Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1809 жылғы соғыс шлюпы
1809 sloop of war
HMS Royal George – 1812 жылғы соғыс кезінде Онтарио көлінде жұмыс істеген, 20 зеңбірекке ие британдық ағаш шлюп, алғаш провинциялық теңіз флотында, кейін Корольдік теңіз флотында болды. Кеме Онтарио көлінде бірнеше шайқастарға қатысып, Сакет портының бірінші шайқасында провинциялық теңіз флотының туы болды. 1814 жылы кеме "Ниагара" деп қайта аталды. Соғыстан кейін шлюп көліктік кемеге айналдырылып, 1837 жылы сатылды.
HMS Royal George was a British 20 gun wooden sloop of the Provincial Marine, and subsequently, the Royal Navy, operating on Lake Ontario during the War of 1812. The vessel took part in several Engagements on Lake Ontario and was the flagship of the Provincial Marine at the First Battle of Sackett's Harbor. In 1814, the vessel was renamed Niagara. Following the war, the sloop was converted to a transport and sold in 1837.
Сипаттама
"Royal George" кемесін провинциялық теңіз флотының кеме жасау шебері Джон Деннис жобалаған. Кеменің тоннажы 330 20/94 тоннаны құрады, ал гүндек бойындағы ұзындығы 96 фут (29 метр), келінің ұзындығы 81 фут (25 метр) болды. Слұптың ені 27 фут (8 метр), суға бату тереңдігі 11 фут (3 метр) шамасында еді. Кеме "төртбұрышты корвет, жоғарғы палубасы тегіс" деп сипатталды. "Royal George" бастапқыда жиырма каронадамен қаруланды. 1813 жылдың басында екі каронада екі зеңбірекке алмастырылды. Сол жылы тағы екі 32 фунттық каронада екі зеңбірекке, ал 9 фунттық зеңбіректер зеңбіректерге ауыстырылды. 1814 жылға қарай кеменің қару-жарағы он сегіз 32 фунттық каронада, екі 18 фунттық зеңбірек және бір зеңбірек құрады. 1815 жылы "Royal George" сегіз 24 фунттық зеңбірек, екі зеңбірек және он 24 фунттық каронадамен қаруланды. Бастапқы экипаж 95 адамды құрады, 1830 жылға қарай ол 175 адамға дейін өсті.
Royal George was designed by Master Shipwright John Dennis of the Provincial Marine. The vessel measured 330 20/94 tons burthen and was 96 feet (29 m) long at the gundeck and 81 feet (25 m) at the keel. The sloop had a beam of 27 feet (8 m) and a draught of 11 feet (3 m). The vessel was quantified a "ship corvette, square rigged with a flush upper deck." Royal George was initially armed with twenty carronades. In early 1813, two of the carronades were replaced with two guns. Later that year two more 32 pounder carronades were replaced with two carronades and the 9 pounder guns replaced with guns. By 1814, the vessel's armament was eighteen 32 pounder carronades, two 18 pounder guns and one gun. By 1815 Royal George was armed with eight 24 pounder guns, two guns and ten 24 pounder carronades. The initial complement was 95, by 1830, it had grown to 175.
Қызмет тарихы
1808 жылы британдықтар АҚШ-тың Нью-Йорк штатының Освего қаласында «Онида» бригінің салынып жатқанын білді. Олардың жауабы – американдық кеменің мүмкіндіктеріне тең келетін әскери кеме құрылысын тапсыру болды. Кеменің қазығы 1809 жылдың ақпанында Кингстондағы Корольдік теңіз кеме жасау орнында салынды және 1809 жылдың шілдесінде суға түсірілді. «Royal George» Ұлыбританияның АҚШ-қа қатысты эмбаргосы алынғаннан кейін 1811 жылға дейін пайдалануға берілмеді. Кеме тек американдықтар соғысқа дайындала бастағаннан кейін ғана қызметке кірді. 1811 жылы Провинциялық теңіз флоты генерал-майор Исаак Броктың қарауына өтті және күштің басқаруы лейтенант Хью Эрлге берілді, ол «Royal George» кемесінің капитаны және командирі болып тағайындалды, бұл кеме енді Провинциялық теңіз флотының флагманы болды. 1812 жылғы соғыс сол жылдың шілде айында басталды және соғыс басталған кезде Онтарио көліндегі британдық флот американдық қарсыластарынан күшті болды. 19 шілдеде «Royal George», Мойра графы, «Принц-регент» және тағы бір белгісіз кеме Нью-Йорк штатының Сакетт портының жанынан пайда болды, «Онидамен» шайқасуға ниеттеніп. Сағат 06:00-де «Онида» британдық флотты бөліп, жеке-жеке шайқасуға шығуға тырысты, бірақ британдықтар бірігіп тұрды және «Онида» портқа қайтып келді. Ол теңіз жағалауының жанында тоқтады. Осы кезде «Royal George», Мойра графы және «Принц-регент» шығанаққа жүзіп кірді. Британдық флоттың жақындауы кезінде желдің басылуы «Онида» кемесіндегі карронадаларды жағаға көшіріп, бекіністерге орнатуға уақыт берді. Британдықтар жақындаған кезде американдықтар атыс ашты, «Royal George» кемесін бірнеше рет тесіп өткендерін мәлімдеді. Британдықтар шабуылды тоқтатып, Сакетт портының бірінші шайқасынан шегінді. 1812 жылдың қалған жаз және күз айларында «Royal George» көбінесе британдық армия үшін адамдар мен оқ-дәрілерді тасымалдау үшін пайдаланылды. 1 қазанда Эрл «Royal George» кемесінде Геннеси өзеніне жақын жерде тоқтады және қарулы топты Нью-Йорк штатының Шарлотта қаласына жіберді. 80 қарулы адам «Lady Murray» кемесі мен бір кедендік катерді басып алды. Сол күні кетіп, олар 2 қазанда қайтып келіп, кемеге қажетті мачталар мен такелаж талап етті. Рейд кезінде «Royal George» кемесінде Провинциялық теңіз флотының елу мүшесі болды, ал оларға Корольдік Ньюфаундленд полкінің 64 мүшесі қосылды. Бұл британдық флот Провинциялық теңіз флотының жалғыз басшылығымен жүрген кезде Онтарио көліндегі жеңіс болатын жалғыз оқиға еді.
In 1808, the British learned that the United States was constructing the brig Oneida at Oswego, New York. Their response was to order the construction of a warship that could match the capabilities of the American ship. The vessel's keel was laid down at the Kingston Royal Naval Dockyard in Kingston, Upper Canada in February 1809 and launched in July 1809. Royal George remained in a non commissioned state until 1811 after the American embargo on Great Britain was lifted. The vessel entered service only after the Americans began to ready themselves for war. In 1811, the Provincial Marine underwent a review by Major General Isaac Brock and command of the force was given to Lieutenant Hugh Earl, who was promoted to Master and Commander of Royal George, now the flagship of the Provincial Marine. The War of 1812 began in July of that year and at the outset of the war, the British fleet on Lake Ontario was more powerful than their American foe. On 19 July, Royal George, Earl of Moira, Prince Regent and and a fifth unnamed ship, appeared off Sackett's Harbor, New York intent on battling with Oneida. At 06:00 Oneida sailed out intending to separate the British fleet into groups, but the British kept together and Oneida returned to port. There it anchored near the naval yard. Royal George, Moira and Prince Regent then sailed into the bay. The wind faltered during the British fleet's approach, allowing time for the carronades aboard Oneida to be carried ashore and mounted in the fortifications. As the British approached, the Americans began firing, claiming to have hulled Royal George several times. The British broke off their attack and retreated from the First Battle of Sacket's Harbor. For the rest of the summer and autumn of 1812, Royal George would primarily be used as a transport service for men and ammunition for the British Army. On 1 October, Earl in Royal George anchored off the Genesee River and sent an armed party ashore to Charlotte, New York. The 80 armed men seized the dismantled sloop Lady Murray and a revenue cutter. Departing that day, they returned on 2 October to demand the rigging and masts for the sloop. At the time of the raid, Royal George was crewed by fifty members of the Provincial Marine with 64 members of the Royal Newfoundland Regiment augmenting them. This was the only success during the Engagements on Lake Ontario that took place while the British fleet was under the sole command of the Provincial Marine.
Корольдік Джорджтың ұшуы
1812 жылы қарашада «Royal George» көлдегі ең ірі соғыс кемесі болатын және Хью Эрлдің (немесе «Эрлдің») басқаруында болды. 1812 жылы 9 қарашада коммодор Исаак Чонси басқаратын жеті кемеден тұратын американдық флот «Royal George» кемесін Онтарио көліндегі Квинт шығанағына жақын жерде кездестіргенде, оны тосыннан шабуылдады. «Royal George» түн құрғанда Амхерст аралы мен құрлық арасындағы Солтүстік арнаға тығылып, американдық кемелерден қашып, сағат 02:00-ге дейін Кингстон портына қауіпсіз жетті. Келесі күні, 10 қарашада американдық флот қайтадан қуып жете бастады, Бэт маңындағы шағын сауда кемесін өртеп, жағалау бойымен жол тартты. Олар Кингстонға жақындағанда жағалаудағы артиллериялық батареялардың отына түсті. Чонси өзінің «Oneida» кемесіне және американдық эскадрильяның қалған бөлігіне Кингстон портындағы «Royal George» кемесін бомбалауға және басып алуға тапсырма берді. Жағалаудағы батареялардан, соның ішінде Генри нүктесіндегі екі батареядан жасалған артиллериялық оқтар британдық кемеге жақындауына кедергі келтіруге тырысты. Американдық кемелерден атылған ядролар қалаға еніп, зиян келтірді, бірақ 16:00 шамасында портқа шегінген «Royal George» кемесін басып алуға қол жеткізе алмады. Күннің соңында олар Кингстонды көре алмай, келесі күні шабуылды жалғастыру ниетімен теңізге шықты. Алайда, дауыл жақындағандықтан Чонси өз күштерін Сакеттс-Харбордағы американдық базаға қайтарып алды және ол кемесін жаулап алудан бас тартты. «Royal George» кемесінде бір теңізші қаза тапты, бірақ кемеге көп зиян келтірілмеді, тек қана қанаттары жыртылды. Бұл 1812 жылғы соғыс кезінде Кингстонға жасалған жалғыз американдық шабуыл болды. Осы маңызды әскери және теңіз орталығына қосымша күштер жіберілді және кемежайларды қорғау үшін Генри нүктесіне мықты бекіністер салынды. Генри нүктесінен тарихында алғаш рет оқ атылды.
In November 1812, Royal George was the largest warship on the lake, operating under the command of Hugh Earl (or "Earle"). On 9 November 1812, an American fleet of seven vessels under the command of Commodore Isaac Chauncey surprised Royal George as the sloop passed near the Bay of Quinte on Lake Ontario. Royal George eluded the American vessels by slipping into the North Channel between Amherst Island and the mainland as night fell, making her way into the safety of her home harbour at Kingston by 02:00. The following morning, 10 November, the American fleet resumed the pursuit, burning a small commercial vessel near Bath and proceeding along the shore. As they approached Kingston, they came under fire from shore batteries. Chauncey directed his vessel, Oneida and the rest of the American squadron to bombard and attempt to seize Royal George within Kingston's harbour. Artillery fire from the shore batteries along the shoreline, including two batteries on Point Henry, attempted to prevent them from closing on the British vessel. Round shot from the American vessels penetrated into the town but they were unable to capture Royal George, which had retreated further into the harbour around 16:00. At the end of the day, they anchored out of sight of Kingston, intending to resume their attack the next day. However, an approaching storm caused Chauncey to withdraw to the American base at Sacketts Harbor without seizing their prize. One sailor was killed aboard Royal George, but little damage had been done to the ship beyond torn up rigging. This would be the only American attack on Kingston during the War of 1812 as more personnel were sent to this important military and naval centre and strong fortifications were built on Point Henry to defend the dockyards. It was the only time that shots were fired from Point Henry in its history.
Комодор Ёның келуі
1812-1813 жылдың қысында «Royal George» кемесінің жағдайы нашарлап, тексеру кезінде «ластанған және ұйымдаспаған» екені анықталды. Қарашада Чонси Кингстонды канонерлік қайықтармен қоршауға бұйрық берді, бұл «Royal George» және британдық эскадрильяның қалған бөлігінің Ниагара түбегіндегі гарнизондарды қайта жабдықтауына кедері келтірді. 1813 жылдың мамыр айында командир Роберт Барклей Онтарио көлінің эскадрильясына басшылық ету үшін келді, ол теңіз арсеналының бақылаушысы болған Эрлдің орнын басты. Барклейдің тағайындамасы уақытша болды, өйткені капитан сэр Джеймс Лукас Йео Ұлы көлдердегі теңіз күштеріне басшылық етуге тағайындалды және коммодор шеніне ие болды. Йео 1813 жылдың 16 мамырында Кингстонға келді, ал Барклей Эри көліндегі эскадрильяға басшылық ету үшін кетіп қалды. Кемелердің экипаждары ауыстырылды, командир Уильям Малкастерге «Royal George» басшылығы тапсырылды, оны енді негізінен Корольдік теңіз флотының қызметкерлері басқарды. Провинциялық теңіз әскерінің қалған бөлігі эскадрилья бойынша таратылды. 27 мамырда «Royal George» британдық жаяу әскерінің бөлімдерімен Сакетс-Харборға шабуыл жасауға шыққан эскадрильяның құрамында болды. Эскадрилья 28 мамырда келді және көлден өтіп бара жатқан 115 американдық сарбазды тұтқынға алды. «Royal George» келесі шайқасқа тікелей қатыспағанымен, британдықтар американдық кеме жасау шеберханасын жойып, мақсаттарының жартысына жетті. Осыдан кейін британдықтар көлге қайта шегінді. 3 маусымда эскадрилья Кингстоннан генерал Джон Винсенттің күштерін Бурлингтон-Хайтс аймағында жабдықтау үшін кетіп қалды. Бір түнді Жоғарғы Канаданың Йорк қаласында тоқтағаннан кейін, Йеоның күштері Форти Майл сағасының жанында үлкен американдық лагерьді байқады. Содан кейін Йео Бересфорд пен «Royal George» лагерьді бомбалауға бұйрық берді, ал эскадрильяның қалған бөлігі Винсентті қайта жабдықтады. Винсенттің алға жылжуымен және Йеоның бомбалауымен кездескен американдықтар Форт-Джорджқа жылдам шегінді. Эскадрилья 11 маусымға дейін Форти Майл сағасында қалды, содан кейін Онтарио көлінің оңтүстік жағалауымен жүзіп, Форт-Освего бекінісімен атысты және Содусты шабуылдады. Эскадрилья 26 маусымда Кингстонға оралды, Бобёр дамбалары шайқасында тұтқындалған американдықтардың бір бөлігін тасымалдады. Эскадрилья 31 шілдеде Онтарио көліне оралды. 6 тамызда «Royal Georges» кемесінің негізгі ұнтақ қоймасы суға толып кетті. Кемедегі ұнтақ қоры бүлінгендіктен, оны эскадрильяның басқа кемелері ғана толықтыра алды. Алайда, судың ағып жатқан жері табылған жоқ, сондықтан сорғылар күндіз-түні жұмыс істеді. 7 тамызда сағат 04:30-да американдық эскадрилья Ниагара өзенінің жағасында байқалды. Оңтүстік-батысқа қарай жүзіп, сағат 07:30-да атыс басталды, бірақ Чонси өз эскадрильясын американдық жағалау батареяларының қорғауында ұстау үшін шығысқа бұрылды. Жауап ретінде Йео солтүстікке бұрылып, қақтығысты тоқтатты. 10 тамызда екі эскадрилья қайтадан кездесті, ал «Royal George», сондай-ақ және , екі американдық шхуна, «Julia» және «Growler» капитуляциялауға мәжбүр етті. Ұрыстан кейін британдық эскадрилья 11 тамызда Йоркке жетіп, тоқтады. Сол жерде «Royal Georges» кемесіндегі судың ағып жатқан жері табылып, жөнделді. Эскадрилья 13 тамызда Форт-Ниагараға, содан кейін 19 тамызда Кингстонға келді. 24 тамызда Йеоның эскадрильясы қайтадан теңізге шықты. Олар 11 қыркүйекте Дженеси өзенінің жанында американдық эскадрильямен кездесті. Сағат 14:30-да атыс басталды. «Royal George» және «Lord Melville» британдық екі кемесі американдық майданға ең жақын болды және олардың желкендері мен тораптары жыртылды. Екі кемеде төрт адам қаза тауып, бесеуі жарақат алды. Сағат 16:00-де британдықтар шегінді. «Royal George» кемесіне «Hamilton» шхунасын сүйретіп алу міндеті жүктелді, өйткені «Hamilton» эскадрильяның қалған бөлігімен бірге жүре алмады. Британдықтар 12 қыркүйекте Кингстонға оралды. Кемежайлық кезеңде «Royal George» кемесіне 24 фунттық ұзын зеңбірек орнатылды. Йео және оның эскадрильясы 19 қыркүйекте Кингстоннан шығып, 26 қыркүйекте Берлингтон шығанағына жетіп, кемеге отырды. «Бёрлингтон жарыстары» деп аталған шайқаста Йео 28 қыркүйекте американдықтармен шайқасты. «General Pike» американдық кемесімен атысқанда, британдық эскадрильяның флагманы «Wolfe» кемесінің басты мачтасы құлап, зақымдалды. Малкастер «Royal George» кемесін екі кеме арасына қойып, «Wolfe» кемесіне мәселені шешу үшін уақыт берді. «Royal George» «General Pike» кемесімен кең жақтан атысты, кейін «Lord Melville» және «Earl of Moira» қосылды, нәтижесінде «General Pike» кемесі кері шегінуге мәжбүр болды. «Wolfe» кемесінде шайқасу мүмкін болмағандықтан, Йео Берлингтон шығанағындағы бекінісіне шегінді, ал эскадрильяның қалған бөлігі оны ілесіп өтті. Сол жерде «Royal George» кемесі бекініске кіргенде алдыңғы мачтасын жоғалтты. Жөндеу жұмыстары аяқталғаннан кейін эскадрилья британдық құрлық күштерінің командирі, генерал-майор Фрэнсис де Роттенбургпен кеңесу үшін Төрт Миль сағасына жүзіп, 7 қазан күні Кингстонға оралды. 28 қыркүйекте Уильям Малкастер капитан шеніне көтеріліп, Кингстонда салынып жатқан кемеге басшылық етуге тағайындалды. «Royal George» 3 желтоқсанда соңғы рет теңізге шығып, қысқа уақытқа тоқтатылды, осы уақытта кеме құрғақ докқа қойылды.
During the winter of 1812–1813, the condition of Royal George deteriorated and during an inspection, the vessel was found to be "filthy and disorganized." In November Chauncey ordered the blockade of Kingston by gunboats which prevented Royal George and the rest of the British squadron from resupplying garrisons on the Niagara Peninsula. In May 1813, Commander Robert Barclay arrived to take command of the Lake Ontario squadron, replacing Earl who was made supervisor of the naval arsenal. Barclay's posting was temporary as Captain Sir James Lucas Yeo had been named to take command of the naval forces on the Great Lakes, and given the flag rank of commodore. Yeo arrived at Kingston on 16 May 1813, with Barclay departing to command the squadron on Lake Erie. The commands of the ships were shuffled, and Commander William Mulcaster was given command of Royal George, which was now manned by mostly Royal Navy personnel. The remaining Provincial Marine personnel were scattered throughout the squadron. On 27 May, Royal George was part of the squadron that set out to attack Sacketts Harbor with elements of British infantry. The squadron arrived on 28 May and promptly captured 115 American troops transiting the lake. Though Royal George did not directly participate in the following battle, the British managed to succeed in half of their objectives, destroying the American shipyard. Following this, the British withdrew into the lake. On 3 June, the squadron departed Kingston to resupply General John Vincent's forces in the Burlington Heights area. After anchoring overnight at York, Upper Canada, Yeo's force spotted a large American encampment near Forty Mile Creek. Yeo then ordered Beresford and Royal George to bombard the camp while the rest of the squadron resupplied Vincent. Confronted by Vincent's advancing force and Yeo's bombarding ships, the Americans withdrew quickly to Fort George. The squadron remained off Forty Mile Creek until 11 June and then set sail along the southern shore of Lake Ontario, trading fire with the fortifications at Fort Oswego and raiding Sodus. The squadron returned to Kingston on 26 June, transporting some of the Americans captured at the Battle of Beaver Dams. The squadron returned to Lake Ontario on 31 July. On 6 August, Royal Georges main powder magazine was flooded after the vessel sprang a leak. The sloop's store of powder was ruined and was only replenished from the other vessels of the squadron. However, the location of the leak was not found, with the pumps manned at all hours. The American squadron was spotted off Niagara River on 7 August at 04:30. Sailing southwest, the firing began at 07:30, but Chauncey turned east to keep his squadron under the protection of American shore batteries. In response, Yeo turned north, ending the engagement. On 10 August, the two squadrons came together again and Royal George, along with and , forced the surrender of two American schooners, Julia and Growler. Following the engagement, the British squadron anchored at York on 11 August. There, Royal Georges leak was found and repaired. The squadron departed on 13 August for Fort Niagara before heading for Kingston, arriving on 19 August. On 24 August, Yeo's squadron sailed again. They met the American squadron off the Genesee River on 11 September. Firing began at 14:30. Royal George and Lord Melville were the two British ships closest to the American battle line and suffered torn sails and rigging. Between the two vessels, they endured four killed and five wounded. At 16:00 the British retreated. Royal George was tasked with taking the schooner Hamilton under tow as Hamilton could not keep up with the rest of the squadron. The British returned to Kingston on 12 September. During the dockside period, Royal George received its circle mounted 24 pounder long gun. Yeo and his squadron departed Kingston on 19 September, anchoring in Burlington Bay on 26 September. In what would become known as the "Burlington Races", Yeo engaged the Americans on 28 September. Trading shots with the American vessel General Pike, the British squadron's flagship Wolfe was crippled when the vessel's main topmast was brought down. Mulcaster placed Royal George between the two vessels, allowing Wolfe time to fix the problem. Royal George exchanged broadsides with General Pike, later joined by Lord Melville and Earl of Moira, forcing General Pike to turn away. Unable to fight aboard Wolfe, Yeo retreated to his anchorage in Burlington Bay, followed by the rest of the squadron. Once there, Royal George lost its foretopmast as it came into the anchorage. Once repairs were complete, the squadron sailed to confer with the British land forces commander, Major General Francis de Rottenburg at Four Mile Creek before returning to Kingston on 7 October. On 28 September, William Mulcaster was promoted to post captain and was awarded command of , under construction at Kingston. Royal George made one last patrol on 3 December before being laid up for the winter, during which the vessel was careened.
Ниагара мен тағдыр сияқты
1814 жылғы 22 қаңтарда «Роял Джордж» кемесі «Ниагара» деп қайта аталды. Кеме шұңқырдан алтыншы рангке дейін төмендетілді, ал капитан Стивен Попхэмге командалық тапсырылды. Ұлы көлдер навигация үшін ашық болғаннан кейін, Йё Форт-Освегоға шабуыл жасауды жоспарлады. Эскадрилья 4 мамырда 400 Корольдік теңізшісі мен 550 әскермен бірге жолға шықты. Олар 5 мамырда жетіп келді, ал түнде «Ниагара» мен «Монреаль» (бұрынғы «Вулф») жағаға жақындады. 6 мамырдың сағат 06:00-сында екі кеме жағадағы бекіністерді қоршауға тырысып, атыс ашты. «Ниагара» фортқа одан да жақындап, дерлік мылтық ату қашықтығына жетіп, фортпен тікелей атысқа түсті. Атыс барысында «Ниагара» үш рет өртке ұшырады. Нәтижесінде, британдықтар фортты және елді мекенді басып алып, оның жабдықтарын алып кетті. 8 мамырда күштер Кингстонға оралды. 11 мамырда эскадрилья көлдің оңтүстік жағалауымен қайтадан жүзіп кетті. 19 мамырда эскадрилья Сакетт портына блокада салды. Капитан Попхэмке екі канонерлік қайықтың басқаруы тапсырылды және 29 мамырда қайықтар флотилиясын тоқтатуға бұйрық берілді. Сэнди-Крикте Попхэм және оның командасының көп бөлігі келесі күні американдықтар тарапынан өлтірілді немесе тұтқынға алынды. «Ниагара» тек аз ғана экипажмен қамтамасыз етілді, ал кеме экипажының санын толықтыру үшін HMS «Магнет» кемесінен персонал ауыстырылды. 5 маусымда блокада алынып тасталды және эскадрилья Квинт шығанағына ішкі ағысқа шықты. Кейін капитан Генри Дэвис «Ниагара» кемесіне қолбасшылық етті. 13 маусымда эскадрилья Кингстонға оралды, ал «Ниагара» жаздың көп бөлігінде тоқтады. 10 қыркүйекте жаңа кеме іске қосылғаннан кейін, командалық құрамдағы өзгерістер нәтижесінде капитан Эдвард Коллиерге «Ниагара» кемесі, ал капитан Дэвиске «Сент-Лоуренс», «Принс-Регент», «Монреаль» кемелері берілді. «Ниагара» мен «Монреаль» 16 қазан күні Кингстоннан шығып, 24 қазан күні оралды. «Сент-Лоуренс» кемесі Онтарио көліне келгеннен кейін американдық эскадрилья Сакетт портына қайтып, соғыстың соңына дейін қайтадан шықпады. Коллиерге Пенетангуишен маңында, Жоғарғы Канадада теңіз базасын құруға бұйрық берілді. «Ниагара» 28 қарашада Кингстоннан шығып, жаңа базада салынып жатқан кемелерде пайдалануға арналған 20 «Принцесса Шарлотта» ұзын зеңбіректерін алып кетті. «Ниагара» Йоркке жетіп, онда жабдықтар мен қару-жарақтар жаңа базаға құрлықпен тасымалдануға жіберілді. 1814 жылғы 24 желтоқсанда Гент шартына қол қойылып, 1812 жылғы соғыс аяқталды. Соғыстан кейін кеме көліктік кеме ретінде пайдаланылып, 1837 жылы сатылды.
Royal George was renamed Niagara on 22 January 1814. The vessel was reclassified from a sloop to a sixth rate and Captain Stephen Popham was awarded command. Once the Great Lakes became clear for navigation, Yeo intended to attack Fort Oswego. The squadron departed on 4 May with 400 Royal Marines and 550 soldiers embarked. They arrived on 5 May and during the night, Niagara and Montreal (the ex Wolfe) slipped closer to shore, closing within At 06:00 on 6 May, the two vessels opened fire attempting to enfilade the shore batteries. Niagara moved even closer to nearly within musket range and began trading fire directly with the fort. Niagara caught fire three times in the exchange. In the end, the British captured the fort and settlement, carrying away its supplies. The force returned to Kingston on 8 May. The squadron sailed again on 11 May along the south shore of the lake. On 19 May, the squadron imposed a blockade on Sackett's Harbor. Captain Popham was given command of two gunboats and ordered to intercept a flotilla of boats on 29 May. At Sandy Creek, Popham and nearly his entire command was either killed or captured by the Americans the next day. Niagara was manned only by a skeleton crew and to fill out the ship's company, personnel were shifted from HMS Magnet and The blockade was lifted on 5 June and the squadron anchored in the Bay of Quinte. Captain Henry Davies was then given command of Niagara. The squadron returned to Kingston on 13 June and Niagara remained alongside for the better part of the summer. Following the launch of on 10 September, in the resulting command shuffle, Captain Edward Collier was given command of Niagara with Captain Davies being given command of St Lawrence, Prince Regent, , Montreal and Niagara sailed from Kingston on 16 October and returned on 24 October. Upon the arrival of St Lawrence on Lake Ontario, the American squadron retired to Sackett's Harbor and did not venture forth again for the remainder of the war. Collier was then ordered to set up a naval base near Penetanguishene, Upper Canada. Niagara departed Kingston on 28 November carrying twenty of Princess Charlottes long guns to be used on ships constructed in the new base. Niagara arrived at York, where the supplies and guns were unloaded to be carried overland to the new base. On 24 December 1814, the Treaty of Ghent was signed, ending the War of 1812. Following the war, the vessel was used as a transport ship and was sold in 1837.
Тарихи қайта құру
2012 жылдың 30 маусымы мен 1 шілдесі аралығында, 1812 жылғы соғыстың екі жүз жылдығына арналған іс-шара ретінде, Royal George кемесінің сапарын 3 күн бойы Бат (Онтарио) қаласынан Кингстонға дейін қайта жаңғырту өтті.
From 30 June to 1 July 2012, a 3 day reenactment of the flight of Royal George was performed from Bath, Ontario to Kingston in recognition of the Bicentennial of the War of 1812.