Кіріспе

Грек мифологиясында теңіздің бейнесі

Таласса (/θ//ə/'/l//æ//s//ə/; Θάλασσα (Thálassa); аттикалық грекше: Θάλαττα, Thálatta) – грек мифологиясындағы «теңіз» деген жалпы атау, сонымен қатар теңіздің құдайлық әйел бейнесі. Бұл сөз грек тіліне дейінгі кезеңде пайда болған болуы мүмкін.

Мифология

Родос Аполлонийінің бір түсіндірмесі бойынша, б.з.б. V ғасырдағы Хиос ақыны Ион Талассаны Эгаеонның (Бриарей, Гекатонхирлердің бірі) анасы деп есептеген. Диодор Сицилий (б.з.б. 1-ғасыр) өзінің "Bibliotheca historica" еңбегінде "Талат" тельхиндар мен теңіз нимфасы Халияның анасы екенін айтады, ал Орфикалық Теңіз гимнында Тетис, бұл жерде Талассамен теңестірілген, Киприс (Афродита) анасы деп аталады. Рим мифографы Гигин (б.з.б. 64 ж. - б.з. 17 ж.) өзінің "Фабула" кітабының кіріспесінде Маре (Теңіз, Талассаның тағы бір аты) Этер мен Дистің (Күн) қызы деп, демек Терраның (Жер) және Каэлустың (Аспан) қарындасы деп көрсетеді. Ол Понтпен бірге балық түрлерін жаратады.

Өнер

Теңіз құдайлары Тетис пен Океан бұрын Рим дәуіріндегі мозаикаларда бейнеленген болса, кейінірек, әсіресе Батыс Азияда, олардың орнына Таласса бейнесі келді. Онда ол теңіз балдырларымен оралған және жартылай теңізге батқан әйел ретінде көрсетілген, ал бұрын Океанның белгісі болған шабақ қысқыштары тәрізді мүйіздер енді оның басына ауыстырылған. Ол бір қолымен кеме ескіргішін, екінші қолымен дельфинді ұстап тұр. 2011 жылы Суон Нью-Орлеан өнер мұражайының атриумында осы құдайды бейнелейтін арнайы инсталляция жасады. 2016 жылдың күзінде инсталляция тағы бір рет Детройт өнер институтының атриумында орнатылды.