Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс террорисі, коммунистік белсенді және сотталған кісі өлтіруші (1949 жылы туған)
German terrorist, communist militant, and convicted murderer (born 1949)
Бригитте Маргрет Ида Мохнахаупт (1949 жылдың 24 маусымында туған) – неміс сотталған бұрынғы террорист, Қызыл Армия фракциясының (РАФ) екінші буынымен байланысты. Ол сонымен қатар Социалистік науқастар ұжымының (SPK) мүшесі болды. 1971 жылдан 1982 жылға дейін ол РАФ-та белсенді қызмет етті.
Brigitte Margret Ida Mohnhaupt (born 24 June 1949) is a German convicted former terrorist associated with the second generation of the Red Army Faction (RAF) members. She was also part of the Socialist Patients' Collective (SPK). From 1971 until 1982 she was active within the RAF.
Ерте өмір
Мохнаупт Солтүстік Рейн-Вестфалиядағы Рейнберг қаласында, баспа үйінің қызметкерінің қызы болып дүниеге келді. 1960 жылы ата-анасы ажырасқаннан кейін анасымен бірге қалды. 1967 жылы Брухсалда абитур емтиханын тапсырып, сол жылы Мюнхен университетінің философия факультетіне оқуға түсті. 1968–1970 жылдары Рольф Гейслерге үйленді. Мюнхенде ол жергілікті коммуналық қозғалысқа қатысты, онда 1960 жылдардағы студенттік қозғалыстың негізгі өкілдері Райнер Ланганс, Фриц Тюфель және Уши Обермайермен танысты. 1969 жылы ол Мюнхендегі АҚШ мәдени орталығында (Amerikahaus) Вьетнам соғысына қарсы демонстрацияға қатысты. Ол Карлос Маригелланың «Қалалық партизандық соғыс нұсқаулығы» еңбегінен әсер алған болып хабарлады.
Mohnhaupt was born in Rheinberg, North Rhine Westphalia, the daughter of an employee in a publishing house. After her parents' divorce in 1960 she stayed with her mother. She took her abitur in 1967 in Bruchsal, and later that year enrolled with the philosophy department at the University of Munich. She was married to Rolf Heissler from 1968–1970. While in Munich, she joined the local commune scene, where she met core figures of the 1960s student movement such as Rainer Langhans, Fritz Teufel and Uschi Obermaier. In 1969, she participated in a demonstration in the USA cultural centre in Munich (Amerikahaus) to protest against the Vietnam War. She was reportedly influenced by Carlos Marighella's Manual of the Urban Guerilla.
RAF құрамасының мүшесі ретінде қызмет ету
Мохнаупт бастапқыда SPK деген неміс тіліндегі аббревиатурасымен белгілі Социалистік науқастар ұжымының мүшесі болды. Қосақта коммуна мүшесі Ирмгард Мёльлермен бірге ол 1971 жыл шамасында Қызыл Армия фракциясына (ҚАФ) қосылды, SPK тарағаннан кейін ұйымдастыру, логистика және қару сатып алуға көмектесті. Төменде Мохнаупттің ҚАФ мүшесі ретіндегі маңызды әрекеттерінің уақыт жобасы келтірілген. 9 маусым 1972: Мохнаупт Берлинде ҚАФ-пен байланысты болды деп тұтқындалды және қылмыстық ұйымға қатысу, жеке куәліктің жалғандауы және заңсыз қару-жарақ иеленуі үшін түрмеге кесілді. 1976 жылы Ульрике Майнхоф түрмеде қайтыс болғаннан кейін көп ұзамай Мохнаупт өзінің өтініші бойынша басқа ҚАФ тұтқындарының көпшілігі ұсталған Штаммхайм түрмесіне ауыстырылды. Штаммхайм түрмесінде ол Гудрун Энсслин, Андреас Баадер және Ян Карл Распемен кездесті, және олардың баптауымен ҚАФ басшысы болуға даярланды делінеді. 8 ақпан 1977 жылы босатылып, дереу жасырын өмірге кетіп, ҚАФ-тегі жұмысын жалғастырды. Мохнаупт «Неміс күзінде» маңызды рөл атқарды: ол 1977 жылы Карлсруэдегі бас федералды прокурор Зигфрид Бубакты және Оберурсель, Таунус қаласындағы Дрезднер Банкінің директорлар кеңесінің төрағасы банкир Юрген Понтоны өлтіруге қатысты. Ол сондай-ақ жұмыс беруші өкілі Ханс Мартин Шлейерді ұрлап, өлтіруге қатысты. 11 мамыр 1978 жылы Мохнаупт, Сиглинде Хофман, Рольф Клеменс Вагнер және Питер Юрген Бук Югославияның Загреб қаласында тұтқындалды. 17 қараша 1978 ж. – Мохнаупт пен үш басқа ҚАФ мүшесіне Югославиядан өздері таңдаған елге кетуге рұқсат берілді, себебі Батыс Германия Югославияның оларды Батыс Германиядағы сегіз хорват саяси қашқындарына айырбастау туралы ұсынысын қабылдамады. 15 қыркүйек 1981 жылы Мохнаупт АҚШ генералы Фредерик Крузенге қарсы RPG-7 танкіге қарсы зымыраны қолданып, қастандық жасауға қатысты.
Mohnhaupt was first a member of the Socialist Patients' Collective, known by its German acronym, SPK. Together with fellow commune member Irmgard Möller, she joined the Red Army Faction (RAF) around 1971 after the SPK dissolved, and helped with organization, logistics, and weapon procurement. Below is a timeline of Mohnhaupt's major acts as a member of the RAF. 9 June 1972: Mohnhaupt was arrested in Berlin in connection with the RAF and sentenced to prison for involvement with a criminal organization, identity document forgery, and illegal weapon possession. Shortly after Ulrike Meinhof's death in prison in 1976, Mohnhaupt was, on her own request, transferred to Stammheim Prison where the majority of other RAF prisoners were held captive. In Stammheim Prison she met Gudrun Ensslin, Andreas Baader, and Jan Carl Raspe, and was reportedly trained by them to become a leader of the RAF. She was released on 8 February 1977, and immediately went underground and continued her work with the RAF. Mohnhaupt was a major player in the German Autumn: she was involved in the 1977 assassinations of chief federal prosecutor Siegfried Buback in Karlsruhe and banker Jürgen Ponto, chairman of the Dresdner Bank board of directors, in Oberursel, Taunus. She was also involved in the kidnapping and murder of employer representative Hanns Martin Schleyer. 11 May 1978 Mohnhaupt, Sieglinde Hofmann, Rolf Clemens Wagner, and Peter Jürgen Boock were arrested in Zagreb, Yugoslavia. 17 November 1978 – Mohnhaupt and three other RAF members were allowed to leave Yugoslavia for a country of their choice because West Germany turned down an offer from Yugoslavia to extradite them in exchange for eight Croatian political fugitives in West Germany. 15 September 1981 Mohnhaupt took part in an assassination attempt on U. S. General Frederick Kroesen using an RPG 7 anti tank rocket.
Тұтқындау және қамауға алу
1982 жылғы 11 қарашада Мохнаупт Адельхейд Шульцпен бірге Франкфурт маңындағы ормандағы RAF қару-жарағының жасырын қоймасына кіргенде ұсталды. Мохнаупт тұтқындалып, Штутгарт апелляциялық сотымен 24 жылдық міндетті жазамен бірге өмір бойына бас бостандығынан айырылды. Ол Германияның күзінде атқарған рөлінің маңыздылығы және НАТО генералы Крёзенді өлтіруге жасалған қастандыққа қатысқандығы үшін осы жазаны алды. Сот оны RAF-тің жетекші тұлғасы деп санады, бірақ ол кісі өлтіруге тікелей қатысы бар-жоғын анықтай алмады. Сотталғаннан кейін Мохнаупт RAF күресін жалғастыратынын мәлімдеді. Оның тұтқындалуы RAF үшін ауыр соққы болды (өйткені ол RAF-тің сол буыны үшін Гудрун Энсслин мен Андреас Баадердей маңызды болды). 2007 жылғы 12 ақпанда бұқаралық ақпарат құралдарында кеңінен талқыланған даулардың арасында Штутгарт апелляциялық соты Мохнауптке 2007 жылғы 27 наурыздан бастап мерзімінен бұрын босатуға рұқсат берді. Ол міндетті жазасын өтегеннен кейін үнемі мерзімінен бұрын босатылуға құқылы болды. Психологиялық сарапшы мен Федералды Бас Прокурордың пікірінше, ол енді қоғамға қауіпті емес деп танылғандықтан, мерзімінен бұрын босатылды. RAF-тің басқа мүшелерінен айырмашылығы, Мохнаупт ешқашан кешірім сұрамаған. Ол 2007 жылғы 25 наурызда Айшах түрмесінен босатылды. Алайда, полиция кәсібуодағының президенті Конрад Фрайберг, RAF-тің қолынан он офицерінің қаза тапқанын көрген және Баварияның ішкі істер министрі Гюнтер Бекштейн оның босатылуына қарсы болды. Керісінше, 1978 жылдан 1982 жылға дейін Федералды ішкі істер министрі болған Герхард Баум (FDP) оның босатылуын қолдады, себебі бұл оның басқа тұтқындармен бірдей қарастырылғанын көрсетеді, ол міндетті жазаның барлық 24 жылын өтегеннен кейін босатылады. "Ди Цайт" апталығының хабарлауынша, оны түрмеде ұстау мемлекеттің террористерді саяси тұтқындар деп мойындауымен тең болар еді.
On 11 November 1982 Mohnhaupt, along with Adelheid Schulz, was caught entering an RAF arms cache in the woods near Frankfurt which had been staked out by GSG 9 men. Mohnhaupt was detained and sentenced to life in prison with a minimum 24 year mandatory sentence by the appellate court of Stuttgart. She was given this sentence because of the significant role she played during the German Autumn and for her part in the attempted assassination of NATO General Kroesen. The court considered her a leading figure of the RAF, but could not determine whether she had personally been involved in any of the murders. After her conviction, Mohnhaupt declared that the RAF would continue to fight. Her arrest was a massive blow to the RAF (as she had become almost as important to her RAF 'generation' as Gudrun Ensslin and Andreas Baader had been to theirs). On 12 February 2007 amidst widespread media controversy, the appellate court of Stuttgart gave Mohnhaupt parole effective of 27 March 2007. She routinely qualified for early release after serving her mandatory sentence. Parole was granted since she was no longer a danger to society according to a psychological expert and the Federal Attorney General. Unlike other RAF members, Mohnhaupt had never applied for clemency. She was released from Aichach prison on 25 March 2007. On the other hand, Konrad Freiberg, president of the police union, who had seen ten of his officers killed by the RAF, and Bavarian Interior Minister Günther Beckstein opposed her release. However, Gerhart Baum (FDP), Federal Interior Minister from 1978 to 1982, was in favor of her release, as it would show that she was treated in the same way as other prisoners, being released after having served all 24 years of her mandatory sentence. According to weekly Die Zeit, keeping her in prison would signify that the state was confirming the terrorists' view of themselves as political prisoners.