Кіріспе
Golden State 1902-1968 жылдары Чикаго мен Лос-Анджелес арасындағы Чикаго, Рок-Айленд және Тынық мұхит темір жолы (Рок-Айленд) және Оңтүстік Тынық мұхит компаниясы (SP) және оның алдыңғылары арасында жолаушылар пойызы болды. Ол Калифорнияның "Алтын штаты" деп аталды. Алтын мемлекет жолы салыстырмалы түрде төмен биіктікте болды, ол континенттік бөліністі Нью-Мексикодағы Лордсбургке жақын 4600 фут (1402 м) аралап өтті, бірақ ең биік биіктік 6600 футтан (2012 м) астам болды. Басқа трансконтинентальдық бағыттар Флагстафф, Аризона және Уайоминг Шерман маңындағы Юнион Пасифик қалалары маңындағы Санта-Фе темір жолынан 7000 футтан (2134 м) астам биіктікке жетті. 2340 мильге созылып, ол АҚШ-тағы ең ұзақ үздіксіз жолаушылар темір жолының бірі болды, оны SP-дің Империал және 2005 жылға дейінгі Amtrak Sunset Limited компаниясы арттырды.
Тарих
Пойыз 1902 жылы 2 қарашада Чикаго, Канзас-Сити, Эль-Пасо, оңтүстік Аризона және Лос-Анджелес арасында Golden State Limited ретінде ашылды. 2762 миль (4445 км) ұзындығы бар Құрама Штаттардағы ең ұзақ бағыт және Солтүстік Америкадағы Канадалық Тынық мұхит темір жолының Империал Лимитедінен кейін екінші орында тұрды. 1910 жылға дейін Golden State Limited маусымдық болды, әдетте желтоқсаннан сәуірге немесе мамырға дейін жүреді; жылдың қалған бөлігінде сол кестелер Калифорния Limited батыс бағыты мен Чикаго Сент-Луис Limited шығыс бағыты ретінде белгілі болды. Golden State Limited тек Pullman жолаушылары үшін, ал California Limited туристік (экономикалық) ұйықтайтын вагон мен көлікті тасиды. Golden State Limited (немесе Калифорния Limited маусымнан тыс уақытта) 1907 жылдың ортасына дейін 43 және 44 нөмірлерін алып жүрді, содан кейін 3 және 4 нөмірлері болды. 1910 жылдың қаңтарынан бастап "Голден Стейт" компаниясы 1968 жылға дейін жыл бойы жұмыс істеді. 1947 жылы 18 мамырда "Лимитет" деген атау алынып тасталып, "Голден Стэйт" пойызы аталды. 1926 жылдың жазында пойыз Чикагодан сағат 20.30-да шығып, 68 сағат 15 минуттан кейін Лос-Анджелеске жетеді. 1920 және 1930-жылдары Флорида қыстың танымал бағыты болған кезде, Рок-Айленд және Оңтүстік Тынық мұхиты Алтын мемлекетті суық шығыс және Орта батыс қыстарынан құтылу үшін орналастырды. Көп жылдар бойы негізгі бәсекелестік Санта-Федің Калифорниялық лимитті болды, ол бизнесті екі есеге жуық жасады. Санта-Фе Шефе 1926 жылдың қарашасында басталғанда, Алтын мемлекет сол 63 сағаттық кестеде сол 10 долларлық қосымша жол ақысымен (1929 жылға дейін) жүгіре бастады. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Рок-Айленд пен Оңтүстік Тынық мұхиты жаңа 393⁄4 сағаттық (Чикаго мен Лос-Анджелес / Сан-Франциско арасындағы жылдам кесте) ағынды суды Алтын Ракета деп атады. Бұл атау Rock Island басқа маршруттарда пайдаланған Rocket атауын кеңейту болды, ол көптеген жылдар бойы автомобиль атауларының префиксі ретінде қолданылған Golden префиксімен біріктірілді. Сондай-ақ, Рокки-Маунтин зымыранын, Де-Мойн зымыранын, Пеория зымыранын және басқаларын қараңыз. "Алтын зымыран" екі жиынтық жабдыққа ие болды (әр теміржол бірін ұсынды) және Чикаго мен Лос-Анджелес арасындағы тағы бір пойыз Санта-Федің супер-шефімен бәсекелесе алды. Rock Island компаниясы "Алтын зымыран" үшін қызыл және күміс түстермен машиналар тапсырды. Оңтүстік Тынық мұхиты, негізінен, бір жолды және нашар сигнал беретін Эль-Пасо мен Канзас-Сити бөлігінде қажетті жаңартулар болғандықтан, ынталы емес еді. Оңтүстік Тынық мұхиты қатысуға шешім қабылдамағаннан кейін, Рок Айлендтің Golden Rocket жабдықтары Golden State-ке қайтадан енгізіліп, біріктірілді. 1948 жылы қаңтарда "Алтын мемлекет" эстрадалық болды, оның жоғарғы корпусы мен айлақтың панелі қызыл түсті, ал төменгі корпустары табиғи толқынды дат баспайтын болаттан немесе жылтыраған жақты машиналарда күміс немесе сұр бояудан жасалған. Пойыздың ішінде әр түрлі құрал-жабдықтар бар еді. Тегіс және толқынды дат баспайтын болаттан жасалған жабдықтар аралас және ауыр салмақты багаж, темір жол пошта кеңсесі (РПО) және жатақхана вагондары кең таралған. 1946 жылы Нью-Йорк және Лос-Анджелес арасындағы трансконтинентальдық ұйықтайтын көлік қызметі Нью-Йорк орталық темір жолы мен Пенсильвания темір жолы арқылы ауыспалы күндері қосылды, бірақ 1951 жылы аяқталды. Алтын мемлекеттегі басқа ұйқы машинасы маршруттарына Чикаго Канзас-Сити және Чикаго Сан-Диего (Оңтүстік Тынық мұхиты және олардың еншілес компаниясы Сан-Диего және Аризона темір жолы арқылы, Юма, Аризона қаласына қосылады) кірді. Поезд басқа тасымалдаушылардан байланысты ұйқы вагондарын тасымалдайтын: Канзас-Ситиде ол Миннеаполистен Рок-Айленд темір жолының ұйқы вагонын және сол станциядан Сент-Луистен Миссури Тынық мұхиты темір жолының ұйқы вагонын да алды. Поезд Техас штатының Эль-Пасо қаласында Мексиканың Ұлттық темір жолы (NdeM) El Fronterizo (7/8)мен үйлестірілген байланыста болды; бұл NdeM пойызы Ciudad Juarez, Chihuahua және Мексика қаласына жалғасты. Бұл кестеде Лос-Анджелестен Мексикаға және кері бағыттағы сапарлар қарастырылған. Алтын мемлекет 1950-1960 жылдары басқа пойыздар сияқты жолаушылар табысының төмендеуіне ұшырады, бірақ қызмет басқа пойыздардағыдай қатты төмендетпеді. Ұйқы вагоны мен гриль / салон немесе тамақтану вагоны әрқашан қосылған. 1964 жылдың сәуірінен кейін пойыз Оңтүстік Тынық мұхитының Нью-Орлеанспен Лос-Анджелес Сансет Лимитедке дейін Эль-Пасоның батысына біріктірілді. 1968 жылы 8 сәуірде соңғы "Алтын мемлекет" телеарнасы жарық көрді, содан �...
The train had a coordinated connection with the National Railway of Mexico's (NdeM) El Fronterizo (7/8) in El Paso, Texas; this NdeM train continued to Ciudad Juarez, Chihuahua and Mexico City. The schedule was set to accommodate travel from Los Angeles to Mexico, and the reverse direction. The Golden State had the same declining passenger revenues as other trains in the 1950s and 1960s, although service was not downgraded severely as on other trains. A sleeping car and grill/lounge or dining car was always included. The train was combined with Southern Pacific's New Orleans to Los Angeles Sunset Limited west of El Paso after April 1964. The final Golden State ran on April 8, 1968, after which service ceased. Amtrak's Sunset Limited between Los Angeles and New Orleans uses the Golden State's route west of Yuma. The Sunset runs three times weekly; Southern Pacific reduced the Sunset Limited from daily to tri weekly before Amtrak's formation.
Жолдар
Лос-Анджелестен Эль-Пасоға дейінгі Оңтүстік Тынық мұхит желісі 1881 жылдың мамырында аяқталды; Алтын мемлекет Эль-Пасо мен Солтүстік-шығыс темір жолынан Нью-Мексико штатының Тукумкари қаласынан Эль-Пасоға дейін жүрді. Сол жерден батысқа қарай кейде Дуглас, Аризона арқылы Эль-Пасо және Оңтүстік-Батыс темір жолы (EP&SW) арқылы Тусонға, кейде Деминг арқылы Оңтүстік Тынық мұхиты (SP) арқылы пайдаланылды; SP пойызды Тусоннан Лос-Анджелеске дейін жеткізді. 1961 жылы Дуглас пен Эль-Пасо арасындағы бұрынғы EP&SW тасталды, ал 1963 жылы жолдар алынып тасталды. Рок-Айлендте Калифорнияның оңтүстігіне жүк және жолаушылар тасымалы үшін пайдаланылатын көптеген қоректендіру желілері болды. Солардың бірі - Мемфистен Литтл-Рок, Оклахома-Сити және Амарилло арқылы Нью-Мексико штатының Тукумкари қаласына дейінгі "Чоктау жолы". Бұл желі 1900 жылы Амариллоға, Техасқа және 1902 жылы Рок Айленд сатып алғаннан кейін Тукумкариге дейін аяқталды. Жылдар бойы Мемфис пен Литтл-Роктан Лос-Анджелеске дейін ұйқы вагондары арқылы байланыс жасалды, әдетте Алтын мемлекетпен байланысты. Рок-Айленд шын мәнінде Тукумкариден оңтүстікке қарай 59 миль (95 км) жердегі Санта-Розаға, Нью-Мексикоға дейінгі темір жол желісіне ие болды, бірақ маршруттар Тукумкариде қиылысқандықтан, Рок-Айлендтен Оңтүстік Тынық мұхитына экипаждар мен локомотивтер ауысқан жер. Рок-Айленд магистралі Колорадо мен Оңтүстік және Форт-Уорт және Денвер теміржол магистралімен Техастың Дальхарт қаласында қиылысты. Бұл Далас-Денвер желісі Техас Зефирі мен басқа пойыздардың бағыты болды. Көптеген жылдар бойы саяхатшылар мұнда Эль-Пасо мен Денвердің арасындағы солтүстік пен оңтүстікке бару үшін байланыса алады, жалғыз басқа бағыт Санта-Феден Альбукеркеге дейін, Колорадодағы Ла-Хунтада екінші пойыз алмасуымен. 1924 жылы EP&SW және SP арасындағы бірігу келісімінің бір бөлігі ретінде SP Феникс арқылы магистральді желі салуға келісті, ол сол кезге дейін Марикопадан тармақта болды. Негізгі желі Пикачо маңындағы нүктеден Кулидж арқылы Чандлер, Меса, Темпе және Феникске дейін, содан кейін Букиге дейінгі қолданыстағы жолдарда, бастапқы SP магистралі бойынша Веллтонға дейінгі жаңа кеңейтумен салынған. Бұл баламалы бағыт енді Ролл мен Баки, Аризона арасында қызмет көрсетпейді, бірақ жолдар өз орнында.
Кесте
1948 жылдың шілдесінде "Алтын мемлекет" Чикагодан түнгі сағат 10:15-те шығып, екінші күні кешкі 5:15-те Лос-Анджелеске жетті. Қайту сапары Лос-Анджелестен сағат 11.30-да шығып, екінші күні сағат 11.30-да Чикагоға жетеді. 1954 жылдың шілдесінде ол Чикагодан сағат 14.15-те шығып, екінші күні сағат 7.30-да Лос-Анджелеске жетеді. Қайту сапары Лос-Анджелестен сағат 13.30-да шығып, екінші күні сағат 9.55-те келді. Кейінгі жылдары Финикске кеште жететін. "Феникс" рейсімен келген жолаушылар таң атқанша ұйықтайтын вагонда тұра алады.