Кіріспе

Хорват жазушысы (1854–1935)

Любомил Тито Йосип Франжо Бабич, Ксавер Шандор Гяльский (Дяльский, екі жазылу түрі де бар; 26 қазан 1854 – 6 ақпан 1935) – хорват романисі және мемлекеттік қызметкер.

Өмірбаян

Ол Хорватияның Загорье аймағындағы Кланжецке жақын Гредицеде шағын аристократиялық отбасында дүниеге келді. Оның әкесі Тито – феодал және заңгер, Саборда өкіл болып қызмет еткен және хорват ұлттық жаңғыруының белсенді қолдаушысы болған. Оның анасы Елена – Франьо Ксавер Шандор Гяльскийдің қызы, ол да феодал және заңгер еді. Любомил 1884 жылы өзінің псевдонимін одан алған. Анасы сонымен қатар хорват ақыны Антун Михановичтің туысы болды. Ол 1871 жылы Вараждин гимназиясын бітіріп, 1871 мен 1873 жылдар аралығында Загребте заң білімін алды, ал 1876 жылы Венада оқуын аяқтады. Соңғы рет 1878 жылы мемлекеттік емтихан тапсырды. 1880 жылы Вировитикаға көшіп, жергілікті қыздар мектебінің мұғалімі Вилма Гоннермен танысты. Ол 1891 мен 1898 жылдар аралығында Загребтегі патшалық үкіметте қызмет етті, бірақ Хуен үкіметімен келіспеушіліктерге байланысты Греницеге қайтып келді. Дегенмен, Гяльский саясатқа қатысып жүрді. 1906 жылы ол Саборға сайланды және Хорват-Серб коалициясына қосылды. 1917 жылдан 1918 жылға дейін Загреб округінің жупан қызметін атқарды. 1919 мен 1920 жылдар аралығында Белградта құрылған Югославия Корольдігіндегі Уақытша Ұлттық Өкілдіктің мүшесі болды және 1920 жылдың соңында зейнетке шықты. Ол Хорватия жазушылар одағының президенті болып екі рет қызмет етті (1909-1918, 1926). Гяльский көптеген романдар жазды, бірақ оның ең танымал туындысы – «Ескі шатырлар астында», онда ол хорват аристократиясының экономикалық құлдырауын бейнелеген әңгімелер жинағы. Оның шығармаларына Тургенев пен Шеноа, сондай-ақ реализм мен романтизм үлкен әсер еткен.