Бромсгроув теміржол шеберханасының тарихы және "Ұлыбритания" локомотиві
Bromsgrove railway works
Бромсгроув теміржол шеберханасы (1841) – Бирмингем-Глостер жолы үшін құрылған, локомотивтерді күткен және бір локомотив жасаған орын. Лики Инклайн үшін салынған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бромсгроув теміржол жұмысы 1841 жылы Англияның Ворстершир графтығындағы Бромсгроув қаласының жанындағы Астон Филдс ауданында Бирмингем және Глостер темір жолы үшін техникалық қызмет көрсету орталығы ретінде құрылды. Бірақ, басқа өндірушілерден келген локомотивтерді жөндеумен қатар, ол бір локомотивті өзі де жасады.
Bromsgrove railway works was established in 1841 at Aston Fields, near Bromsgrove, Worcestershire, England as a maintenance facility for the Birmingham and Gloucester Railway. However, as well as maintaining those provided by other manufacturers, it built one locomotive.
Локомотивтер өндірісі
Темір жол инженері Джеймс Макконнел 1844 жылғы наурыз айында Лики еңісі үшін жаңа локомотив салуға директорлардың рұқсатын алды. Бұл, еңісте болған бірқатар апаттардан кейін орын алды. Бір инцидентте Уильям Черчтің "Тілсіздік" деп аталған демонстрациялық локомотивіне қатысты. Оның тәжірибелік қазаны жарылып, машинистер Томас Скайф және Джозеф Рутерфорд қаза тапты. Олардың әсем ескерткіштері Бромсгроувтағы Сент-Джонс шіркеуінің зиратында орналасқан (және 2014 жылы қалпына келтірілді), бірақ қабір тасында бейнеленген локомотив Норрис локомотивтерінің бірі. Содан кейін тағы бір локомотивте қазан жарылып, Уильям Круз қаза тапты. Компания американдық Норрис локомотивтерін пайдаланды, бұл 1856 жылға дейін жалғасты. Америкалықтар британдықтарға қозғалтқыштарды қалай жасау керектігін көрсетіп жатқандарын айтты, бірақ оларды импорттау қымбатқа түсті. Эдвард Бьюри 1841 жылы Лондон және Бирмингем темір жолының бір локомотивін сынап көрді, бірақ оның еңіс бойындағы өнімділігі американдық локомотивке қарағанда нашар болды, себебі соңғысының қазан қысымы жоғары болған, бірақ нақты мәні жарияланбады. Тағы бір сынақтан өткен локомотив – Исаак Доддс жасаған "Изабель" болды. Макконнел бірқатар инновациялар жасады, нәтижесінде еңіс үшін Бромсгроувта арнайы салынған "Ұлыбритания" локомотиві пайда болды, ол алғашқы ат құшағынан танк локомотиві деп есептеледі. Ол 1845 жылғы маусымда аяқталды. Ол алты дөңгелекті, 30 тонна салмақты, сыртқы цилиндрлері және сопақ қазанды локомотив болды. Бастапқыда 38 нөмірлі, кейін 276 нөмірлі болды, содан кейін 1853 жылы су резервуарлы локомотивке қайта жабдықталды, қайтадан 300 нөмірленіп, 1861 жылғы қазанда пайдаланудан шығарылды. Макконнел темір жол инженерлігінде жоғары стандарттарды іздеуді жалғастырды. 1846 жылы ол Джордж Стивенсонмен және Арчибальд Слейтпен Бромсгроувта кездесті. Осы кездесуде Механика инженерлері институтын құру туралы идея туды. 1847 жылғы наурыз айында Макконнел Лондон және Солтүстік-Батыс темір жолына оңтүстік штаб-пәтерінің басқарушысы болып ауысты.
The railway's engineer James McConnell obtained the directors' permission in March 1844 to build a new locomotive for the Lickey Incline. This followed a series of accidents on the incline. One involved a demonstration locomotive by William Church, called, unfortunately "Surprise". Its experimental boiler blew up, killing the enginemen, Thomas Scaife and Joseph Rutherford. Their decorative monuments are in St. Johns churchyard Bromsgrove (and have been restored in 2014), though the depiction of a locomotive on the tombstone is of one of the Norris Locomotives. Then a further boiler explosion on another loco killed William Creuze. The company had been using American Norris s, which in fact lasted until 1856. The Americans made much of the fact that they were showing the British how to build engines, but they were expensive to import. Edward Bury had tried one of his London and Birmingham Railway engines in 1841 but its performance up the bank was less successful than that of an American engine because of the latter's undisclosed but much higher boiler pressure. Another locomotive that had been tried was Ysabel a built by Isaac Dodds. McConnell carried out a number of innovations, culminating in his locomotive built at Bromsgrove specifically for the incline, the "Great Britain", reputed to be the first saddle tank. It was completed in June 1845. It was a six coupled loco, weighing 30 tonnes, with outside cylinders and an oval boiler. Initially number 38, it was later renumbered 276, then rebuilt as a well tank in 1853, renumbered again as 300 and withdrawn in October 1861. McConnell continued to seek higher standards in railway engineering. In 1846 he met with George Stephenson and Archibald Slate at Bromsgrove. It was at this meeting that the idea of the Institution of Mechanical Engineers came about. In March 1847 McConnell transferred to the London and North Western Railway as superintendent of its southern headquarters at Wolverton.
Кейінгі тарих
Жұмыс тек бір локомотив жасады, ал Мидленд темір жолымен біріккеннен кейін мұндай жұмыс Дербиде шоғырландырылды. Дегенмен, ол Дербиден келген компоненттерді пайдаланатын, өзі жасаған ламинатталған серіппелерден басқа, беделді вагон зауыты болды. Ол LMS құрамына кірді және Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде зауыт директоры қолданысқа жарамды бөлшектер ретінде қайта пайдалану үшін ағаш пен металл бұйымдарын қалпына келтіру жобасын бастады. 1949 жылы ұлттықтандырылғаннан кейін, ол өнімділігі жоғары деңгейде жұмыс істеді, бірақ теміржол шеберханаларын қайта ұйымдастырудан кейін 1964 жылы жабылып, жұмысы Дербиге көшірілді.
The works built only one locomotive and after the merger with the Midland Railway, such work was concentrated at Derby. However it became a well respected wagon works, using components from Derby, apart from laminated springs which it fabricated itself. It became part of the LMS and, during World War II the Works Manager initiated a scheme for recovering timber and metal fittings for re use as spares. After nationalisation in 1949 it remained busy with one of the highest productivity rates, but following a reorganisation of railway workshops, it closed in 1964, with the work being transferred to Derby.