Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Оксфордширдегі, Англиядағы орман
Forest in Oxfordshire, England
Өткен ғасырларда бұл орман әлдеқайда кең аумақты алып жатқан, бірақ егіншілік, ауылдар мен қалалар пайдасына кесіліп қысқартылған. Дегенмен, орманның ауданы өзгеріп отырған. Ұлыбританияның Рим үкімшілігі кезінде егіс үшін тазартылған аймақтар кейін орманға қайта айналған. Ежелгі Уайчвудтың болуы беделді «Виктория округінің тарихы» еңбегінде мойындалған, алайда жоспарланған XIX том әлі де аяқталған жоқ.
In past centuries the forest covered a much larger area, since cleared in favour of agriculture, villages and towns. However, the forest's area has fluctuated. Parts cleared for agriculture during Britain's centuries under Roman rule later reverted to forest. The existence of the ancient Wychwood is recognised by the authoritative Victoria County History, but the planned Volume XIX has yet to be completed.
Этимология
Wychwood есімі көне ағылшын тіліндегі Huiccewudu деген сөзден туындаған, бұл сөз "Hwicce тайпасының орманы" деген мағынаны білдіреді. Hwicce тайпасы – 6-ғасырдың басынан бастап көне ағылшын халықтары кеңірдек орта ағылшын қоғамына ассимиляцияланғанша осы аймақта өмір сүрген англосаксон халқы.
Wychwood is derived from an Old English name Huiccewudu meaning 'wood of a tribe called the Hwicce. The Hwicce were the Anglo Saxon people living in the area from some time in the 6th century until the assimilation of the Old English peoples into the wider Middle English society.
Топонимика
Үш ауыл өз атауларының бір бөлігін Уайчвуд орманынан алған: Уайчвудтың астындағы Милтон, Уайчвудтың астындағы Шиптон және Уайчвудтың астындағы Аскотт. Бұл ауылдар, көбінесе Уайчвудтар деп аталады, бұрын Уайчвуд Корольдік орманның бір бөлігі болған.
Three villages take part of their name from Wychwood Forest: Milton under Wychwood, Shipton under Wychwood and Ascott under Wychwood. These villages, commonly referred to as The Wychwoods, used to be part of the Royal Forest of Wychwood.
Тарих
Ұзын дөңгелек құрғандар және кейіннен қола дәуіріндегі дөңгелек дөңгелектер бұл аймақтың кем дегенде б.з.д. 3000 жылдан бері қоныстанғандығын көрсетеді. Б.з.д. 500-40 жж. әлеуметтік ұйымдасудың күшеюі және Knollbury Camp және Grim's Ditch сияқты қоршау құрылыстарының салынуы байқалды. Рим дәуірінде аймақ Акеман көшесімен өтетін жол желісінің ішінде болды. Солтүстік Ли және Стоунсфилд қалаларында римдік виллалардың қалдықтары табылды. Рим билігінің әлсіреуінен кейін ашық жердің көп бөлігі орманға айналды. Кейінгі саксондық қоныстар орман шеттерінде немесе үлкен жайылымдарда орналасты. Этельред II (978-1016) тұсында Вудстокта патшалық аң аулау үйі салынды. Уайчвуд 1086 жылғы "Соңғы сот кітабында" тіркелген. Патшаның бүкіл аймақта, оны Корольдік орман деп белгілегенде, аң аулау құқығы болды, тіпті жердің көп бөлігі әртүрлі иелерге тиесілі болса да. Тек Вудсток (кейіннен Бленхейм), Корнбери және Кингстайнд фермасына жақын үлкен аумақ ғана тікелей патшаға қарасты. 1300 жылға қарай Уайчвуд Вудсток, Корнбери және Винчестер епископының Витни иелігін қамтитын үш бөлікке бөлінді. 1704 жылы Вудсток паркі Марлборо герцогіне сыйға берілді. Сол кезде Корнбери жеке меншікке өтті. 1778 жылы теңіз күштері Уайчвудтан 500 ағаш алды, бірақ 1792 жылғы Корольдік комиссарлардың есебінде кеме жасауға жарамды 173 емен табылды, қоршаулар бұзылған, жайылымдар бұғы, мал және шошқаға толы болды, ал жергілікті тұрғындар отынға көмектесіп жатты. 1857 жылы Уайчвудтың 10 шаршы мильдік қалған бөлігі, Корольдік орман ретінде, Парламент заңымен орманнан шығарылды. Халыққа берілген ежелгі орман құқықтары тоқтатылды және халық өтемақы алды. Екі жыл ішінде 2000 акр орман егістік жерге және тұрғын үйлерге айналдырылды, ал 10 мильдік жаңа жолдар салынды. Жеті жаңа шаруашылық, соның ішінде Корольдік тұрақты шаруашылық салынды. Лифилд приходы мен оның шіркеуі осы кезеңге жатады. Қалған орман 1867 жылы қоршалды және қазірге дейін сақталған.
Long barrows and later Bronze age round barrows show the area was settled from at least 3000 BC. 500BC to 40AD increase in social organisation and construction of earthworks such as Knollbury Camp and Grim's Ditch. During Roman times, the region was within a road network with Akeman Street crossing it. Remains of Roman villas have been found at North Leigh and Stonesfield. After the decline of Roman control much of the open land reverted to woodland. Later Saxon settlements were restricted to the woodland edge or large clearings. In the reign of Ethelred II (978 1016) a royal hunting lodge was established at Woodstock. Wychwood was recorded in the Domesday Book of 1086. The king had hunting rights over the whole area designated as Royal Forest, even though much of the land was held by various lords. Only the woodland at Woodstock (later Blenheim), Cornbury and a large area near Kingstanding Farm belonged directly to the king. By 1300 Wychwood was divided into 3 portions, centered on the parks of Woodstock, Cornbury and a part which included the Bishop of Winchester's Witney estate. In 1704 Woodstock Park was given by the Crown to the Duke of Marlborough. By then Cornbury was in private hands. In 1778 the navy procured 500 trees from Wychwood yet by 1792 a report by the Crown Commissioners found only 173 oaks of ship building quality, with fences down, coppices full of deer, cattle and swine, and the locals helping themselves to firewood. In 1857 the 10 sq. miles of Wychwood remaining as Royal Forest was taken out of Forest Law by a disafforestation act of Parliament. Ancient forest rights, granted to commoners, were ended and the commoners compensated. Within 2 years 2000 acres of woodland was converted to farmland and housing and 10 miles of new roads were built. Seven new farmsteads were built, including King's Standing Farm. The parish of Leafield and its church dates from this time. The remaining woodland was enclosed in 1867 and still exists.
Уайчвудтың орманшылары
Уайчвуд Корольдік орман деп белгіленген кезде, король оның басқаруын адал қызметкерлеріне сеніп тапсырды. Орманды басқаратын адамдар Уайчвуд орманшылары деп, ал кейінірек Уайчвуд күзетшілері деп аталды. Орманшылардың міндеті – патшаны бұғы, ағаш, қалыңдық және көмірмен қамтамасыз ету болды. Сонымен қатар, олар патша заңын сақтауға, орманды астыңғы орманшылардың, атты орманшылардың және жаяу орманшылардың көмегімен қорғауға жауапты болды. Орманшылар, вердерерлермен (сот қызметкерлерімен) бірге сот отырып, ең жеңіл және ауыр қылмыстар үшін де қылмыскерлерді соттай алатын. Уайчвуд орманшысы лауазымы 1361 жылға дейін Шиптон-андер-Уайчвуд қауымындағы Лэнгли еншігінде орналасқан де Лэнгли әулетіне тиесілі болды. Олардан кейін 1499 жылға дейін Уорвик графы басқарды. Содан кейін патшалар басқару құқығын өмір бойы сарайдағы кеңесшілерге сый ретінде берді, олардың ішінде Роберт Дадли (Лестер графы), сэр Джон Фортескью (канцлер), Лорд Кларендон (канцлер) және Джордж Спенсер, 4-ші Марлборо герцогы болды.
While Wychwood was a designated Royal Forest, royalty entrusted the management of the forest to loyal servants. The men in charge of the forest were called Foresters of Wychwood and, in later years, Keepers of Wychwood. Foresters were tasked with supplying the king with deer, wood, timber and charcoal. They were also charged with upholding the king's law by protecting the forest with the assistance of under foresters, riding foresters and walking foresters. Foresters, together with verderers (judicial officers) could hold court and try offenders for both minor and major offences. The office of Forester of Wychwood was until 1361 held by the family of de Langley, seated at the manor of Langley in the parish of Shipton under Wychwood. They were followed by the Earls of Warwick until 1499. Management was then given by the kings as favors to courtiers for life, among them were Robert Dudley (Earl of Leicester), Sir John Fortescue (Chancellor), Lord Clarendon (Chancellor) and George Spencer, the 4th Duke of Marlborough.
Қазіргі Уайквуд
Ауыл шаруашылығы үшін тазаланған жердің бір бөлігін Вудленд Траст сатып алып, оны Англияға тән жапырақты ағаштармен қайта отырғызды, осылай Шиллбрук Вуд (Бэмптон жанында) және Эйншам Вуд (Эйншам жанында) ормандық аймақтары құрылды. 1990 жылдардың соңынан бері Уайчвудтың тарихы мен мәдени ерекшеліктеріне қызығушылық жаңадан өркендеді, бұл Уайчвуд Жобасының құрылуымен көрінді, қазір ол Уайчвуд Орман Трасты деп аталады. 2000 жылдан бері Уайчвуд Орман Трасты ежелгі Уайчвуд шекарасындағы әртүрлі жерлерде жыл сайын Орман жәрмеңкесін өткізеді. Бұл – 1856 жылы тәртіпсіздік салдарынан жабылған дәстүрлі жәрмеңкенің жаңаруы. Қазіргі заманғы Уайчвуд Орман жәрмеңкесі ауылдық шеберлікке, дәстүрлі қолөнерге, жергілікті қауымдастықтарға және елді мекендердің мәдениетіне арналған. Бұл жәрмеңке ауа райы нашар болған күнде де көптеген келушілерді тартады. Оксфорд университетінің тарихи қайта жаңғырту қоғамы, сондай-ақ Уайчвуд жауынгерлері деп белгілі, Уайчвудтағы қараңғы дәуірдегі саксондық өмірдің түрлі жақтарын қайта жаңғыртатын топ. Ежелгі орманның қалдықтары сақталған, олардың бірі Чарлбери маңындағы Корнбери иелігінде «Уайчвуд» атауын сақтап тұр.
Some of the land that had been cleared for agricultural use was purchased by the Woodland Trust, and re planted with native English deciduous trees creating Shillbrook Wood, a site near Bampton, and Eynsham Wood, a site near Eynsham. Since the late 1990s there has been a resurgence of interest in the history and identity of the Wychwood, exemplified by the founding of the Wychwood Project, now known as The Wychwood Forest Trust. Since 2000, the Wychwood Forest Trust has held an annual Forest Fair at a variety of locations within the old Wychwood boundary. This is a better behaved revival of the traditional fair that was closed down in 1856 because of rowdy behaviour. The modern Wychwood Forest Fair is centred on rural skills, heritage crafts, local communities and countryside traditions. It attracts a large number of visitors even in bad weather. The Oxford University Historical Re Enactment Society, also known as the Wychwood Warriors, is a reenactment group that recreates aspects of Saxon life in Wychwood during the Dark Ages. Fragments of the ancient forest survive, one on the Cornbury Estate near Charlbury retaining the name 'Wychwood'.