Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ньюфаундленд реформалық либералдық партиясы – 1975 жылдан 1979 жылға дейін Канаданың Ньюфаундленд және Лабрадор провинцияларындағы жетекші тұлғаға бағытталған саяси партия. Ол 1974 жылы бұрынғы премьер-министр Джоуи Смолвуд Ньюфаундленд және Лабрадор либералдық партиясының төрағалығына қайта орналаса алмағаннан кейін, оның билікке оралуын қолдады.
The Newfoundland Reform Liberal Party was a leader centred political party in Newfoundland and Labrador, Canada from 1975 to 1979. It backed the return to power of Joey Smallwood after the former premier failed to regain the leadership of the Liberal Party of Newfoundland and Labrador in 1974.
1975 жылғы сайлау
Ньюфаундленд реформалық либералдық партиясы 1975 жылғы провинциялық сайлауда 28 үміткерді тікелей ұсынды. Ньюфаундленд және Лабрадор заң шығару жиналысы сайлауға дайындықпен 51 орынға дейін ұлғайтылғандықтан, Смолвуд толыққанды мандатты күтпеді; керісінше, оның қатысуы парламентте ешбір партия көпшілік орындарға ие болмайтын жағдайға (аспапты парламентке) әкелетініне үміттенеді, онда бұрынғы премьер-министр пайда болған келіссөздер арқылы қайтадан билікке оралуға мүмкіндік алады. Смолвуд өзінің жаңа партиясы үшін заң шығару жиналысында төрт орын жеңіп алды (оның ішінде өзінің орыны да болды), бірақ оның жалпы жоспары сәтсіз аяқталды, себебі орнықты либералдық партиямен дауыс бөлінуі нәтижесінде Франк Мурс басқаратын прогрессивті консерваторлар жеңіске жетті, олар халықтың көп бөлігінен қолдауын жоғалтса да, екінші рет қатарынан көпшілік үкімет құрды.
The Newfoundland Reform Liberal Party ran 28 candidates in the 1975 provincial election. With the Newfoundland and Labrador House of Assembly having been expanded to 51 seats for the election, Smallwood did not expect to win an outright mandate; rather, he hoped his presence would result in a hung parliament (with no party holding a majority of seats) in which the former premier could use the resulting bargaining power to return to office. Although Smallwood succeeded in winning four seats for his new party in the House of Assembly (including his own), his overall plan backfired as the resulting vote splitting with the established Liberal Party ultimately contributed to successful Progressive Conservatives under Frank Moores, who won a second consecutive majority government despite losing a considerable share of their popular vote.
Тарату
Көзге көрінетін түрде, Смолвуд нәтижені табыс деп мәлімдеді – оның пікірінше, ол беделді Либералдық партияның қайтадан билікке оралуына жол бермеген. Смолвуд келесі екі жыл бойы бұрынғы партиясымен ажыратылған партияны біріктіру үшін сәтсіз келіссөздер жүргізді, әрқашан біріктірілген партияның басшысы оның өзі болатыны туралы талап қойды. Ақырында, 1977 жылы Смолвуд Ассамблеядағы мандатын тастап, саясаттан мүлдем кетті. Ньюфаундленд реформалық-либералдық партиясы Смолвудты алмастыру үшін жаңа басшы сайлаған жоқ және өзінің негізін қалаушысы кеткеннен кейін тиімді саяси күш ретінде жойылды, бірақ 1979 жылғы Ньюфаундлендтің жалпы сайлауы жарияланғанға дейін қағаз жүзінде сақталып тұрды. Партия сайлауға кандидаттарды ұсынбағандықтан провинциялық бас сайлау комиссиясы таратып жіберді.
Publicly, Smallwood claimed the result to be a success in his view, he had succeeded in preventing the established Liberal Party from returning to power. Smallwood spent the next two years unsuccessfully trying to negotiate a merger of the breakaway party with his old party, always with the stipulation that he would be leader of the merged party. Finally, in 1977, Smallwood resigned his seat in the House of Assembly and left politics for good. The Newfoundland Reform Liberal Party never elected a new leader to replace Smallwood and disappeared as an effective political force following its founding leader's departure, although it continued to exist on paper until the 1979 Newfoundland general election was called. The party was subsequently dissolved by the provincial chief electoral officer after it failed to nominate any candidates for the election.