Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын адвокаты, саясаткер және жазушы (1919-2006) Питер Энтони Грейсон Роулинсон, Эуэлл бароны Роулинсон, (26 маусым 1919 - 28 маусым 2006) - ағылшын адвокаты, консервативті саясаткер және жазушы. Ол 1955 жылдан 1978 жылға дейін 23 жыл бойы Эпсом парламенті мүшесі болды, сондай-ақ Солисттор-генерал (1962-1964), Англия мен Уэльс (1970-1974) және Солтүстік Ирландия (1972-1974) бойынша бас прокурор қызметтерін атқарды. Егер ол 1970 жылдардың ортасында лорд-канцлер болып тағайындалса, ол 1532 жылы Томас Мордан бері сол лауазымға ие болған алғашқы рим католик болар еді.
English barrister, politician and author (1919–2006)
Peter Anthony Grayson Rawlinson, Baron Rawlinson of Ewell, (26 June 1919 – 28 June 2006) was an English barrister, Conservative politician and author. He served as Member of Parliament for Epsom for 23 years, from 1955 to 1978, and held the offices of Solicitor General (1962–1964) and Attorney General for England and Wales (1970–1974) and for Northern Ireland (1972–1974). Had he been appointed Lord Chancellor, as seemed likely during the mid 1970s, he would have been the first Roman Catholic to hold that position since Thomas More in 1532.
Ерте өмір
Питер Энтони Грейсон Роулинсон 1919 жылы 26 маусымда Биркенхедтің Окстонда дүниеге келді; ол Сассексте өсті. Ол әскери барлау қызметінің қайраткері және сценарий жазушысы подполковник А. Р. Роулинсонның ұлы. Ол Сомерсет штатының Бат қаласына жақын жердегі Даунсайд қаласында бенедиктиндік монахтармен оқыған. Ол Кембридждегі Крайст колледжінде заң оқыды, онда Кембридж аяқ жарықтарына қосылды. Кейіннен ол 1981 жылы колледждің құрметті мүшесі болып сайланды. Ол 1961 жылдан 1962 жылға дейін Солсберидің рекорды, ал 1975 жылдан 2002 жылға дейін Темзадағы Кингстонның рекорды болды. Ол 1975 жылдан 1982 жылға дейін Батыс округтің басшысы болды.
Peter Anthony Grayson Rawlinson was born in Oxton, within Birkenhead, on 26 June 1919; he grew up in Sussex. He was the son of Lieutenant Colonel A. R. Rawlinson OBE, a figure in military intelligence and a screenwriter. He was educated by Benedictine monks at Downside, near Bath, Somerset. He read Law at Christ's College, Cambridge, where he joined the Cambridge Footlights. He was later elected as an Honorary Fellow of his college in 1981. He was Recorder of Salisbury from 1961 to 1962, and Recorder of Kingston upon Thames from 1975 to 2002. He was Leader of the Western Circuit from 1975 to 1982.
Саяси мансап
Консервативтік партияның мүшесі, ол 1951 жылғы жалпы сайлауда Хакни-Саут үшін парламенттік кандидат ретінде тұрды, лейбористтердің президенті Герберт Батлерден жеңілді. 1974 жылдың ақпан айындағы жалпы сайлауда ол жойылғанға дейін осы орынды иеленді. Ол жаңа Эпсом және Эуэлл креслосына қайта сайланды, ол 1978 жылы абыройға ие болғанға дейін осы лауазымға ие болды. Ол 1962 жылы маусымда Гарольд Макмилланмен солиситор-генерал болып тағайындалды, ұзақ пышақ түнінен кейін әдеттегі рыцарлық атағын алды және шпион Джон Вассалдың сотталуы (содан кейін кіші министр Тэм Галбрайттың отставкасы) және Профумо ісі арқылы қызмет етті. 1964 жылғы жалпы сайлауда жеңілгеннен кейін үкімет оппозициядағы алдыңғы орындықтарда қалды, бірақ Реджинальд Модлингті жаңа партия басшысы ретінде қолдағаннан кейін сәтті емес, артқа оралды. Ол соңғы орындықтардан өлім жазасын жоюға қарсылық білдірді. Ол 1970 жылдан 1974 жылға дейін Эдвард Хит үкіметі кезінде Бас прокурор болып қызмет етті. Ол көптеген қылмыстық іс жүргізуді, соның ішінде Хосейн ағайындыларының Мюриэл Маккейді (олар оны Руперт Мёрдоктың әйелі деп қате қабылдады) ұрлап, өлтіргені үшін жеке өзі жүргізді. Ол Лордтар палатасының алдында "Таймс" газеті "талидомид" ісімен байланысты істердің егжей-тегжейін жариялау арқылы сотқа құрмет көрсетпегенін айтып, оның ашуын туғызды, әсіресе, Бернард Левиннің, ол заңның жеке түрде қолданылуын қалайтын көрінеді деп жазды. Ол сондай-ақ Лондон мен Альдершоттағы бомбалау үшін ИРА мүшелерін қудалады. 1972 жылы Стормонт парламенті тоқтатылған кезде ол Солтүстік Ирландияның бас прокуроры болды, сондықтан сол жылы адвокаттыққа шақырылды және Солтүстік Ирландияда QC болды. Ол ашулы бригаданың нысанасы болды, олар оның үйін бірнеше рет бомбалауға тырысты.
A member of the Conservative Party, he stood as a Parliamentary candidate for Hackney South in the 1951 general election, losing in a landslide to the Labour incumbent, Herbert Butler. and held the seat until it was abolished at the February 1974 general election. He was re elected for the new Epsom and Ewell seat, which he held until his ennoblement in 1978. He was appointed Solicitor General by Harold Macmillan in June 1962, following the Night of the Long Knives, receiving the customary knighthood, and served through the prosecution of the spy John Vassall (and subsequent resignation of a junior minister, Tam Galbraith) and the Profumo affair, in which his offer to resign was declined. and remained on the front benches in opposition, after the government lost the 1964 general election, but returned to the back benches after unsuccessfully supporting Reginald Maudling as new party leader. From the back benches, he led the opposition to the abolition of the death penalty. He served as Attorney General during the government of Edward Heath, from 1970 to 1974. Unusually, he conducted many prosecutions in person, including that of the Hosein brothers for kidnapping and murdering Muriel McKay (whom they had mistaken for Rupert Murdoch's wife). He appeared before the House of Lords, arguing that The Times was in contempt of court in publishing details of the cases involving thalidomide, which drew the ire, in particular, of Bernard Levin, who wrote that he appeared to want the law to be administered in private. He also prosecuted IRA members for bombings in London and Aldershot. In 1972, when the Stormont Parliament was suspended, he also became Attorney General for Northern Ireland, and so was called to the bar and became a QC in Northern Ireland that year. He was a target of the Angry Brigade, which attempted to bomb his house several times.
Зейнеткерлік
Ол 1978 жылы Қоғамдар палатасынан зейнеткерлікке шықты және 1978 жылы 17 сәуірде Суррей графтығындағы Эуэллдің Бароны Роулинсон ретінде өмірлік теңестірілді. Ол Лорд-канцлер немесе Лорд-бас судья болып тағайындалуға үміттенді (заң 1974 жылы өзгертілді, бұл рим католиктеріне бұрынғы лауазымға орналасуға мүмкіндік берді, сол кезде Роулинсонға жұмыс жасауға мүмкіндік беру шарасы ретінде кеңінен қаралды), бірақ оның саясаты жаңа Консервативті көшбасшы Маргарет Тэтчердің саясатынан алшақтады және оған ешқашан ұсынылмаған. Лордтер палатасында ол аборт пен ажырасуға шектеу қоюды қолдады. Ол 1990 жылы шартты алымдарды енгізуге қарсы дауыс берді. Ол Уайтс және Мэрилебон крикет клубының мүшесі, Корольдік автомобиль клубының вице-президенті және 1980 жылдан 1995 жылға дейін Лондон ораториясының достарының президенті болды. Ол сондай-ақ Daily Telegraph plc-нің директоры болды. Роулинсон 2006 жылы 28 маусымда, 87 жасында, Францияның Авиньон қаласына жақын жерде қайтыс болды.
He retired from the House of Commons in 1978, and was created a life peer on 17 April 1978 as Baron Rawlinson of Ewell, of Ewell in the County of Surrey. He harboured hopes of being appointed Lord Chancellor or Lord Chief Justice (the law having been changed in 1974 to permit a Roman Catholic to take the former position, widely seen at the time as a measure to permit Rawlinson to take the job) but his politics diverged from those of the new Conservative leader, Margaret Thatcher, and he was never offered either position. In the Lords, he supported restrictions on abortion and divorce. He voted against the introduction of conditional fees in 1990. He was a member of White's and the Marylebone Cricket Club, the vice president of the Royal Automobile Club, and president of the Friends of London Oratory from 1980 to 1995. He was also a director of Daily Telegraph plc. Rawlinson died on 28 June 2006, at the age of 87, near Avignon, France, where he was on holiday.