU-ның көрікті қысқаметражды диетасына, оның ішінде Брейк Оңтүстік Альптерде түсірген "қар" фильмдерінің сериясына қатысты. Аоранги қарлары, Брейк режиссерлік еткен үш NFU фильмінің бірі, 1958 жылы "Үздік қысқа сюжет (тірі экшн) " номинациясында Академия сыйлығына ұсынылған алғашқы Жаңа Зеландия фильмі болды. Ол Джеймс Алгардың табиғат туралы "Гранд Каньон" фильміне Оскардан жеңілді. Брейк 1954 жылы Жаңа Зеландиядан Лондонға кетті. 1955 жылы ол Magnum Photos фото агенттігінің мүшелері Эрнст Хаас пен Анри Картье Брессонмен танысты. Бұл оның сол жылы номиналды мүше ретінде қабылдануына және 1957 жылы толық мүшелікке ие болуына әкелді. 1967 жылға дейін Магнумның фотографы болып қызмет етті. 1960 жылдардың ортасына дейін Еуропа, Африка және Азияда еркін фотограф болып жұмыс істеді, содан кейін ол көбірек "Life" журналында жұмыс істей бастады. Ол 1957 және 1959 жылдары Қытайды (оған ерекше деңгейде кіруге рұқсат етілді) және 1955 жылы Пабло Пикассоның бұқа күресі туралы суреттерімен танымал. Оның 1960 жылы Үндістанда түсірген "Монсон" сериялы суреттері халықаралық журналдарда, соның ішінде Life, Queen және Paris Match басылымдарында жарияланды. Брейк Апарна Дас Гуптаны (қазіргі Апарна Сен) "Монсон" сериясындағы өзінің ең танымал суреттерінің біріне айналған суреттің үлгісі ретінде қолданды. Суретке түсіру жұмыстары Калькуттадағы үйдің шатырында, баспалдақ пен су құю ыдысы бар жерде жүргізілді. Сен фотосуретті былай сипаттады: Ол мені терасқа шығарып, ауыл қыздары сияқты қызыл сары шапан кигізді. Көмекші болу үшін мен қызыл түсті киіп алайын дедім, ол "жоқ" деді. Ол өте қатаң, өте қатал болды. Ол менің мұрныммен жабысып тұрды, өйткені менің мұрным теріске салынбаған. Біреудің үлкен су құю ыдысы бар еді, сонда олар маған су құйды. Бұл өте қарапайым іс болды. Ол жарты сағатқа созылады. "Монсонды" түсірген жылы Брейк Жаңа Зеландияда да суретке түсті. Суреттер "Жаңа Зеландияның теңіз сыйы" (1963) атты бестселлер кітабында жарияланды. Кітап он жылдан астам уақыт бойы басылымда болды және 1990 жылы мүлдем жаңа форматта және басқа суреттермен, бірақ сол тақырыппен қайта басылды. 1965 жылы Найджел Кэмерон мен Брейк Брейктің әкесі Джон Брейкке арналған "Пекин: үш қаланың әңгімесі" атты еңбегін жариялады. 1967 жылы Брейк пен Уильям Уорренге Джеймс Томпсон "Клонгтағы үйді" шығаруды тапсырды, ол алғаш рет 1968 жылдың қаңтар айында жібек саудагері және бұрынғы ЦРУ агенті Джеймс Томпсонның құпия жоғалуынан кейін жарияланды. Бұл кітап қолөнер және өнер бұйымдары туралы көптеген кітаптардың алғашқысы болды. Оның кітабында "Таиланд мүсіні" (1972), "Аңыз және шындық: Оңтүстік-Шығыс Азияның ерте керамикасы" (1977), "Тынық мұхит өнері" (1979) және Дорин Блумхардтпен бірлесіп "Жаңа Зеландия қолөнері: қолөнершінің өнері" (1981) бар. 1970 жылы Брейк Гонконгта "Zodiac Films" компаниясын құрып, келесі алты жыл бойы Индонезияда деректі фильмдер түсірді. 1976 жылы Жаңа Зеландияға оралды. Ол шығыс азиялық сәулет өнерінің әсерінен дизайнер Рон Сангтың жобасымен сыйлық иеленген үйді тапсырды. Ол өмірінің қалған бөлігінде өмірлік серігі Уаи Ман Лаумен бірге өмір сүрді, бірақ ол шетелде еркін тапсырмалар қабылдауға жалғасты. 1985 жылы Жаңа Зеландия фотосурет орталығы құрылған. 1981 жылы Королеваның туған күніне арналған құрметтерде Брейк фотосуретке сіңірген еңбегі үшін Британ империясы орденінің офицері болып тағайындалды. Брейк 1988 жылы Титирангиде жүрек ауруынан қайтыс болды. Брейк өзінің негативтері мен мөлдірліктерін, сондай-ақ мүмкіндігінше авторлық құқықты сақтап қалуға тырысты. Оның суреттерінің бүкіл коллекциясы қазір Жаңа Зеландияның Те Папа Тонгарева мұражайында орналасқан. Музей оның Қытайдағы жұмысын 1995 жылы "Брайан Брейк: Қытай, 1950 жылдар" (осы тақырыптағы кітаппен бірге) және 1998 жылы "Монсон: Брайан Брейктің Үндістан суреттері" атты көрмеде көрсетті. Бұл сериядағы суре...
He took me up to the terrace, had me wear a red sari in the way a village girl does, and asked me to wear a green stud in my nose. To be helpful, I said let me wear a red one to match, and he said no — he was so decisive, rather brusque — I think a green one. It was stuck to my nose with glue, because my nose wasn't pierced. Someone had a large watering can, and they poured water over me. It was really a very simple affair. It took maybe half an hour. In the same year as he shot "Monsoon", Brake also photographed in New Zealand. The images were published in the best selling book New Zealand, Gift of the Sea (1963). The book remained in print for over a decade and was republished in an entirely new format and with different images, but the same title, in 1990. In 1965, Nigel Cameron and Brake published Peking: A Tale of Three Cities, which was dedicated to Brake's father, John Brake. In 1967, Brake and William Warren were commissioned by James Thompson to produce The House on the Klong, which was first published after the mysterious disappearance of silk merchant and former CIA agent James Thompson, in January 1968. This book was the first of many on craft and art objects. Titles include The Sculpture of Thailand (1972), Legend and Reality: Early Ceramics from South East Asia (1977), Art of the Pacific (1979), and, in collaboration with Doreen Blumhardt, Craft New Zealand: The Art of the Craftsman (1981). In 1970, Brake founded Zodiac Films in Hong Kong and made documentary films in Indonesia for the following six years. In 1976, he returned to New Zealand. He commissioned an East Asian influenced architectural award winning house designed by Ron Sang on Titirangi's Scenic Drive, in the Waitākere Ranges to the west of Auckland; the house has a Category 1 Heritage New Zealand rating. He lived there with his life partner, Wai man Lau, for the remainder of his life, although he continued to accept freelance assignments abroad. In 1985 he helped establish the New Zealand Centre for Photography. In the 1981 Queen's Birthday Honours, Brake was appointed an Officer of the Order of the British Empire, for services to photography. Brake died at Titirangi of a heart attack in 1988. Brake was careful to retain his negatives and transparencies, as well as copyright, wherever possible. His entire collection of photographs is now housed at the Museum of New Zealand Te Papa Tongarewa. The Museum showed his China work in a 1995 exhibition, Brian Brake: China, the 1950s (with an accompanying book of the same title), and in 1998, Monsoon: Brian Brake's Images of India. Images from this series were published independently in 2007 as Monsoon. In 2010, the Museum mounted a major retrospective exhibition of his work, Brian Brake: Lens on the World, again with a fully illustrated catalogue.