Кіріспе

1914 жылы Эдвард С. Кертистің "Бас аңшылар елінде" (немесе "Соғыс каноэлері елінде") – 1914 жылы түсірілген нұсқаусыз фильм. Бұл фильм Канаданың Британдық Колумбиясының Орталық жағалауындағы Королева Шарлотта бұғазы аймағында өмір сүретін Кваквакваквакв халқының әлемін көркемдеп бейнелейді, сценарийін жазып, Эдвард С. Кертис режиссерлік еткен, ал актерлік құрамы толығымен Кваквакваквакв тайпасының өкілдерінен тұрады. 1999 жылы Конгресс кітапханасы бұл фильмді "мәдени, тарихи және эстетикалық тұрғыдан маңызды" деп бағалап, АҚШ Ұлттық кино тізіміне енгізді. Бұл толық метражды фильмнің актерлік құрамы Солтүстік Американың жергілікті халқынан толығымен құралған алғашқы фильм болды; ал сегіз жылдан кейін Роберт Флаэртидің "Солтүстік Нанук" фильмі осыған ұқсас екінші фильм атанды. Бұл Британдық Колумбияда түсірілген алғашқы көркем фильм және Канадада сақталған ең көне көркем фильм.

Бастапқы шығарылымы

Кертис бұрыннан-ақ мультимедиамен тәжірибе жасаған. 1911 жылы ол слайдтар, лекция және тікелей музыкалық қосымшасы бар "Индиялық сурет операсы" атты сахналық қойылым құрды. Ол екі проектордың суреттерді бірін-бірімен алмастырып көрсететін стереооптикон проекторларын пайдаланды. Бұл оның кино дәуіріне қадам басуының бастауы болды. Кертис фильмді жасауға шамамен 75 000 доллар жұмсады, бірақ бір жыл ішінде кинотеатрларда көрсеткеннен кейін ол тек 3 269,18 доллар таба алды. Фильмнің қаржылық сәтсіздігіне өте көңілі қалғандықтан, 1919 немесе 1920 жылы фильмге қатысты барлық құқықтарды Нью-Йорк табиғи тарих мұражайына сатты. Мұражай Кертистің тапсырған материалдарын жоғалтқан соң, фильм 1947 жылға дейін жоғалып кеткен деп есептелді. 2008 жылғы қалпына келтіру жұмысы осы материалдарды қайта біріктірді.

Құжаттық фильмдер ме, мелодрамалар ма?

"Басты аңшылар елінде" фильмі жиі кемшіліктері бар деректі фильм ретінде талқыланады. Фильм сол заманда жасалған кезде Кваквакваквак мәдениетінің, өнерінің және технологиясының көптеген нақты бейнелерін үйлестіреді, бірақ бұл фильм Кваквакваквак халқының еуропалықтармен алғашқы байланысына дейін болған немесе толығымен ойдан шығарылған әдет-ғұрыптарға негізделген мелодрамалық сюжетпен толықтырылған. Кертис бұл фильмін деректі фильм деп нақты айтпаған, сонымен қатар оны көркем туынды деп атаған да жоқ.